II SA/Wr 228/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę A. L. na uchwałę Rady Miejskiej dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie alei [...]. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów KPA, w szczególności dotyczących obowiązku wyjaśnienia wpływu planowanej zabudowy o wysokości 18 metrów na sąsiednie nieruchomości oraz brak wszechstronnej oceny oddziaływania na środowisko. Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, podnosząc, że skarżąca nie wykazała naruszenia jej interesu prawnego. Sąd uznał skargę za dopuszczalną, stwierdzając, że skarżąca, jako właścicielka sąsiedniej nieruchomości, posiada legitymację do jej wniesienia. Niemniej jednak, sąd oddalił skargę w całości. W uzasadnieniu wskazano, że ustalenie maksymalnej wysokości zabudowy do 18 metrów jest zgodne z art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który obliguje do określenia takich parametrów. Sąd podkreślił, że kwestie wpływu planowanej inwestycji na otoczenie, w tym na nasłonecznienie, będą badane na etapie postępowania o pozwolenie na budowę, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego i rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących ustalania maksymalnej wysokości zabudowy w planach miejscowych oraz rozgraniczenia kompetencji między planem miejscowym a postępowaniem o pozwolenie na budowę w zakresie oceny wpływu inwestycji na otoczenie.
Dotyczy specyfiki polskiego prawa planowania przestrzennego i procedur administracyjnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy ustalenie maksymalnej wysokości zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego do 18 metrów, bez szczegółowego badania wpływu na sąsiednie nieruchomości i dostęp do światła słonecznego, stanowi naruszenie przepisów KPA i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ustalenie maksymalnej wysokości zabudowy jest zgodne z prawem, a kwestie wpływu na otoczenie będą badane na etapie pozwolenia na budowę.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obliguje do określenia maksymalnej wysokości zabudowy. Kwestie wpływu na sąsiednie nieruchomości i nasłonecznienie są badane na etapie wydawania pozwolenia na budowę, a nie w planie miejscowym.
Czy uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, uwzględniającej wpływ planowanej zabudowy na dostęp do światła słonecznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ale ocena ta jest przeprowadzana w sposób właściwy dla planów miejscowych, a kwestie szczegółowe dotyczące nasłonecznienia są badane na etapie pozwolenia na budowę.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że ustalenie maksymalnej wysokości zabudowy jest zgodne z prawem. Wskazał, że obszar oddziaływania obiektu, w tym wpływ na nasłonecznienie, jest ustalany na etapie postępowania o pozwolenie na budowę, a nie w planie miejscowym.
Czy skarżący, właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem objętym planem miejscowym, ma legitymację do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, skarżący posiada legitymację do wniesienia skargi, wywodzoną z naruszenia przysługującego mu prawa własności nieruchomości.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżąca, jako właścicielka działki bezpośrednio graniczącej z terenem objętym planem, posiada legitymację do wniesienia skargi, gdyż uchwała może negatywnie wpływać na jej sferę prawno-materialną.
Przepisy (11)
Główne
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 6
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Plan miejscowy obligatoryjnie musi określać zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, w tym maksymalną wysokość zabudowy.
u.p.z.p. art. 28 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Istotne naruszenie zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego powoduje nieważność uchwały.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 5
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego.
p.p.s.a. art. 147 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność aktu prawa miejscowego w całości lub części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeżeli brak jest podstaw do uwzględnienia jej.
u.ś.o. art. 46 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko
Wymaga przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko dla planów miejscowych.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy.
k.p.a. art. 8 § ust. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek działania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów.
u.s.g. art. 101 § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Prawo budowlane art. 35 § ust. 1 pkt 2
Obowiązek sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym technicznymi, oraz poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 60
Wymogi dotyczące nasłonecznienia pomieszczeń budynków.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 7 KPA poprzez niewyjaśnienie wpływu wysokiego budynku na dostęp do światła słonecznego. • Naruszenie art. 8 ust. 1 KPA w zw. z art. 87 ust. 2 i art. 94 Konstytucji RP poprzez pozorne uzasadnienie uchwały. • Naruszenie art. 46 ust. 1 pkt 1 u.ś.o. w zw. z art. 7 KPA poprzez podjęcie uchwały bez przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko.
Godne uwagi sformułowania
obszar oddziaływania obiektu ustalany jest w postępowaniu administracyjnym na etapie udzielenia pozwolenia na budowę nie zaś w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego • każdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego musi więc określać maksymalną wysokość zabudowy, o ile oczywiście przewiduje możliwość wznoszenia na danym obszarze obiektów budowlanych.
Skład orzekający
Władysław Kulon
przewodniczący sprawozdawca
Wojciech Śnieżyński
sędzia
Gabriel Węgrzyn
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustalania maksymalnej wysokości zabudowy w planach miejscowych oraz rozgraniczenia kompetencji między planem miejscowym a postępowaniem o pozwolenie na budowę w zakresie oceny wpływu inwestycji na otoczenie."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki polskiego prawa planowania przestrzennego i procedur administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu planowania przestrzennego – wysokości zabudowy i jej wpływu na otoczenie, co jest istotne dla właścicieli nieruchomości i deweloperów.
“Czy 18 metrów wysokości budynku w planie miejscowym to za dużo? Sąd wyjaśnia granice władztwa planistycznego.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.