II SA/WA 947/19

II SA/Wa 947/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-09-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania
Iwona Maciejuk /przewodniczący/
Joanna Kruszewska-Grońska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Sygn. powiązane
II OSK 337/20 - Wyrok NSA z 2023-02-09
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Joanna Kruszewska – Grońska (spr.), Protokolant specjalista Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2019 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] marca 2019 r. nr [...] Komendant Główny Policji (dalej: "KGP", "organ odwoławczy", "organ II instancji"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2019 r., poz. 284 ze zm.; dalej: "u.b.a."), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej: "KWP w [...] ", "organ I instancji") z [...] grudnia 2018 r. nr [...] cofającą [...] (dalej: "skarżący") pozwolenie na broń palną myśliwską.
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach sprawy:
Skarżący uzyskał pozwolenie na broń palną w celach łowieckich w 1990 r.
W dniu 9 listopada 2018 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] powiadomił KWP w [...] o zdarzeniu drogowym, które miało miejsce pomiędzy miejscowościami [...] , gdzie skarżący, będąc w stanie nietrzeźwości miał kierować pojazdem marki [...] o nr rej. [...] . W samochodzie tym znajdował się sztucer [...] , kaliber [...] oraz 14 sztuk amunicji.
W związku z tą informacją [...] listopada 2018 r. organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej w celach łowieckich.
Po przeprowadzeniu postępowania, KWP w [...] decyzją z [...] grudnia 2018 r. cofnął skarżącemu pozwolenie na posiadanie broni palnej w celach łowieckich wobec ustalenia, że skarżący nosił broń w stanie po użyciu alkoholu.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, organ I instancji, wskazując na obligatoryjny charakter przepisu art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a., zaznaczył, że bezsprzecznym jest fakt, iż skarżący przemieszczał się z bronią, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu. W tym zakresie powołał się zebrany w sprawie materiał dowodowy m.in. protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu z [...] października 2018 r., notatkę urzędową z przebiegu zdarzenia z [...] października 2018 r., a także zeznania skarżącego, który przyznał, że przewoził swoją broń myśliwską, będąc się w stanie po użyciu alkoholu. Skarżący oświadczył, iż po zakończonym polowaniu, nie zawiózł broni do miejsca zamieszkania, gdyż wraz z kolegą szukał sztuki. Następnie odbyło się ognisko, na którym spożywał alkohol i zapomniał o tym, że broń ma cały czas przy sobie.
Od powyższej decyzji skarżący (reprezentowany przez adwokata [...] ) wniósł odwołanie, zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie art. 7 i art. 75 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji - niezasadne zastosowanie art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a.
Powołaną na wstępie decyzją KGP utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że 27 października 2018 r. funkcjonariusze Policji udali się na trasę [...] , gdzie - według zgłoszenia - w rowie miał znajdować się pojazd, którym kierowała osoba będąca w stanie nietrzeźwości. Na miejscu zastano pojazd oraz mężczyznę, który na widok radiowozu zaczął uciekać w las. Po krótkim pościgu, funkcjonariusze Policji dokonali zatrzymania skarżącego. Kontrola bagażu w jego samochodzie wykazała, iż przewoził on broń myśliwską typu sztucer. Po dokonaniu badania stanu trzeźwości stwierdzono u skarżącego 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Podczas przesłuchania w dniu 28 października 2018 r. skarżący nie przyznał się do kierowania samochodem w stanie nietrzeźwości, ale przyznał, że miał broń w stanie po użyciu alkoholu, ponieważ po zakończonym polowaniu spożywał alkohol i zapomniał o swojej broni.
Organ II instancji zauważył, iż noszenie broni w stanie po użyciu alkoholu jest wykroczeniem z art. 51 ust. 2 pkt 4 u.b.a. i w tym zakresie czynności prowadzi Komenda Powiatowa Policji w [...] . Niemniej w myśl art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a. cofnięcie pozwolenia nie jest uzależnione od wyroku stwierdzającego winę popełnienia powyższego wykroczenia, dlatego też nie ma potrzeby, aby organ Policji w postępowaniu administracyjnym oczekiwał na prawomocne rozstrzygnięcie w tej sprawie. Wystarczającą bowiem przesłanką do zastosowania art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a. jest stan po spożyciu alkoholu, a więc gdy ilość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosi od 0,1mg/l, a we krwi – od 0,2 ‰. Wynik badania skarżącego jednoznacznie wskazuje, iż wartości te przekroczył i to pięciokrotnie, znajdując się w stanie nietrzeźwości.
