II SA/WR 130/25

II SA/Wr 130/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-07-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Adam Habuda
Marta Pawłowska /sprawozdawca/
Olga Białek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 418
art. 35
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Ewa Trojan po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 lipca 2025 r. sprawy ze skargi M. H. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 16 grudnia 2024 r. nr IF-O.7840.1.242.2024.MS6 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 grudnia 2024 r., znak IF-O-7840.1.242.2024.MS6 Wojewoda Dolnośląski – po rozpoznaniu odwołania M. H. (dalej jako skarżący) od decyzji Starosty Powiatu Wrocławskiego (dalej jako Starosta) z dnia 26 kwietnia 2024 r., nr 819/2024, zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno - budowlany i udzielającej na rzecz A. C. i G. C. (dalej jako inwestorzy) pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z wewnętrzną infrastrukturą, na działce nr [...], obręb ewidencyjny S., gmina Ż., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Z akt sprawy wynika, w że dniu 19 grudnia 2023 r. wpłynął do Starosty wniosek inwestorów o wydanie pozwolenia na budowę wraz z trzema egzemplarzami projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, oświadczeniami wnioskodawców o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz oświadczeniem o braku możliwości przyłączenia nieruchomości do sieci ciepłowniczej.
Po wszczęciu postępowania postanowieniem z dnia 19 stycznia 2024 r. Starosta nałożył na wnioskodawców obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji poprzez m.in. :
1. wykazanie zgodności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi S., (uchwała Rady Gminy Ż. nr [...] z dnia [...] października 2005 r. dotyczącego zasad kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu na obszarze objętym planem w zakresie a) 10 ust. 2 pkt 1 – zastosowania nad częścią budynku dachu o wymaganych parametrach i układzie połaci, tj. dachów spadowych o symetrycznym układzie połaci dachowych, o spadkach 38o do 45o, w związku z zaprojektowaniem na części dachu płaskiego, należy uzasadnić w projekcie na jakiej podstawie uznano takie rozwiązanie za zgodne z zapisem mpzp, b) § 10 ust. 5 pkt 2 - dopuszczalnej powierzchni zabudowy, tj. dopuszczalnego przeznaczenia powierzchni działek lub terenu pod zabudowę (w tym utwardzone powierzchni, dojścia i dojazdy, parkingi i tarasy) maksymalnie do 40% powierzchni lub terenów, pozostała część terenu należy zagospodarować zielenią, c) § 20 ust. 4 pkt 1 – wymaganej szerokości w liniach rozgraniczających dla drogi [...] KDD ½ wynoszącej 10-12 m;
3. Doprowadzenie projektu do wymaganej odległości od istniejącego budynku na działce nr [...].
Wnioskodawcy w odpowiedzi na postanowienie częściowo skorygowali złożony projekt, m.in. w zakresie powierzchni biologicznie czynnej i powierzchni zabudowy wskazując, że po korekcie wskaźnik zabudowy wynosi 39,5 %, a częściowo przedstawili wyjaśnienia wskazujące na prawidłowość przyjętych rozwiązań (pismo organu planistycznego w zakresie braku sprzeczności zaprojektowanego dachu i tarasu w wymaganiami mpzp).
Pismem z dnia 8 marca 2024 r. skarżący złożył uwagi do przedłożonej przez inwestorów dokumentacji, wskazując m.im. że mapa do celów projektowych nie zawiera grilla wybudowanego na działce nr [...], który pokryty jest gontem, zatem odległość od tego obiektu powinna być zwiększona o 50 %. Podniesiono również brak zgody na włączenie do istniejącej prywatnej sieci wodociągowej oraz brak wydzielonego miejsca do selektywnego gromadzenia odpadów, które zwiększyłoby powierzchnię zabudowy działki.
