II SA/Wr 17/07

II SA/Wr 17/07 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-04-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Cisek
Halina Filipowicz-Kremis /przewodniczący/
Zygmunt Wiśniewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 149 par. 3 art. 149 par. 1 par. 2 art. 135 par. 1 pkt 4 art. 28
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis Sędziowie WSA Andrzej Cisek NSA Zygmunt Wiśniewski (spraw.) Protokolant Magda Domańska-Byskosz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi W. B. oraz T. i J. B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], podjętą na podstawie art. 149 § 3, art. 150 § 1 oraz art. 104 k.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., po rozpatrzeniu wniosku T. i J. B. oraz W. B., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej prawomocną decyzją tego organu Nr [...] z dnia [...], którą umorzono postępowanie w sprawie prowadzenia robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę przez J. C. na działce nr [...] w J., gmina G., polegających na realizowaniu płyty gnojowej 10x20 m i zbiornika na gnojowicę 25 m3. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie lub kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Wyłącznym właścicielem działki nr [...] w miejscowości J., na której przystąpiono do realizacji zgłoszonego zamierzenia, jest J. C. Wnioskodawcy nie posiadają działki w bezpośrednim sąsiedztwie graniczącą z w/w działką, zatem nie wykazali żadnego interesu, w tym także prawnego, co potwierdza wydana decyzja Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] Nr [...]. Jak wskazał organ I instancji, J. C. w dniu [...] w Starostwie Powiatowym w G. zgłosił zamiar prowadzenia przedmiotowych robót budowlanych. Do zgłoszenia zostały dołączone wymagane załączniki, tj. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością oraz kserokopia mapy ewidencyjnej w skali 1:2000 z wykreśloną lokalizacją płyty gnojowej i zbiornika na działce. Starosta G. w ustawowym terminie nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia, tym samym w dniu [...] zgłoszenie to stało się wykonalne. W dniu [...] przeprowadzono oględziny, do protokołu z których inwestor oświadczył, że zgłosił wykonanie płyty gnojowej w dniu [...], a po uprawomocnieniu się zgłoszenia przystąpił do wykonania robót. W dniu [...] do siedziby organu stawił się inwestor z bratem W. C. i oświadczył, że płytę budować będą 4 m od granicy działki nr [...], której właścicielem jest J. M., natomiast zbiornik - ok. 1-12 m od drogi gminnej i ok. 8 m od działki nr [...], a szczelność zbiornika będzie potwierdzona przez uprawnionego nadzorującego budowlańca. W dniu [...] dokonano ponownej wizji w terenie oraz wykonano dokumentację fotograficzną i spisano protokół, potwierdzając dla płyty odległość murów oporowych od drogi, która wynosi ok. 26 m, odległość muru oporowego od granicy działki J. M. (pole uprawne) - ponad 4 m oraz odległość zbiornika od drogi – ok. 10 m. Ponadto – jak zaznaczył organ I instancji – w protokole z dnia [...] J. C., po zapoznaniu się z dokumentami, złożył oświadczenie, że umówiony jest na rozmowę i wyjaśnienia z Wojewodą D. oraz jego służbami, gdyż ma dość szykan i ataków na siebie i swoją rodzinę ze strony sąsiadów tj. T. B. i W. B. Prowadzi od 1977 r. gospodarstwo rolne wyspecjalizowane w hodowli bydła mleczno-opasowego, której obsada nie osiąga nigdy 40 DJP. Płytę gnojową i zbiornik na odcieki buduje dla potrzeb hodowli, chcąc skorzystać z dodatków unijnych. Po wszczęciu postępowania z urzędu, Inspektor wezwał Państwo B. do wykazania prawnego interesu, zgodnie z art. 28 k.p.a., czego wnioskodawcy nie wykazali, jak i obowiązku umożliwiającego uznanie ich za stronę w przedmiotowy postępowaniu. Zdaniem organu I instancji, nie można też ich uznać za stronę ze względu na oddziaływanie inwestycji. Odległości zostały szczegółowo określone w piśmie z dnia [...] D. Urzędu Wojewódzkiego we W., będącym odpowiedzią na skargi Państwa B. z dnia [...] i [...] oraz [...], [...] i [...].
