II SA/Wr 178/23

II SA/Wr 178/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Adam Habuda
Gabriel Węgrzyn
Halina Filipowicz-Kremis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2146/23 - Wyrok NSA z 2024-09-17
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 61,  art. 66,  art. 81c
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Protokolant: referent Wiktoria Sojka-Ratajczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lipca 2023 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2023 r. nr 91/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. Postępowanie zostało wszczęte w związku z wnioskiem M. W. z dnia 25 lipca 2022 r., przekazanym według właściwości przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 28 lipca 2022 r., w którym M. W. wskazał, że linia przesyłowa średniego napięcia, przebiegająca przez dz. nr [...] w T. nr [...], stanowi realne zagrożenie dla jego życia i zdrowia oraz powoduje wyłączenie z użytkowania prawie połowę nieruchomości. W dniu 18 sierpnia 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu przeprowadził oględziny linii elektroenergetycznej przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. Stwierdzono, że w północno- wschodniej części nieruchomości zlokalizowany jest słup żelbetowy, będący własnością T. S A. Słup wykonano w technologii monolitycznej żelbetowej. Odcinkowo widoczne są spękania betonu i ubytki otuliny warstwy konstrukcyjnej. Według M. W. lokalizacja słupa i sieci przesyłowej uniemożliwia mu remont przyległego budynku oraz zachodzi ryzyko zerwania przewodów. Pismem z dnia 5 września 2022 r. T. S.A. poinformowała, że na dz. nr [...] i [...] ustanowiona została służebność przesyłu dla tej linii, załączając postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt [...], nie ma przeszkód wykonania remontu przyległego budynku - czynność tą należy jednak uzgodnić z T. S.A. Ponadto przy piśmie z dnia 5 września 2022 r. T. S.A. przedłożyła kopię książki obiektu budowlanego, protokołu z oględzin linii [...], protokołu z badania skuteczności ochrony przeciwporażeniowej oraz plan sytuacyjny odcinka linii. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że nie występuje zagrożenie dla konstrukcji słupa. W przypadku zamontowanego na słupie izolatora wskazano na możliwość dalszej jego eksploatacji. Dodatkowo na słupie zastosowano wzmocnienie zawieszenia przewodów w postaci podwójnego łańcucha izolatorów odciągowych, co stanowi kolejną ochronę przed odpadnięciem przewodu. W tak kształtującym się stanie faktycznym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu decyzją z dnia 28 listopada 2022 r. nr 100/2022 umorzył postępowanie administracyjne w sprawie w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. - z powodu jego bezprzedmiotowości.
W terminie przewidzianym na skuteczne wniesienie środka zaskarżenia wyżej Wymieniona decyzja została oprotestowana przez M. W. w drodze odwołania.
Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Decyzją nr 91/2023 dnia 30 stycznia 2023 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 § 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania M. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu z dnia 28 listopada 2022 r., nr 100/2022 umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. – z powodu jego bezprzedmiotowości - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Na uzasadnienie organ odwoławczy wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej, oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. Dalej organ odwoławczy opisał tok postępowania przed organem Iszej instancji, a następnie wskazał, że według M. W. lokalizacja słupa i sieci przesyłowej uniemożliwia mu remont przyległego budynku oraz zachodzi ryzyko zerwania przewodów. Ponadto przy piśmie z dnia 5 września 2022 r. T. S.A. przedłożyła kopię książki obiektu budowlanego, protokołu z oględzin linii [...], protokołu z badania skuteczności ochrony przeciwporażeniowej oraz plan sytuacyjny odcinka linii. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że nie występuje zagrożenie dla konstrukcji słupa. W przypadku zamontowanego na słupie izolatora wskazano na możliwość dalszej jego eksploatacji. Ponadto nie odnotowano działania zabezpieczeń na linii związanych z osłabieniem izolacji. Dodatkowo na słupie zastosowano wzmocnienie zawieszenia przewodów w postaci podwójnego łańcucha izolatorów odciągowych, co stanowi kolejną ochronę przed odpadnięciem przewodu. W tak kształtującym się stanie faktycznym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu umorzył postępowanie administracyjne w sprawie w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. - z powodu jego bezprzedmiotowości.
W terminie przewidzianym na skuteczne wniesienie środka zaskarżenia wyżej
wymieniona decyzja została oprotestowana przez M. W. w drodze odwołania.
Zdaniem Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją prowadzono w trybie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., dalej w skrócie Pr.Bud.). Zgodnie z art. 66 ust. 1 Pr. Bud. w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 66 ust. la zd. 1 Pr. Bud. w przypadku stwierdzenia nieuzasadnionych względami technicznymi lub użytkowymi ingerencji lub naruszenia wymagań dotyczących obiektu budowlanego, których charakter uniemożliwia lub znacznie utrudnia użytkowanie go do celów mieszkalnych, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie skutków ingerencji lub naruszeń lub przywrócenie stanu poprzedniego. Powyższe jest skutkiem naruszenia przez właściciela obiektu obowiązków, określonych w art. 61 Pr. Bud. - zgodnie z którym właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 (tj. użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7); 2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do stwierdzenia, że w kontrolowanej sprawie brak było podstaw do zastosowania art. 66 ustawy Prawo budowlane. Podsumowując twierdzenia M. W. zawarte w piśmie z dnia 25 lipca 2022 r., które doprowadziło do wszczęcia postępowania w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. trzeba wskazać, że skarżący zarzucił, iż stan tej linii przesyłowej średniego napięcia stanowi realne zagrożenie dla jego życia i zdrowia oraz powoduje wyłączenie z użytkowania prawie połowę nieruchomości. Postępowanie dowodowe przeprowadzone na etapie procedowania przed organem I instancji nie dało żadnych podstaw do uznania, że linia elektroenergetyczna oznaczona symbolem [...], przebiegająca przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. znajduje się w złym stanie technicznym. Z protokołu oględzin przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu z dnia 18 sierpnia 2022 r. oraz dokumentacji przedstawionej przez T. S A. wynika, że nie występuje zagrożenie dla konstrukcji słupa ani zagrożenie związane z eksploatacją tej sieci. W przypadku zamontowanego na słupie izolatora istnieje możliwość dalszej jego eksploatacji. Ponadto nie stwierdzono działania zabezpieczeń na linii związanych z osłabieniem izolacji. Dodatkowo na słupie zastosowano wzmocnienie zawieszenia przewodów w postaci podwójnego łańcucha izolatorów odciągowych, co stanowi kolejną ochronę przed odpadnięciem przewodu.
Za nieuzasadnione w związku z tym, zdaniem organu odwoławczego, należy również uznać zarzuty odwołania dotyczące niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego, w tym przeprowadzenia dalszych czynności celem poczynienia nie budzących wątpliwości ustaleń dotyczących stanu sieci. Organ podkreśla, że zgodnie z art. 78 K.p.a., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Organ administracji publicznej może nie uwzględnić takiego żądania, jeżeli dotyczy ono okoliczności w sposób dostateczny stwierdzonych już innymi dowodami, a tak z opisanych wyżej względów było w niniejszej sprawie. Skoro organ I instancji w wyczerpujący ustaliły stan faktyczny sprawy, brak było podstaw do kontynuowania postępowania dowodowego. O procesowej wadliwości dokonanych w sprawie oględzin linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. nie może przesądzać sposób ich przeprowadzenia, który skarżący określił jako nieprofesjonalny, stronniczy. Należy bowiem podkreślić, że w oględzinach przeprowadzonych w dniu 18 sierpnia 2022 r. brali udział dwaj inspektorzy nadzoru budowlanego, zatem osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją. Wyniki tych czynności w zestawieniu z przedłożoną przez T. S A. dokumentacją w dostateczny sposób potwierdzają, że stan techniczny linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. nie budzi zastrzeżeń oraz nie zagraża dobrom chronionym prawem. Oznacza to, że należy uznać za chybione zarzuty kwestionujące stan techniczny linii elektroenergetycznej. Brak stwierdzenia przesłanek o jakich mowa w art. 66 ust. 1 Pr. Bud. był zatem równoznaczny z brakiem podstaw prawnych do nałożenia przez organ I instancji obowiązków określonych w tym przepisie, a w konsekwencji uzasadniał wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. W myśl bowiem art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracyjnego. Oznacza to, że jakiekolwiek rozstrzygnięcie organu - pozytywne, czy negatywne - staje się prawnie niedopuszczalne z uwagi na brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Konkludując, organ odwoławczy stwierdza, że kontrola zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu z dnia 28 listopada 2022 r. nr 100/2022 nie dała podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Brak jest podstaw do uznania, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zaskarżona decyzja organu I instancji zawiera wszystkie niezbędne elementy, a jej uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie jest prawidłowe. Mając na uwadze wyżej powiedziane, orzeczono jak w sentencji.
Skargę na ostateczną decyzję na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30.8.2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, złożył M. W. Zaskarżył w całości decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 30.01.2023 r., Nr 91/2023, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Budowlanego w Bolesławcu z dnia 28.11.2022 r., Nr 100/2022, w przedmiocie ustalenia stanu technicznego linii energoelektrycznej średniego napięcia (20 000 V), oznaczonej symbolem [...], przebiegająca przez działki mieszkalne[...] i [...] w T., gmina W. Zaskarżonej decyzji zarzuci naruszenie art. 7, 8 § 1, 77 § 1 kpa tj. obowiązku wyczerpującego zebrania i rzetelnego rozpatrzenia materiałów dowodowych oraz bagatelizowanie kwestii bezpieczeństwa osób poprzez brak realnej weryfikacji rzetelności wykonanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu czynności oraz weryfikacji wydanej przez niego oceny faktycznego stanu technicznego linii poprzez wyjście z założenia, że skoro posiada on kierunkowe wykształcenie to na pewno czynności wykonał prawidłowo. Zdaniem strony linia przebiega bezpośrednio nad chodnikiem i drogą powiatową o znacznym natężeniu ruchu co stanowiło bardzo duże i realne zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców posesji i dla pieszych i zmotoryzowanych uczestników ruchu drogowego. Zostało to zgłoszone na nr alarmowy 112.Na miejsce zadysponowano zastępy Straży Pożarnej oraz zespół Pogotowia Energetycznego, co potwierdza skalę zagrożenia. Z tej sytuacji jasno wynika i staje się oczywiste, że ocena stanu technicznego nie została poprawnie wykonana co wskazuje na nieobiektywną ocenę lub brak kompetencji osób wykonujących czynności. Tak wykonane czynności naruszają zaufanie do władzy publicznej oraz utrwalonych praktyk rozstrzygania spraw. W trakcie prowadzonych czynności nie uzyskałem jednoznacznej odpowiedzi na pytania, czy w ogóle istnieje dokumentacja projektowa tej linii, jaki jest okres użytkowania słupów betonowych, które nie były poddawane regularnej konserwacji, czy wymiana słupów na nowe o innej konstrukcji jest modyfikacją co skutkowało by jednoczesnym dostosowaniem do aktualnych warunków bezpieczeństwa tj. oddalenia linii do 7,25 m od zabudowań mieszkalnych ze względu na rozmiar strefy zagrożenia, aktualnie jest to 4 m i strefa zagrożenia obejmuje połowę budynku mieszkalnego co wyklucza jego zamieszkiwanie. Stan faktyczny jest taki, że linia średniego napięcia powstała ok roku 1959, jej słupy nie były konserwowane przez co jej stan techniczny jest krytyczny. Słupy są odchylone od pionu, posiadają liczne spękania oraz ubytki otuliny powodujące korozję i osłabienie konstrukcji co stanowi realne zagrożenie dla życia ludzkiego gdyż przebiega ona przez obszar zabudowany. Słupy, które nie były konserwowane, powinny być wymienione po okresie ok. 20-30 lat ich użytkowania, a minęło już ponad 60 lat. Na przestrzeni kilku miesięcy, dwukrotnie dochodziło do uszkodzenia elementów linii. Prawdopodobnie nie istnieje dokumentacja projektowa co skutkowało by stwierdzeniem, że jest to samowola budowlana. Strefa zagrożenia, wynosząca ponad 7 m od przewodów krańcowych w przypadku linii o napięciu 20 000 volt, wyklucza zamieszkiwanie domu nr [...], jak również jego remont. Codzienna konieczność przemieszczania się pod siecią energetyczną o tak wysokim napięciu powoduje stres i ciągłą niepewność, że w końcu któryś z przewodów całkowicie się oberwie i zostaniemy porażeni prądem o potężnym napięciu lub też zostaniemy uderzeni przewodem, który ze względu na rozmiar i swoją masę może doprowadzić do poważnych urazów lub śmierci.
W doręczonej sadowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki sąd administracyjny zważył
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016, poz. 1066) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Można dodać, ze ygodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Mając na uwadze wskazane kryterium legalności sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem wydane w sprawie decyzje nie zostały poprzedzone prawidłowym, wszechstronnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, do czego zobowiązuje organy administracji publicznej ustawodawca, który w art. 7 kpa, tworzy zasadę prawdy obiektywnej wskazując, ze w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja DWINB umarzająca postepowanie w zakresie nieprawidłowości stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu prowadził postępowanie na podstawie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 P.b., zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: pkt 1 może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska; pkt 2 jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo pkt 3 - jest w nieodpowiednim stanie technicznym; - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Wskazany przepis ma na celu korygowanie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym odpowiadającym jego funkcjom. Przepis ten ma umożliwić bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem. Do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych w obiekcie budowlanym nieprawidłowości wystarczające jest stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu. Zgodnie zaś z ust. 2 tego przepisu, właściwy organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 (zagrożenie życia lub zdrowia, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska), podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. Przytaczając treść art. 61 należy podnieść, że obowiązki nakładane na podstawie art. 66 P.b. obejmują sytuacje związane z nieprawidłową eksploatacją obiektu budowlanego, polegającą na zaniechaniu wykonywania obowiązków określonych w art. 61 oraz dalszych przepisach tego rozdziału ustawy. Zatem usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w trybie art. 66 ust. 1 P.b. może dotyczyć jedynie takich nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego, a więc związanych zazwyczaj z niewłaściwym jego użytkowaniem, doprowadzeniem do znacznego zużycia technicznego poprzez brak remontów, konserwacji spowodowanych biernością, niedbalstwem, brakiem kontroli właściciela lub zarządcy. W konsekwencji art. 66 ust. 1 P.b. nie może być wykorzystywany do usunięcia innych, niż przewidziane w nim, nieprawidłowości. Nakładane na jego podstawie obowiązki mają charakter naprawczy, ale zmierzają do przywrócenia obiektu do stanu używalności, zachowania substancji budowlanej w należytym stanie technicznym odpowiadającym jego funkcjom. Dalej trzeba powiedzieć, że przepisy ustawy wskazują jednoznacznie na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, jako podmioty zobowiązane do dbania o stan techniczny obiektu budowlanego. To właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest zobowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 P.b. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonując oceny materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji uznał, że jest on wystarczający dla umorzenia postępowania, wobec niestwierdzenia nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego. Zdaniem sądu z takim wnioskiem nie można się zgodzić, bowiem jest on co najmniej przedwczesny i nie poprzedzony jednoznacznym ustaleniem stanu spornego obiektu. Trzeba bowiem wskazać, że przepisy prawa dają organowi uprawnienie do nałożenia obowiązku sporządzenia oceny lub ekspertyzy. Nadto przepisy Prawa budowlanego dają kompetencje organom nadzoru budowlanego i administracji architektoniczno-budowlanej do