II SA/Wr 18/25

II SA/Wr 18/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-02-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dominik Dymitruk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Burmistrza J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 8 października 2024 r., nr SKO 4141/61/2024 w przedmiocie uznania dopuszczenia się przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 listopada 2024 r. Burmistrz J. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej: SKO, organ) z dnia 8 października 2024 r. (nr SKO 4141/61/2024) w przedmiocie rozpoznania ponaglenia na bezczynność Burmistrz J. w sprawie wydania opinii do wstępnego projektu podziału działki nr [...] położonej w obrębie J.
Postanowieniu SKO skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że zachodzi brak potrzeby – przy ocenie zgodności proponowanego podziału z planem miejscowym – badania decyzji o pozwoleniu na budowę, skoro miejscowy plan wymaga spełnienia określonych parametrów i wskaźników, których ustalenie jest możliwe tylko w oparciu o istniejące i planowane, w oparciu o funkcjonujące w o obrocie prawnym dwa pozwolenia na budowę, zagospodarowanie terenu, a w konsekwencji – błędne przyjęcie, że Burmistrz J. naruszył przepisy ustalające termin załatwienia sprawy, badając kwestie decyzji o pozwoleniu na budowę, chociaż działał zgodnie ze wskazaniami SKO zawartymi w uzasadnieniu postanowienia SKO 4141/10/2024 i podejmował odpowiednie przewidziane procedurą administracyjną działania zmierzające do wydłużenia terminu rozpoznania sprawy.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi, wskazując, że rozstrzygnięcia wydane na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.) nie należą do kategorii rozstrzygnięć podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd zawsze bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy dotyczy ona przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, zaś przez dopuszczalność skargi należy rozumieć jej przesłanki zarówno przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z treścią skargi i sformułowanymi w niej wnioskami, przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie SKO z dnia 8 października 2024 r. (nr SKO 4141/61/2024) wydane po rozpatrzeniu ponaglenia na bezczynność Burmistrz J. w sprawie wydania opinii do wstępnego projektu podziału działki nr [...] położonej w obrębie J., a zatem podjęte na podstawie art. 37 § 6 k.p.a.
Wspomniany przepis art. 37 § 6 k.p.a. przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., przy czym jest to postanowienie zaliczane do grupy aktów administracyjnych, wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych, incydentalnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie aktów rozstrzygających o istocie sprawy. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jak również według k.p.a. nie przysługuje na nie zażalenie. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. I OSK 2170/18 oraz z dnia 16 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2447/20 21 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego, skoro na powyższe postanowienie, wydane w oparciu o art. 37 k.p.a., nie przysługuje zażalenie, ani nie kończy ono sprawy co do istoty, to w tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że zainicjowana skargą Burmistrza J. sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego.
Dodatkowo wyjaśnić należy, że ze względu na fakt, iż skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, nie było celowym wzywanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.