Ponadto organ wskazał, iż ani właściciel działki, na której zlokalizowano płytę gnojową ze zbiornikiem, jak i właściciele działek sąsiednich, występujące jako strony w postępowaniu administracyjnym i mające interes prawny, nie wnieśli uwag lub zastrzeżeń do prowadzonego postępowania oraz odwołania od wydanej decyzji. Przepisy k.p.a. nie dają podstawy do wydawania odrębnego aktu administracyjnego, orzekającego o tym, czy konkretna osoba jest czy nie jest stroną. Powyższa kwestia została rozstrzygnięta wszczęciem z urzędu postępowania administracyjnego w dniu [...], gdzie rozpoznano wszystkie podmioty, którym przysługuje przymiot strony w postępowaniu. Poprzedzone to było oceną całokształtu zebranego materiału dowodowego. Nadto zwrócono uwagę, że na terenach wiejskich dominuje zabudowa typu zagrodowego, której cechą charakterystyczną jest działalność rolnicza (hodowla zwierząt, uprawa roślin itp.) powiązane z funkcją mieszkalną. Od dnia [...] obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy G., który potwierdza m.in. możliwość lokalizowania zabudowy siedliskowej, budynków produkcji roślinnej i zwierzęcej związanych z działalnością prowadzoną na działce, budynków mieszkalnych, towarzyszących, innych itp. Zakazuje się wręcz prowadzenia działalności gospodarczej nie związanej z działalnością rolną. Organ I instancji stwierdził zatem, iż zadbał o ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, do których zalicza się niewątpliwie właścicieli działek graniczących z działką, na której realizowane jest zamierzenie budowlane i osoby te uczestniczyły w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym. Zaś skarga Pani T. i J. B. oraz W. B. pod żadnym względem nie zasługuje na uwzględnienie.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli T. i J. B. oraz W. B., podnosząc iż uzasadnienie decyzji organu I instancji jest niezgodne ze stanem rzeczywistym bowiem sporne roboty oddziaływają na ich siedlisko. Nadto sfabrykowano opracowanie dotyczące wykluczenia gruntów rolnych z produkcji pod zabudowę (księga wieczysta gruntów rolnych kl. III b – orane, ziemia buraczana, pola). Strony zarzuciły również, iż ich jako stronę pominięto działkę nr [...], dzieloną drogą polną gminną [...], gdzie znajduje się sad, staw, ogrody owocowe, drzewa (70 sztuk), warzywa, szklarnia, która została wymazana przez organ I instancji. Zdaniem stron, uciążliwość danej funkcji wpłynęłaby w znaczny sposób na zagospodarowanie działki nr [...] przy siedlisku, czyli sad, pastwiska, staw, woda stojąca, z gospodarczego na budowlany, gdzie widoczny jest budynek przedwojenny 17 m na 9 m. Zgodnie z mapą zasobów zgłoszenia budowy gnojowiska dotyczy działki nr [...]. Wielokrotnie wnosili odwołujący się o sprostowanie działki droga przy [...], a [...] wyjście własne z siedliska, co na mapie jest sfabrykowane i nieaktualne. Ponadto mapa jest niezgodna bowiem dotyczy drogi własnej dz. nr [...], służebność wyjścia z siedliska [...]. Nieprawdziwy jest również zapis decyzji - "z działką nr [...] około 10 m".
W dniu [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydał - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - decyzję Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż organ I instancji prawidłowo ustalił, że przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania, oparty na naruszeniu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jest bezzasadny. Wnioskodawcy zarzucili, że jako strony postępowania dotyczącego inwestycji realizowanej przez J. C. na działce nr [...] w J., zostali pozbawieni udziału w toczących się postępowaniu. Jednakże, jak wskazał organ odwoławczy, okoliczności faktyczne wskazują jednoznacznie, iż osoby te nie posiadały interesu prawnego w postępowaniu toczącym się w stosunku do nieruchomości, która nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżących. Krąg osób posiadających interes prawny w postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w trybie nadzoru budowlanego, ograniczony jest do właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Nieruchomość wnioskodawców nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. W szczególności - nieruchomość, na której zrealizowano powołaną inwestycję, nie jest położona bezpośrednio przy nieruchomości wnioskodawców. Nadto - co bardziej istotne, płyta gnojowa i zbiornik na gnojowicę, zostały wykonane z poszanowaniem warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, gdyż zrealizowano je w znacznie większych niż przepisowe odległościach od granicy działek sąsiednich i budynków przeznaczonych na pobyt ludzi. Zważywszy na fakt, że wymagana odległość minimalna posadowienia przedmiotowej inwestycji od budynku wnioskodawców powinna wynosić 30 m a faktycznie wynosi ponad 100 m, organ odwoławczy nie dopatrzył się istnienia interesu prawnego wnioskodawców w niniejszym postępowaniu, gdyż ich nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. Z tych tez przyczyn uznano decyzję organu l instancji za prawidłową.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnieśli T. i J. B. oraz W. B., zarzucając jej naruszenie prawa, matactwo i niekompetencję. Ponadto zarzucili oni brak reakcji organu I i II instancji oraz pominięcie działki nr [...], stanowiącej własność W. B., zaś organowi odwoławczemu – brak staranności i przekwalifikowania gruntów rolnych (kl. III b dz. 37) pod zabudowę, co wielokrotnie skarżący podnosili. Tym samym organy naruszyły zasady ogólne k.p.a., tj. zasadę praworządności i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes bezpośredniego sąsiada – oddziaływania gnojowiska w strefie ochronnej. Organy doprowadziły nadto do zabetonowania 20x10m pola rolnego, gdyż nie przyjęły faktu naruszenia prawa zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym skarżący zażądali przewrócenia gnojowej budowli do stanu poprzedniego.
W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie podkreślić należy, że stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Uchylenie decyzji administracyjnej przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, iż skarga T i J. B. oraz W. B. nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania administracyjnego, dające podstawę do jej uchylenia.
