II SA/WR 1082/97

II SA/Łd 1237/05 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Cisowska-Sakrajda
Ewa Markiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Rosińska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA: Ewa Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Ś. na czynności Starosty Powiatu [...] w przedmiocie: pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 23 grudnia 2005 roku Starosta [...] przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę H. Ś. na czynności administracyjne Starosty [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] w sprawie nałożenia na inwestora – Związek Komunalny Gmin A w K. obowiązku uzupełnienia raportu oddziaływania na środowisko oraz projektu budowlanego planowanej inwestycji i wnioskiem o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. Z treści skargi wynika, iż została skierowana do sądu administracyjnego bowiem organ I instancji nie umożliwił skarżącemu złożenia zażalenia na powyższe postanowienie do organu II instancji.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż w dniu 3 sierpnia 2005 roku H. Ś. został dopuszczony do udziału w postępowaniu na prawach strony i poinformowany o możliwości zapoznania się z materiałami toczącego się postępowania. Skarżący skorzystał z powyższych uprawnień i zapoznał się z treścią postanowienia z dnia [...] oraz w piśmie z dnia 26 września 2005 roku złożył uwagi do raportu oddziaływania na środowisko. Ponadto wskazał, iż złożone przez skarżącego wnioski zostały przekazane do organu II instancji, który nie zakończył jeszcze postępowania w ich przedmiocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt.1-4 i 8 powołanej ustawy). Przepis art. 3 § 2 pkt 4 stanowi, iż sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Tak jak decyzja, czy postanowienie administracyjne są kierowane do określonych podmiotów, tak akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do określonych podmiotów. Wolą ustawodawcy było bowiem objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 roku w sprawie sygn. akt OSK 250/04,publ. w Prok.i Pr. 2004/11-12/44). Skarżone przez H. Ś. czynności Starosty [...] polegające na uniemożliwieniu zaskarżenia postanowienia z dnia [...] oraz na jego niedoręczeniu nie stanowią innych czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i dlatego skargę na te czynności uznać należy za niedopuszczalną.
Ponadto skarżący podnosi, iż skargę swoją kieruje do sądu, gdyż organ I instancji uniemożliwił mu złożenie zażalenia na postanowienia z dnia [...] do organu II instancji. W tym miejscu wskazać należy więc, iż na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 roku Nr 207, poz. 2016 ze zm.) organ nadzoru budowlanego może nakładać na stronę ubiegającą się o pozwolenie na budowę obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości w drodze postanowienia. Postanowienie to stanowi w istocie wezwanie strony do usunięcia określonego braku i charakterem zbliżone jest do wezwania, o jakim mowa w art. 64 § 2 k.p.a. Przepis ten nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia na wezwanie do usunięcia braków podania, mimo że skutkiem nieusunięcia tych braków może być pozostawienie podania bez rozpoznania. Prawa strony do wniesienia zażalenia na postanowienie zobowiązujące ją do usunięcia wskazanych nieprawidłowości nie przewiduje również art. 35 prawa budowlanego, który stanowi jedynie, iż w razie bezskutecznego upływu terminu do usunięcia wskazanych naruszeń organ administracji wyda decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Stosownie do przepisu art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia przysługuje stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że na postanowienie wydane przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 35 ust. 3 powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane, nakładające na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, nie przysługuje zażalenie, a skoro postanowienie to nie kończy również postępowania, nie przysługuje na nie także skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. - a contrario)- por. wyrok NSA z 28 kwietnia 1998 roku w sprawie sygn. akt II SA/Wr 1082/97 (opubl. w ONSA 1999/2/55).
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W rozstrzyganej sprawie H. Ś. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na czynności Starosty [...] polegające na uniemożliwieniu wniesienia zażalenia od postanowienia organu I instancji, na które środek odwoławczy nie przysługuje i które może być przedmiotem kontroli przez sąd jedynie łącznie ze skargą na decyzję dotyczącą pozwolenia na budowę.
Mając na uwadze powyższe ustalenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.