KGP podkreślił, że ustawodawca nakazuje organom Policji cofnięcie pozwolenia na broń w przypadkach, gdy osoba ją posiadająca swoim zachowaniem wskazuje, iż mogłaby stanowić świadome lub nawet przypadkowe zagrożenie dla osób trzecich, chociażby przez podwyższone ryzyko utraty broni w sytuacji, gdy będąc nietrzeźwa nie jest w stanie odpowiednio jej chronić. Taka właśnie sytuacja nastąpiła w przypadku skarżącego, który na widok radiowozu pozostawił swoją broń palną myśliwską w samochodzie i zaczął uciekać do lasu. Nadto inna osoba wyjęła jego broń z samochodu i próbowała się z nią oddalić. Zatem gdyby nie interwencja funkcjonariuszy Policji, skutki postępowania skarżącego mogłyby być tragiczne.
Organ odwoławczy zaakcentował, że pojęcie noszenia broni zamieszczono w art. (...) ust. 9 u.b.a. W myśl tego przepisu noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń. Regulacja ta umożliwia rozróżnienie użytych przez ustawodawcę terminów "noszenie broni przy sobie" i "noszenie broni". W chwili kontroli przez funkcjonariuszy Policji skarżący znajdował się w stanie nietrzeźwości, a jego broń znajdowała się poza miejscem przechowywania - w samochodzie. Dla niniejszego rozstrzygnięcia nie ma znaczenia ustalenie, kto kierował wcześniej pojazdem, skoro w chwili interwencji funkcjonariuszy Policji, był tylko skarżący i jego broń palna myśliwska.
W świetle powyższego organ II instancji skonkludował, iż KWP w [...] był zobowiązany cofnąć skarżącemu pozwolenie na broń.
Decyzję [...] z [...] marca 2019 r. skarżący uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
• art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co nastąpiło poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i błędne przyjęcie, że skarżący pozostawił swoją broń palną myśliwską w samochodzie i zaczął uciekać w las, a przede wszystkim, że nosił broń w stanie po użyciu alkoholu, podczas gdy takie ustalenia organu są dowolne i nie wynikają z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie,
• art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez powielenie uchybienia organu I instancji i wydanie zaskarżonej decyzji, podczas gdy istniały przesłanki do zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Komendę Powiatową Policji w [...] o wykroczenie z art. 51 ust. 2 pkt 4 u.b.a., którego wynik ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej,
• art. 15 k.p.a. poprzez uchylenie się od merytorycznego rozpoznania sprawy i rozpatrzenia wszystkich zarzutów odwołania,
• art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 15 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania;
2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 18 ust. 1 pkt 4 w związku z art. (...) ust. 9 u.b.a. przez jego błędną wykładnię, iż treść tego przepisu obejmuje nie tylko przypadki dosłownego "noszenia" broni, tj. jej przenoszenia przez trzymanie przy sobie lub na sobie, ale również przypadki, kiedy posiadacz broni nie ma z nią bezpośredniego fizycznego kontaktu, ale trzyma ją, np. w bagażniku, na tylnym siedzeniu lub w innym podobnym miejscu znajdującym się w
obrębie pojazdu, podczas gdy taka wykładnia prowadziłaby do niedopuszczalnego rozszerzenia dyspozycji przepisu ingerującego w sferę nabytych uprawnień i nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy;
3) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a. w związku z art. 46 ust 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów i nieprawidłowe przyjęcie, że w przypadku skarżącego spełnione zostały wszystkie przesłanki do cofnięcia mu pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów łowieckich, podczas gdy skarżący nie przemieszczał się z bronią ani jej nie nosił w stanie po użyciu alkoholu.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji KWP w [...] z [...] grudnia 2018 r., a także zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z załączonego do skargi postanowienia KPP w [...] z (...) marca 2019 r., sygn. akt [...] o częściowym umorzeniu dochodzenia przeciwko podejrzanemu [...] o kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z art. 178a § 1 Kodeksu karnego (zatwierdzonego [...] marca 2019 r. przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. [...] ).
W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu [...] września 2019 r. Sąd postanowił nie uwzględnić wniosku dowodowego zawartego w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę należało oddalić, bowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa tak materialnego, jak i procesowego.
W ocenie Sądu, organy obu instancji, prawidłowo interpretując regulację prawną wyrażoną w przepisie art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a, zasadnie przyjęły, że ustalenia faktyczne poczynione w toku postępowania administracyjnego dają wystarczającą, a zarazem jednoznaczną podstawę do cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską.
Na wstępie podnieść należy, że prawo do posiadania broni palnej nie należy w Polsce do wolności i praw obywatelskich. Jest to uprawnienie ściśle reglamentowane. Warunki uzyskania pozwolenia na broń i jej posiadania winny być badane w sposób restrykcyjny, a możliwość cofnięcia pozwolenia nie może być postrzegana jako zamach na swobody obywatela, lecz jako działanie prewencyjne, prowadzące do zapewniania szeroko rozumianego bezpieczeństwa i porządku publicznego.
W uchwale z 18 listopada 2009 r., sygn. akt II OPS 4/09 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: "NSA") wskazał, iż pozwolenie na broń palną jest uprawnieniem wyjątkowym, będącym atrybutem władztwa państwowego i z tego względu jego posiadacz musi być osobą dającą rękojmię, że swoim postępowaniem nie zagrozi bezpieczeństwu lub porządkowi publicznemu (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na potrzebę ścisłej ustawowej reglamentacji pozwoleń na broń palną, podyktowaną względami bezpieczeństwa i porządku publicznego, w ustawie o broni i amunicji przyjęto m.in. regulację zawartą w art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a.
Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a., właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano, przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego.
W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest to, że skarżący w dniu 27 października 2018 r. podczas interwencji Policji znajdował się w stanie nietrzeźwości (vide protokoły badań trzeźwości analizatorem wydechu przeprowadzone 27 października 2018 r.: o godz. 21:18 - wynik 0,57 mg/l, o godz. 22:29 – wynik 1,34 ‰ oraz o godz. 23:42 – wynik 1,1 ‰ – w aktach administracyjnych sprawy). Definicję stanu nietrzeźwości zawiera art. 115 § 16 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1950). Zgodnie z tym przepisem zachodzi on, gdy: 1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub 2) zawartość alkoholu w 1 dm sześciennym wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Nadto skarżący w swoim samochodzie na tylnym siedzeniu posiadał swoją rozładowaną (w futerale) broń myśliwską - karabin myśliwski CZ nr [...] wraz z lunetą Nikon Prostaff 5 oraz 14 sztuk amunicji (vide protokół zatrzymania rzeczy - w aktach administracyjnych sprawy).
Do pojęcia "nosi" zawartego w przepisie art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a. odniósł się NSA m.in. w wyroku z 7 listopada 2003 r., sygn. akt III SA 3078/01, stwierdzając, że czasownik "nosić" użyty w ww. przepisie jest wyrazem wieloznacznym. Słowniki języka polskiego podają wśród jego znaczeń, oprócz "trzymając coś w rękach, na plecach lub w inny sposób na sobie, chodzić z tym, czyniąc to długo i wielokrotnie, dźwigać" także i takie znaczenia jak "mieć, trzymać coś przy sobie, nie rozstawać się z czymś" (por. podane pod pkt 2 znaczenie tego słowa /w:/ Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka, PWN, Warszawa 1992, t. II, s. 393; Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, PWN, Warszawa 1963, t. V, s. 361). W sytuacji, gdy wykładnia gramatyczna przepisu nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów, należy wesprzeć się innymi rodzajami wykładni, w tym wykładnią systemową i celowościową. W tej materii NSA wyraził stanowisko, zgodnie z którym analiza innych przepisów ustawy - art. (...) ust. 4, art. 18 ust. 1 pkt 1, a także art. 18 ust. 3 pkt 4, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1 u.b.a., w których także ustawodawca zastosował czasownik "nosić" lub nawiązywał do niego, pozwala wnioskować, że adekwatnym do regulowanej materii znaczeniem tego czasownika będzie drugie z podanych wyżej znaczeń. Z kontekstu, w jakim w przepisach ustawy o broni i amunicji stosuje się czasownik "nosić" wynika, iż ustawodawca miał na myśli wszelkie przypadki, gdy dana osoba przemieszcza się z bronią, poza miejscem, w którym ją przechowuje. NSA podkreślił jednocześnie, że ratio legis omawianego przepisu jest takie, aby osoby, które z racji spożycia alkoholu, czy też innego środka odurzającego, mogą mieć zaburzoną zdolność oceny swojego zachowania i stracić umiejętność racjonalnego kierowania swoim działaniem, nie przemieszczały się z tą bronią poza miejscem, w którym ją przechowują. Chodzi o eliminowanie dostępu do broni dla tych posiadaczy, którzy dopuszczają się niebezpiecznego postępowania, polegającego na noszeniu broni będąc pod wpływem środków odurzających (alkoholu, narkotyków).
Również we wcześniejszym wyroku z 6 września 2002 r., sygn. akt III SA 424/01 (LEX nr 13785) NSA w Warszawie zwrócił uwagę, że 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a. nie wskazuje okoliczności usprawiedliwiających noszenie broni w stanie po użyciu alkoholu, a tym bardziej nie uzależnia możliwości cofnięcia pozwolenia od ich braku. Słowo "nosić" nie może być interpretowane wyłącznie dosłownie. Wniosek taki należy wysnuć zarówno z zestawienia przepisów całej ustawy, jak też celu i sensu wprowadzenia tej regulacji. Nie do zaakceptowania byłby pogląd, że osoba posiadająca pozwolenie na broń nie mogłaby nosić broni przy sobie w kaburze, ale mogłaby to już czynić, trzymając ją w torbie, jadąc samochodem czy pociągiem.
Z kolei w wyroku z 13 maja 2003 r., sygn. akt III SA 2180/01 (LEX nr 148957) NSA w Warszawie wprost wskazał, iż przewożenie broni myśliwskiej w bagażniku swojego samochodu, odpowiada ustawowej przesłance "noszenia broni przy sobie".
Natomiast w wyroku z 28 marca 2003 r., sygn. akt III SA 1659/01 (LEX nr 121780) NSA w Warszawie zaznaczył, że broń pozostawiona w samochodzie powinna być zabezpieczona w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych. To na posiadaczu broni ciąży obowiązek zabezpieczenia broni i żaden przepis ani żadna sytuacja nie zwalnia go od tego obowiązku.
Należy zauważyć, iż wynik wykładni systemowej w przypadku art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a. wspiera także wykładnia celowościowa, bowiem ustawodawca nakazuje organom Policji cofnięcie pozwolenia na broń w przypadkach, gdy pozwolenie posiada osoba, która swoim zachowaniem wskazuje, że mogłaby stanowić świadome lub nawet przypadkowe zagrożenie dla osób trzecich, chociażby przez podwyższone ryzyko utraty broni w sytuacji, gdy – jak w niniejszej sprawie - będąc nietrzeźwa nie jest w stanie odpowiednio jej chronić. Skarżący sam przyznał podczas przesłuchania w dniu 28 października 2018 r., że miał broń "będąc w stanie po użyciu alkoholu". Poprzedniego dnia był na polowaniu i miał ze sobą broń. Po zakończeniu polowania nie zawiózł broni do domu do szafy, bo szukał sztuki z kolegą, a następnie odbywało się ognisko, na którym spożywał alkohol (vide protokół przesłuchania osoby, co do której istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia przeciwko niej wniosku o ukaranie oraz protokół przesłuchania podejrzanego – w aktach administracyjnych sprawy).
Zdaniem Sądu, w świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego organy Policji miały podstawy stwierdzić, że zachowanie skarżącego wyczerpało dyspozycję art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a, gdyż skarżący posiadał broń palną, znajdując się stanie nietrzeźwości. W konsekwencji organ I instancji był zobligowany w oparciu o ww. przepis do wydania decyzji cofającej skarżącemu pozwolenie na broń palną do celów łowieckich. Wydanie tej decyzji nie należało do sfery uznania administracyjnego organu, a skoro tak, brak było jakichkolwiek podstaw do podjęcia innego rozstrzygnięcia. Nadto w tej sytuacji zbędne było dokonywanie przez organy obu instancji jakichkolwiek dodatkowych ustaleń, w szczególności nie było potrzeby – jak chciałby tego skarżący - oczekiwania na wynik postępowania w sprawie o wykroczenie. Sąd powszechny w postępowaniu w sprawach o wykroczenia stosuje przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i bada inne, niż ma to miejsce w postępowaniu administracyjnym o cofnięcie pozwolenia na broń, przesłanki, a także czyni to w innym celu. Nie można zatem utożsamiać przesłanek karnych branych przez Sąd pod uwagę w przypadku stosowania sankcji karnych z przesłankami, które wchodzą w rachubę w przypadku stosowania przez organ administracji publicznej art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a. Cofnięcie pozwolenia na broń nie jest bowiem karą w rozumieniu przepisów prawa karnego, a konsekwencją administracyjnoprawną wynikającą z naruszenia przepisów u.b.a.
Sąd uznał, że organy Policji obu instancji prawidłowo zbadały wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, przeprowadzając przy tym wszelkie dowody służące właściwemu ustaleniu stanu faktycznego, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 k.p.a.) oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów praworządnego Państwa (art. 8 k.p.a.). Organy uczyniły także zadość zasadzie swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), opierając swoje rozstrzygnięcia na całym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, a poprzez pełne uzasadnienie faktyczne i prawne wydanych decyzji, nie naruszyły art. (...)7 § 3 k.p.a.
Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku dowodowego, należy wskazać iż zgodnie z art. (...)6 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Przedmiotem wniosku dowodowego skarżącego było zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] postanowienie o częściowym umorzeniu dochodzenia przeciwko skarżącemu podejrzanemu o kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Powyższy dokument nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ dla zastosowania wobec skarżącego sankcji z art. 18 ust. 1 pkt 4 u.b.a. wystarczające jest znajdowanie się skarżącego w stanie po użyciu alkoholu oraz przemieszczanie się z rozładowaną bronią lub noszenie broni, przy czym "noszenie" – jak to wyżej wskazano - nie może być rozumiane li tylko literalnie. Zatem kwestia osoby kierującego pojazdem należącym do skarżącego nie jest istotna na gruncie sprawy rozpoznawanej przez tut. Sąd.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.