II SA/Wa 942/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę funkcjonariusza Służby Więziennej na decyzję Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zwolnienia z obowiązku zachowania tajemnicy, uznając sprawę za niedopuszczalną w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Skarżący, funkcjonariusz Służby Więziennej, złożył skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości odmawiającą zwolnienia go z obowiązku zachowania tajemnicy. Sąd uznał, że kwestia ta wynika z podległości służbowej i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym, na podstawie art. 5 pkt 2 PPSA, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę M. P., funkcjonariusza Służby Więziennej, na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej odmawiającą zwolnienia skarżącego z obowiązku zachowania tajemnicy. Sąd odwołał się do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując, że sąd orzeka w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru oraz bezczynność organów. Analizując przedmiot sprawy, sąd stwierdził, że kwestia zwolnienia funkcjonariusza z obowiązku zachowania tajemnicy, uregulowana w ustawie o Służbie Więziennej, wynika z podległości służbowej między przełożonymi a podwładnymi. Zgodnie z art. 5 pkt 2 PPSA, sprawy wynikające z podległości służbowej nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Wobec powyższego, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 5 pkt 2 PPSA postanowił ją odrzucić.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sprawa wynikająca z podległości służbowej między przełożonymi a podwładnymi nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Przepisy ustawy o Służbie Więziennej nie przewidują załatwiania sprawy zwolnienia funkcjonariusza z obowiązku zachowania tajemnicy w formie decyzji administracyjnych lub innych aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego. Kwestia ta wynika z podległości służbowej, która zgodnie z art. 5 pkt 2 PPSA wyłącza sprawę spod jurysdykcji sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (9)
Główne
PPSA art. 5 § pkt 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wyłącza sprawy wynikające z podległości służbowej spod kognicji sądów administracyjnych.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 1 i § 3
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Pomocnicze
PPSA art. 3 § § 2 i 3
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres spraw podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych.
u.SW art. 61 § ust. 1, 2, 3
Ustawa o Służbie Więziennej
Reguluje obowiązek zachowania tajemnicy przez funkcjonariusza i możliwość zwolnienia z niego.
u.o.i.n. art. 2 § pkt 2
Ustawa o ochronie informacji niejawnych
Definicja tajemnicy służbowej.
u.o.i.n. art. 23 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o ochronie informacji niejawnych
Definicja tajemnicy państwowej.
u.o.i.n. art. 4 § ust. 1
Ustawa o ochronie informacji niejawnych
Określa zasady zwalniania z obowiązku zachowania tajemnicy państwowej i służbowej.
u.o.i.n. art. 18
Ustawa o ochronie informacji niejawnych
Odpowiedzialność Ministra Sprawiedliwości za ochronę informacji niejawnych.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa utrzymania w mocy decyzji organu niższej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa dotyczy podległości służbowej, która wyłącza jurysdykcję sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
jest to sprawa wynikająca z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi, o której mowa w art. 5 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
Skład orzekający
Joanna Kube
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady niedopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w sprawach wynikających z podległości służbowej, w tym dotyczących tajemnicy służbowej funkcjonariuszy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy Służby Więziennej i ich relacji służbowych; nie dotyczy spraw administracyjnych w ścisłym tego słowa znaczeniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma znaczenie proceduralne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i służbowym, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 942/06 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-08-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-05-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Joanna Kube /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej Skarżony organ Minister Sprawiedliwości Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z obowiązku zachowania tajemnicy postanawia - odrzucić skargę - Uzasadnienie Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1 –3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Tymczasem wnoszący skargę wniósł skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 61 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 ze zm.) decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] lipca 2004 r. sygn. akt [...] odmawiającą zwolnienia M. P. z obowiązku zachowania tajemnicy. Zgodnie z art. 61 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o Służbie Więziennej funkcjonariusz jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystkie sprawy, o których powziął wiadomość bezpośrednio lub pośrednio w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, jeżeli sprawy te uznano za tajne albo gdy utrzymania ich w tajemnicy wymaga dobro publiczne lub względy służbowe. Obowiązek zachowania tajemnicy trwa zarówno w czasie służby, jak i po zwolnieniu ze służby (ust. 2). Minister Sprawiedliwości lub upoważniony przez niego przełożony może zwolnić funkcjonariusza od obowiązku zachowania tajemnicy w określonym przypadku (ust. 3). Kompetencja Ministra Sprawiedliwości do zwolnienia funkcjonariusza Służby Więziennej z obowiązku zachowania tajemnicy w określonym przypadku na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy o Służbie Więziennej wynika z faktu, że jest on kierownikiem jednostki organizacyjnej, któremu podlega Służba Więzienna (art. 1 ust. 2 tej ustawy) i na podstawie art. 18 ustawy z 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2005 Nr 196, poz. 1631 ze zm.) odpowiada za ochronę informacji niejawnych, które są w niej wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane. Wskazane w powołanym wyżej przepisie uprawnienie Ministra Sprawiedliwości znajduje genezę w przepisie art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych przewidującym, że zasady zwalniania z obowiązku zachowania tajemnicy państwowej i służbowej oraz sposób postępowania z aktami spraw zawierających tajemnicę państwową i służbową w postępowaniu przed sądami i innymi organami określają przepisy odrębnych ustaw. Przepis art. 61 ust. 3 ustawy o Służbie Więziennej stanowi o możliwości zwolnienia zarówno z tajemnicy państwowej (sprawy opatrzone klauzulą tajne to informacje niejawne zaklasyfikowane jako stanowiące tajemnicę państwową zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie informacji niejawnych) jak i tajemnicy służbowej (informacja niejawna nie stanowiąca tajemnicy państwowej, uzyskana w związku z czynnościami służbowymi albo wykonywaniem prac zleconych, której nieuprawnione ujawnienie mogłoby narazić na szkodę interes państwa, interes publiczny lub prawnie chroniony interes obywateli albo jednostki organizacyjnej - art. 2 pkt 2 ustawy o ochronie informacji niejawnych). Przepisy ustawy o Służbie Więziennej nie przewidują załatwiania sprawy zwolnienia funkcjonariusza z obowiązku zachowania tajemnicy przez Ministra Sprawiedliwości lub upoważnionego przez niego przełożonego w formie decyzji administracyjnych, postanowień bądź innych aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Sądu, przedmiotowa kwestia nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ jest to sprawa wynikająca z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi, o której mowa w art. 5 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 5 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI