II SA/Wr 1186/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2004-06-02
NSAinneŚredniawsa
zasiłek przedemerytalnyzwolnienia grupoweustawa o zatrudnieniuzmiana przepisówvacatio legisbezrobocie strukturalneprawo pracydecyzja administracyjna

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160%, uznając, że przepisy umożliwiające takie świadczenie straciły moc obowiązującą.

Skarżący domagał się przyznania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160%, powołując się na zwolnienia grupowe u byłego pracodawcy. Organy administracji odmówiły, wskazując, że przepisy pozwalające na taki zasiłek (związane ze zwolnieniami grupowymi) straciły moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2001 r. Sąd administracyjny zgodził się z organami, oddalając skargę i podkreślając, że należy stosować przepisy obowiązujące w dniu wydawania decyzji.

Sprawa dotyczyła skargi A. T. na decyzję Wojewody D. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu W. odmawiającą przyznania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160%. Skarżący argumentował, że został zwolniony w ramach zwolnień grupowych obejmujących ponad 100 osób, co zgodnie z wcześniejszym brzmieniem art. 37j ust. 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, powinno skutkować przyznaniem zasiłku w wyższej wysokości. Organy administracji oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznały jednak, że ustawa została znowelizowana z dniem 1 stycznia 2001 r., a nowe przepisy nie przewidują już zasiłku w wysokości 160% dla osób zwolnionych grupowo, które nie zamieszkują na terenie zagrożonym szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. Sąd podkreślił, że organy administracyjne są związane obowiązującym prawem i powinny stosować przepisy aktualne w dniu wydawania decyzji, co w tym przypadku oznaczało brak podstaw do przyznania zasiłku w żądanej wysokości. Sąd oddalił skargę, uznając ją za niezasadną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, ponieważ przepisy umożliwiające przyznanie zasiłku w wysokości 160% w takich okolicznościach straciły moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2001 r., a należy stosować przepisy obowiązujące w dniu wydawania decyzji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nowelizacja ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. wyeliminowała możliwość przyznania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% dla osób niezamieszkałych na terenie zagrożonym szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, nawet jeśli zostały zwolnione grupowo. Organy administracyjne prawidłowo zastosowały przepisy obowiązujące w dacie wydawania decyzji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (9)

Główne

u.z.p.b. art. 37 j § ust. 2, ust. 3, ust. 5

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Przepis art. 37j ust. 5 w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2000 r. umożliwiał przyznanie zasiłku w wysokości 160% osobom zwolnionym grupowo (co najmniej 100 pracowników w okresie 3 miesięcy), niezależnie od miejsca zamieszkania. Po nowelizacji z 1 stycznia 2001 r. (art. 37j ust. 3), zasiłek 160% przysługuje tylko osobom zamieszkałym na terenie zagrożonym szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

Dz. U. Nr 122, poz. 1323

Ustawa o zmianie ustawy Karta Nauczyciela, ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej

Pomocnicze

u.z.p.b. art. 6 § pkt 6 lit. b, art. 6 lit. c ust. 2 pkt 1

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Dz. U. Nr 153, poz. 1271 art. 97 § § 1

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dz. U. Nr 153, poz. 1270 art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 art. 7

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

k.p.a. art. 6

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy administracyjne prawidłowo zastosowały przepisy prawa obowiązujące w dniu wydawania decyzji, które wykluczały przyznanie zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% dla osób niezamieszkałych na terenie zagrożonym szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, mimo zwolnień grupowych.

Odrzucone argumenty

Skarżący argumentował, że do jego sytuacji powinien mieć zastosowanie art. 37j ust. 5 ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2001 r., powołując się na zwolnienia grupowe. Skarżący podniósł zarzut naruszenia konstytucyjnej zasady vacatio legis przez nowelizację ustawy.

