II SA/WA 997/24

II SA/Wa 997/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-01-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-06-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski.
Ewa Radziszewska-Krupa /sprawozdawca/
Joanna Kube /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art.119 pkt.2, art.120, art. 1 § 1i 2, art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt. 1,2, art. 151,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2020 poz 398
art. 6 ust.1, art. 33 ust.1, art. 34, art. 35, art. 38 ust.1, , art. 45, art. 46, art. 47
Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi E. M. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia służby w Policji oddala skargę
Uzasadnienie
I. Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa Ministrowi właściwemu do Spraw Wewnętrznych w [...] (zwana dalej "RKL") orzeczeniem z [...] lutego 2024r. nr [...], po przeprowadzeniu badania lekarskiego E.M. (zwany dalej "Skarżącym"), rozpoznała u Skarżącego:
a) zaburzenia osobowości upośledzające zdolności adaptacyjne (§ 90 pkt 1 kol. 5) - kat. C – trwale niezdolny do służby,
b) skręcenie kciuka prawego (3.03.2023r.) ze złamaniem podstawy paliczka proksymalnego, wygojone z nieznacznym ograniczeniem zgięcia i przeciwstawiania kciuka (§ 76 pkt. 5 kol. 5) - kat. A,
c) stan po laserowej korekcji wady wzroku. Widzenie prawidłowe. Bez §.
W podstawie prawnej powołano: ustawę z 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2023r. poz. 658, zwana dalej: "u.k.l."), ustawę z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej i ich rodzin (Dz.U. z 2023, poz. 1280), rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 11 października 2018r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2023, poz. 2392, zwane dalej: "rozporządzeniem z 2018r."), rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 23 maja 2019r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2019r., poz. 1046).
RKL w uzasadnieniu wyjaśniła, że na podstawie wykonanych badań i konsultacji specjalistycznych, orzekła, że Skarżący jest trwale niezdolny do służby w Policji (kategoria "C"), co nie wyklucza podjęcia przez Skarżącego innego rodzaju pracy. Skarżącego zaliczono do trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą w Policji.
RKL zapoznała się z całością dokumentacji dotyczącej Skarżącego, w tym przede wszystkim z opiniami psychologów i psychiatrów z 2021r., które wydano po konflikcie Skarżącego z partnerką (31 grudnia 2020r.), kiedy Skarżący zamknął się w łazience z nożem grożąc, że popełni samobójstwo. Zespół Ratownictwa Medycznego, po ww. incydencie przewiózł Skarżący do Szpitala [...] w [...], skąd wypisano go do domu, po jednodniowym pobycie, z diagnozą F 43.2 – reakcja na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne. Zaburzenia adaptacyjne. RWKL wskazała, że Skarżący posiada dużą ilość broni, w tym karabiny szturmowe. RKL w celu aktualnej oceny stanu psychicznego Skarżącego skierowała Go do konsultantki, specjalistki w dziedzinie psychiatrii, która po zapoznaniu się z całością dokumentacji i przeprowadzeniu badania klinicznego zleciła ponowną ocenę psychologiczną. RKL uwzględniła ww. ocenę wydając końcową ocenę własną. Specjalistka w oparciu o badanie kliniczne i całość dokumentacji postawiła rozpoznanie zaburzeń osobowości, upośledzających zdolności adaptacyjne. Schorzenie zakwalifikowano do kat. "C" zdolności do służby zgodnie z § 90 pkt 1 kol. 5 kat. "C" zał. do rozporządzenia z 2018r. W szczegółowych objaśnieniach do § 90 podano, że zaburzenia osobowości upośledzają zdolności adaptacyjne wpływając praktycznie na wszystkie aspekty życia zawodowego, osobistego i społecznego i dlatego w kol. 5. widnieje jedynie kat. "C" oznaczająca niezdolność do służby. Rozpoznane zaburzenia czynią ze Skarżącego funkcjonariusza trwałe niezdolnym do służby w Policji, nie ograniczając zdolności do pracy oraz uzasadniają zaliczenie go do trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą w Policji.
2. Skarżący w odwołaniu z 19 marca 2024r. od ww. orzeczenia RKL podniósł, że od momentu wydania skierowania przez Komendę Rejonową Policji [...] był wielokrotnie badany przez lekarzy i psychologów. Każde z badań potwierdzało, że nie ma przeciwskazań by Skarżący dysponował bronią palną oraz, że nie należy do osób wymienionych w art. 15 ustawy o broni i amunicji. Na potwierdzenie załączył 6 orzeczeń lekarskich i 6 orzeczeń psychologicznych. Żadne z przeprowadzonych badań nie wskazywały na konieczność odbycia przez Niego psychoterapii.
