II SA/WR 1716/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA we Wrocławiu odrzucił skargę C.S. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów, uznając ją za niedopuszczalną z powodu błędnego pouczenia i niewyczerpania środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę C.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Skarga została wniesiona w wyniku błędnego pouczenia, gdyż decyzja organu pierwszej instancji nie była ostateczna i przysługiwał od niej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skarga do sądu administracyjnego. Sąd wskazał, że skarżący powinien najpierw złożyć taki wniosek, a dopiero po jego rozpatrzeniu móc zaskarżyć ewentualną kolejną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, rozpoznając skargę C.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, postanowił odrzucić tę skargę. Podstawą odrzucenia było stwierdzenie, że skarga została wniesiona z naruszeniem przepisów proceduralnych, a konkretnie art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wyjaśnił, że skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza brak możliwości dalszego jej kwestionowania w toku instancji administracyjnej. W analizowanej sprawie decyzja Kierownika Urzędu z dnia [...]r. była decyzją wydaną w pierwszej instancji, od której przysługiwał skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący został błędnie pouczony, że decyzja ta jest ostateczna i może być zaskarżona do NSA. Sąd podkreślił, że skarżący winien najpierw złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Kierownika Urzędu, a dopiero po wydaniu przez niego kolejnej decyzji, mógłby ją zaskarżyć do sądu administracyjnego. Ponieważ środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wyczerpany, skarga do WSA była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, nawet jeśli została błędnie pouczona o ich braku.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W analizowanej sprawie od decyzji organu pierwszej instancji przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skarga do sądu. Błędne pouczenie nie wpływa na dopuszczalność skargi, jeśli środek zaskarżenia nie został wyczerpany.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 52 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 127 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 PPSA, gdyż nie wyczerpano środków zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Skarga ta jest niedopuszczalna jako że została wniesiona skutkiem błędnego pouczenia. Decyzja z dnia [...]r. bowiem jest decyzją wydaną przez Kierownika Urzędu w I instancji, od której służy skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa), a nie skarga do sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Henryk Ożóg
przewodniczący-sprawozdawca
Bogumiła Skrzypczak
członek
Andrzej Wawrzyniak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi do WSA w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia, nawet przy błędnym pouczeniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i rodzaju decyzji organu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma znaczenie proceduralne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wr 1716/02 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2004-06-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-07-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Andrzej Wawrzyniak Bogumiła Skrzypczak Henryk Ożóg /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 634 Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej Skarżony organ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Treść wyniku *Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Henryk Ożóg (sprawozdawca), Sędzia - Bogumiła Skrzypczak, Sędzia - Andrzej Wawrzyniak, Protokolant - Aleksandra Rygielska, po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi C. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r. Nr . [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a : skargę odrzucić Uzasadnienie Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...]r. Nr [...] odmawiającą C. S. uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej na terenie III Rzeszy. W dniu [...]r. Kierownik Urzędu podjął decyzję nr [...], którą - po rozpoznaniu wniosku C. S. o zmianę decyzji, odmówił zmiany decyzji z dnia [...]r. C. S. został pouczony, że decyzja ta (z [...]r. - przypom. Sądu) jest ostateczna i w toku instancji nie przysługuje od niej odwołanie. Decyzja może być zaskarżona jedynie w przypadku jej niezgodności z prawem do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia [...]r. C. S. wniósł na tę decyzję skargę do wspomnianego Sądu. Skarga ta jest niedopuszczalna jako że została wniesiona skutkiem błędnego pouczenia. Decyzja z dnia [...]r. bowiem jest decyzją wydaną przez Kierownika Urzędu w I instancji, od której służy skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa), a nie skarga do sądu administracyjnego. Skarżący zatem winien wnieść taki wniosek do Kierownika Urzędu, a następnie, po wydaniu przezeń kolejnej decyzji skarżyć ją do sądu administracyjnego. Skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 wspomnianego Prawa. Chcąc w dalszym ciągu kwestionować stanowisko Kierownika Urzędu zawarte w decyzji z dnia [...]r. skarżący winien wnieść wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy do Kierownika Urzędu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, a dopiero po wydaniu decyzji przez ten organ administracyjny skarżyć ja ewentualnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W związku z tym należało orzec jak w sentencji postanowienia.