Postanowieniem z dnia 13 marca 2024 r. organ pierwszej instancji zobowiązał inwestorów do ustosunkowania się do zarzutów i uzupełnienia przedłożonej dokumentacji. Pismem z dnia 10 kwietnia 2024 r. inwestorzy uzupełnili dokumentację. Ponownie przedstawili wyliczenie powierzchni zabudowy, uwzględniając powierzchnie 1,5 m2 zabudowy pod miejsce gromadzenia odpadów. Wskazano, że łącznie powierzchnia utwardzona wynosi 49 m2. Odnośnie do wiaty z grillem i warunków techniczno – budowalnych i związanymi z nimi wymogami ppoż wyjaśniono, że wiata z grillem nie stanowią budynku, zatem przytoczone przez uczestnika wymogi nie znajdują w ogóle zastosowania w sprawie. Z tego samego powodu grill nie został ujęty na mapie zasadniczej i tym samym – na mapie do celów projektowych.
Pismem z dnia 25 kwietnia 2024 r. skarżący ponownie wniósł uwagi do dokumentacji projektowej, podnosząc, że mapa do celów projektowych nie zawiera aktualnie realizowanych na działce prac, a zlikwidowany został zjazd do istniejącego budynku. Ponowił również zarzut o nieuwzględnieniu w powierzchni zabudowy miejsca pod selektywne gromadzenie odpadów.
Opisaną w części wstępnej uzasadnienia decyzją z dnia 26 kwietnia 2024 r. Starosta Powiatu Wrocławskiego zatwierdził projekt budowalny i udzielił pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem inwestorów.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda Dolnośląski wskazał, że kognicję organów sprawach o udzielenie pozwolenia na budowę wyznacza treść art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego (dalej jako: "p.b."). Zgodnie z treścią tego przepisu (aktualną na dzień wydania decyzji), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno- budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy - zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: (..) c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b)danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Przy czym zgodnie z art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia powyższych wymagań oraz warunku określonego w art. 32 ust. 4 p.b. (złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Dalej Wojewoda wskazał, że przeanalizował zgodność przedłożonego projektu budowlanego z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. uchwałą nr [...] Rady Gminy Ż. z dnia [...] października 2005 r. w sprawę uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi S. Wyjaśnił, że planowa inwestycja zlokalizowana jest na działce ewid. nr [...], oznaczonej symbolem [...]MN, z przeznaczeniem zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z urządzeniami towarzyszącymi.
Jak wskazał organ w uzasadnieniu decyzji, zgodnie z §10 uchwały, regulującym zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, dla terenu [...]MN[...]) ustala się obowiązek stosowania dachów spadowych o symetrycznym układzie połaci dachowych; o spadkach 38° - 45°, pokrycie dachów dachówką ceramiczną lub cementową, 2) ustala się zakaz stosowania dachów o mijających się połaciach na wysokości kalenicy; 3) wysokość zabudowy nie może przekroczyć 2 kondygnacji nadziemnych (w tym poddasze użytkowe), lecz nie więcej niż 10 m od poziomu terenu do kalenicy (ust. 2). W ust. 5 wprowadzono postanowienia dotyczące parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, gdzie plan ustala nieprzekraczalne linie zabudowy od linii rozgraniczających terenów publicznych (dróg, ulic) zgodnie z oznaczeniami na rysunku planu oraz dopuszcza przeznaczanie pod zabudowę (w tym utwardzone nawierzchnie, dojścia i dojazdy, parkingi i tarasy) maksymalnie do 40 % powierzchni działek lub terenów, pozostałą część działki lub terenu należy zagospodarować zielenią.
Jak wynika z przedłożonego projektu zagospodarowania podstawowe parametry to: wskaźnik maksymalnej łącznej powierzchni zabudowy to 39,5 % czyli poniżej 40% (str. 6 projektu), wskaźnik minimalnej wielkości zagospodarowania zielenią 60,4%, kąt nachylenia połaci dachu to 40 stopni, wysokość budynku 8,11 m.