3. Centralna Komisja Lekarska podległa Ministrowi właściwemu do Spraw Wewnętrznych (zwana dalej "CKL"), po rozpoznaniu odwołania Skarżącego, orzeczeniem z [...] kwietnia 2024r. nr [...] utrzymała w mocy ww. orzeczenie RKL.
CKL w uzasadnieniu wskazała, że Skarżący był poddawany kilkukrotnie ocenie psychologicznej i psychiatrycznej, ale opinie były rozbieżne. W związku z tym decydujące w postawieniu diagnozy były objawy kliniczne prezentowane przez Skarżącego. Objawy te jednoznacznie wskazywały na patologię w obszarze radzenia sobie z negatywnymi emocjami w sposób dojrzały. Skarżący w sytuacji spiętrzenia stresu nie kontroluje emocji, co stanowi zagrożenie dla jego życia i zdrowia i może być zagrażające dla otoczenia, o czym świadczy zdarzenie przywołane w protokole sporządzonym do zaskarżonego orzeczenia RKL (incydent z 2021r). Potwierdza to istnienie u Skarżącego osobowości nieprawidłowej z cechami niedojrzałości.
CKL, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 47 pkt. 1 u.k.l. utrzymała w mocy orzeczenie RKL i orzeka, jak w sentencji.
4. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł 27 maja 2025r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o: uchylenie zaskarżonego orzeczenia i poprzedzającego go orzeczenia RKL z [...] lutego 2024r. oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący wniósł też o przeprowadzenie dowodów z dokumentów wymienionych w skardze na okoliczność braku przeciwskazań do pełnienia służby w Policji. Skarżący w skardze zarzucił CKL naruszenie przepisów mający wpływ na treść orzeczenia:
a) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. - przez brak pełnego zbadania okoliczności faktycznych, brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz prawidłowej oceny tego materiału w zakresie ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności psychicznej Skarżącego do służby, a także niedostateczne i niepełne uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia;
b) art. 9 i art. 11 k.p.a. - przez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy ww. orzeczenia RKL;
c) art. 47 ust. 1 pkt 1 u.k.l. - przez utrzymanie w mocy wadliwego orzeczenia;
d) art. 6 ust. 1 pkt 3 u.k.l. w zw. z § 90 pkt 1 kol. 5 rozporządzenia z 2018r. – w zakresie przyznania Skarżącemu kategorii C – "trwale niezdolny do służby w Policji", gdy właściwe było zaliczenie Go, na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 u.k.l. do kategorii A – zdolny do służby w Policji.
Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że analiza incydentu, jaki miał miejsce w 2021r. była podstawą do uznania Go za osobę trwale niezdolną do służby w Policji. Jednake po zaistniałym incydencie był wielokrotnie kierowany na badania lekarskie i psychologiczne, których przedmiotem była ocena jego zdolności do pełnienia służby w Policji, a także ocena braku przeciwskazań do posiadania broni i amunicji. RKL i CKL - mimo, że orzeczenia lekarskie i psychologiczne były wydawane na korzyść Skarżącego - nie wzięły ich pod uwagę. Ponadto RKL poczyniła dowolne ustalenia, wskazując, że Skarżący nie zastosował się do wskazań psychiatrów i nie podjął oddziaływań psychologicznych, z uwagi na trudności radzenia sobie ze stresem. Skarżący nie otrzymał jednak takich zaleceń, zaś błędne ustalenia mają wpływ na treść orzeczenia. Takie zalecenia zawarto w opinii psychiatry M. W. z [...] października 2021r., z którą nie zapoznano Skarżącego. Natomiast załączona dokumentacja medyczna była znana RKL, gdy wydawała orzeczenia z: [...] listopada 2021r. nr [...] i z [...] kwietnia 2021r. [...]. RKL wówczas uznała Skarżącego za osobę zdolną do służby w Policji. Tym samym brak było podstaw do wydania orzeczenia odmiennego od wydanych [...] listopada i [...] kwietnia 2021r. - uznające Skarżącego za osobę niezdolną do służby w Policji w związku z zaburzeniami osobowości upośledzającymi zdolności adaptacyjne.
5. CKL w odpowiedzi na skargę z 27 maja 2025r. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podtrzymała dotychczasowe stanowisko prezentowane w sprawie oraz wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
6. Pełnomocnik Skarżącego w piśmie procesowym z 9 lipca 2024r. przyłączył się do wniosku CKL o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, tak, jak pełnomocnik uczestnika postępowania - Komendant Rejonowy Policji [...] - w piśmie procesowym z 4 lipca 2024r.
