II SA/Wr 1762/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę B. i K. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...], która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta L. o wymeldowaniu R. S. z pobytu stałego i orzekła o odmowie wymeldowania. Organ odwoławczy oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, wskazując, że R. S. nie opuścił dobrowolnie lokalu, a jego pobyt w zakładzie karnym nie może być traktowany jako zamierzona zmiana miejsca zamieszkania. Wojewoda uznał, że nie zostały spełnione przesłanki do wymeldowania. Skarżący zarzucili, że decyzja Wojewody jest krzywdząca i niesprawiedliwa, gdyż przy zakupie lokalu uzyskali zapewnienie o dokonaniu wymeldowania przez wszystkich dotychczasowych mieszkańców. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania przez organ odwoławczy. Sąd wskazał, że organ pominął istotne zeznania K. B., matki R. S., która zeznała, że jej syn od około 5 lat przebywa za granicą, co mogło oznaczać dobrowolne i trwałe opuszczenie lokalu jeszcze przed jego zatrzymaniem. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy ocenił materiał dowodowy w sposób dowolny, nie wyjaśniając w pełni stanu faktycznego i nie rozważając wszechstronnie wszystkich dowodów, co naruszyło zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) i swobodnej oceny dowodów (art. 80 Kpa). W konsekwencji, wadliwe ustalenia stanu faktycznego uniemożliwiły prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNależyte wyjaśnienie stanu faktycznego i wszechstronna ocena materiału dowodowego w sprawach administracyjnych, zwłaszcza dotyczących wymeldowania. Konsekwencje wyroku Trybunału Konstytucyjnego dla przepisów o ewidencji ludności.
Dotyczy specyfiki przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych obowiązujących w dacie orzekania. Interpretacja pojęcia 'opuszczenie lokalu' w kontekście pobytu w zakładzie karnym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy pobyt w zakładzie karnym może być uznany za dobrowolne opuszczenie dotychczasowego miejsca pobytu stałego w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pobyt w zakładzie karnym sam w sobie nie może być traktowany jako zamierzona zmiana miejsca zamieszkania i dobrowolne opuszczenie lokalu.
Uzasadnienie
Sąd podzielił pogląd utrwalony w orzecznictwie NSA, że odbywanie kary pozbawienia wolności nie jest równoznaczne z dobrowolnym opuszczeniem miejsca stałego pobytu.
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ocenił materiał dowodowy w sprawie wymeldowania, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, pomijając istotne dowody i nie wyjaśniając w pełni stanu faktycznego.
Uzasadnienie
Organ odwoławczy pominął zeznania świadka dotyczące wcześniejszego, dobrowolnego wyjazdu osoby za granicę, co mogło mieć kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, prowadząc do dowolnej oceny dowodów.
Czy utrata uprawnienia do przebywania w lokalu jest nadal przesłanką do wymeldowania po wyroku Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt K 20/01?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, po wyroku TK art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych został wyeliminowany z systemu prawnego, co oznacza, że brak jest podstaw do badania, czy osoba wymeldowywana nadal posiada uprawnienia do przebywania w lokalu.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego wyeliminował z systemu prawnego normę art. 9 ust. 2 ustawy, która stanowiła podstawę do badania uprawnień do lokalu.
Przepisy (9)
Główne
u.e.l.i.d.o. art. 15 § ust. 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Organ gminy wydaje decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która utraciła uprawnienie do przebywania w lokalu i bez wymeldowania się opuściła dotychczasowe miejsce pobytu stałego, albo osoby, która bez wymeldowania się opuściła dotychczasowe miejsce pobytu stałego i nie przebywa w nim co najmniej przez okres 6 miesięcy, a nowego miejsca jej pobytu nie można ustalić.
Pomocnicze
u.e.l.i.d.o. art. 9 § ust. 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Przepis wyeliminowany z systemu prawnego na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt K 20/01.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm. art. 97 § § 1
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. art. 3 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. art. 145 § § 1 pkt 1) lit.c)
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy pominął zeznania świadka dotyczące wcześniejszego, dobrowolnego wyjazdu R. S. za granicę. • Organ odwoławczy nie wyjaśnił w sposób niebudzący wątpliwości, czy R. S. opuścił lokal dobrowolnie i trwale przed zatrzymaniem. • Ocena materiału dowodowego przez organ odwoławczy była dowolna i sprzeczna z zasadami postępowania administracyjnego.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Wojewody, że pobyt w zakładzie karnym nie jest dobrowolnym opuszczeniem lokalu, została co do zasady podzielona przez sąd, ale nie była wystarczająca do oddalenia skargi z uwagi na inne uchybienia.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy dopuścił się jednak naruszenia norm postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia • organ odwoławczy zupełnie pominął tę istotną okoliczność przy rozpatrzeniu materiału dowodowego sprawy wbrew wymogom ustanowionym treścią art. 80 Kpa • czyniąc [ocenę dowodów] przez to dowolną • uchybienie zasadom procedury administracyjnej, nakazującym dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego poprzez wszechstronne rozważenie materiału dowodowego
Skład orzekający
Bogumiła Kalinowska
przewodniczący sprawozdawca
Józef Kremis
sędzia
Anetta Chołuj
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Należyte wyjaśnienie stanu faktycznego i wszechstronna ocena materiału dowodowego w sprawach administracyjnych, zwłaszcza dotyczących wymeldowania. Konsekwencje wyroku Trybunału Konstytucyjnego dla przepisów o ewidencji ludności."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych obowiązujących w dacie orzekania. Interpretacja pojęcia 'opuszczenie lokalu' w kontekście pobytu w zakładzie karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i wszechstronna ocena dowodów przez organy administracji, nawet w pozornie prostych kwestiach jak wymeldowanie. Podkreśla znaczenie orzecznictwa TK dla interpretacji przepisów.
“Czy pobyt w więzieniu oznacza dobrowolne opuszczenie domu? Sąd wyjaśnia kluczowe błędy organów administracji.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.