Inwestycja spełnia wymogi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu dz. nr [...], obręb S., gmina Ż.
Ponadto, odnosząc się do wyjaśnień inwestorów organ uznał, mając na uwadze regulacje w zakresie przyłączenia budynku do sieci wodociągowej, że złożenie wyjaśnień oraz zaproponowanie rozwiązania alternatywnego jest uzasadnione, przy uwzględnieniu informacji zamieszczonej w piśmie G. w Ż. o braku możliwości przyłączenia obiektu do prywatnej sieci wodociągowej, z powodu braku zgody współwłaściciela. Jednocześnie Wojewoda podkreślił otrzymaną przez inwestorów zgodę G. w Ż. na przeniesienie istniejącego licznika wody na działce nr ewid. [...] oraz na zwiększenie poboru wody na potrzeby projektowanego budynku. Uznano za wystarczające korzystanie z istniejącego przyłącza wodociągowego do czasu przyłączenia budynku do nowej sieci wodociągowej.
Wojewoda podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co do tego, że wszelkie nieprawidłowości w złożonej dokumentacji zostały usunięte, a sam projekt zgodny jest z wymogami wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Odnosząc się do treści odwołania i wyliczeń powierzchni zabudowy oraz powierzchni biologicznie czynnej, poczynionych przez skarżącego, Wojewoda wyjaśnił, że świetle art. 34 ust. 3d pkt 3 p.b. projektant zobowiązany jest do opracowania projektu budowlanego zgodnie z przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej (por. wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 927/10). Wyliczenia strony należy więc uznać za polemikę z ustaleniami poczynionymi przez profesjonalnych wykonawców projektu.
Na stronie 3 części opisowej projektu zagospodarowania terenu znajdują się oświadczenia projektantów, złożone w trybie art. 34 ust. 3d pkt 3 p.b., o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Dodatkowo organ podniósł, że na zdjęciach ujęto drugi, istniejący już na działce inwestorów budynek wraz z jego tarasem oraz ogrodzeniem. Budynek ten nie podlega ocenie w tym postępowaniu. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu (str. 4) przedmiotem inwestycji jest bowiem budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wykonanie instalacji wewnętrznych w budynku (wody, elektrycznej, przykanalik kanalizacji sanitarnej, przykanalik kanalizacji deszczowej, montaż bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, wykonanie powierzchni utwardzonych (taras na gruncie, komunikacja, miejsca postojowe). Prace te odnoszą się do drugiej inwestycji na działce skarżących.
Równocześnie organ odwoławczy podkreślił, że ewentualna niezgodność pomiędzy projektem, a wykonaniem budynku objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę z dnia 19 grudnia 2023 r. podlegać będzie ocenie przez nadzór budowlany.
Ponadto, planowane przedsięwzięcie, biorąc pod uwagę przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839), nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Planowana inwestycja nie zmienia ukształtowania terenu, a nowe zagospodarowanie terenu będzie dopasowane do istniejącego stanu. Działka nie wymaga niwelacji terenu w obrębie projektowanego budynku (str. 6 projektu).
Projekt inwestycji nie wymagał uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w trybie art. 39 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.
Do dokumentacji dołączone zostały niezbędne dokumenty (załączniki do projektu budowlanego).
Projekt budowlany posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str. od 2 do str. 4 dokumentów załączników do projektu) oraz zawiera informację, że dla obiektu nie obowiązują wymagania dotyczące klasy odporności pożarowej.
W dokumentacji zawarto kopie zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, dotyczącego projektantów oraz potwierdzenie posiadania odpowiednich uprawnień budowlanych.
Przedłożony projekt budowlany zawiera projekt zagospodarowania terenu sporządzony na mapie do celów projektowych, sporządzonej przez uprawnionego geodetę, zawierającego datę i numer pozytywniej weryfikacji zgłoszonej do katastru Starosty Powiatu Wrocławskiego.
W związku z powyższym, mając na uwadze art. 35 ust. 4 p.b, zdaniem Wojewody Dolnośląskiego, brak było podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę kwestionowanej inwestycji.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem M. H. wniósł do tutejszego Sądu skargę, domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy a to:
art. 15 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) (dalej również jako ,,k.p.a.") w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit, a) p.b. poprzez przez wadliwą ocenę zgodności złożonego projektu budowlanego z prawem oraz § 10 ust. 5 pkt 2) uchwały nr [...] Rady Gminy Ż. z dnia [...].10.2005 r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi S., w którym to zapisie przewidziano, iż dopuszcza się przeznaczanie pod zabudowę (w tym utwardzone nawierzchnie, dojścia i dojazdy, parkingi i tarasy) maksymalnie do 40 % powierzchni działek lub terenów podczas gdy jak wynikało z przedłożonej przez Skarżącego już w toku postępowania przez Organem 1 Instancji opinii architektonicznej, współczynnik zabudowy na działce nr [...], obręb ewidencyjny S., gmina Ż. wyniósł 44,8%;
art. 7, 8 i 77 § 1 w zw. z art. 15 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 136 k.p.a poprzez brak przeprowadzenia przez Organ II Instancji uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie weryfikacji zgodności informacji zawartych w przedłożonym projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno - budowlanym w zakresie zadeklarowanego współczynnika zabudowy z faktycznym współczynnikiem zabudowy, który wynikał z prac do przeprowadzenia na przedmiotowej nieruchomości zgodnie ze złożonym projektem zagospodarowania terenu i projektem architektoniczno - budowlanym, podczas gdy wnioski zawarte w przedłożonej przez skarżącego opinii architektonicznej dot. niezgodności deklarowanej w projekcie wartości współczynnika zabudowy z faktyczną wartością, dawały uzasadnione podstawy do przeprowadzenia weryfikacji informacji zawartych w projekcie;
art. 7, 8 i 77 § 1 w zw. z art. 15 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 136 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia przez organ II instancji uzupełniającego postępowania dowodowego, w szczególności brak dopuszczenia oraz przeprowadzenia dowodu z pisemnej opinii biegłego z zakresu budownictwa o specjalności architektonicznej dla stwierdzenia słuszności wobec przedstawianych sprzecznych ze sobą argumentów wskazywanych przez strony postępowania administracyjnego w zakresie stwierdzenia faktycznego współczynnika zabudowy wynikającego zakresy projektowanych prac.
Wskazując na powyższe uchybienia strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszej instancji. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz wniosek o dopuszczenie dowodu w załączonego do skargi dokumentu, tj. opinii rzeczoznawcy budowlanego arch. Ł. D.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że według obliczeń skarżącego, współczynnik zabudowy na działce inwestorów wynosi 44,8 %, a nie jak deklaruje inwestor 39,5 %. W ocenie skarżącego, wobec różnych deklaracji stron (skarżącego i inwestora), co do wyliczeń przewidzianej projektem powierzchni zabudowy, obowiązkiem organu było dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na tę okoliczność.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2025 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 9 maja 2025 r. uczestnicy postępowania wnieśli o oddalenie skargi, podkreślając, że zarzut opisany w skardze był podnoszony przez skarżącego we wszystkich etapach toczącego się postepowania i był przedmiotem rozważań organów obu instancji.
Na rozprawie w dniu 15 lipca 2025 r. skarżący podtrzymał zarzuty skargi i opisane w niej okoliczności. Podkreślił, że inwestorzy nie będą mieli możliwości podłączenia do istniejącej sieci wodociągowej, której skarżący jest współwłaścicielem. Nie będzie miał również możliwości wykonania zjazdu z posesji. Pełnomocnik skarżących podkreślił, że organy obu instancji badały współczynnik zabudowy i nie znalazły podstaw do zakwestionowania projektu budowlanego w tym zakresie. W odniesieniu do zarzutów w zakresie braku przyłącza i dostępu do drogi podniósł, że kwestie te nie stanowią w ogóle przedmiotu rozstrzygania w postępowaniu, bowiem nie są objęte zaskarżonym pozwoleniem na budowę. Wskazał jednakże na alternatywne możliwości, jak np. wybudowanie prywatnej sieci wodociągowej w razie zaistnienia takiej okoliczności.
Postanowieniem Sądu dopuszczono wnioski dowodowe zgłoszone przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie jako p.p.s.a., Dz.U. z 2024 r., poz. 935). sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Ocena przeprowadzona przez Sąd w niniejszym postępowaniu wykazała, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do istotnego naruszenia prawa materialnego, w tym do naruszenia art. 35 p.b.
W myśl art. 35 ust. 1 p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,
c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Zgodnie zaś z art. 32 ust. 4 p.b., pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z 21 III 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 2169 oraz z 2020 r. poz. 284), jeżeli są one wymagane;
2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W zaskarżonej decyzji jednoznacznie wykazano, że konkretny projekt budowlany spełnia określone wyżej wymagania w zakresie wynikającym z rodzaju i charakteru inwestycji. W decyzji odwoławczej Wojewoda w sposób kompleksowy i rzetelny wyjaśnił podstawę prawną i faktyczną rozstrzygnięcia, odniósł się do wszystkich istotnych aspektów sprawy, wykazując istnienie podstaw do wydania decyzji pozytywnej. Wojewoda w kwestionowanej decyzji przeprowadził szeroką ocenę przedłożonego projektu budowlanego przez pryzmat wymagań wynikających z obowiązujących przepisów, w tym ustaleń MPZP i określonych w RWT warunków techniczno-budowlanych. Sąd podziela dokonaną pod tym kątem ocenę przedłożonego projektu budowlanego.
Jak już wskazano, w sytuacji, gdy organ stwierdzi, iż spełnione zostały wskazane wyżej wymagania, w tym inwestycja wydana została z poszanowaniem występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b.), zobowiązany jest wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. W taki sposób może być zapewniona realizacja zasady wynikającej z art. 4 p.b., który stanowi, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, albowiem tylko postępowanie przeprowadzone zgodnie z jego wymogami gwarantuje prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i podjęcie na jego podstawie rozstrzygnięcia. W skardze podniesiono zaś błędy postępowania dowodowego.
Podkreślić trzeba, że zasadniczym celem procesowym postępowania administracyjnego jest przeprowadzenie zorganizowanego ciągu czynności w kierunku dokonania ustaleń faktycznych i prawnych na okoliczności istotne w sprawie. Wynika to z zasady legalizmu (art. 6 k.p.a.) i z zasady prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.).
Skarżący zarzuca, że organy rozpoznające sprawę, pomimo zgłaszanych przez skarżącego wątpliwości co do wyliczeń powierzchni zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej, nie przeprowadziły dowodu z opinii biegłego, w celu dokonania obliczenia wskaźnika zabudowy na działce inwestorów. W tym kontekście wskazać należy, że przedłożony projekt budowalny został sporządzony i podpisany przez projektantów oraz projektantów sprawdzających. W takiej sytuacji, gdy osoby legitymujące się przed organem ważnymi kwalifikacjami i uprawnieniami, składają pod rygorem odpowiedzialności karnej i dyscyplinarnej oświadczenie o konkretnej treści, o ile oświadczenia te nie budzą wątpliwości, organ nie ma podstaw do zakwestionowania takich oświadczeń i przeprowadzania w tym zakresie odrębnego postępowania dowodowego. Należy mieć przy tym dodatkowo na uwadze, że organy administracji architektoniczno – budowalnej obu instancji dysponują wykwalifikowaną i doświadczoną kadrą, potrafiąca przecież odczytywać i interpretować przedkładane przez strony w toku postępowań dokumenty. Sąd wskazuje, że organy administracji budowlanej, są