Należy wskazać, iż zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została podjęta w postępowaniu nadzwyczajnym tj. w sprawie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] Nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie prowadzenia przez J. C. robót budowlanych na działce nr [...] w J., gmina G., polegających na realizowaniu płyty gnojowej 10x20 m i zbiornika na gnojowicę 25 m3. Podstawą zaś jej wydania jest przepis art. 149 § 3 k.p.a.
Stosownie do art. 149 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Oznacza to, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia, enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a., oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 k.p.a. Natomiast, jeśli przekroczono termin do jego złożenia lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania, organ administracji wyda, na podstawie § 3 art. 149 k.p.a., decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.
Podstawą żądania wznowienia postępowania w niniejszej sprawie jest przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. bowiem wnioskodawcy zarzucili, że jako strony postępowania dotyczącego inwestycji realizowanej przez J. C. na działce nr [...] w J., zostali pozbawieni udziału w tym postępowaniu. Jak wynika zaś z uzasadnienia decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. przyczyną nieuwzględnienia wniosku T. i J. B. oraz W. B. i odmowy wznowienia postępowania jest brak przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym realizacji robót budowanych, tj. płyty gnojowej 10x20 m i zbiornika na gnojowicę 25 m3, na działce nr [...] w J., gmina G.
Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. zawiadomił strony postępowania, tj. W. C., Jana C. oraz J. M., o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie prowadzenia przez J. C. robót budowlanych na działce nr [...] w J., gmina G., polegających na realizowaniu płyty gnojowej i zbiornika na gnojowicę.
Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] Nr [...] Powiatowego, umarzająca w/w postępowanie, została doręczona W. C., J. C. oraz J. M., jako stronom postępowania, oraz skarżącym tylko do wiadomości.
W tym miejscu należy wskazać, iż stronami postępowania w sprawie prowadzenia robót budowlanych są, zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Jak stwierdził organ odwoławczy, wnioskodawcy posiadają nieruchomości (nr [...] i [...]) nie znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości zainwestowania. Nieruchomości wnioskodawców nie znajdują się również w obszarze oddziaływania obiektu realizowanego przez J. C. Należy bowiem uwzględnić w szczególności okoliczność, iż płyta gnojowa i zbiornik na gnojowicę, zostały wykonane z poszanowaniem warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie bowiem zrealizowano je w znacznie większych niż przepisowe odległościach od granicy działek sąsiednich i budynków przeznaczonych na pobyt ludzi.
Na podstawie § 6 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 877) odległość otwartych zbiorników na płynne odchody zwierzęce o pojemności do 200 m3 oraz płyt gnojowych powinna wynosić co najmniej: od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich - 30 m (pkt 1), a od granicy działki sąsiedniej - 4 m (pkt 4).
W rozpatrywanej sprawie odległość posadowienia przedmiotowej inwestycji (płyta gnojowa) od granicy z działką nr [...], na której usytuowany budynek mieszkalny wnioskodawców, wynosi faktycznie powyżej 100 m, z działką nr [...] - ok. 10 m, z działką [...] – ok. 28 m, z działką [...] (droga gminna) – ok. 8 m.
Biorąc pod uwagę powyższe, należało stwierdzić, iż wnioskodawcy nie posiadali interesu prawnego w postępowaniu toczącym się w stosunku do nieruchomości, na której realizowane były sporne roboty budowlane, gdyż ich nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu (płyta gnojowa i zbiornik na gnojowicę). Stąd – w ocenie Sądu - ustalenia poczynione przez organ II instancji uzasadniały w pełni podjęcie zaskarżonej decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Tym samym należało uznać zarzut naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego, określonych w art. 7 k.p.a., za nieuzasadniony. Ustalenia te pozwalają ponadto stwierdzić, iż nie mogło dojść do naruszenia słusznego interesu T. i J. B. oraz W. B., wynikający z sąsiedztwa i oddziaływania gnojowiska.
Również zarzut, iż organy pominęły działkę nr [...], stanowiącą własność W. B., nie znajduje potwierdzenia w materiale sprawy. Należy zaznaczyć, iż działkę tą oddziela od działki inwestora droga gminna, a ta usytuowana jest w odległości ok. 8 m od przedmiotowej płyty gnojowej. Ponadto na działce nr [...] nie ma żadnych zabudowań.
Skoro zatem z żądaniem wznowienia postępowania administracyjnego wystąpiła osoba, która nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., organ zobowiązany jest podjąć decyzję o odmowie wznowienia postępowania.
Natomiast odnosząc się do zarzutów dotyczących braku staranności i przekwalifikowania gruntów rolnych pod zabudowę oraz dopuszczenia do zabetonowania 20x10m pola rolnego, należy zauważyć, iż kwestie przekwalifikowania gruntów rolnych jak i ewentualnego naruszenia prawa zagospodarowania przestrzennego, są kwestiami merytorycznymi, które - gdyby uznano skarżących za strony postępowania zwykłego i wszczęto postępowanie nadzwyczajne – byłyby rozstrzygane przez organy administracyjne. Decyzja podjęta na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. jest bowiem wynikiem badania formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania, tj. czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych.
Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, a to obligowało do oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stąd orzeczono jak w sentencji.