II SA/Wr 1425/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2005-01-25
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomości rolneuwłaszczenieubezpieczenie społeczne rolnikówpostępowanie administracyjnekontrola sądowafaktyczne władaniedecyzja kasacyjna

WSA we Wrocławiu oddalił skargę J.L. na decyzję SKO uchylającą decyzję wójta w sprawie odmowy przyznania na własność gospodarstwa rolnego, uznając, że organ pierwszej instancji nie zebrał wystarczających dowodów na brak faktycznego władania nieruchomością.

Skarżąca J.L. domagała się przyznania na własność gospodarstwa rolnego, które jej rodzice przekazali Skarbowi Państwa w zamian za rentę. Organ pierwszej instancji odmówił, wskazując na sprzedaż części nieruchomości i brak faktycznego władania przez skarżącą. SKO uchyliło tę decyzję, uznając brak wystarczających dowodów. WSA we Wrocławiu oddalił skargę, stwierdzając, że sąd nie jest trzecią instancją administracyjną i że organ odwoławczy prawidłowo wskazał na potrzebę uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w zakresie faktycznego władania nieruchomością.

Sprawa dotyczyła skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., która uchyliła decyzję Starosty S. odmawiającą przyznania na własność gospodarstwa rolnego z zabudowaniami. Organ pierwszej instancji odmówił, powołując się na art. 118 ust. 2a ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, wskazując, że część nieruchomości została sprzedana, a skarżąca nie użytkuje pozostałej części. SKO uchyliło tę decyzję, uznając, że organ pierwszej instancji nie zebrał wystarczających dowodów na brak faktycznego władania nieruchomością przez skarżącą, co narusza przepisy k.p.a. Skarżąca wniosła skargę do WSA, domagając się zwrotu gospodarstwa, zapłaty odszkodowania i wykonania prac remontowych. WSA we Wrocławiu oddalił skargę, wyjaśniając, że sąd administracyjny nie jest trzecią instancją administracyjną i nie może orzekać o przyznaniu odszkodowania czy nakładać obowiązków faktycznych. Sąd uznał, że decyzja kasacyjna SKO była prawidłowa, ponieważ organ pierwszej instancji nie zebrał wystarczających dowodów na kluczową okoliczność faktycznego władania nieruchomością, co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd administracyjny nie jest trzecią instancją administracyjną i jego kompetencje ograniczają się do kontroli legalności zaskarżonych decyzji.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że jego rolą jest kontrola zgodności z prawem decyzji administracyjnych, a nie merytoryczne rozstrzyganie spraw administracyjnych czy nakładanie obowiązków faktycznych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

u.u.s.r. art. 118 § ust. 2a

Ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151

Argumenty

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżącej dotyczące przyznania odszkodowania i wykonania prac remontowych, które wykraczają poza kognicję sądu administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

sąd ten nie jest kolejną "trzecią instancją administracyjną" powołany został do kontroli legalności (zgodności z prawem) zaskarżonych decyzji faktyczne władanie nieruchomością

Skład orzekający

Anna Siedlecka

przewodniczący sprawozdawca

Zygmunt Wiśniewski

sędzia

Mieczysław Górkiewicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Kontrola legalności decyzji administracyjnych przez sądy, kompetencje sądu administracyjnego, wymogi proceduralne dotyczące zbierania dowodów w sprawach o przyznanie na własność nieruchomości rolnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o ubezpieczeniu społecznym rolników i przekazaniem gospodarstwa w zamian za rentę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje podstawowe zasady kontroli sądowej nad decyzjami administracyjnymi oraz znaczenie prawidłowego postępowania dowodowego, co jest istotne dla prawników procesualistów.