organami kompetentnymi do orzekania w sprawach dotyczących udzielania pozwoleń na budowę, zatem także do sprawdzania ich zgodności z wymaganiami stawianymi przez art. 35 Prawa Budowalnego. W tym kontekście uprawnione są do sprawdzania kompletności przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego, jak i ustalenia kręgu stron postępowania. Nakaz przeprowadzania dowodu z opinii biegłego na tę okoliczność, w każdej sprawie dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę, nie wynika z żadnej normy prawnej. Z pewnością powodowałby także przedłużanie postępowań i wzrost kosztów przedsięwzięcia, co przemawia za uznaniem, że po takiego rodzaju środek dowodowy organy powinny sięgać tylko w okolicznościach szczególnych, nietypowych. Co równie istotne w niniejszej sprawie, skarżący niedokładności w wyliczeniach upatrywał w braku uwzględnienia miejsca selektywnej zbiórki odpadów w projekcie, które powinno być doliczane do powierzchni zabudowanej, tymczasem zarówno z dokumentacji jak i oświadczenia inwestorów wynika, ze miejsce takie w wyliczeniach wskaźnika zabudowy zostało uwzględnione.
Należy wyraźnie również podkreślić, że o ile w toku realizacji inwestycji ujawnią się okoliczności poddające w wątpliwość czy realizacja ta następuje w zgodzie z zatwierdzonym projektem budowalnym, to będzie to mogło stanowić asumpt do podjęcia czynności przez organy nadzoru budowalnego. Brak jest natomiast podstaw na etapie postępowania o zatwierdzenie projektu budowalnego do zakwestionowania samej treści przedłożonego projektu.
Sąd dopuścił dowód z dokumentu dołączonego do skargi, albowiem nie wydłużyło to postępowania przed Sądem, jednakże jego analiza - wbrew twierdzeniom skargi – nie wykazała aby przedłożony przez inwestorów projekt był niezgody z wymaganiami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dokument ten był przedkładany przez stronę w toku postępowania i był przedmiotem analizy organów podejmujących decyzje w sprawie. Wersja przedłożona wraz ze skargą różni się od tej składanej w toku postępowania administracyjnego, że na dokumencie przedłożonym organom, podpisany był rodzic skarżącego, tymczasem na wersji złożonej w sądzie znajduje się opis i podpis rzeczoznawcy budowalnego. Nie zmienia to jednak faktu, że z dokumentu tego nie sposób wysnuć wniosków podnoszonych przez skarżącego. W szczególności z porównanie szczegółowego projektu budowalnego, opisanego i sprawdzonego przez kilku projektantów oraz przedłożonego dokumentu, nie wynika zupełnie na jakiej podstawie obliczenia skarżącego różnią się od obliczeń dokonanych w projekcie.
Dalsze zarzuty podnoszone przez skarżącego, dotyczącego braku możliwości podłączenia do sieci wodociągowej oraz zjazdu z posesji na drogę publiczną, nie mogły wpłynąć na ocenę zaskarżonej decyzji, albowiem nie są objęte złożonym projektem budowalnym i nie były przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu.
Oceniając zaskarżoną decyzję przez pryzmat wymagań materialnoprawnych również nie ma podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa uzasadniającego. Przepisem, z którym zgodność przedłożonego projektu budowlanego badają organy jest art. 35 p.b.
W zaskarżonej decyzji trafnie wykazano, że konkretny projekt budowlany spełnia określone wyżej wymagania w zakresie wynikającym z rodzaju i charakteru inwestycji. Wojewoda w kwestionowanej decyzji przeprowadził szeroką ocenę przedłożonego projektu budowlanego przez pryzmat wymagań wynikających z obowiązujących przepisów, w tym ustaleń m.p.z.p. i określonych w r.w.t. warunków techniczno-budowlanych.
Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł na zasadzie art. 151 p.p.s.a..