II SA/WR 146/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi J. N. i M. N. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego odmawiającą przeniesienia na nich pozwolenia na budowę. Pierwotne pozwolenia na budowę zostały wydane w 2009 roku dla R. S. i P. S. W 2018 roku nastąpiło zniesienie współwłasności, w wyniku którego P. S. stał się wyłącznym właścicielem działki nr [...]. Następnie, w 2021 roku, P. S. sprzedał tę działkę skarżącym. Skarżący wystąpili o przeniesienie pozwolenia na budowę, powołując się na art. 40 Prawa budowlanego. Starosta Głogowski pierwotnie przeniósł pozwolenie, uznając, że zgoda poprzedniego inwestora nie jest wymagana na podstawie art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego. Wojewoda Dolnośląski uchylił tę decyzję, interpretując przepis literalnie i stwierdzając, że własność nieruchomości nie przeszła bezpośrednio z pierwotnego inwestora (R. S. lub P. S.) na nowych wnioskodawców, a R. S. nie wyraził zgody. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Wojewody. Sąd uznał, że organ II instancji dokonał błędnej, zbyt wąskiej wykładni art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego. Sąd podkreślił, że celem wprowadzenia tego przepisu było wyeliminowanie sytuacji, w których dotychczasowi inwestorzy blokują przeniesienie pozwolenia na budowę, często w sposób nieuzasadniony. Sąd przyjął wykładnię celowościową, stwierdzając, że skoro skarżący nabyli nieruchomość od P. S., który był jednym z pierwotnych inwestorów i stał się wyłącznym właścicielem działki, to warunek z art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego został spełniony. Brak zgody drugiego pierwotnego inwestora (R. S.), który utracił tytuł prawny do nieruchomości, nie powinien uniemożliwiać przeniesienia pozwolenia. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody i zasądził koszty postępowania od organu na rzecz skarżących.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego w kontekście przenoszenia pozwoleń na budowę, zwłaszcza gdy własność nieruchomości przeszła na nowego inwestora w wyniku kilku czynności prawnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z przeniesieniem pozwolenia na budowę. Wykładnia celowościowa może być stosowana z ostrożnością w innych kontekstach.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przejście własności nieruchomości na nowego inwestora, które nastąpiło w wyniku kilku czynności prawnych (zniesienie współwłasności, a następnie sprzedaż), spełnia przesłankę z art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego, zwalniającą z obowiązku uzyskania zgody dotychczasowego inwestora na przeniesienie pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przejście własności nieruchomości na nowego inwestora, nawet jeśli nastąpiło w wyniku kilku czynności prawnych, spełnia przesłankę z art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego, jeśli nowy inwestor nabył nieruchomość od podmiotu, który był pierwotnym inwestorem lub jego następcą prawnym.
Uzasadnienie
Sąd przyjął wykładnię celowościową art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego, zgodnie z którą celem przepisu jest umożliwienie kontynuacji procesu inwestycyjnego przez nowego właściciela nieruchomości i wyeliminowanie sytuacji blokowania przeniesienia pozwolenia przez dotychczasowych inwestorów, którzy utracili tytuł prawny do nieruchomości. Sąd uznał, że nie ma podstaw do zawężania stosowania przepisu tylko do sytuacji, gdy własność przechodzi bezpośrednio z pierwotnego inwestora na nowego.
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę jest związana z osobą inwestora, czy z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Decyzja o pozwoleniu na budowę jest związana z nieruchomością, a jej przeniesienie na nowego właściciela jest możliwe, jeśli spełnione są przesłanki ustawowe.
Uzasadnienie
Sąd, interpretując cel wprowadzenia art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego, sugeruje, że pozwolenie na budowę powinno być traktowane jako związane z nieruchomością, a nie ściśle z osobą pierwotnego inwestora, zwłaszcza gdy ten utracił tytuł prawny do nieruchomości.
Przepisy (8)
Główne
u.p.b. art. 40 § ust. 1a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Przejście własności nieruchomości na nowego inwestora, nawet w wyniku kilku czynności prawnych, spełnia przesłankę zwalniającą z obowiązku uzyskania zgody dotychczasowego inwestora na przeniesienie pozwolenia na budowę.
Pomocnicze
u.p.b. art. 40 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Reguluje ogólne zasady przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa prawna uchylenia decyzji organu odwoławczego i orzeczenia co do istoty sprawy.
k.p.a. art. 10 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. "a"
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna uchylenia decyzji w przypadku naruszenia prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędna wykładnia art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego przez organ II instancji, polegająca na przyjęciu, że przepis wymaga bezpośredniego przejścia własności nieruchomości z dotychczasowego inwestora na nowego. • Decyzja o pozwoleniu na budowę jest związana z nieruchomością, a nie ściśle z osobą inwestora, co uzasadnia jej przeniesienie na nowego właściciela. • Cel wprowadzenia art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego, jakim jest ułatwienie przenoszenia pozwoleń na budowę na nowych właścicieli nieruchomości, przemawia za wykładnią celowościową przepisu.
Godne uwagi sformułowania
Sąd uznał, że organ naruszył przepis prawa materialnego dokonując błędnej jego wykładni. • Organ II instancji doszedł do konkluzji stosując wyłącznie wykładnię gramatyczną omawianego przepisu, która zdaniem Sądu w składzie orzekającym, doprowadziła do jego niewłaściwego zastosowania. • Celem nowelizacji było zatem ukrócenie oportunistycznych zjawisk uniemożliwiających przeniesienia pozwolenia na budowę. • W uzasadnieniu projektu zawarto także domniemanie, że celem sprzedaży nieruchomości, na której była rozpoczęta budowa, jest nabycie nieruchomości wraz z budową i prawami do jej realizacji.
Skład orzekający
Władysław Kulon
przewodniczący sprawozdawca
Wojciech Śnieżyński
sędzia
Gabriel Węgrzyn
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 40 ust. 1a Prawa budowlanego w kontekście przenoszenia pozwoleń na budowę, zwłaszcza gdy własność nieruchomości przeszła na nowego inwestora w wyniku kilku czynności prawnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z przeniesieniem pozwolenia na budowę. Wykładnia celowościowa może być stosowana z ostrożnością w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak wykładnia celowościowa prawa może być kluczowa w rozwiązywaniu problemów praktycznych, zwłaszcza gdy literalne brzmienie przepisu prowadzi do niepożądanych skutków. Jest to przykład, jak sądy mogą interpretować przepisy, aby zapewnić sprawiedliwość i efektywność postępowań administracyjnych.
“Nawet po latach i kilku transakcjach, pozwolenie na budowę może trafić w nowe ręce – kluczowa wykładnia sądu.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.