Godne uwagi sformułowania

Organy administracyjne oceniają sprawę i stosują przepisy prawa materialnego obowiązujące w dniu wydawania decyzji. Wykładnia ust. 5 art. 37j ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2000r.) wskazywała, iż zasiłek w wysokości 160 % jest przyznawany w dniu następnym po dniu kiedy został rozwiązany stosunek pracy z setnym pracownikiem w danym zakładzie pracy w wyznaczonym przez tego pracodawcę okresie trzymiesięcznym. Przytoczona interpretacja straciła znaczenie z chwilą dokonania przez prawodawcę zmiany we wskazanym przepisie.

Skład orzekający

Tadeusz Kuczyński

przewodniczący

Jolanta Sikorska

sprawozdawca

Lidia Serwiniowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zasiłków przedemerytalnych w kontekście zmian legislacyjnych i stosowania prawa obowiązującego w dacie orzekania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów dotyczących zasiłków przedemerytalnych w okresie przejściowym (przełom 2000/2001 r.).

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje problematykę zmian przepisów prawa pracy i ich wpływu na prawa nabyte, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i ubezpieczeń społecznych.

Zmiana przepisów: Czy zwolnienie grupowe nadal gwarantuje wyższy zasiłek przedemerytalny?

Dane finansowe

WPS: 160 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wr 1186/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-06-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Jolanta Sikorska /sprawozdawca/
Lidia Serwiniowska
Tadeusz Kuczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
4 II SA/Wr 1186/2001 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA- Tadeusz Kuczyński Sędziowie NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) Asesor WSA - Lidia Serwiniowska Protokolant Aleksandra Markiewicz Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi A. T. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % oddala skargę.
Uzasadnienie
4 II SA/Wr 1186/2001
2
Uzasadnienie
Decyzją Starosty Powiatu W. z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 6 pkt 6 lit. b, art. 6 lit. c ust. 2 pkt 1, art. 37 j ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56) oraz art. 104 kpa orzeczono o odmowie przyznania A. T. zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % kwoty zasiłku określonego art. 24 ust. 1 ustawy. W motywach podano m.in., że wnioskiem z dnia [...]r. A. T. zwrócił się do Starosty Powiatu W. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 %, dołączając do wniosku zaświadczenie byłego pracodawcy, tj. "A" SA, które informuje, iż w dniu [...]r. zakład pracy rozwiązał umowę o pracę ze 102 pracownikami w ramach zwolnień grupowych dokonanych w okresie od [...]r. do [...]r.
Na podstawie karty rejestracyjnej i załączników do niej ustalono, że A. T. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu [...]r. Prawo do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120 %, o którym mowa w art. 37j ust. 2 ustawy przyznano mu od dnia [...]r., ponieważ w tym czasie były pracodawca nie rozwiązał umów o pracę z co najmniej 100 pracownikami.
Organ zwrócił uwagę na obecny stan prawny dotyczący powyższego wniosku i powołał art. 37j ustawy będący podstawą prawną rozstrzygnięcia sprawy. Wskazał, że aktualnie obowiązujące brzmienie tego przepisu zostało ukształtowane przez ustawę z dnia 22 grudnia 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela, ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 122, poz. 1323), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001r. Ustawą nowelizującą ustawodawca dokonał zmian w treści art. 37j w taki sposób, iż nie ma już zasiłku 160 % związanego z grupowymi zwolnieniami, tj. z co najmniej 100 pracownikami w okresie trzymiesięcznym.
Wykładnia ust. 5 art. 37j ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2000r.) wskazywała, iż zasiłek w wysokości 160 % jest przyznawany w dniu następnym po dniu kiedy został rozwiązany stosunek pracy z setnym pracownikiem w danym zakładzie pracy w wyznaczonym przez tego pracodawcę okresie trzymiesięcznym.
4 II SA/Wr 1186/2001
3
Przytoczona interpretacja straciła znaczenie z chwilą dokonania przez prawodawcę zmiany we wskazanym przepisie.
Organ wskazał, że w chwili orzekania obowiązywały nowe przepisy nie przewidujące zwiększonego zasiłku dla zwolnionych grupowo, m.in. także tym zwolnionym i zarejestrowanym jeszcze w [...]r. w związku z czym należy stosować przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2001r. Informacja pracodawcy dotycząca zwolnień grupowych już nie wiąże Starosty Powiaty W. i nie zobowiązuje go do przyznawania zasiłków przedemerytalnych w wysokości 160% zasiłku podstawowego na wniosek ani z urzędu.
Mając na względzie z jednej strony wyżej przedstawiony stan faktyczny sprawy, z drugiej zaś obowiązując od dnia 1 stycznia 2001r. stan prawny, organ I instancji orzekł jak w wydanej decyzji administracyjnej.
W odwołaniu od tej decyzji A. T. podał, że z pracy został zwolniony w [...]r. w wyniku zwolnień grupowych. Proces zwolnień obejmował ok. 130 osób i został rozłożony w czasie - od [...]r. do [...]r. Po rozwiązaniu stosunku pracy zarejestrował się w urzędzie pracy, gdzie uzyskał prawo do zasiłku przedemerytalnego. Informowano go, że w wypadku zwolnień obejmujących 100 osób otrzyma zasiłek w wysokości 160 %. Uważa powyższą decyzję za krzywdzącą i naruszającą prawa słusznie nabyte, podnosząc, iż do jego sytuacji ma zastosowanie art. 37 j ust. 5 ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001r. Zdaniem skarżącego decydującym w sprawie jest dzień rozwiązania stosunku pracy, zaś wykładnia, że podwyższony zasiłek przysługuje w dniu następnym po dniu, kiedy został rozwiązany stosunek pracy z setnym pracownikiem nie znajduje oparcia w
ustawie.
Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W toku postępowania odwoławczego na podstawie dokumentów załączonych akt sprawy ustalono, że A. T. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu [...]r., nabywając prawo do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...]r. w wysokości 120 % kwoty zasiłku określonego w art. 24 ust. 1 ustawy. Na podstawie kwestionariusza analitycznego zwolnień grupowych pracodawca do dnia rejestracji odwołującego się w powiatowym urzędzie pracy, tj. do [...]
4 II SA/Wr 1186/2001
4
r. nie rozwiązał stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące z co najmniej 100 pracownikami wykonującymi pracę na terenie jednego powiatowego urzędu pracy. Stosunek pracy został rozwiązany do [...]r. z 17 pracownikami. Odwołujący się legitymuje się ogólnym stażem pracy wynoszącym [...] lata, [...] miesiące i [...] dni, w tym [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni pracy wykonywanej w szczególnych warunkach.
Ostatnim pracodawcą A. T. była Fabryka Maszyn Rolniczych "A" S.A. we W., gdzie był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy od [...]r. do [...]r. Rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w ramach zwolnień grupowych. W okresie od [...]r. do [...]r. zwolniono ponad 100 pracowników.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 37 j ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 120 % kwoty zasiłku, z zastrzeżeniem ust. 3-5 ustawy. W związku z tym, że A. T. nie spełnia wymogów do przyznania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % kwoty zasiłku, bowiem w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania nie zamieszkuje w powiecie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym należało zdaniem organu odwoławczego przyznać zasiłek przedemerytalny w wysokości 120 % kwoty
zasiłku.
Organ wskazał, że przepis prawny, na który powołuje się odwołujący się przestał obowiązywać z dniem 1 stycznia 2001r. W wyniku nowelizacji ustawy zniknął zasiłek 160 % kwoty zasiłku związany z grupowymi zwolnieniami. Brak jest zatem podstawy prawnej do uwzględnienia zgłoszonego przez stronę żądania.
W skardze na powyższą decyzję A. T. wniósł o jej uchylenie, podtrzymując twierdzenia i zarzuty zawarte w odwołaniu. Ponadto podniósł, że kwestionowana regulacja narusza konstytucyjną zasadę nakazującą stosowanie odpowiedniego vacatio legis albowiem nowela ustawy została ogłoszona w Dzienniku Ustaw dnia 31 grudnia 2000r., a weszła w życie w dniu 1 stycznia 2001r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
4 II SA/Wr 1186/2001
5
Decyzją Starosty Powiatu W. z dnia [...] r. przyznano A. T. prawo do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120 % od dnia [...]r. Z akt sprawy wynika, że prawidłowość tej decyzji nie była przez skarżącego kwestionowana w trybie postępowania instancyjnego i skargi sądowej, co oznacza, że Sąd nie ma podstaw do ingerencji orzeczniczej w jej treść.
Wnioskiem z dnia [...]r. A. T. zwrócił się do Starosty Powiatu W. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 %, przedkładając zaświadczenie byłego pracodawcy "A" SA we W., iż w dniu [...]r. zakład pracy rozwiązał umowę o pracę ze 102 pracownikami w ramach zwolnień grupowych dokonanych w okresie od [...] r. do [...] r.
Według brzmienia przepisu art. 37 j ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do dnia 31 grudnia 2000 r., prawo do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % przysługiwało osobie zamieszkałej w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy (...), a także osobie nie zamieszkałej na terenie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociu strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy rozwiązany został z przyczyn dotyczących zakładu pracy w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące z co najmniej 100 pracownikami wykonującymi pracę na terenie jednego powiatowego urzędu pracy (ust. 5).
Ustawą z dnia 22 grudnia 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela,... ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu oraz o zmianie niektórych ustaw ... (Dz.U. Nr 122, poz. 1323), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001r., zrezygnowano z unormowania umożliwiającego przyznawanie zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% osobom niezamieszkałym na terenie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, w wypadku rozwiązania z nimi zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące z co najmniej 100 pracownikami, pozostawiając możliwość przyznania takiego zasiłku tylko osobom zamieszkałym na terenie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli rozwiązano z nimi zatrudnienie z przyczyn dotyczących zakładu pracy (art. 37 j ust. 3 ustawy).
4 II SA/Wr 1186/2001 6
W dniu podejmowania decyzji przez obie instancje administracyjne ([...]r., [...]r.) obowiązywał przepis art. 37 j ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu, które uzależniało możliwość przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % od łącznego spełnienia dwóch przesłanek: 1) zamieszkiwania danej osoby w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego lub w okresie jego pobierania na terenie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym; 2) rozwiązania z tą osobą zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy.
Zgodnie z niekwestionowanym poglądem literatury i orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego organy administracyjne oceniają sprawę i stosują przepisy prawa materialnego obowiązujące w dniu wydawania decyzji. Tak też organy uczyniły w przedmiotowej sprawie. Oceniając sprawę według przepisów prawa materialnego obowiązujących w dniu wydawania decyzji prawidłowo skonstatowały, że skarżący nie spełniał wymogów przyznania zasiłku w wysokości 160 %, gdyż w dniu tym nie zamieszkiwał na terenie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, zaś przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2001r. nie zawierały podstawy do stosowania wobec takich osób przepisów dawniejszych.
Ustosunkowując się do zarzutu niekonstytucyjności regulacji ustawowej stanowiącej podstawę rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że zgodnie z art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Wskazana zasada legalności znajduje odbicie w procedurze administracyjnej, tj. w art. 6 kpa, który wprowadza zasadę praworządności jako przestrzeganie prawa przez organy administracji publicznej. Powszechnie obowiązującym prawem w zakresie stosunków zatrudnienia i bezrobocia jest ustawa z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zaś organy związane jej przepisami nie mogły uchylić się od jej stosowania.
W tej sytuacji zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa. Skargę zatem należało oddalić co orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), mającego zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed admjnistracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI