II SA/WR 2199/98
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie rozbiórki samowolnie wykonanego boksu garażowego z powodu śmierci stron i braku ustalonych spadkobierców po upływie ponad trzech lat od zawieszenia postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi M. J. na decyzję Wojewody W. nakazującą rozbiórkę samowolnie wykonanego boksu garażowego. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu zawiesił postępowanie z powodu śmierci strony. Po przejęciu sprawy przez WSA we Wrocławiu, ustalono, że zmarli uczestnicy postępowania, a ich spadkobiercy nie zostali ustaleni. Ponieważ od zawieszenia postępowania minęło ponad trzy lata, a przyczyny zawieszenia nie ustały, Sąd umorzył postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę ze skargi M. J. na decyzję Wojewody W. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w Z. Ś. w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wykonanego boksu garażowego. Skarżący zarzucał naruszenie prawa przez obie decyzje administracyjne, wskazując, że nie wybudował nowego obiektu, a jedynie zmienił przeznaczenie istniejącego. Postępowanie zostało pierwotnie zawieszone przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku ze śmiercią strony. Po przejęciu sprawy przez WSA na podstawie przepisów wprowadzających Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, że zmarli uczestnicy postępowania (J. J., H. S. i J. S.), a ich spadkobiercy nie zostali ustaleni. Ponieważ od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad trzy lata i nie ustały przyczyny zawieszenia, Sąd, działając na podstawie art. 130 § 1 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd powinien umorzyć postępowanie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 130 § 1 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (5)
Główne
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 130 § § 1 zdanie drugie
Sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny.
Pomocnicze
K.p.a. art. 97 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Sąd obowiązany był zawiesić postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie było możliwe i nie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
u.NSA art. 59
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ utrzymał w mocy decyzję.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Upływ ponad trzech lat od zawieszenia postępowania z powodu śmierci strony i brak ustalonych spadkobierców uzasadniają umorzenie postępowania na podstawie art. 130 § 1 zdanie drugie PPSA.
Godne uwagi sformułowania
Sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny.
Skład orzekający
Anna Siedlecka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w przypadku śmierci strony i braku spadkobierców po upływie ustawowego terminu."
Ograniczenia: Dotyczy spraw administracyjnych prowadzonych przed sądami administracyjnymi, z uwzględnieniem przepisów przejściowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny, dotyczący umorzenia postępowania z powodu śmierci strony i braku spadkobierców. Nie zawiera przełomowych kwestii merytorycznych.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wr 2199/98 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2004-06-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 1998-11-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Anna Siedlecka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA - Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Wojewody W. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wykonanego boksu garażowego w K. na działce nr [...] postanawia: umorzyć postępowanie. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Nr [...]Wojewoda W., na postawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]Nr [...]Kierownika Urzędu Rejonowego w Z. Ś. w sprawie rozbiórki samowolnie wykonanego boksu garażowego w K. na działce nr [...]. Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wniósł M. J.. Skarżący zarzuca, iż obie decyzje administracyjne, zarówno I jak i II instancji naruszają prawo. Wskazuje, że nie wybudował nowego obiektu budowlanego, lecz zmienił jedynie przeznaczenie obiektu, który dotychczas wykorzystywany był dla celów hodowli drobnego inwentarza. Postanowieniem z dnia 23 października 2000 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu zawiesił postępowanie przed tym Sądem, na podstawie art. 97-§,lpkt 1 K.p.a. w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maj a. 199 5 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm. ). Zgodnie z wymienionym art. 97 § 1 pkt 1 K.p.a. Sąd obowiązany był zawiesić postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie było możliwe i nie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ), sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu . przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że do postępowania w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy wymienionej ustawy. Zgodnie z art. 130 § 1 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Sygn. akt IISA/Wr 2199/98 3 W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, iż zainteresowani ( uczestnicy postępowania) J. J., H. S. i J. S. zmarli i nie są ustaleni ich spadkobiercy, co stanowiło podstawę do zawieszenia postępowania przed Sądem. Przeprowadzone w tym zakresie postępowanie nie doprowadziło do ustalenia spadkobierców zamarłych uczestników postępowania H. S. i J. S. Do Sądu nie wpłynął również żaden wniosek strony lub innych uczestników postępowania o podjęcie zawieszonego postępowania. W tym stanie rzeczy, skoro od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad trzy lata i nie ustały przyczyny zawieszenia postępowania, Sąd na podstawie art. 130 § 1 zdanie drugie cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, umorzył postępowanie przed Sądem.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI