II SA/Wr 167/23
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził bezskuteczność czynności Burmistrza Piławy Górnej w przedmiocie nadania numeru porządkowego nieruchomości z powodu braku należytego uzasadnienia i pouczenia strony.
Skarżący R. K. zaskarżył czynność Burmistrza Piławy Górnej polegającą na nadaniu numeru porządkowego nieruchomości. Zarzucił m.in. błędną wykładnię przepisów i naruszenie procedury. Sąd uwzględnił skargę, stwierdzając bezskuteczność czynności z powodu braku uzasadnienia i pouczenia strony o trybie zaskarżenia, co narusza zasady postępowania administracyjnego.
Przedmiotem skargi była czynność materialno-techniczna Burmistrza Piławy Górnej w przedmiocie nadania numeru porządkowego dla budynku mieszkalnego należącego do skarżącego R. K. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące błędnej wykładni przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, a także naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym braku uzasadnienia i pouczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę, stwierdzając bezskuteczność zaskarżonej czynności. Sąd uznał, że czynność materialno-techniczna, mimo braku formalnego charakteru decyzji, musi być należycie umotywowana, aby umożliwić kontrolę sądową i zapewnić stronie wiedzę o przyczynach rozstrzygnięcia. W tym przypadku organ nie przedstawił uzasadnienia w zawiadomieniu, a jedynie w odpowiedzi na skargę, co uznał za spóźnione. Dodatkowo, brak pouczenia o trybie zaskarżenia naruszył art. 9 k.p.a. Sąd zobowiązał organ do ponownego dokonania czynności z należytym uzasadnieniem i pouczeniem.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, czynność materialno-techniczna, mimo braku formalnego charakteru decyzji, musi być należycie umotywowana, aby umożliwić kontrolę sądową i zapewnić stronie wiedzę o przyczynach rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że nawet czynność materialno-techniczna wywołuje skutki prawne i podlega kontroli sądowej, co wymaga przedstawienia motywów jej podjęcia. Brak uzasadnienia uniemożliwia prawidłową kontrolę legalności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (20)
Główne
P.g. art. 47a § 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
P.g. art. 47a § 5
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
rozp. MP art. 6 § 1
Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów
rozp. MP art. 6 § 2
Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów
rozp. MP art. 6 § 9
Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów
rozp. MP art. 6 § 11
Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów
rozp. MP art. 9
Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów
Przepis ten określa sytuacje, w których organ dokonuje aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany danych w ewidencji, w tym nadania nowego numeru porządkowego, gdy istniejąca numeracja zawiera wady lub stwierdzono rozbieżności z innymi rejestrami.
p.p.s.a. art. 146 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Organ ma obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, a także udzielania niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 75 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 76 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
P.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czynność materialno-techniczna organu musi być uzasadniona, aby podlegać kontroli sądowej i informować stronę o przyczynach rozstrzygnięcia. Zawiadomienie o czynności materialno-technicznej powinno zawierać pouczenie o trybie jej zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
czynność materialno-techniczna [...] musi być należycie umotywowana nieprzedstawienie takich motywów uniemożliwia przeprowadzenie prawidłowej kontroli legalności czynności zawiadomienie nie zawierało także pouczenia o trybie zaskarżenia przedmiotowej czynności
Skład orzekający
Wojciech Śnieżyński
przewodniczący
Olga Białek
sprawozdawca
Malwina Jaworska-Wołyniak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wymogi dotyczące uzasadnienia i pouczenia stron w przypadku czynności materialno-technicznych organów administracji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy głównie czynności materialno-technicznych w zakresie nadawania numerów porządkowych, ale zasady mogą być stosowane analogicznie do innych podobnych czynności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, że nawet pozornie proste czynności administracyjne, jak nadanie numeru porządkowego, mogą prowadzić do sporów prawnych, jeśli organ nie dopełni formalności proceduralnych, takich jak uzasadnienie i pouczenie.
“Brak uzasadnienia i pouczenia czyni czynność administracyjną bezskuteczną – lekcja dla urzędników.”
Dane finansowe
WPS: 200 PLN
Lexedit Research — analiza prawna z AI
Zadaj pytanie prawne i otrzymaj dogłębną analizę opartą o orzecznictwo, przepisy i doktrynę. Agent AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne przepisy.
Analiza orzecznictwa
Wyszukiwanie i analiza orzeczeń sądów powszechnych, SN i NSA
Aktualne przepisy
Treść ustaw i kodeksów w brzmieniu na dowolną datę z ISAP
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Wr 167/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2023-10-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-04-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Malwina Jaworska-Wołyniak Olga Białek /sprawozdawca/ Wojciech Śnieżyński /przewodniczący/ Symbol z opisem 6129 Inne o symbolu podstawowym 612 Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Ewidencja gruntów Skarżony organ Burmistrz Miasta Treść wyniku *Stwierdzono bezskuteczność czynności wydanej na podstawie przepisów szczególnych Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 775 art. 9 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.) Dz.U. 2021 poz 1990 art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j. Dz.U. 2021 poz 1368 par. 6 Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek (spr.) Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak Protokolant: asystent sędziego Sławomir Mirowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 października 2023 r. sprawy ze skargi R. K. na czynność Burmistrza Piławy Górnej w przedmiocie nadania numeru porządkowego nieruchomości I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Burmistrza Piławy Górnej na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Przedmiotem skargi R. K. (dalej: skarżący) jest czynność materialno-techniczna Burmistrza Piławy Górnej (dalej: Burmistrz, organ) w przedmiocie nadania numeru porządkowego [...] dla budynku mieszkalnego położonego w P. przy ul. [...]. Zawiadomieniem z dnia 8 lutego 2023 r. Burmistrz poinformował o ustaleniu z urzędu dla powyższej nieruchomości, znajdującej się na działce oznaczonej numerem geodezyjnym [...], numeru porządkowego [...]. Jako podstawę prawną powołał art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm. – dalej: P.g.) oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz.U. z 2021 r., poz. 1368 – dalej: rozp. MP). Zaskarżając powyższą czynność do tutejszego Sądu, skarżący będący właścicielem oznaczonej nieruchomości, podniósł naruszenie: - art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 P.g. przez jego błędną wykładnię – organ stwierdził bowiem, że przedmiotowy budynek mieszkalny nie posiada aktualnie ustalonego numeru porządkowego, natomiast w ewidencji gruntów istniejący budynek znajdujący się na działce nr [...] oznaczony został numerem porządkowym [...]; skarżący wskazał, że takie oznaczenie widnieje także na wyrysie w postaci mapki ewidencyjnej; - "naruszenie przepisów art. 6 ust. 1 i 2 w związku z art. 12 ust. 1" rozp. MP przez wadliwe przyporządkowanie dla przedmiotowego budynku numeru porządkowego [...], to jest innego niż [...]. Ponadto zarzucono naruszenie przepisów postępowania: - art. 7, art. 75 § 1, art. 76 § 1, art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), przez niedopuszczenie, bez podania jakiegokolwiek uzasadnienia, dokumentów urzędowych – wypisów z rejestru gruntów wydanych w latach 2000, 2013, 2016 i 2010 oraz nieprzeprowadzenie dowodu z ich treści na okoliczność nadania już numeru porządkowego [...] dla przedmiotowego budynku; - art. 8 k.p.a. przez wydanie nierzetelnej informacji skarżącemu o braku procedury odwoławczej w odniesieniu do zawiadomienia i odmowy wydania postanowienia, stosownie do art. 219 k.p.a. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o nadaniu posiadania przez przedmiotową nieruchomość oznaczenia numerem [...] oraz niepodanie żadnego uzasadnienia w przedmiocie niedopuszczenia wspomnianych dokumentów wydanych przez Starostę na okoliczność nadania już numeru porządkowego [...] dla przedmiotowego budynku – tym samym, w ocenie skarżącego, naruszono zaufanie obywatela do władzy publicznej, - art. 35 § 1 k.p.a. przez wprowadzenie przez organ do obrotu prawnego urzędowych dokumentów z numerem porządkowym [...] przedmiotowego budynku oraz bezczynność w aspekcie historycznym w przedmiocie nadania z urzędu przedmiotowemu budynkowi takiego numeru lub przynajmniej zarezerwowania dla niego tego numeru; skarżący powołując się na dowody załączone do skargi (decyzje podatkowe, deklaracje źródeł ciepła z 2022 r., dokumenty geodezyjne dotyczące mediów) stwierdził, że organ miał wiedzę, że istniejący od 198[...] r. budynek nie figuruje w prowadzonej przez Burmistrza ewidencji numerów porządkowych i nie wszczął z urzędu postępowania wyjaśniającego. Procedurę wyjaśniającą organ rozpoczął dopiero w związku z wnioskiem skarżącego z 22 grudnia 2022 r. Skarżący został natomiast właścicielem przedmiotowego budynku "z dniem [...] lipca 2023 r." i w świetle dokumentów geodezyjnych wydanych przez Starostę był pewien, że budynek ten został już oznaczony numerem porządkowym [...]. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowej czynności i uznanie jej za bezskuteczną oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wniósł również o dopuszczenie jako dowód w sprawie ww. wypisów z rejestru gruntów i mapki geodezyjnej załączonej wraz z wypisami do skargi, a także wzięcie pod uwagę w ustaleniu stanu faktycznego faktów powszechnie znanych. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że na dwóch sąsiadujących działkach, oznaczonych numerami geodezyjnymi [...] i [...], w 198[...] r. wybudowane zostały dwa budynki w zabudowie bliźniaczej, stanowiące konstrukcyjnie jeden monolit, będące we współwłasności skarżącego i jego żony. Budynkowi po jego wybudowaniu został nadany jeden numer [...]. W 2022 r., po uprawomocnieniu się wyroku o podziale majątku wspólnego już byłych małżonków, budynek na działce nr [...] stał się wyłączną własnością skarżącego. Na skutek poczynionych ustaleń zarówno przez skarżącego, jak i Burmistrza, organ stwierdził, że budynek, który stał się własnością skarżącego po podziale majątku, nie ma przyporządkowanego numeru. Natomiast w przypadku nadania numeru, nie będzie to mógł być nr [...], gdyż w ewidencji adresów przy ul. [...] w P. figuruje już nieruchomość oznaczona takim numerem. W kolejnych korespondencjach skarżący podnosił swoje racje wskazujące na zasadność oznaczenia jego nieruchomości numerem [...], powołując się przy tym na wpisy z rejestru gruntów i orzeczenie Sądu Rejonowego w D. o podziale majątku wspólnego małżonków. W odpowiedzi organ wskazywał, że nieruchomość do tej pory nie była oznaczona numerem, również Starostwo Powiatowe w Dzierżoniowie nie dysponuje dokumentem, który potwierdzałby oznaczenie numerem porządkowym przedmiotowego budynku i nie ma podstaw, aby nadać numer porządkowy [...]. Zdaniem skarżącego, przedstawione przez niego dokumenty, które wydane zostały przez Starostę potwierdzają, że co do jego nieruchomości numerem [...] posługiwano się w obrocie prawnym co najmniej do 2000 r. Z kolei nadanie innego numeru powoduje zaburzenie istniejącego ładu i czytelności numeracji porządkowej nieruchomości przy ul. [...], a także narazi skarżącego na trudne do odwrócenia historyczne skutki prawne. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od skarżącego kosztów postępowania sądowego. Organ wskazał, że budynek należący obecnie do skarżącego nie figurował w ewidencji nadanych numerów porządkowych Gminy P. W ewidencji tej natomiast numer [...] już figuruje i została nim oznaczona w dniu [...] kwietnia 2003 r. nieruchomość sąsiednia o numerze geodezyjnym [...], zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Taki też numer jest umieszczony na frontowej ścianie ww. budynku. Organ zwrócił w związku z tym uwagę, że nie jest prawdą jakoby numer [...] został nadany budynkowi nowemu. Nadto zaznaczył, że pod tym adresem, to jest pod numerem [...], zameldowanych jest [...] osób, a pierwszego meldunku dokonano w 2005 r. Skarżący natomiast nigdy nie był pod tym adresem zameldowany. Burmistrz zaznaczył, że rozpoznając sprawę wziął pod uwagę wypisy z rejestru gruntów. Wyjaśniał, że wprowadzenie do ewidencji gruntów w Starostwie numeru [...] dla budynku skarżącego odbyło się prawdopodobnie w toku odnowienia operatu ewidencji gruntów, wyłącznie na podstawie informacji ustnej skarżącego. Zauważył też, iż ewidencja gruntów nie jest ewidencją numerów porządkowych, a Starosta nie jest organem uprawnionym do ustalania numerów porządkowych i prowadzenia ich ewidencji. Wskazał, że wobec braku dokumentu potwierdzającego prawne ustalenie numeru porządkowego, Starosta postanowił dokonać jego usunięcia z prowadzonej ewidencji gruntów. Zdaniem organu, nadanie budynkowi skarżącego numeru [...] jest poprawne i zgodne z przepisami § 6 ust. 1 i 2 rozp. MP. Dodatkowo organ zauważył, że przyporządkowanie numeru [...] budynkowi na sąsiedniej działce, który jest wyraźnie oznaczony, nie mogło ujść uwadze skarżącego, mimo to w przeszłości skarżący nie zgłaszał organowi wątpliwości co do dokonanych oznaczeń. Przenumerowanie, jakiego domaga się skarżący bez szczególnej przyczyny, jest niezgodne z prawem i pojęciem nieznanym w obowiązujących przepisach. Ponadto dokonanie takiej zmiany skutkowałoby zmuszeniem mieszkańców zameldowanych pod numerem [...] do poniesienia kosztów poczynienia zmian w dokumentach związanych z adresem zamieszkania. Na rozprawie skarżący powtórzył twierdzenia zawarte w skardze i zaprzeczył argumentacji organu. Wskazał, że oznaczenie jego budynku numerem [...] zostało dokonane w 199[...] r. w związku z odnowieniem ewidencji gruntów. Wskazał, że mógłby się zgodzić na ustalenie numeru [...]. Przedłożył nadto dodatkowe dokumenty na potwierdzenie oznaczenia jego nieruchomości numerem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić, jednakże z innych powodów niż podniesione w skardze. Na wstępie wskazać trzeba, że stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Po myśli art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Jak wyjaśniono w literaturze przedmiotu, ratio legis tego rodzaju regulacji rozszerzającej kontrolę sądu administracyjnego poza zakres decyzji i postanowień jest w tym, by sądowa kontrola obejmowała także takie działania administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach zapewniających ich uczestnikom określone gwarancje procesowe, ale również dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznoprawnej w stosunkach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy, lub inne jednostki organizacyjne, za pośrednictwem których państwo realizuje swoje zadania (por. T. Woś: (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Komentarze LexisNexis, Wyd. 4, kom. do art. 3 ustawy). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność materialno-techniczna polegająca na ustaleniu numeru porządkowego dla nieruchomości przy ul. [...] w P., będącej własnością skarżącego. Dodać w tym miejscu trzeba, że tym samym ta właśnie czynność zakreśla granice rozpoznania sprawy przed Sąd na mocy art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (dotyczącego interpretacji podatkowych – przyp. Sądu). Podstawa materialna i formalna tego rodzaju działań wynika dla organu gminy z przepisów zawartych w art. 47a P.g. Wynika z nich, że ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów należy do zadań gminy (art. 47a ust. 1 pkt 1). Kompetencja do ustalania numerów porządkowych budynków przysługuje wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), który czyni to z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że nadanie numeru porządkowego dokonywane jest w formie czynności materialno-technicznej. Wskazuje się także, że pojęcie "ustalenie numerów porządkowych" obejmuje zarówno te czynności w wyniku których organ po raz pierwszy ustala numer porządkowy, jak i takie sytuacje, w których dochodzi do zmiany ustalonego wcześniej numeru i ponownego ustalenia numeru porządkowego (por. NSA w wyroku z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 796/18, dost. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Szczegółowy tryb nadawania numerów porządkowych określa wymienione wyżej rozp. MP. Zasady ustalenia numerów porządkowych i ich przyporządkowywania precyzuje § 6 rozporządzenia. Zgodnie z § 6 ust. 1, numery porządkowe przyjmują postać liczb całkowitych w przedziale od 1 do n. W przypadku braku możliwości nadania numeru porządkowego w postaci wyłącznie liczby całkowitej stosuje się liczbę całkowitą uzupełnioną wielką literą alfabetu łacińskiego od A do Z, wyłączając litery I, O, Q, a w przypadku wyczerpania liter alfabetu łacińskiego dopuszcza się użycie w numerze drugiej litery alfabetu łacińskiego od A do Z (10AA, 10AB,....), także wyłączając litery I, O, Q (§ 6 ust. 2). Nie stosuje się w numerze porządkowym form opisowych innych niż wskazane w ust. 2 i znaków specjalnych (ust. 3). Na gruncie niniejszej sprawy istotne są natomiast dalsze zasady, określone w § 6 ust. 9 i ust. 11. Mianowicie zgodnie z ust. 9, w przypadku gdy nadawanie kolejnych numerów porządkowych może powodować zaburzenie dotychczasowego ładu i czytelności numeracji porządkowej, organ prowadzący ewidencję podejmuje działania umożliwiające nadawanie numerów porządkowych zgodnie z ładem w zakresie numeracji porządkowej. Z kolei w ust. 11 opisane zostały reguły ustalania kolejnych numerów porządkowych. Nadawanie numerów porządkowych związanych z określoną ulicą odbywa się w następujący sposób: 1) numery porządkowe wzdłuż ulic głównych wzrastają w kierunku od centrum miejscowości ku jej granicom albo z południa na północ oraz ze wschodu na zachód; 2) numery porządkowe wzdłuż ulic bocznych wzrastają, poczynając od głównej ulicy, w kierunku granic miejscowości; 3) numery porządkowe po lewej stronie ulicy, w kierunku zwiększających się numerów, oznacza się liczbami nieparzystymi, a po prawej stronie liczbami parzystymi; 4) numery porządkowe obiektów przylegających do placu wzrastają, poczynając od naroża placu przy głównej ulicy, zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara; 5) jeżeli plac powstaje z rozszerzenia lub skrzyżowania ulic, dla obiektów przylegających do placu ustala się kolejne numery porządkowe jednej z ulic przechodzących przez plac. Jak wynika z mapy geodezyjnej zawartej w aktach administracyjnych sprawy, przy ul. [...] w P. budynki znajdujące się na działkach oznaczonych numerami geodezyjnymi [...] i [...] mają przypisany jeden wspólny numer porządkowy [...], zaś numer [...] przyporządkowany jest budynkowi na działce o numerze geodezyjnym [...]. Co istotne, mając na uwadze zasady opisane w § 6 ust. 11 rozp. MP, numer [...] zamiast następować po numerze [...], w rzeczywistości go poprzedza. Sąd nie kwestionuje uwag organu, że numer [...] jest numerem już przyporządkowanym, a pod tak oznaczonym adresem zameldowanych jest już [...] osób i dokonanie zmian wiązałoby się z istotnymi dla tych osób kosztami. Powód stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności nie leży bowiem w naruszeniu przytoczonych wyżej przepisów, które mają charakter materialny, gdyż na obecnym etapie nie jest w stanie takiego naruszenia stwierdzić. Jak zostało to już na wstępie zaakcentowane, przyczyną podjętego rozstrzygnięcia są stwierdzone naruszenia o charakterze procesowym. Zwrócić należy uwagę, że działanie organu w przedmiocie nadania, czy też zmiany numeru porządkowego nie przybiera formy decyzji administracyjnej czy postanowienia, które muszą spełniać prawnie określone wymogi konstrukcyjne, w tym uzasadnienie zawartego w nich rozstrzygnięcia. Jest to czynność materialno-techniczna poprzedzona postępowaniem uproszczonym, które w założeniu sprowadza się jedynie do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości numerem porządkowym w oparciu o aktualny stan faktyczny i prawny wynikający z odpowiednich dokumentów. Z powyższego wynika, że czynność organu nie może być dowolna – musi znajdować oparcie w odpowiednich okolicznościach faktycznych i prawnych, które powinny być przez organ ustalone w ramach takiego postępowania i odpowiednio zakomunikowane zainteresowanym. Orzekający w niniejszej sprawie Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie, że podjęcie przez organ czynności z zakresu administracji publicznej – z racji, że podlega kontroli sądowej – powinno być należycie umotywowane (por. wyrok z dnia 1 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 1007/21; z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 491/21; z dnia 1 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Po 1401/21 – dost. j/w). Podjęte przez organ działanie o charakterze materialno-technicznym wywołuje bowiem skutki prawne w sposób pośredni, wpływając na sferę praw i obowiązków strony skarżącej. Przeprowadzenie kontroli przez sąd administracyjny wymaga zapoznania się z motywami, jakie legły u podstaw dokonania czynności, co umożliwia ocenę, czy czynność została podjęta zgodnie z obowiązującym prawem. Natomiast nieprzedstawienie takich motywów uniemożliwia przeprowadzenie prawidłowej kontroli legalności czynności (czynność ta wymyka się kontroli sądowej). Co więcej, motywy przyjętego przez organ stanowiska winny być także znane stronie, której praw i obowiązków ona dotyczy – powinny być przez organ uzewnętrznione. Analiza zawiadomienia z dnia 8 lutego 2023 r. skierowanego do skarżącego wskazuje, że w rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione powyższe wymogi, co uniemożliwia dokonanie oceny legalności zaskarżonej czynności w jej aspekcie materialnoprawnym. Organ wskazał niepełną podstawę prawną, ograniczając się do przywołania art. 47a ust. 1 i ust. 5 oraz rozp. MP z dnia 21 lipca 2021 r. bez wskazania konkretnego przepisu tego aktu. Tymczasem, jak zostało to wyżej opisane, wymieniony akt wykonawczy określa w wyraźny sposób zasady ustalenia numeru porządkowego. Co więcej, w niniejszej sprawie istotne znaczenie ma fakt, że ustalenie numeru porządkowego, jakkolwiek nastąpiło z urzędu, to postępowanie w tej kwestii było przeprowadzone z inicjatywy skarżącego ubiegającego się o nadanie numeru [...], przyporządkowanego już do innej nieruchomości. W opinii Sądu zatem, na gruncie przepisów rozp. MP żądanie takie sprowadzało się do dokonania zmiany w zakresie numeracji. Kwestia takiej zmiany została uregulowana w § 9 rozp. MP zawierającym zamknięty katalog sytuacji, w których organ dokonuje z urzędu w formie czynności materialno-technicznej aktualizacji danych ewidencji, ich uzupełnienia lub zmiany. W punktach 2, 6 i 7 tego przepisu przewidziane zostały odpowiednio sytuacje: nadania nowego numeru porządkowego (pkt 2), gdy istniejąca numeracja porządkowa zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie (pkt 6) oraz gdy zostały stwierdzone rozbieżności z innymi rejestrami publicznymi, które wskazują na konieczność poprawy ewidencji (pkt 7). Niewątpliwie należy zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 2 sierpnia 2022 r. II SA/Rz 249/22 (dost. j/w), że organ gminy dokonując istotnej dla właściciela nieruchomości czynności, skutkującej nadaniem numeru innego niż zainteresowany zakładał, winien wskazać adresatowi tego działania wyraźną podstawę prawną tak, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa konieczności wypełnienia tej podstawy w sposób swobodny zarówno przez osoby których interesu prawnego czynność ta dotyczy, jak również instytucje kontroli, jak sąd administracyjny. Z kolei podjęcie czynności w oparciu o konkretny przepis powinno być konsekwencją i wyrazem ustalonego w sprawie stanu faktycznego popartego wskazanymi okolicznościami, faktami i danymi. Działania organu w tym zakresie nie mogą być dowolne, a winny być oparte o należycie zebrane dowody, ustalony niewątpliwie stan faktyczny, który zostanie następnie przyporządkowany do określonej części jednostki redakcyjnej stosowanego przepisu prawa. W państwie prawa nie wystarczy wskazać ogólnie podstawy prawnej działania władczego, lecz konieczne jest wyjaśnienie, jaki konkretnie przepis został zastosowany. Kontrolowana w niniejszej sprawie czynność organu nie została w żaden sposób umotywowana. Natomiast w świetle dotychczasowych rozważań, według Sądu, uzasadnienie tak podjętej czynności jest niezbędne nie tylko z uwagi na potrzeby dokonania sądowej kontroli zgodności z prawem, lecz przede wszystkim celem wyjaśnienia jej treści właścicielowi nieruchomości, zwłaszcza gdy czynność ta całkowicie odbiega od jego żądania. Skarżącemu nie zostały przedstawione racje, które przemawiały za ustaleniem numeru porządkowego [...] i odmową nadania numeru [...]. Natomiast brak wskazania motywów czynności w orzecznictwie kwalifikuje się jako wadę wywołującą daleko idące konsekwencje w postaci bezskuteczności czynności (por. np. wyrok 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 6/22, dost. j/w). W rozpoznawanej sprawie dopiero w odpowiedzi na skargę organ umotywował dokonaną czynność i wyjaśnił powody, dla których ustalił taki, a nie inny numer porządkowy. Przy czym zaznaczyć należy, że wątpliwości i argumentacje skarżącego były znane Burmistrzowi przed dokonaniem przedmiotowej czynności, co wynika z akt administracyjnych zawierających korespondencję obu stron. Zatem, jakkolwiek argumentacja przedstawiona w odpowiedzi na skargę być może mogłaby być uznana za przekonującą, to z opisanych wyżej powodów jej zawarcie dopiero na etapie postępowania przed sądem administracyjnym należało uznać za spóźnione. Postawa organu, który jedynie w sposób zdawkowy poinformował skarżącego o ustaleniu numeru porządkowego, godzi w jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, ustanowioną w art. 9 k.p.a. Przepis ten bowiem nakazuje organom należyte i wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Na gruncie tego przepisu, dodatkowo za słuszną należało uznać argumentację skarżącego, że zawiadomienie nie zawierało także pouczenia o trybie zaskarżenia przedmiotowej czynności. Z powyższych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. Organ, ponownie dokonując przedmiotowej czynności, zobligowany jest do rzetelnego wyjaśnienia powodów ustalenia numeru porządkowego [...] dla budynku położonego w P. przy ul. [...], na działce o numerze geodezyjnym [...], z podaniem dokładnie przepisów rozp. MP, które stały się podstawą prawną w tym przedmiocie. Ponadto zdaniem Sądu – w kontekście żądania skarżącego nadania jego budynkowi numeru [...] – konieczne jest również dokonanie analizy przesłanek zmiany numeracji, wymienionych w § 9 rozp. M.P. i wyjaśnienia ich występowania lub braku w okolicznościach niniejszej sprawy. Zawiadomienie o dokonanej czynności nie może być nadto pozbawione pouczenia o trybie jej zaskarżenia. Końcowo zaakcentowania wymaga, iż stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności, w świetle przedstawionych wyżej rozważań, nie przesądza o kierunku przyszłego rozstrzygnięcia w tej sprawie przez Burmistrza. Z przedstawionych względów, działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.