II SA/WR 1926/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2005-05-31
NSAAdministracyjneŚredniawsa
zasiłek dla bezrobotnychutrata prawa do zasiłkuustawa o zatrudnieniuzmiana miejsca zamieszkaniastopa bezrobociaokres zasiłkowysąd administracyjnyprawo pracyubezpieczenia społeczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę bezrobotnego na decyzję o utracie prawa do zasiłku, potwierdzając, że zmiana miejsca zamieszkania na obszar z niższą stopą bezrobocia skraca okres zasiłkowy.

Skarga dotyczyła utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych po zmianie miejsca zamieszkania. Bezrobotny zarejestrowany pierwotnie w L. uzyskał zasiłek na 12 miesięcy, jednak po przeprowadzce do W. organ uznał, że przysługuje mu zasiłek tylko przez 6 miesięcy, zgodnie z przepisami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Sąd administracyjny, badając zgodność decyzji z prawem, oddalił skargę, uznając, że przepisy wymagają zamieszkiwania na obszarze z wyższą stopą bezrobocia przez cały okres pobierania zasiłku.

Sprawa dotyczyła skargi Z. N. na decyzję Wojewody D. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu W. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący utracił prawo do zasiłku po 6 miesiącach pobierania, mimo że pierwotnie zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. i uzyskał prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy. Po zmianie miejsca zamieszkania na W., organy administracji uznały, że zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, okres zasiłkowy wynosi 6 miesięcy, ponieważ stopa bezrobocia w W. nie przekraczała średniej krajowej. Skarżący argumentował, że powinien otrzymywać zasiłek przez 12 miesięcy, niezależnie od zmiany miejsca zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, rozpoznając sprawę na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę. Sąd podkreślił, że sądy administracyjne badają jedynie zgodność z prawem, a nie słuszność decyzji. Zgodnie z interpretacją przepisów, wydłużony okres zasiłkowy (12 miesięcy) przysługuje tylko wtedy, gdy bezrobotny zamieszkuje na obszarze z wyższą stopą bezrobocia zarówno w momencie nabycia prawa do zasiłku, jak i w okresie jego pobierania. Zmiana miejsca zamieszkania na obszar z niższą stopą bezrobocia powoduje skrócenie okresu zasiłkowego do 6 miesięcy. Sąd powołał się na wcześniejsze orzecznictwo NSA potwierdzające tę interpretację.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, zmiana miejsca zamieszkania na obszar, na którym stopa bezrobocia nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, powoduje utratę uprawnienia do wydłużonego okresu zasiłkowego.

Uzasadnienie

Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wymagają, aby okoliczności uzasadniające wydłużony okres zasiłkowy (wyższa stopa bezrobocia) występowały nie tylko w momencie przyznania świadczenia, ale także w okresie jego pobierania. Zmiana miejsca zamieszkania na obszar z niższą stopą bezrobocia skutkuje skróceniem okresu zasiłkowego do 6 miesięcy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

u.z.p.b. art. 25 § 1

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy, jeśli stopa bezrobocia na obszarze działania PUP nie przekraczała średniej krajowej w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku. Okres ten wynosi 12 miesięcy, jeśli stopa bezrobocia przekraczała średnią krajową. Wymagane jest zamieszkiwanie na obszarze z wyższą stopą bezrobocia zarówno w momencie nabycia prawa, jak i w okresie pobierania zasiłku.

Pomocnicze

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.u.s.a. art. 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, nie mogą opierać kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej.

p.p.s.a. art. 145

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Uchylenie decyzji administracyjnej lub stwierdzenie jej nieważności następuje tylko w przypadku istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. art. 97 § 1

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sprawy wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r. podlegają rozpoznaniu przez właściwe WSA.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Interpretacja art. 25 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zgodnie z którą warunek zamieszkiwania na obszarze z wyższą stopą bezrobocia musi być spełniony zarówno w momencie nabycia prawa do zasiłku, jak i w okresie jego pobierania.

Odrzucone argumenty

Argument skarżącego, że prawo do 12-miesięcznego zasiłku nabyte w L. powinno być utrzymane po zmianie miejsca zamieszkania na W., mimo niższej stopy bezrobocia w W.

Godne uwagi sformułowania

Unormowania zawarte w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wymagają, aby okoliczności uzasadniające korzystanie z wydłużonego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych występowały nie tylko w momencie przyznania świadczenia, ale także w okresie jego pobierania. sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami.

