II SA/Wa 930/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji o odmowie uzupełnienia postanowienia, uznając je za niedopuszczalne do samodzielnego zaskarżenia.
Skarżący K. J. wniósł skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji odmawiające uzupełnienia wcześniejszego postanowienia w zakresie sprostowania pouczenia. Sąd uznał, że postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie jest samodzielnym przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, a jego legalność może być oceniana jedynie wraz z decyzją, której dotyczył wniosek o uzupełnienie. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Sprawa dotyczyła skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2023 r., które odmawiało uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] grudnia 2022 r. w zakresie sprostowania pouczenia. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi. Sąd, po analizie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) oraz orzecznictwa, uznał skargę za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 111 § 1b k.p.a., postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie jest objęte możliwością wniesienia odrębnego zażalenia. Orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazuje, że takie postanowienie nie ma samodzielnego bytu i dzieli losy aktu, którego uzupełnienia dotyczyło. Kontrola jego legalności może nastąpić jedynie w ramach kontroli decyzji, której dotyczył wniosek o uzupełnienie, zgodnie z art. 142 k.p.a. Ponieważ postanowienie o odmowie uzupełnienia nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na nie była niedopuszczalna. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie jest samodzielnym przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie ma ono samodzielnego bytu prawnego i dzieli losy decyzji, której dotyczyło uzupełnienie. Kontrola jego legalności może nastąpić jedynie wraz z kontrolą decyzji, której dotyczył wniosek o uzupełnienie, na podstawie art. 142 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne lub narusza inne wymagania ustawowe.
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia.
Pomocnicze
k.p.a. art. 111 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.
k.p.a. art. 111 § § 1b
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia.
k.p.a. art. 141 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
k.p.a. art. 142
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Środek zaskarżenia przysługuje jedynie od decyzji będącej przedmiotem wniosku o jej uzupełnienie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie jest samodzielnym przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
postanowienie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym nie podlega odrębnemu zaskarżeniu brak samodzielnego bytu postanowienia w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji, powoduje możliwość jego oceny jedynie wraz z decyzją, której dotyczyło uzupełnienie
Skład orzekający
Sławomir Antoniuk
przewodniczący
Łukasz Krzycki
członek
Mateusz Rogala
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność samodzielnego zaskarżania postanowień o odmowie uzupełnienia decyzji w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości samodzielnego zaskarżenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji na gruncie k.p.a. i p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 930/23 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2024-01-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-05-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Łukasz Krzycki Mateusz Rogala /sprawozdawca/ Sławomir Antoniuk /przewodniczący/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Mateusz Rogala (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2023 r. nr [.. w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie W piśmie z dnia 2 kwietnia 2023 r. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] odmawiające uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w żądanym zakresie, tj. o sprostowanie pouczenia. W zaskarżonym postanowieniu organ pouczył stronę, że jest ono ostateczne i nie przysługuje na nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skarga do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Jak wynika jednoznacznie z treści skargi K. J. w niniejszej sprawie, została ona wniesiona na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2023 r. odmawiające uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] grudnia 2022 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 111 § 1 i § 1b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., powoływanej dalej jako k.p.a.). W myśl przywołanych przepisów, strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. Co istotne, zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Tymczasem w przypadku postanowień o odmowie uzupełnienia decyzji wydanych na podstawie art. 111 § 1b k.p.a. kodeks nie stanowi, by przysługiwało na nie zażalenie. W konsekwencji takie postanowienie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 k.p.a.). Jak podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 875/07 i z dnia 23 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 2955/18, a także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1537/22; dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), postanowienie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego, a pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym. Ponadto z uwagi na to, że postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji stanowi dodatkowy składnik decyzji podstawowej, nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia odrębnego środka zaskarżenia (zażalenia) na postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji, gdyż środek zaskarżenia przysługuje jedynie od decyzji będącej przedmiotem wniosku o jej uzupełnienie. Brak samodzielnego bytu postanowienia w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji, powoduje możliwość jego oceny jedynie wraz z decyzją, której dotyczyło uzupełnienie. Kontrola legalności takiego postanowienia może zostać przeprowadzona – jak już wskazano – na podstawie art. 142 k.p.a. wraz z kontrolą decyzji, której dotyczył wniosek o uzupełnienie. Skoro więc zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego mogą zostać skutecznie zaskarżone do sądu administracyjnego jedynie, gdy służy na nie zażalenie albo gdy są to postanowienia kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, a takim postanowieniem nie jest zaskarżone w tej sprawie postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2023 r. odmawiające uzupełnienia postanowienia, to oznacza, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI