II SA/Łd 1216/02

II SA/Łd 1216/02 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-10-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień
Sławomir Wojciechowski /sprawozdawca/
Wojciech Chróścielewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Dnia 7 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski, Sędziowie : Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant Referendarz sądowy Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 7 października 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] znak [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza na rzecz Z. W. Z. od Wojewody [...] kwotę 10 zł (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. TG
Uzasadnienie
II SA/Łd 1216/02
U Z A S A D N I E N I E
Starosta [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] znak sprawy: [...] zatwierdził Państwu L. i W. J. projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę instalacji zbiornikowej na gaz propan oraz wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym na działce o nr ewid. [...] przy ul. A. 3 w Ł.
Od powyższej decyzji wniosła odwołanie Pani Z. W. Z., współwłaścicielka działki objętej projektowana inwestycja. Odwołująca się zarzuciła, że w sytuacji gdy budowa obiektu budowlanego na nieruchomości objętej współwłasnością w częściach ułamkowych wykracza poza zakres zwykłego zarzadu i należy do kategorii rozporzadzania rzeczą wspólna potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli na dokonanie czynności (art. 199 kc), Podniosła również, że w aktach sprawy nie ma jej zgody na realizację przedmiotowej inwestycji, a brak takiej zgody jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomościa.
Organ odwoławczy - Wojewoda Ł. decyzją Nr [...] z dnia [...] stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 32 ust. 4 pkt Prawa budowlanego i uchylił w całości decyzję organu I-szej instancji przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W związku z powyższym inwestorzy wystąpili do Sądu Rejonowego w Ł. o rozstrzygnięcie w sprawie dokonania czynności dotyczacej rzeczy wspólnej. W toku postępowania sadowego w dniu 28 lutego 2002 roku pełnomocnik Pani Z. W. Z. oświadczył do protokołu, że jego mocodawczyni cyt: "...nigdy nie sprzeciwiała się przedmiotowej budowie, i w każdej chwili gotowa jest na piśmie wyrazić swoja zgodę dla wnioskodawczyni w tej sprawie".
W tym samym dniu Pani Z. W. Z. oświadczyła na piśmie, że wyraża zgodę na budowę cyt: "...instalacji zbiornikowej na gaz propan oraz wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym - w lokalu należacym do W. i L. J.
W zwiazku z powyższym Starosta [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] znak sprawy: [...] ponowne zatwierdził projekt budowlany i udzielił Państwu L. i W. J. pozwolenia na budowę instalacji zbiornikowej na gaz propan oraz wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym na działce o nr ewid. [...] przy ul. A. 3 w Ł.
Od powyższej decyzji Pani Z. W. Z. wniosla również odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzucała, że organy administracji odmawiały jej wydania projektu zamierzonej przez inwestora instalacji zewnętrznej na gaz propan i instalacji wewnętrznej w budynku, przez co nie miała możliwości zapoznać się dokumentacją a nadto decyzja nie nakładała na inwestorów obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie wybudowanej instalacji gazowej.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się na to, iż inwestorzy przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę spełnili wymagania wynikajace z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 roku Nr 106, poz. 1126 z póź. zm.), a z akt sprawy jednoznacznie wynika, ze zgoda skarżacej jest oczywista, została wyrażona wprost i nie zawiera jakichkolwiek uwarunkowań.
Ustosunkowując się do okoliczności podniesionej w odwołaniu, w sprawie nienałożenia, przez właściwy organ, na inwestorów w decyzji o pozwoleniu na budowę obowiazku wynikajacego z art. 36 Prawa budowlanego dot. uzyskania pozwolenia na użytkowanie organ stwierdził, że warunki określone w tym przepisie wprowadzane są w razie potrzeby według uznania organu.
Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z § 6 ust. 4 rozporzadzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 3 listopada 1998 roku (Dz.U. r 140, poz. 906) projekt budowlany sporzadza się w 3 egzemplarzach z przeznaczeniem 1 egzemplarza do archiwum właściwego organu i 2 egzemplarzy dla inwestora. Z uwagi na powyższe organ stwierdził, że nie miał obowiazku załaczenia skarżacej projektu budowlanego do decyzji o pozwoleniu na budowę instalacji zbiornikowej na gaz propan oraz wewnętrznej instalacji gazowej, przy czym strona może żadać uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy wykazujac swój ważny interes, a organ rozpatrujac takie żadanie ocenia, czy w danej sprawie ze względu na okoliczność prowadzonego postępowania zaistniał ten ważny interes strony.
Pani Z. W. Z. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] (znak sprawy: [...]), utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę małżonkom J.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane w zw. z art. 199 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny, poprzez udzielenie pozwolenia na budowę podmiotowi, któremu nie służyło prawo do dysponowania nieruchomościa na cele budowlane oraz naruszenie art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nie podjęcie kroków niezbędnych dla wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Skarżąca wniosła na podstawie art. 52 par. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sadzie Administracyjnym, o przeprowadzenie dowodu z dokumentu: oświadczenia p. W. J. z dnia [...] - na okoliczność, iż zgoda skarżacej na dokonanie inwestycji miała charakter warunkowy i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania w sprawie. Z treści powyższego ( załączonego do akt sprawy oświadczenia ) wyraźnie wynika według skarżącej, iż zgoda na rozpoczęcie realizowania inwestycji jest bezpośrednio uzależniona od warunku zawieszajacego (zrealizowania przez pp. J. obiecanych działań). W sytuacji, gdy pp. Jasińscy w pełni nie wywiazali się z ciażącego na nich obowiazku - warunek udzielenia przez skarżaca zgody nie został spełniony, a zatem pp. J. nie mogą dysponować nieruchomościa na cele budowlane. W takim stanie rzeczy, organy wydajac pozwolenie na budowę naruszyły art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a o powyższym oświadczeniu skarżąca informowała już w toku odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie argumentując, iż z treści oświadczenia Pani Z. W. Z. z dnia [...], badanego przez organ w postępowaniu odwoławczym, jednoznacznie wynika, że zgoda skarżacej nie zawiera jakichkolwiek uwarunkowań kierowanych pod adresem Pani W. J. Oświadczenie to nie zawiera także informacji o następujacym przed lub po nim oświadczeniu Pani W. J. Z odwołania skarżacej na decyzję Starosty [...] z dnia [...] o pozwoleniu na budowę nie można było również wywnioskować, zdaniem organu, iż zgoda skarżacej ma charakter warunkowy, wzmianka o zobowiazaniu się Pani W. J. do cyt: "...wyjścia w użytkowanej przeze mnie części nieruchomości z wykopu przy studni..." nie daje podstawy twierdzić, iż w przedmiotowej sprawie funkcjonują dwa uzupełniajace się oświadczenia i została potraktowana przez organ odwoławczy jako dodatkowa informacja w przedmiotowej sprawie, tym bardziej, że w materiale dowodowym nie było oświadczenia Pani W. J. O oświadczeniu Pani W. J. z dnia [...], o którym mowa w skardze organ dowiedział się dopiero na etapie skargi do NSA. Kserokopia tego oświadczenia została przekazana do organu przez Naczelny Sąd Administracyjny wraz z kopią skargi. Z treści nadesłanego dokumentu wynika, że Pani W. J. zobowiazała się do usunięcia się z wykopu przy studni w zamian za wyrażenie zgody na instalację ogrzewania gazowego bez określenia terminu wykonania tej czynności. Organ uznał więc, że czynność ta może być przez nią wykonana w najbliższym, dogodnym dla niej czasie, a załączona przez inwestorów zgoda skarżacej (współwłaścicielki nieruchomości) na budowę przedmiotowej inwestycji spełnia rolę prawa do dysponowania terenem na cele budowlane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z uwagi natomiast na treść art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.
Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.s.a.).
Analiza zgromadzonego materiału dowodowego przez organy obu instancji i przebieg postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, iż nie można odmówić racji skarżącej.
W odwołaniu od ponownie wydanej decyzji pozwolenie na budowę przez organ I instancji Pani Z. W.-Z. informowała organ II instancji o istnienjącym drugim oświadczeniu ściśle powiązanym z jej zgodą wyrażoną inwestorom na realizację zamieżonego przedsięwzięcia. Organ II instancji nawet nie zauważył podniesionych okoliczności w odwołani, gdyż nie były one przedmiotem jakichkolwiek rozważań w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kwestię tą organ porusza dopiero w odpowiedzi na skargę, argumentując, że z tego co było napisane nie można było wywnioskować, iż istnieje drugie oświadczenie. W zaskarżonej decyzji organ przyjął jako bezwarunkową zgodę skarżącej.
Równie zasadny jest zarzut odnoszący się do braku rozstrzygnięcia w przedmiocie ewentualnego nałożenia obowiązków wynikających z art. 36 ust 1 pakt. 5 prawa budowlanego. Przepis ten zobowiązuje wręcz orgn wydający decyzję do nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu jeżeli jest to uzasadnione zględami bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź ochrony środowiska.
Organ II instancji poprzestał jedynie na lakonicznym stwierdzeniu, że w razie potrzeby organ wprowadza taki obowiązek i zależy to od uznania oganu.
Uznanie organu nie oznacza dowolnosci w podejmowanych decyzjach, co w przypadku instalacji gazowej zewnętrznej i wewnętrznej na działce i w bydynku będącym przedmiotem współwłasnosci nabiera szczególengo znaczenia.
W przypadku możliwości odstępstw w realizacji zamierzenia inwestycyjnego i oddziaływania na współwłaściciela organ winien rozważć kwestię ewentulnego nałożenia obowiązku na inwestora, czemu winien dać wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyji. Rozważania w tym zakresie potwierdzały by fakt przeprowadzenia analizy zaistniałego problemu, a więc wzięcia pod rozwagę całokształtu okoliczności będącego przedmiotem wydanej decyzji. Brak takich rozważań, niezależnie od treści podjętej w tym zakresie decyzji ( jej braku )czyni zasadnym zarzut skarżącej.
Nie można również odmówić racji Pani Z. W. Z. co do pozbawienia jej możliwości zapoznania się z projektem budowlanym zamierzonej instalacji gazowej. Odmowa wydania skarżącej kserokopii dokumentu, tak istotnej instalacji gazowej realizowanej przez jednego ze współwłaścicieli stanowi naruszenia prawa strony do czynnego udziału strony w czynnościach postępowania. Uznanie przez organ, że nie zachodził ważny interes strony do domagania się wydania kserokopii wnioskowanej dokumentacji było zupełnie dowolne i co trzeba zauważyć nie uzasadnione w motywach rozstrzygnięcia wydanej decyzji.
Tak więc zostały naruszone zasady postępowania wyrażone art. 7 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego przez nie wyjaśnienie powyższych okoliczności oraz nie rozważenie całokształtu materiału dowodowego. Strona skarżąca również została pozbawiona możliwości czynnego udziału w czynnościach postępowaniu przez odmowę wydania jej wnioskowanej kserokopii projektu zamierzonej instalacji co narusza zasadę wyrażoną w art. 10 § 1 k.p.a.
Powyższe uchybienia procesowe stanowią takie naruszenie przepisów o postępowaniu, które miało wpływ ma wynik sprawy.
Poczynione wyżej rozważania na gruncie przedstawionego stanu faktycznego uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 135 ustawy oraz wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie przepisu art. 152 p.s.a.
O kosztach postępowania między stronami orzeczono na podstawie art. 200 p.s.a. Mając powyższe na uwadze i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji wyroku.
TG