II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
2. Sąd na wstępie zauważa, że rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 119 pkt 2 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
Należy też zauważyć, że Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024r., poz. 1267 ze zm.) oraz stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny kontroluje w związku z tym zaskarżone orzeczenie w aspekcie jego zgodności z prawem i może je wzruszyć, jeśli zachodzi jedna z wad wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 P.p.s.a. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przez organ administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów.
Sąd w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, na mocy art. 151 P.p.s.a., oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
3. Należy też zauważyć, że w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że Sąd administracyjny, kontrolując wydane w sprawie orzeczenia komisji lekarskiej, nie ocenia kwestii medycznych (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z: 28 lutego 2018r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17; 14 listopada 2014r. sygn. akt II SA/Wa 654/14 – dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd administracyjny nie jest więc uprawniony do kwestionowania rozpoznania dokonanego przez komisję lekarską. Sąd nie może więc badać prawidłowości samej diagnozy.
Kontrola orzeczeń komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do służby, dokonywana przez Sąd administracyjny, sprowadza się zatem do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności weryfikacji, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na pełnych badaniach, jak również, czy dokonana następnie kwalifikacja była zgodna z przepisami określającymi zasady orzekania o zdolności do służby oraz tryb postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd kontroluje więc przebieg postępowania przed komisją oraz prawidłowość kwalifikacji schorzenia w oparciu o obowiązujące regulacje prawne.
Warto też wskazać w związku z tym na tryb postępowania przed komisjami lekarskimi podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, uregulowany w przepisach ww. u.k.l., ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory wynikające z k.p.a. Jednakże nie oznacza to, że przepisy postępowania administracyjnego, a w szczególności jego zasady nie powinny być przestrzegane.
4. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone orzeczenie CKL nie narusza ani prawa materialnego, ani prawa procesowego w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy.
Ww. orzeczenie CKL i orzeczenie RKL wydano w oparciu o przepisy ww. u.k.l. oraz ww. rozporządzenia, w tym przede wszystkim rozporządzenia z 2018r.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.k.l. zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby:
1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;
2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;
3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.
Orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń: (1) "zdolny do służby", jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności stanowiących przeciwwskazanie do pełnienia służby; (2) "trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku; w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane dla badanego; (3) "czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i zdolności do służby na zajmowanym stanowisku; (4) "zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono pewne choroby lub ułomności, które zmniejszają wprawdzie zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; (5) "trwale niezdolny do służby", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które nie pozwalają na pełnienie służby (art. 6 ust. 2 u.k.l.).
Stosownie do art. 33 ust. 1 u.k.l., rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej (ust. 3).
Rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne (art. 34 u.k.l.). W przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również o grupie inwalidzkiej (art. 35 u.k.l.).
Zgodnie z art. 38 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Orzeczenie zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Orzeczenia, które ustalają trwałą lub całkowitą niezdolność do służby uzasadnia się szczegółowo (art. 39 ust. 1 i 5 u.k.l.).
Zgodnie z art. 40 ust. 1 u.k.l., rejonowe komisje lekarskie orzekają w składzie co najmniej dwuosobowym. Orzeczenie wydane przez komisję lekarską podpisują wszyscy członkowie komisji. Komisja podejmuje rozstrzygnięcie zwykłą większością głosów. W razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego składu.
CKL, zgodnie z art. 45 i art. 46 u.k.l., rozpatruje odwołanie w składzie trzyosobowym w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów.
CKL, zgodnie z art. 47 u.k.l., po rozpatrzeniu odwołania: (1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo (2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo (3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską.
Sąd, rozstrzygając w zakresie zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia CKL w przedmiocie ustalenia zdolności Skarżącego do służby, wskazuje, że w sprawie orzekały organy właściwe miejscowo i rzeczowo. Ponadto, wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze, CKL przed wydaniem ww. orzeczenia, zebrała obszerny materiał dowodowy, jak również rozpatrzyła tenże materiał dowodowy w sposób należyty, uwzględniając przy tym podnoszone przez Skarżącego w odwołaniu zarzuty. Świadczy o tym zarówno zebrana w sprawie dokumentacja medyczna (k. 14-25, 32-35, 37-62, 64-72, 74-75 akt administracyjnych), jak również protokół poprzedzający wydanie zaskarżonego orzeczenia RKL z [...] lutego 2024r. (k. 76-79 akt administracyjnych) oraz samo orzeczenie RKL z [...] lutego 2024r. (k. 80-83 akt administracyjnych). Z akt administracyjnych wynika, że CKL dokonała oceny stanu zdrowia Skarżącego na podstawie całokształtu badań lekarskich, w tym psychiatry, jak również psychologa z 2 lutego 2024r. Tym samym niezasadny był zarzut skargi, że CKL nie uwzględniła całej dokumentacji przy wydawaniu ww., zaskarżonego orzeczenia z [...] kwietnia 2024r. i dlatego orzeczenie to jest niekorzystne. CKL, wbrew zarzutom podnoszonym w skardze zbadała okoliczności faktyczne oraz wyczerpująco rozpatrzyła cały materiał dowodowy sprawy w zakresie ustalenia stanu zdrowia Skarżącego oraz ustalenia Jego zdolności do służby. Wydanie więc przez CKL ww., zaskarżonego orzeczenia, w którym uznano, że Skarżący jest niezdolny do służby (kategoria C) nie oznacza, że jest to orzeczenie wadliwe.
CKL dokonała ww. kwalifikacji prawidłowo, na podstawie przewidzianego w ww. rozporządzeniu z 2018r. wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby oraz na tej podstawie wydała orzeczenie o stanie zdrowia i zdolności lub niezdolności funkcjonariusza do służby.
W ocenie Sądu brak jest tym samym podstaw do uznania, że CKL dopuściła się naruszenia przepisów u.k.l. i to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia w wystarczającym stopniu wskazuje na przyczyny zakwalifikowania Skarżącego do kategorii "C" trwale niezdolny do służby w Policji. Warto bowiem wskazać, że komisje lekarskie dokonują ustaleń w zakresie zdolności do służby na dzień orzekania, jak miało to miejsce w sprawie. Wpływu na wynik sprawy nie mogły mieć więc przedłożone w postępowaniu sądowym badania lekarskie i psychologiczne, które albo znajdowały się w aktach administracyjnych sprawy albo znane były RKL. Warto podnieść, że RKL w uzasadnieniu ww. orzeczenia z [...] lutego 2024r., utrzymanego w mocy zaskarżonym orzeczeniem CKL, wyjaśniła, że na podstawie wykonanych badań i konsultacji specjalistycznych, orzekła, że Skarżący jest trwale niezdolny do służby w Policji (kategoria "C"), co nie wyklucza podjęcia przez Skarżącego innego rodzaju pracy. Skarżącego zaliczono do trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą w Policji. RKL podniosła ponadto, że zapoznała się z całością dokumentacji dotyczącej Skarżącego, w tym przede wszystkim z opiniami psychologów i psychiatrów z 2021r., które wydano po konflikcie Skarżącego z partnerką ([...] grudnia 2020r.). RKL podniosła również, że w celu aktualnej oceny stanu psychicznego Skarżącego skierowała Go do konsultantki, specjalistki w dziedzinie psychiatrii, która po zapoznaniu się z całością dokumentacji i przeprowadzeniu badania klinicznego zleciła ponowną ocenę psychologiczną. RKL uwzględniła ww. ocenę wydając końcową ocenę własną. Specjalistka w oparciu o badanie kliniczne i całość dokumentacji postawiła rozpoznanie zaburzeń osobowości, upośledzających zdolności adaptacyjne. Schorzenie zakwalifikowano do kat. "C" zdolności do służby zgodnie z § 90 pkt 1 kol. 5 kat. "C" zał. do rozporządzenia z 2018r. W szczegółowych objaśnieniach do § 90 podano, że zaburzenia osobowości upośledzają zdolności adaptacyjne wpływając praktycznie na wszystkie aspekty życia zawodowego, osobistego i społecznego i dlatego w kol. 5. widnieje jedynie kat. "C" oznaczająca niezdolność do służby. Rozpoznane zaburzenia czynią ze Skarżącego funkcjonariusza trwałe niezdolnym do służby w Policji, nie ograniczając zdolności do pracy oraz uzasadniają zaliczenie go do trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą w Policji.
Również CKL w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wyjaśniła, że choć Skarżący był poddawany kilkukrotnie ocenie psychologicznej i psychiatrycznej, to opinie były rozbieżne. W związku z tym decydujące w postawieniu diagnozy były objawy kliniczne prezentowane przez Skarżącego. Objawy te jednoznacznie wskazywały na patologię w obszarze radzenia sobie z negatywnymi emocjami w sposób dojrzały. Skarżący w sytuacji spiętrzenia stresu nie kontroluje emocji, co stanowi zagrożenie dla jego życia i zdrowia i może być zagrażające dla otoczenia, o czym świadczy zdarzenie przywołane w protokole sporządzonym do zaskarżonego orzeczenia RKL (incydent z 2021r). Potwierdza to istnienie u Skarżącego osobowości nieprawidłowej z cechami niedojrzałości.
Zdaniem Sądu powyższe rozważania zawarte w ww. orzeczeniach CKL i RKL wskazują – wbrew zarzutom podniesionym w skardze - że w toku postępowania przed właściwymi organami nie doszło do naruszenia ani norm prawa materialnego ani procesowego powołanych w skardze.
5. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł, jak w wyroku.