II SA/WA 958/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zobowiązujące organ I instancji do zakończenia postępowania, uznając je za niedopuszczalne do zaskarżenia.
Skarżący J. S. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które zobowiązało organ I instancji do zakończenia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej. Sąd administracyjny, oceniając dopuszczalność skargi, uznał, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W konsekwencji, skarga została odrzucona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2024 r., którym organ II instancji zobowiązał organ I instancji do zakończenia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie pomocy finansowej w terminie jednego miesiąca. Sąd, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, ocenił dopuszczalność skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a., skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd wskazał, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Zaskarżone postanowienie, wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. w trybie ponaglenia, nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani też nie służy na nie zażalenie. Jest to postanowienie o charakterze wpadkowym, dotyczące kwestii procesowej. W związku z tym, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił ją odrzucić.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie wydane w trybie art. 37 § 6 k.p.a. nie jest postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. ma charakter wpadkowy, nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga co do istoty. Nie służy na nie zażalenie, a zatem nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
p.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Pomocnicze
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 141 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
p.p.s.a. art. 52
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wniesienie ponaglenia stanowi warunek formalny skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Rzeczone postanowienie nie kreuje nowej sprawy administracyjnej.
Skład orzekający
Karolina Kisielewicz-Sierakowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska co do niedopuszczalności zaskarżania postanowień wydawanych w trybie art. 37 § 6 k.p.a. (ponaglenie)."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z ponagleniem i postanowieniem organu wyższego stopnia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy dopuszczalności skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 958/24 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2024-09-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-06-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Karolina Kisielewicz-Sierakowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6219 Inne o symbolu podstawowym 621 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegiom Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania organu I instancji do zakończenia postępowania w wyznaczonym terminie postanawia: - odrzucić skargę - Uzasadnienie Pismem z 25 maja 2024 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisane w komparycji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], którym organ II instancji na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. zobowiązał organ I instancji do zakończenia postępowania zainicjowanego jego wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2024 r. o przyznanie pomocy finansowej na utrzymanie, wyżywienie, środki czystości, w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania postanowienia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło ojej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - do organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 1 i 2 k.p.a.). Środek ten ma na celu zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zarazem wniesienie ponaglenia stanowi warunek formalny skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego (art. 52 p.p.s.a.). Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 6 i 7 k.p.a. powinno przyjąć formę postanowienia, na które jednak nie służy zażalenie. Jak bowiem stanowi art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, a w przypadku postanowienia podejmowanego w trybie art. 37 k.p.a. przepisu takiego nie ma. Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Omawiana instytucja odnosi się wyłącznie do kwestii ściśle procesowej uregulowanej w przepisach art. 35 i art. 37 k.p.a., a rzeczone postanowienie nie kreuje nowej sprawy administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r. II GSK 708/09, postanowienie WSA w Rzeszowie z 28 stycznia 2016 r. II SAB/Rz 110/15; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to również postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), ani postanowienie podlegające kontroli sądu na podstawie przepisów szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W związku z powyższym, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI