II SA/WR 1495/01

II SA/Wr 1495/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-06-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-06-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /sprawozdawca/
Bogumiła Skrzypczak /przewodniczący/
Tadeusz Kuczyński
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Sygn. akt 4 II SA/Wr 1495/2001 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogumiła Skrzypczak Sędziowie: NSA Tadeusz Kuczyński NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant: Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dowodu rejestracyjnego bez wydania znaków legalizacyjnych i nowych tablic rejestracyjnych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz skarżącego kwotę 20 (dwadzieścia) zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego; III. wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
W dniu [...] r. skarżący A. L. wniósł o wydanie nowego dowodu rejestracyjnego pojazdu z powodu braku miejsca na kolejne wpisy terminu następnego badania technicznego, bez konieczności pobierania nowych tablic rejestracyjnych.
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta O., powołując się na art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602), § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 59, poz. 632 z późn. zm.) i art. 104 § 1 kpa, po rozpatrzeniu powyższego wniosku skarżącego, odmówił wydania dowodu rejestracyjnego bez wydania znaków legalizacyjnych i nowych tablic rejestracyjnych.
W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w świetle cytowanych przepisów nie istnieje możliwość wydania dowodu rejestracyjnego bez wydania znaków legalizacyjnych, których części A i B umieszcza się na nowych tablicach rejestracyjnych, a część C w dowodzie rejestracyjnym, dlatego orzeczono jak wyżej.
W odwołaniu od tej decyzji skarżący wywodził, że istnieje możliwość wydania nowego dowodu rejestracyjnego bez konieczności zakupu nowych tablic. Powołał się przy tym na opinię uzyskaną w Wydziale Komunikacji we W. oraz na praktykę dopuszczającą taką możliwość stosowaną na przykład we W. i w C.
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując się na art. 71 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym oraz § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów uznał za zasadne przyjęcie przez organ I instancji, iż skoro dowód rejestracyjny posiadany dotychczas przez skarżącego nie posiada miejsca na adnotacje dotyczące badania technicznego, konieczne jest wydanie nowego dowodu rejestracyjnego. Kolegium podniosło, że zgodnie z art. 82 Prawa o ruchu drogowym organ dokonujący rejestracji pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego termin badania technicznego pojazdu. Jeżeli pojazd jest zarejestrowany, kolejny termin badania technicznego wpisuje do dowodu rejestracyjnego uprawniony diagnosta, po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania. Organ II instancji wywiódł, że skoro wpisanie pozytywnego wyniku badania do dowodu rejestracyjnego jest warunkiem dopuszczenia pojazdu do ruchu, to brak miejsca na taką adnotację w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym uzasadnia konieczność wydania nowego dowodu rejestracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wydanie nowego dowodu rejestracyjnego odbywać się musi na zasadach przewidzianych w przepisach obowiązujących w dacie orzekania przez organ. Podkreśliło, iż w szczególności obowiązuje § 7 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, co – zdaniem Kolegium – m.in. oznacza konieczność wymiany tablic rejestracyjnych wraz ze znakami legalizacyjnymi.
Na powyższą decyzję A. L. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Polemizując ze stanowiskiem organów administracyjnych skarżący podniósł, że cytowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przepisy dotyczą rejestracji pojazdu, natomiast jego samochód jest zarejestrowany od [...] r. i posiada tablice rejestracyjne w doskonałym stanie technicznym, wydane bezterminowo, których czas obowiązywania nie jest naznaczony "żadnymi ustawami wykonawczymi". Zarzucił, iż kwestionowane decyzje łamią konstytucyjną zasadę równości obywateli wobec prawa stwierdzając, że pewność taką uzyskał po zasięgnięciu opinii prawnej w Wydziale Komunikacji we W. Wskazał, iż w urzędzie tym w sytuacji, gdy w dowodzie rejestracyjnym pojazdu brakuje miejsca na kolejne wpisy terminu następnego badania technicznego, wydaje się jedynie wtórnik dowodu, bez konieczności zakupu nowych tablic. Powołał się przy tym na przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz § 8 i 14 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 grudnia 2000 r.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zatem zasługiwała na uwzględnienie.
Jak trafnie podniósł skarżący przytoczone w kwestionowanych decyzjach przepisy dotyczą zarejestrowania pojazdu, a więc wydania decyzji o dopuszczeniu pojazdu do ruchu. Tymczasem wniosek skarżącego dotyczył wydania dowodu rejestracyjnego z powodu braku miejsca na kolejne wpisy terminów następnego badania technicznego, a zatem nie dotyczył kwestii dopuszczenia pojazdu do ruchu, gdyż samochód skarżącego był już dopuszczony do ruchu, a jedynie wydania nowego blankietu dowodu rejestracyjnego. Sytuacja taka w czasie wydawania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji uregulowana była w § 8 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz.U. z 2001 r. Nr 4, poz. 37). Zgodnie z unormowaniem zawartym w tym przepisie w przypadku wydawania dowodu rejestracyjnego z powodu braku miejsca na kolejne wpisy terminów następnego badania technicznego, organ rejestrujący: 1) wystawia, zgodnie z zasadami określonymi w § 14, nowy dowód rejestracyjny, określając termin następnego badania technicznego na podstawie wpisu w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym, jeżeli termin ten nie upłynął, albo 2) wystawia, zgodnie z zasadami określonymi w § 14, nowy dowód rejestracyjny, określając termin następnego badania technicznego na podstawie przedstawionego zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu. Omawiany przepis odsyłał ponadto do odpowiedniego stosowania § 6 przywołanego załącznika.
Stosownie do § 6 cytowanego wyżej załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 grudnia 2000 r. w przypadku wydawania wtórnika dowodu rejestracyjnego z powodu utraty lub zniszczenia dotychczasowego dowodu rejestracyjnego, organ rejestrujący: 1) zamieszcza w bazie danych informacje o utracie dowodu rejestracyjnego, jeżeli dotychczasowy dowód rejestracyjny został utracony, lub unieważnia zniszczony dowód rejestracyjny, jeżeli dotychczasowy dowód rejestracyjny został zniszczony, 2) sprawdza stan przedstawionych tablic rejestracyjnych i jeżeli podlegają one legalizacji, usuwa dotychczasowe znaki legalizacyjne, 3) wystawia, zgodnie z zasadami określonymi w § 14, nowy dowód rejestracyjny, zachowując dotychczasowy numer rejestracyjny pojazdu, 4) zamieszcza w bazie danych informacje, zgodnie z zakresem określonym w § 3 rozporządzenia, o wydaniu wtórnika dowodu rejestracyjnego, 5) wydaje, za pisemnym potwierdzeniem właściciela pojazdu w karcie informacyjnej pojazdu, wtórnik dowodu rejestracyjnego. Przepisy § 1 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Odpowiednie zastosowanie przepisów § 6 cytowanego załącznika oznacza, że w rozpatrywanej sprawie zastosowanie miał w szczególności przepis jego pkt 3, nakazujący wystawienie nowego dowodu rejestracyjnego, zachowując dotychczasowy numer rejestracyjny pojazdu. Używane zaś w przywołanych przepisach określenie "nowy dowód rejestracyjny" dotyczy nowego blankietu takiego dowodu, a nie konieczność wydania nowej decyzji dopuszczającej przedmiotowy pojazd do ruchu.
Podkreślić wypada, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie wskazywano, iż dowód rejestracyjny spełnia dwojakiego rodzaju rolę: potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu (np. uchwała NSA z dnia 15 listopada 1999 r. sygn. akt OPK 24/99 – ONSA 2000/2/54). Wystawienie dowodu rejestracyjnego oznacza zatem potwierdzenie wydania decyzji o zarejestrowaniu pojazdu i nie jest równoznaczne z wydaniem takiej decyzji. Stwierdzenie zaś, że dany pojazd jest zarejestrowany i dopuszczony do ruchu również tylko fakty te potwierdza, ale ich nie tworzy. Wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu musi poprzedzać wystawienie dowodu rejestracyjnego, co jednak nie oznacza, iż każdorazowe wystawianie blankietu dowodu rejestracyjnego tego samego – już wcześniej zarejestrowanego – pojazdu musi być poprzedzane wydaniem nowej decyzji o zarejestrowaniu pojazdu. Skoro bowiem w danej sprawie decyzja taka była uprzednio wydana i nie było uzasadnionych podstaw do wydawania nowej decyzji w tym przedmiocie, to sama konieczność wystawienia nowego blankietu dowodu rejestracyjnego nie wymagała wydania nowej decyzji o zarejestrowaniu pojazdu.
Mając na względzie powyższe uznać należy, że decyzje organów obu instancji naruszyły przywołane wyżej przepisy prawa materialnego, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.
Orzekając stosownie do art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono o jej wstrzymaniu, bowiem do czasu uprawomocnienia się wydanego w niniejszej sprawie wyroku organ administracyjny nie może domagać się od skarżącego wskazanego w zaskarżonej decyzji zachowania.