nałożenia obowiązku wykonania ocen i ekspertyz technicznych na wszystkie działania podejmowane w ramach wykonywania zadań tych organów. Stosownie do treści art.81 c ustawy Prawo budowlane organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu zadań określonych przepisami Prawa budowlanego mogą żądać od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, informacji lub udostępnienia dokumentów: 1) związanych z prowadzeniem robót, przekazywaniem obiektu budowlanego do użytkowania, utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego; 2) świadczących o dopuszczeniu wyrobu budowlanego do obrotu albo jednostkowego zastosowania w obiekcie budowlanym. Nadto organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek dostarczenia, w określonym terminie, odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. W przypadku niedostarczenia w wyznaczonym terminie żądanych ocen lub ekspertyz albo w razie dostarczenia ocen lub ekspertyz, które niedostatecznie wyjaśniają sprawę będącą przedmiotem postępowania organu, organ administracji architektoniczno-budowlanej lub nadzoru budowlanego może zlecić wykonanie tych ocen lub ekspertyz albo wykonanie dodatkowych ocen lub ekspertyz na koszt osoby zobowiązanej do ich dostarczenia. Czyli przepisy Prawa budowlanego z upoważniają organy do nałożenia w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz w każdym innym przypadku, jeżeli zaistnieje taka potrzeba.
W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z materiału sprawy, w tym zdjęć, zgromadzonych w aktach i ich pobieżna analiza, w szczególności wygląd słupa, wskazuje na nienajlepszy jego stan techniczny. Natomiast ostateczną odpowiedź na pytanie czy zarówno słup jak i linia przesyłowa średniego napięcia, przebiegająca przez dz. nr [...] w T. nr [...], nie zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska; jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym; -może udzielić właśnie ekspertyza techniczna. Można dodać, że użyte w art. 66 pkt 1 P. b. pojęcie "nieodpowiedni" jest określeniem nieostrym i brak jest jego legalnej definicji. Określenie "nieodpowiedni" stan techniczny budynku należy odnieść do sytuacji, w której ustalony stan techniczny obiektu narusza obowiązujące wymagania. Niewątpliwie okoliczność zaistnienia przesłanek obligujących organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji z art. 66 P. b., musi wynikać z ustaleń poczynionych przez ten organ w przeprowadzonym postępowaniu i następnie znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Trzeba bowiem pamiętać, że w przypadku stwierdzenia przez organ nadzoru budowlanego niewłaściwego stanu technicznego obiektu budowlanego zobowiązany jest on do wydania jednej z decyzji wymienionych w art. 66-68. Decyzje te mają na celu usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu przez wykonanie remontu, odbudowy czy nawet rozbiórki obiektu. Mając na względzie dotąd powiedziane można jeszcze dodać, że z art. 66 ust. 1 P.b. wynika ponadto, że w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego czy stanu zagrożenia dóbr chronionych, nie bada się przyczyn, które doprowadziły obiekt do takiego stanu (por. wyrok NSA z dnia 16 listopada 2000 r., IV SA 1393/98). Faktycznie odpowiedzialność za stan obiektu nie jest powiązana z prawem własności, lecz ze stanem władania i zarządzania danym obiektem. Przez zarządzanie obiektem budowlanym należy rozumieć w szczególności podejmowanie czynności w zakresie bieżącej konserwacji i utrzymania obiektu budowlanego.
Rozpatrując sprawę ponownie organy wezmą pod uwagę rozważania i wskazania opisane powyżej biorąc cały czas pod uwagę, że mamy do czynienia z napowietrzną linią elektryczną średniego napięcia, co wymaga zachowania zasad szczególnego bezpieczeństwa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zgodnie z regulacją z art. 135 P.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.