Skład orzekający

Andrzej Wawrzyniak

sprawozdawca

Jolanta Sikorska

członek

Lidia Serwiniowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych w kontekście zmiany miejsca zamieszkania i stopy bezrobocia."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego z okresu orzekania (ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu z 1994 r.). Obecnie obowiązują inne przepisy dotyczące świadczeń dla bezrobotnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, jakim jest prawo do zasiłku dla bezrobotnych, jednak jej rozstrzygnięcie opiera się na interpretacji przepisów, które mogły ulec zmianie.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wr 1926/02 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /sprawozdawca/
Jolanta Sikorska
Lidia Serwiniowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie: NSA Jolanta Sikorska NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant: Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Starosta Powiatu W. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 1 i art. 6 pkt 6 lit. b) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa orzekł o utracie przez skarżącego Z. N. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. z powodu upływu 6 miesięcznego okresu jego pobierania.
Odwołując się od tej decyzji Z.N. wskazał, że [...]r. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. i przyznano mu wówczas zasiłek dla bezrobotnych na okres [...] miesięcy. Dnia [...]r. zameldował się na pobyt stały we W. i w tym samym dniu zgłosił się we w. urzędzie pracy. Do chwili składania odwołania nie zaoferowano mu żadnej pracy. Nie znalazł jej również w wyniku indywidualnych poszukiwań. Wniósł o przywrócenie mu zasiłku na okres dalszych 6 miesięcy.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Wojewoda D. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Wojewoda stwierdził, że w związku z tym, iż na obszarze działania Powiatowego Urzędu Pracy we W .okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy, to skarżący utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych po upływie 6 miesięcy pobierania zasiłku.
Na powyższą decyzję Z. N. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący podobnie jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji podniósł, że rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. nabył prawo do zasiłku dla bezrobotnych przez okres 12 miesięcy. Wywodził, że pomimo zmiany miejsca zamieszkania powinien przez 12 miesięcy otrzymywać przedmiotowy zasiłek. Podkreślił, że również we W. nie znalazł pracy, ani nie otrzymał żadnej oferty z urzędu pracy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona.
Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do tego, czy w sytuacji, gdy skarżący rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy w L.uzyskał prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres nie przekraczający 12 miesięcy, po zmianie miejsca zamieszkania z L. na W. zachował prawo do otrzymywania zasiłku przez okres 12 miesięcy, czy też okres ten uległ zmianie.
Skarżący uważa, że skoro w L. przyznano mu prawo do zasiłku przez okres 12 miesięcy, to przez taki okres powinien zasiłek otrzymywać również we W..
Organy uważają, że skoro skarżący zmienił miejsce zamieszkania i obecnie mieszka na obszarze, na którym stopa bezrobocia w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, to zasiłek przysługuje mu jedynie przez okres 6 miesięcy.
Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) mające zastosowanie w czasie wydawania kwestionowanych decyzji.
W myśl art. 25 ust. 1 tej ustawy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, wynosi 6 miesięcy (pkt 1), a jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała przeciętną stopę bezrobocia w kraju - 12 miesięcy (pkt 2).
Unormowania zawarte w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wymagają, aby okoliczności uzasadniające korzystanie z wydłużonego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych występowały nie tylko w momencie przyznania świadczenia, ale także w okresie jego pobierania. Oznacza to, że zmiana miejsca zamieszkania z obszaru działania powiatowego urzędu pracy, na którym stopa bezrobocia przekraczała przeciętną stopę bezrobocia w kraju, na obszar działania powiatowego urzędu pracy, na którym stopa bezrobocia nie przekraczała takiej stopy bezrobocia, powoduje, iż bezrobotny traci uprawnienie do wydłużonego okresu zasiłkowego.
Stanowisko, iż dla posiadania prawa do wydłużonego okresu zasiłkowego konieczne jest zamieszkiwanie na obszarze objętym wyższą stopą bezrobocia zarówno w dniu nabycia prawa do zasiłku, jak i w okresie jego pobierania, było wielokrotnie prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym m.in. w wyrokach NSA z dnia 23 listopada 1998 r. sygn. akt II SA 1451/98 (LEX nr 41841) i z dnia 17 listopada 1999 r. sygn. akt II SA/Kr 746/99.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszyły prawo i to w stopniu wymagającym usunięcia ich z obrotu prawnego.
Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem, bądź też nie narusza prawa w stopniu wymagającym usunięcia jej z obrotu prawnego, nie ma możliwości poddawania jej ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej.
Mając na względzie powyższe - zgodnie z art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI