II SA/WA 99/05

II SA/Wa 99/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Mierzejewska
Bronisław Szydło /przewodniczący sprawozdawca/
Eugeniusz Wasilewski
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ
Minister Gospodarki Morskiej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2005 r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości
Uzasadnienie
Minister Gospodarki i Pracy decyzją z dnia [...] września 2004 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, a także art. 37j ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 76, poz. 56) w związku z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252), utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty C. z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...] w sprawie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego w części orzekającej o wysokości przyznanego zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu podał, że powołaną decyzją Starosty C. Pan R. A. nabył prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] grudnia 2001 r. w wysokości 160% kwoty zasiłku dla bezrobotnych - na podstawie art. 37j ust. 3 i 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. stwierdził nieważność decyzji Starosty C. w części dotyczącej wysokości przyznanego zasiłku przedemerytalnego. Rozpoznając odwołanie Pana R. A. od decyzji Wojewody [...] Minister Gospodarki i Pracy utrzymał w mocy tę decyzję.
Minister ustalił, że R. A. w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego przez 11 miesięcy prowadził działalność gospodarczą, a w ostatnim miesiącu tego okresu - od [...] listopada do [...] grudnia 2001 r. - był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w zakładzie złotniczym należącym do jego syna K. A. i umowę tę rozwiązano z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Mając na uwadze treść art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, na potrzeby wyliczenia zasiłku przedemerytalnego można było wykorzystać jedynie wynagrodzenie z ostatniego miesiąca, w którym R. A. pozostawał w zatrudnieniu. W poprzednich bowiem miesiącach prowadził działalność gospodarczą i w związku z tym, dochody uzyskiwane przez niego z tej działalności nie mogły być brane pod uwagę przy wyliczaniu wysokości zasiłku przedemerytalnego. Ponadto, zdaniem Ministra, w ogóle wątpliwe jest, aby R. A. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w zakładzie złotniczym swego syna K. Był jedynie osobą współpracującą u swego syna prowadzącego działalność gospodarczą i z tego tytułu nie może nabyć określonych praw oraz świadczeń uwzględnionych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy.
Biorąc powyższe pod uwagę, brak było podstaw do przyznania R. A. prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% zasiłku dla bezrobotnych. W związku z tym decyzję Wojewody [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty C. należało utrzymać w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. A. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Gospodarki i Pracy oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...]
W uzasadnieniu zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56).
Zarzucił także naruszenie prawa procesowego, a w szczególności art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 77 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Minister Gospodarki i Pracy, powołując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne, wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.
Innymi słowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpatrując skargę p. R. A. pod tym kątem Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Organy podejmujące decyzję administracyjną związane są rygorami procedury administracyjnej. Minister Gospodarki i Pracy oraz Wojewoda [...] powinni więc przestrzegać zasady dochodzenia prawdy materialnej (art. 7 kpa), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Są zobowiązani do należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa). Muszą wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i 80 kpa) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcia według wymagań określonych w art. 107 § 3 kpa.
W niniejszej sprawie organy dopuściły się naruszenia wszystkich tych reguł procesowych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, czego dowodem są przede wszystkim uzasadnienia obu decyzji. Zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody [...] w uzasadnieniu odmowy wypłaty zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% podstawowej wysokości zasiłku dla bezrobotnych podają, że skarżący zatrudniony był u swojego syna prowadzącego działalność gospodarczą. Mimo, że skarżący stanowczo temu zaprzecza w skardze od zaskarżonej decyzji, a wcześniej w odwołaniu od decyzji I instancji, Minister Gospodarki i Pracy oraz Wojewoda [...] zarzut ten pozostawiają bez rozpoznania.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 152 tej ustawy Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.
Sąd nie orzekał o zwrocie skarżącemu kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bowiem nie poniósł on takich kosztów w rozumieniu art. 205 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.