Sąd administracyjny nie jest "trzecią instancją" – kluczowe zasady kontroli decyzji administracyjnych.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wr 1425/02 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Siedlecka /przewodniczący sprawozdawca/
Mieczysław Górkiewicz
Zygmunt Wiśniewski
Symbol z opisem
616  Rolnictwo i leśnictwo, w tym gospodarowanie nieruchomościami rolnymi i leśnymi,  ochrona gruntów rolnych i leśnych, gosp
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA - Anna Siedlecka /sprawozdawca / Sędzia NSA - Zygmunt Wiśniewski Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Protokolant - Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w sprawie odmowy przyznania na własność J. L. gospodarstwa rolnego z zabudowaniami we wsi K. oddala skargę
Uzasadnienie
Sygn. akt IISA/Wr 1425/02 1
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...], powołując się na przepis art. 118 ust. 2a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ( Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.), Starosta S. odmówił J. L. przyznania gospodarstwa rolnego wraz z zabudowaniami i budynkami gospodarczymi w całości lub w części położonego w obrębie wsi K. stanowiącego zabudowaną działkę nr [...]o pow. [...]ha oraz działkę rolną nr [...].
W motywach tej decyzji wskazano, że J. M., na podstawie decyzji z dnia [...] r. Nr [...], przekazała Skarbowi Państwa w zamian za rentę gospodarstwo rolne wraz z zabudowaniami położone we wsi K. gm. W.( działki nr [...],[...],[...],[...]oraz nr [...] i [...] w Vi części), otrzymując w dożywocie użytkowanie działki nr [...]. W [...]r. dokonano odnowienia operatu ewidencji gruntów, wskutek czego wymienionym działkom nadano nowe numery ewidencyjne. Działka zabudowana budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi, nosząca przed odnową operatu nr [...], oznaczona została nr [...], zaś działka rolna, którą została przekazana w bezpłatne użytkowanie, nosi nr [...]. Zabudowana działka nr [...] została sprzedana w [...] r. ( akt notarialny rep. A nr [...]) małżonkom S. i J. M..
Organ pierwszej instancji uznał, że nie można zadośćuczynić żądaniu strony, gdyż nie spełnia ona warunków wymaganych w art. 118 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Małżonkowie M. nie wystąpili bowiem z wnioskiem o przyznanie im na własność działki obejmującej lokal mieszkalny i z chwilą ich śmierci prawo to wygasło. Zabudowania położone na działce nr [...] stanowią od [...] r. własność osób fizycznych, natomiast działkę nr [...] wnioskodawczyni nie użytkuje. Zatem, zadaniem organu pierwszej instancji, wnioskodawczyni nie włada ani nieruchomością stanowiącą działkę dożywotnią nr [...], ani też działką zabudowaną nr [...].
Na skutek wniesionego odwołania przez wnioskodawczynię, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Kolegium wskazało, że kwestionowana decyzja wydana została bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co pozostaje w sprzeczności z przepisami procedury administracyjnej, a mianowicie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Ponadto niektóre twierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji nie są poparte stosownymi dowodami i nie znajdują odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym sprawy, co sprzeciwia się normie zawartej w art. 107 §3 k.p.a.
Sygn. akt IISA/Wr 1425/02 2
Organ pierwszej instancji odnosząc się w uzasadnieniu decyzji do uwłaszczenia wnioskodawczyni na działce nr [...], oddanej do bezpłatnego dożywotniego użytkowania małżonkom A. i J. M. stwierdził przede wszystkim, że wnioskodawczyni "nie użytkuje tej działki gruntu", przy czym stanowiska tego nie poparł jakimkolwiek dowodem. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy odnośnie działki nr [...], którą nabyli małżonkowie S. i J. M., nie pozwala również przesądzić, czy J. L. spełnia ustawowe przesłanki do nabycia tejże działki zabudowanej, bowiem i w tym zakresie twierdzenie organu o nie użytkowaniu działki nr [...] przez wnioskodawczynię nie zostało poparte żadnym dowodem.
Tymczasem jednym z najistotniejszych warunków uwłaszczenia na podstawie art. 118 ust. 2a ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników jest "faktyczne władanie" nieruchomością przez zstępnego osób uprawnionych w zakresie odpowiadającym uprawnieniom poprzedników prawnych do tejże nieruchomości. Wobec braku w materiale dowodowym ustaleń co do "faktycznego władania" przez wnioskodawczynię działką nr [...], konieczne staje się uzupełnienie postępowania wyjaśniającego w tym zakresie.
Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła J. L. wnosząc o " odzyskanie i zwrot gospodarstwa rolnego wraz z zabudowaniami mieszkalnymi i gospodarczymi oraz pola [...]ha [...] arów i łąkę". W piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżąca domaga się ponadto zapłaty i odszkodowania za szereg wymienionych rzeczy ruchomych oraz wykonanie określonych w piśmie prac remontowych w nieruchomości, o zwrot której wystąpiła do Starosty S.. Skarżąca wniosła również o zwrot kosztów przejazdu na rozprawę - z B. do W. i z W. do B. - dla siebie i dla męża, w łącznej kwocie [...]zł.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie. Kolegium wskazało, że J. L. nie przedstawiła w skardze żadnych zarzutów odnoszących się wprost do skarżonego rozstrzygnięcia ani żadnych nowych argumentów istotnych dla sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu
Sygn. akt IISA/Wr 1425/02 3
Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazać należy, że oczekiwanie skarżącej, aby sąd wydał pozytywną decyzję o zwrocie gospodarstwa rolnego jej rodziców, które przekazali Skarbowi Państwa za rentę, nie może być spełnione, ponieważ wydawanie decyzji administracyjnych wykracza poza kompetencje Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd ten nie jest kolejną "trzecią instancją administracyjną", lecz powołany został do kontroli legalności (zgodności z prawem) zaskarżonych decyzji, zaś rodzaj rozstrzygnięć tego sądu określony jest w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z przepisami tej ustawy jeśli sąd uzna skargę za zasadną uchyla zaskarżoną decyzję ( bądź stwierdza jej nieważność), natomiast w przypadku uznania, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skargę oddala.
Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 118 § 1 i § 2a ustawy z dnia 20 grudnia 1990r, o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.).
W myśl art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Organ odwoławczy przekazując sprawę do ponownego rozstrzygnięcia może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Chodzi tu o wskazanie okoliczności faktycznych, które mają znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Następstwem wydania decyzji kasacyjnej jest powrót sprawy na drogę postępowania przed organem pierwszej instancji. Sprawa wraca zatem do poprzedniego stanu i postępowanie przed organem pierwszej instancji toczy się od początku. Na nowo ustalony zostaje stan sprawy - zarówno faktyczny jak i prawny.
W sprawie niniejszej organ odwoławczy trafnie uznał, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Odmowa przyznania na własność skarżącej gospodarstwa rolnego wraz z zabudowaniami bez przeprowadzenia dowodu stwierdzającego jednoznacznie, że "nie włada faktycznie" działką nr [...] oraz działką nr [...] w obrębie wsi K. dowodzi, iż naruszone zostały przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego co do zasad ogólnych i szczególnych,
. Sygn. akt IISA/wr 1425/02 4
dotyczących dowodów i ich oceny( art. 7 i art. 77 k.p.a.). Te zaś okoliczności powodują że niemożliwe stało się zastosowanie art. 136 k.p.a. - to jest przeprowadzenie przez organ odwoławczy dodatkowego postępowania wyjaśniającego. W takiej sytuacji wydanie decyzji kasacyjnej nie narusza art. 138 §2 k.p.a.
Wynika z tego, że sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wskazuje, że nie narusza ona prawa w stopniu prowadzącym do uwzględnienia skargi.
Ocena treści skargi, bez wskazania w niej konkretnych zarzutów co do naruszenia prawa w zakresie zapadłego rozstrzygnięcia, dodatkowo potwierdza brak jej zasadności.
Wskazać przy tym należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest władny orzekać o przyznaniu odszkodowania, ani tym bardziej nakładać na określone organy lub podmioty wykonanie konkretnych czynności faktycznych, czego domagała się skarżąca w pismach procesowych z dnia [...]r.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o oddaleniu skargi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI