II SA/Wr 110/22

II SA/Wr 110/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-02-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marta Pawłowska
Olga Białek /przewodniczący/
Wojciech Śnieżyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1065
par.  174, par. 266
Rozporządzenie Miniistra Infrastruktury  z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) Asesor WSA Marta Pawłowska Protokolant Wiktoria Sojka-Ratajczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 listopada 2022 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w lokalu I. uchyla zaskarżoną decyzję w części w jakiej utrzymuje ona w mocy punkt 1 decyzji organu pierwszej instancji; II. zasądza od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Z akt sprawy wynikają następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy:
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej jako PINB) prowadził w oparciu o art. 66 u.p.b. postępowanie w sprawie zagrożenia wynikającego ze stanu technicznego kominów, nieprawidłowości podłączeń do przewodów kominowych i funkcjonowania wentylacji nawiewno-wywiewnej w budynku mieszkalnym przy ul. [...] we W.
W toku tego postępowania organ przeprowadził w dniu [...] kontrolę nieruchomości i w zakresie lokalu mieszkalnego nr [...] ustalił m.in. zamontowanie w pomieszczeniu kuchennym dwufunkcyjnego kotła gazowego z otwartą komorą spalania. Do akt sprawy została następnie przedłożona "Inwentaryzacji podłączeń do kominowych w budynku przy ul. [...] we W." z [...], sporządzona przez mistrza kominiarskiego M. K., który wskazał w niej na jedyną nieprawidłowość występującą w lokalu mieszkalnym nr [...], polegającą na tym, że w przewodzie kominowym nr [...] - przy wymianie kotła c.o. gazowego - zamontowano plastikową rurę odprowadzającą spaliny; wobec tego zalecił przedstawienie atestu na rurę. Ponadto do akt przedłożono ekspertyzę z [...] sporządzonej przez mgr inż. A. Ł., gdzie dla mieszkania nr [...] powtórzone zostały w/w zalecenie dotyczące plastikowej rury spalinowej.
Decyzją częściową z [...] PINB, celem usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w lokalu nr [...], nakazał w pkt I decyzji zdemontować wkład kominowy z tworzywa sztucznego, zlokalizowany w przewodzie kominowym nr [...] i w to miejsce zamontować wkład kominowy wykonany z materiału niepalnego (np. ze stali kwasoodpornej). W motywach podjętego rozstrzygnięcia organ powołał się na fakt zabezpieczenia przewodu spalinowego nr [...] (do którego jest podłączony kocioł gazowy z zamkniętą komorą spalania, zlokalizowany w kuchni) wkładem kominowym z tworzywa sztucznego – PCW. PINB stwierdził, że jest to niezgodne zobowiązującymi przepisami, ponieważ przewody spalinowe i dymowe powinny być wykonane z wyrobów niepalnych. Odnosząc się do zalecenia przez autorów ekspertyz przedłożenia atestu dla zamontowanego plastikowego przewodu spalinowego, organ uznał go za bezprzedmiotowe, albowiem nie spowoduje to możliwości zaakceptowania takiego rozwiązania.
Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła E. W., zaskarżając m.in. pkt I decyzji. Kwestionując w tej część decyzję pierwszej instancji autorka odwołania wskazała, że w kominie istnieją dwa wkłady kominowe. Jeden ze stali nierdzewnej po starym kotle gazowym z komorą otwartą i drugi tzw. z tworzywa sztucznego od nowego kotła gazowego z komorą zamkniętym. Wskazała, że instalator kotła z zamkniętą komorą spalania poinformowała ją, że kocioł został prawidłowo zainstalowany, a przewód zamontowany w kominie posiada odpowiednie certyfikaty. Na wkład jest certyfikat systemu powietrzno-spalinowego. Wykonawca nie posiada przy tym wiedzy na temat powodów, dla których organ nakazał usuwać wkład powietrzno-spalinowy z wkładu kominowego z blachy kwasoodpornej jeżeli dwa wkłady spełniają określone normy. W załączeniu odwołująca przedstawiła atesty przewodu spalinowego firmy V. Ponadto wskazała, że w inwentaryzacji budynku jest informacja, że należy przedłożyć atest przewodu spalinowego.
Po rozpoznaniu wniesionego w sprawie odwołania, decyzją z [...] Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 u.p.b., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy w zakresie pkt I.
Uznając za zasadne nałożenie obowiązku w zakresie wyznaczonym w pkt I zaskarżonej decyzji DWINB wskazał, że chociaż wydaje rozstrzygnięcie na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie, to jednocześnie nie jest związany wnioskami zamieszczonymi w ekspertyzie. Zgodnie z treścią przepisu § 266 r.WT - przewody spalinowe i dymowe powinny być wykonane z wyrobów niepalnych. DWINB stwierdził, że dotyczy to także wkładów kominowych. Przywołany przepis koresponduje z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.b., zgodnie z którym obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego. Tym samym DWINB wskazał, że w Polsce brak jest możliwości stosowania wkładów kominowych z tworzyw sztucznych do kotłów gazowych. Z tego względu PINB prawidłowo nie uwzględnił zaleceń zawartych w ekspertyzie, dotyczących przedstawienia atestu na plastikową rurę odprowadzającą spaliny, która zamontowana została w przewodzie kominowym nr [...] przy wymianie kotła gazowego. Słusznie bowiem wskazano, że przedłożenie atestu nie spowoduje możliwości zaakceptowania takiego rozwiązania, ponieważ jest ono niezgodne z obowiązującymi przepisami.
Pismem z [...] E. W. zaskarżyła decyzję DWINB z [...] w zakresie utrzymującym pkt I decyzji PINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W motywach skargi jej autorka przypomniała, że to na wniosek organu I instancji W. M. wykonała ekspertyzę techniczną przewodów kominowych w lokalach mieszkalnych - budynku wielorodzinnego przy ul. [...]. Z opinii biegłego wynikało, że w przypadku lokal [...] należało przedstawić atest na zainstalowaną rurę z tworzywa sztucznego w kominie nr [...]. Mimo przedstawienie takich atestów i certyfikatów DWINB nie uznał prawidłowo zainstalowanego przewodu od pieca gazowego V. Skarżąca raz jeszcze przy tym wskazała, że przewód w kominie został zamontowany w przewodzie z blachy kwasoodpornej, który pozostał po poprzednim piecu V. z komorą otwartą, a jest zabezpieczeniem dla nowego pieca gazowo V. z komorą zamkniętą. Piec gazowy V. z komorą zamkniętą wraz z przewodem (rurą) do odprowadzania spalin jest według instrukcji integralną częścią tego urządzenia. Skarżąca otrzymał również informację od wykonawcy, że przewód jest zgodny z przepisami, w tym z § 174 r.WT, który uwzględnia stosowanie urządzeń grzewczych i osprzętu jako całego zestawu. Podkreślono przy tym, że zgodnie z § 174 ust. 1 r.WT grzewcze urządzenia gazowe, takie jak: kotły ogrzewcze, grzejniki wody przepływowej, niezależnie od ich obciążeń cieplnych, powinny być podłączone na stałe z indywidualnymi kanałami spalinowymi, z uwzględnieniem instrukcji technicznej producenta urządzenia, o której mowa w przepisach dotyczących zasadniczych wymagań dla urządzeń spalających paliwo gazowe. Skarżąca przedłożył również wraz ze skargą kopię decyzji z [...] wydanej przez MWINB w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie wyrobu budowlanego - rury z tworzywa sztucznego do odprowadzania spalin z kotłów gazowych kondensacyjnych, wyprodukowanych przez V. Z decyzji tej ma wynikać, że cały system (kocioł gazowy kondensacyjny, przewody powietrzno-spalinowe) jest wprowadzony na rynek w oparciu o uzyskany certyfikat. Organ stwierdził przy tym, że rury z tworzywa sztucznego do odprowadzania spalin z kotłów gazowych nie są wyrobami budowlanymi:
Ponadto skarżąca przedłożyła wraz ze skargą kopię artykuły opublikowanego w czasopiśmie RYNEK INSTALACYJNY, w którym dr inż. Z. G. zaleca wręcz zastosowanie przewodów z tworzywa sztucznego do odprowadzania spalin z urządzeń z komorą zamkniętą. Autor tego artykułu wskazuje również na niewłaściwą interpretacje § 266 r.WT w kontekście wyjaśnienia pojęcia zachowania się wyrobów budowlanych w razie pożaru, a mianowicie "reakcja na ogień" i "odporność ogniowa". Klasy palności w odniesieniu do reakcji na ogień podane są w załączniku nr 3 do r.WT z przywołaniem normy PN-EN 13501 -1. Treść tego załącznika wskazuje, że § 266 ust. 1 r.WT należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku wyrobu, jakim jest koncentryczny przewód powietrzno-spalinowy, materiał powierzchni zewnętrznej pod względem reakcji na ogień powinien być zaliczony do niepalnych. Zatem przewody koncentryczne, w których wewnątrz przewód spalinowy wykonany jest z tworzywa i otoczony metalowym przewodem powietrznym, są zgodne z tym wymogiem. W wypadku koncentrycznych przewodów powietrzno-spalinowych w urządzeniach kondensacyjnych nie odkłada się sadza i nie ma przenikania pożaru z wewnątrz przewodu na zewnątrz. Inaczej jest w przypadku kominów, gdzie może odkładać się sadza, a temperatura pracy może doprowadzi do zapłonu.
W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie, po przeprowadzeniu analizy zgromadzonego materiału oraz rozważeniu stanowisk stron i podniesionych przez nie argumentów, Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Z punktu widzenia kryteriów sprawowania przez sądy administracyjnej wymiaru sprawiedliwości nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Przy czym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności Sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami, wnioskami i powołaną podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny w pierwszym oglądzie wydaje się być czytelny i jednoznaczny. Bezspornym jest bowiem zamontowanie w lokalu należącym do skarżącej wkładu kominowego z tworzywa sztucznego, zlokalizowanego w przewodzie kominowym, który służy do odprowadzania spalin z pieca gazowego z zamkniętą komorą spalania. W rozpoznawanej sprawie sytuacja od strony formalnej wydaje się czytelna. Zgodnie bowiem z powołanym przez organy nadzoru budowlanego przepisem § 266 r.WT - przewody spalinowe i dymowe powinny być wykonane z wyrobów niepalnych. Wskazując, że dotyczy to także wkładów kominowych, organ nadzoru wyraził stanowisko, że w Polsce brak jest możliwości stosowania wkładów kominowych z tworzyw sztucznych do kotłów gazowych. Powyższego stanowiska, zdaniem organu, nie zmienia przedłożony atest, ponieważ takie rozwiązanie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami.
W realiach badanej sprawy spór zatem dotyczy tego, czy dla możliwości zaakceptowania przez organy nadzoru budowlanego zastosowanego rozwiązania bez znaczenia pozostaje fakt, że urządzenie, czy też wyrób budowlany posiada certyfikat CE. Sporny wkład kominowy z tworzywa sztucznego jest bowiem częścią systemu przewodów powietrzono-spalinowych certyfikowanych razem z kotłem gazowym. System składający się z kotła gazowego kondensacyjnego i przewodu powietrzno-spalinowego został wprowadzony na rynek na podstawie certyfikatu systemu. Skarżąca przedłożyła otrzymany od instalatora stosowany dokument.
Przyjdzie wobec tego zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Unii Europejskiej 2016/426 z 09.03.2016r. w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe oraz uchylenia dyrektywy 2009/142/WE - oznakowanie "CE" oznacza oznakowanie, przez które producent wskazuje, że urządzenie lub osprzęt spełniają mające zastosowanie wymagania określone w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym przewidującym jego umieszczanie. Zasady umieszczania na wyrobach budowlanych oznakowania CE określa art. 9 ust. 1 rozporządzenia 305/2011 ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG. Oznakowanie CE wskazuje, że producent bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi oraz za jego zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w przywołanym rozporządzeniu i innym stosownym ustawodawstwie harmonizacyjnymi Unii odnoszącym się do umieszczania tego oznakowania. Dla każdego wyrobu budowlanego objętego normą zharmonizowaną lub dla którego wydana została europejska ocena techniczna oznakowanie CE jest jedynym oznakowaniem potwierdzającym zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi w odniesieniu do jego zasadniczych charakterystyk, objętych tą normą zharmonizowaną lub europejską oceną techniczną. Z kolei przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o wyrobach budowlanych stanowią, że wyrób budowlany nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, jeżeli jest oznakowany CE, co oznacza, że dokonano oceny jego zgodności, a także gdy został oznakowany znakiem budowlanym. Przepisy te nie określają metody jaką można stosować przy dokonywaniu oceny zgodności wyrobu budowlanego. Uzyskanie takiego certyfikatu stanowi dowód tego, że wyrób został przebadany przez kompetentną jednostkę certyfikacyjną, która potwierdziła zgodność tego wyrobu z normą zharmonizowaną albo europejską aprobatą techniczną bądź krajową specyfikacją techniczną i że może on być oznaczany takim znakiem.
W sprawie mamy zatem do czynienia z wyrobem budowlanym z tworzywa sztucznego służącym do odprowadzania spalin z kotła kondensacyjnego, który razem z kotłem został oznakowany znakiem CE. Skoro system składający się z kotła gazowego kondensacyjnego wraz z przewodem powietrzno-spalinowym ma status prawny wyrobu oznaczonego znakiem CE, który - jako gotowa całość – służy do odprowadzania spalin z pieca gazowego, to tym samym należy uznać, że taki system został dopuszczony do wykorzystania na terenie Polski.
Prawidłowa ocena konsekwencji prawnych wynikających z posługiwania się przez danych wyrób budowlanych oznaczeniem CE wymaga nie tylko powołania się na treść § 266 r.WT ale także koniecznym jest odwołanie się do przepisu § 174 ust. 1 r.WT. Zgodnie z nim grzewcze urządzenia gazowe, takie jak: kotły ogrzewcze, grzejniki wody przepływowej, niezależnie od ich obciążeń cieplnych, powinny być podłączone na stałe z indywidualnymi kanałami spalinowymi, z uwzględnieniem instrukcji technicznej producenta urządzenia, o której mowa w przepisach dotyczących zasadniczych wymagań dla urządzeń spalających paliwa gazowe. Z kolei stosownie do § 174 ust. 4 r.WT dopuszcza się stosowanie indywidualnych przewodów powietrznych i spalinowych jako zestawu wyrobów służących do doprowadzenia powietrza do urządzenia gazowego i odprowadzenia spalin na zewnątrz. Natomiast na podstawie § 174 ust. 6 r.WT przewody i kanały spalinowe, odprowadzające spaliny od grzewczych urządzeń gazowych, powinny być dostosowane do warunków pracy danego typu urządzenia. Jak już zauważono wyżej, to stosowne normy zharmonizowane podają warunki badania danego typu urządzenia grzewczego wraz z wymienionymi w instrukcji technicznej przewodami powietrzno-spalinowymi. Opis możliwych do zastosowania systemów powietrzno-spalinowych jest zamieszczony w certyfikacie zgodności.
Przyjdzie dalej zgodzić się z autorką skargi, która zarzucając organowi niewłaściwą interpretację § 266 r.WT, powołała się na stanowisko dr inż. Z. G., wyrażone w specjalistycznym periodyku pt. Rynek Instalacyjny 4/2016, na temat zastosowania przewodów z tworzywa sztucznego do odprowadzania spalin z urządzeń z komorą zamkniętą. Autor tego opracowania, poza wywodem na temat uzasadnionego z punktu widzenia technicznego używania przewodów spalinowych z tworzyw sztucznych w kotłach gazowych, dokonuje interpretacji § 266 ust. 1 r.WT. Zgodnie z tym przepisem przewody spalinowe i dymowe powinny być wykonane z wyrobów niepalnych. Ustęp 2 tego przepisu stanowi natomiast, że przewody lub obudowa przewodów spalinowych i dymowych powinny spełniać wymagania określone w Polskiej Normie dotyczącej badań ogniowych małych kominów. Biorąc pod uwagę powołaną treść przepisów autor powołanego w skardze opracowania wskazuje na konieczność wyjaśnienia pojęć dotyczących zachowania się wyrobów budowlanych w razie pożarów, a mianowicie "reakcji na ogień" i "odporności ogniowej". Wskazuje, że pierwsze pojęcie związane jest z palnością i informuje o możliwości przenoszenia ognia przez wyrób budowlany (np. rury, przewody przechodzące przez pomieszczenia lub strefy pożarowe). Klasy palności w odniesieniu do reakcji na ogień podane są w załączniku nr 3 do r.WT, gdzie określenia: niepalny, niezapalny, trudno zapalny, łatwo zapalny, niekapiący, samogasnący, intensywnie dymiący (z wyłączeniem posadzek - w tym wykładzin podłogowych), odpowiadają klasie reakcji na ogień, zgodnie z Polską Normą PN-EN 13501-1 "Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków - Część 1: klasyfikacja na podstawie badań reakcji na ogień". Zdaniem dr inż. Z. G., treść tego załącznika wskazuje, że § 266 ust. 1 r.WT należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku wyrobów, jakim jest koncentryczny przewód powietrzono-spalinowy, materiał powierzchni zewnętrznej pod względem reakcji na ogień powinien być zaliczony do niepalnych. Zatem przewody koncentryczne, w których wewnętrzny przewód spalinowy wykonany jest z tworzywa i otoczony metalowym przewodem powietrznym, są zgodne z tym wymaganiem. Z kolei "odporność ogniowa" charakteryzuje przegrodę budowlaną pod kątem zachowania szczelności w sytuacji, gdy po jednej stronie przegrody występuje sytuacja pożarowa. Dr inż. Z. G. zauważa, że w przypadku kominów może odkładać się sadza, a temperatura pracy może doprowadzić do jej zapłonu, dlatego przeprowadza się badania według powołanej w ustępie 2 normy dotyczącej badań ogniowych małych kominów. Przepis ust. 2 § 266 r.WT należy zatem interpretować w rozumieniu odporności ogniowej przegrody (ścianki przewodu lub jego obudowy), która ma zabezpieczać przed przenikaniem pożaru. W przypadku koncentrycznych przewodów powietrzno-spalinowych w urządzeniach kondensacyjnych trudno mówić o odkładającej się sadzy, a tym bardziej o temperaturze jej zapłonu i przenikaniu pożaru z wewnątrz przewodu na zewnątrz. Istotne jest natomiast zabezpieczenie budynku przed przenikaniem pożaru z jednej kondygnacji na inną poprzez kanały i w tej sytuacji ważna jest odporność ogniowa przegrody budowlanej (obudowy) takiego kanału (dotyczy to wszystkich kanałów w budynku, a wiec spalinowych, wentylacyjnych, a również kanalizacyjnych), o czym się często zapomina) i to, czy ma ona tę samą klasę odporności ogniowej co pozostałe przegrody poziome pomieszczenia (np. El 60). Zdaniem dr inż. Z. G. powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że w przypadku w którym grzewcze urządzenie gazowe połączone jest z kanałem kominowym za pomocą przewodu koncentrycznego powietrzno-spalinowego, którego przedłużeniem w kominie jest wewnętrzny przewód spalinowy (dla urządzeń kondensacyjnych z tworzywa sztucznego), a z przestrzeni pomiędzy przewodem spalinowym a obudową komina zasysane jest powietrze do spalania do zewnętrznego przewodu powietrznego, to w sytuacji gdy komin jest np. z cegły pełnej grubości 12 cm, murowanej na zaprawie cementowo-wapiennej, z zewnętrznym tynkiem lub spoinowaniem, to system taki jest w pełni zgodny z § 266 r.WT.
Z treści zaskarżonej decyzji nie tylko nie wynika, aby organ odwoławczy przeprowadził jakiekolwiek rozważania we wskazanym kierunku, ale przede wszystkim organ ten zaakceptował stanowisko PINB o tym, aby pominąć zalecenia mistrza kominiarskiego na temat przedstawiania atestu dla zastosowanego rozwiązania, uznając je za błędne. Organ odwoławczy pominą także podnoszoną przez skarżącą okoliczność, że sporne przewody spalinowe zamontowano w szachcie z rury kwasoodpornej. Zaskarżoną decyzję wydano zatem w warunkach istotnych braków dowodowych, co narusza art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Biorąc pod uwagę dotychczasowe rozważania należało stwierdzić, że organ odwoławczy nie odniósł się w sposób prawidłowy do okoliczności podnoszonych w odwołaniu i co najmniej przedwcześnie uznał, że nie miały one istotnego znaczenia dla zastosowania w sprawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 u.p.b. Dopiero całościowa i kompleksowa analiza treści r.WT oraz regulacji dotyczącej certyfikowania wyrobów z oznaczeniem CE umożliwi wiarygodne sformułowanie wniosków co do zgodności zastosowanego przez skarżącą rozwiązania z przepisami prawa.
Z powyższych względów orzeczono o wyeliminowaniu z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji w części w jakiej utrzymuje ona w mocy punkt I decyzji organu I instancji, o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy prawidłowo oceni zgromadzony w sprawie materiał dowodowy z uwzględnieniem argumentów zawartych w odwołaniu oraz w skardze wraz z dołączonymi do nich materiałami.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając poniesione przez skarżącą celowe koszty w łącznej kwocie 500 zł (wpis od skargi).