II SA/WA 911/23

II SA/Wa 911/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski
Ewa Radziszewska-Krupa
Tomasz Szmydt /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Samorząd terytorialny
Sygn. powiązane
III OSK 1531/24 - Postanowienie NSA z 2024-06-18
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant referent stażysta Marta Stec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi B. G. oraz I. G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej oddala skargę.
Uzasadnienie
B. G. oraz I. G. wnieśli skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2023r., nr [...], w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
Zarząd Dzielnicy [...] Uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2023 r. rozstrzygnął o niezakwalifikowaniu B. G. i I. G. do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
Złożony w dniu [...] maja 2022 r. przez B. G. wniosek o pomoc mieszkaniową, został rozpatrzony na podstawie dostarczonych i zebranych dokumentów w oparciu o obowiązujące w dacie rozpatrzenia przepisy Uchwały Nr XXI11/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r. poz. 14836 oraz z 2022 r. poz. 3530 i poz. 4666).
Wyżej wymienioną zaskarżaną uchwałę doręczono skarżącym wraz z pismem z dnia [...] marca 2023 r. o nr sprawy [...]. Pisma adresowane do B. G. i I. G. zostały odebrane w dniu [...].03.2023 r. przez adresatów - dowód: 2 szt. potwierdzenia odbioru przesyłek poleconych. Państwo G. nie zgadzając się ze stanowiskiem
Zarządu Dzielnicy [...] dnia [...].04.2023 r. wystąpili do Burmistrza z prośbą o pomoc w sprawie zawarcia umowy najmu na zajmowany lokal i ponowne rozpatrzenie sprawy. Przed otrzymaniem odpowiedzi i zapoznaniem się ze stanowiskiem Burmistrza w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy i udzielenia pomocy mieszkaniowej (pismo z dnia [...].04.2023 r. odebrane w dniu [...].04.2023 r.) wnieśli Skargę na ww. Uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Zarządu Dzielnicy [...] w dniu [...] kwietnia 2023 r., tj. w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podają, że Zarząd Dzielnicy nie uwzględnił zapisu z § 7 ust. 4 ww. Uchwały Nr XXI11/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., tj. "Jeżeli wnioskodawca w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej i byłoby to zgodne z zasadami współżycia społecznego, zarząd dzielnicy na podstawie analizy i oceny sytuacji życiowej i majątkowej wnioskodawcy może postanowić o zwolnieniu z warunków, o których mowa w ust. 1 i 3." czyli zwolnienia z kryterium metrażowego. Tymczasem podczas rozpatrywania wniosku o pomoc mieszkaniową nie zastosowano wobec wnioskodawców kryterium metrażowego określonego w § 7 ust. 1 ww. Uchwały, odpowiednio do zapisu § 7 ust. 2 pkt 12: "Warunek określony w ust. 1 nie dotyczy osób: [...] z którymi umowy najmu zawierane są na podstawie § 18;", gdyż wniosek złożony przez skarżących po upływie okresu najmu lokalu socjalnego, tj. po [...].05.2022 r. był rozpatrywany w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1: "Poza przypadkami wskazanymi w § 4, pomocy mieszkaniowej można udzielić osobie, która była najemcą zajmowanego lokalu i nieprzerwanie zamieszkuje w lokalu Miasta, w następujących sytuacjach: 1) upłynął okres na jaki zawarta była umowa z wyłączeniem umów związanych ze stosunkiem pracy."
Skarżący zarzucają przedmiotowej uchwale naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1 i art.107 § 3 ustawy Kodeksu Postępowania Administracyjnego, poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, polegającego na tym, że nie przesłuchano skarżących. Jednym z zarzutów podanych w uzasadnieniu skargi jest niepodjęcie przez Zarząd próby wnikliwego przeanalizowania warunków mieszkaniowych i sytuacji życiowej Skarżących, a tym samym dopuszczenie się rażącego zaniedbania swoich obowiązków i naruszenie prawa Skarżącej przez podjęcie ww. zaskarżanej Uchwały.
Organ wskazał, iż osoby ubiegające się o pomoc mieszkaniową zobowiązane są złożyć wniosek, zgodnie ze wzorem określonym w zarządzeniu Prezydenta [...] (zgodnie z § 31 ust. 1) wraz określonymi załącznikami i dokumentami zawierającymi informacje, które podlegają analizie, w celu zbadania zasadności udzielenia pomocy mieszkaniowej osobom o tę pomoc występującym. Takiej analizie poddano również wniosek Skarżących. Wstępna analiza dokumentów dotyczących sprawy mieszkaniowej byłych najemców lokalu socjalnego nr [...] przy ul. [...] w [...] wykazała rozbieżności między składanymi oświadczeniami, a zebranymi informacjami, m.in. brak informacji o zameldowaniu I. G. na pobyt stały w [...] przy ul. [...] oraz o posiadaniu przez B. G. tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego.
Pismem z dnia [...].06.2022 r. B. i I. G. zostali poproszeni o uzupełnienie dokumentów, m.in. dostarczenie zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały I. G. i informacji o warunkach mieszkaniowych w miejscu jego zameldowania oraz postanowień sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub zaświadczeń z Urzędu Skarbowego o uregulowaniu podatku od spadku po rodzicach B. G. i I. G.. Wniosek uzupełniono o zaświadczenie o zameldowaniu. Nie dostarczono informacji o warunkach mieszkaniowych w [...] i uzyskanych spadkach po zmarłych rodzicach. Do wniosku dołączono jedynie wypis z kartoteki budynków i uproszczony wypis z rejestru gruntów, z którego wynika, iż I. G. jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,0366 ha, zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednokondygnacyjnym o powierzchni zabudowy 97 m2 oraz oświadczenie B. G., że nie rozliczała się z podatku od nabycia spadku po zmarłych rodzicach, ponieważ od 2018 r. nie ma decyzji sądu.
Organ wskazał, iż z zebranych informacji wynika, iż B. G. przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] wspólnie z innymi współwłaścicielami -dowód: pismo z [...]-Administracja Osiedla "[...]" z dnia [...].02.2022 r. W oświadczeniach majątkowych (załączniki do wniosku nr 2) złożonych w dniu [...].05.2022 r. wraz z wnioskiem nie umieścili informacji o posiadaniu tytułów prawnych do lokali i nieruchomości gruntowych oraz w odpowiedniej część wniosku w rubrykach na informacje dotyczące sytuacji zdrowotnej, rodzinnej i społecznej wnioskodawcy, tj. w punkcie 3.1. "ja i/lub członkowie mojego gospodarstwa domowego posiadam/y tytuł/y prawna do innego lokalu (chodzi o własność, najem, spółdzielcze prawa do lokali, użyczenie, itp.") Państwo B. i I. G. zataili informację o posiadanych tytułach prawnych do innego lokalu i nieruchomości wybierając kratkę "nie", a na drukach załączników nr 8 złożyli oświadczenia, że nie posiadają tytułów prawnych do nieruchomości, gruntów i lokali. Wszystko potwierdzili własnoręcznymi podpisami uprzedzeni o odpowiedzialności karnej wynikającej z art. 233 Kodeksu Karnego, stanowiącego "Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8".
Organ wskazał, iż z dokumentów zebranych w aktach dot. lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] wynika, że w trakcie trwania umowy najmu socjalnego w przedmiotowym lokalu zamieszkiwała bez zgody właściciela osoba nieuprawniona do zamieszkiwania, tj. Pan K. W.. W dniu [...].05.2021r. K. W. złożył wniosek o pomoc mieszkaniową, w którym podaje, że zamieszkuje pod ww. adresem i zajmuje w nim jeden pokój wspólnie z M. G. - swoją dziewczyną, która jest w 6 miesiącu ciąży. Najemcy nie występowali o zgodę na jego zamieszkiwanie w lokalu, ani nie zgłosili w administracji do oczynszowania. W aktach dotyczących gospodarstwa domowego zamieszkującego w ww. lokalu jest pozew o alimenty złożony przez M. G. w dniu [...].02.2022 r. W pozwie powódka zaznacza, że nie mieszka wspólnie z ojcem dziecka, a jako adres pozwanego K. W. podaje: ul. [...] w [...], czyli mieszkanie, do którego B. G. posiada udział we własności.
Organ podkreślił, iż zgodnie z przepisami obowiązującej uchwały, tj. z § 9 ust. 1 pkt 1 "Odmawia się pomocy mieszkaniowej, jeżeli: wnioskodawca, jego małżonek, osoba pozostająca faktycznie we wspólnym pożyciu lub inna osoba zgłoszona do wspólnego zamieszkiwania: a) jest właścicielem lokalu, budynku mieszkalnego lub jego części, lub, b) posiada spółdzielcze prawo do lokalu, pod warunkiem, że może ich używać lub gdy posiada tytuł prawny do nieruchomości, której zbycie lub z której pożytki dają możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie;" sprawa udzielenia pomocy mieszkaniowej dla gospodarstwa domowego Państwa G. była badana również pod kątem posiadania tytułów prawnych do nieruchomości przez wnioskodawców i osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania.
Organ wskazał, iż po analizie wniosku, z uwagi na powyższe, w tym posiadanie tytułów prawnych oraz zeznawanie nieprawdy, zatajanie prawdy i niedostarczenie wymaganych dokumentów, zgodnie z § 32 ust. 8 "Niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogq stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej", Zarząd Dzielnicy dla [...], po uzyskaniu negatywnej opinii Komisji Mieszkaniowej rozstrzygnęło niezakwalifikowaniu sześcioosobowego gospodarstwa domowego Państwa G. do udzielenia pomocy mieszkaniowej poprzez najem zajmowanego lokalu.
Pełnomocnik Skarżących w piśmie procesowym z dnia 16 stycznia 2024r. wskazał niezalenie od zarzutów zawartych w skardze na występujące, w jego ocenie, uchybienia w sprawie.
Wskazał, iż Organ powołuje się na nieujawnienie posiadania przez Skarżących spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu (w przypadku B. G.) oraz współwłasności nieruchomości gruntowej (w przypadku I. G.). Organ nie zbadał jednak okoliczności faktycznych towarzyszących obu ww. przypadkom, tymczasem w odniesieniu do B. G., jak sama wskazała w piśmie z dnia [...] kwietnia 2023r. postępowanie spadkowe (które rozstrzygnie zagadnienie dziedziczenia po obojgu zmarłych rodzicach) nie zostało zakończone, co dodatkowo istotne postępowanie to dotyczy prawa do 30 metrowego lokalu, zaś grono osób zainteresowanych udziałem w spadku wynosi 9 osób. Udział I. G. we współwłasności gruntowej wynosi 3/64. Skarżący, w ocenie ich pełnomocnika, złożyli oświadczenia, że nie posiadają tytułów prawnych do nieruchomości, która mogłaby zaspokoić ich potrzeby mieszkaniowe.
Pełnomocnik Skarżących wskazuje, iż Organ naruszył również przepisy prawa materialnego, tj. § 9 ust.1 pkt 1 lit.a i lit.b uchwały. Przepis ten konstruuje przesłanki odmowy pomocy mieszkaniowej i stał się podstawą rozstrzygnięcia podjętego wobec skarżących. Zgodnie z ww. regulacją odmawia się pomocy mieszkaniowej, jeżeli:
1) Wnioskodawca, jego małżonek, osoba pozostająca faktycznie we wspólnym pożyciu lub inna osoba zgłoszona do wspólnego zamieszkiwania:
a) Jest właścicielem lokalu, budynku mieszkalnego lub jego części, lub
b) Posiada spółdzielcze prawa do lokalu,
pod warunkiem, że może ich używać lub gdy posiada tytuł prawny do nieruchomości, której zbycie lub z której pożytki dają możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.
Pełnomocnik podkreśla, że ocenie Organu umknęła część przepisu dokonana pod wyliczeniem a z punktu widzenia jego celowości i zasadności – kluczowa. Bowiem można odmówić pomocy mieszkaniowej, jeżeli zaistnieją warunki wskazane w wyliczeniu ale jedynie jeżeli pozwalają one na zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych wnioskodawców czego Organ nie zweryfikowała w niniejszej sprawie.
Zarząd Dzielnicy [...] wnosił o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019.2325, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
W myśl art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Zgodnie z oceną prawną wyrażoną w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl), uchwała zarządu dzielnicy m.st. Warszawy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pracownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzinie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Uchwała ta dotyczy bowiem działań organów gmin, podejmowanych w innej niż umowa prawnej formie działania administracji, a mianowicie w drodze nienormatywnych aktów ogólnych organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Analogicznie należy ocenić charakter prawny uchwały w przedmiocie zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobu m.st. Warszawy. Przepis art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów jest dopuszczalna lecz nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Odnośnie do aktów organów gmin, przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Argumentując a contrario do treści art. 91 ust. 4 u.s.g., stanowiącego, że w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, że wydano je z naruszeniem prawa, należy przyjąć, że każde istotne naruszenie prawa uchwałą lub zarządzeniem organu gminy oznacza ich nieważność (por. T. Woś (w:) T. Woś., H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2012 r., s. 761-762).
W piśmiennictwie i orzecznictwie do istotnego naruszenia prawa zalicza się naruszenie przez organ gminy podejmujący uchwałę lub zarządzenie przepisów o właściwości, podjęcie takiego aktu bez podstawy prawnej, wadliwe zastosowanie normy prawnej będącej podstawą prawną podjęcia aktu, jak również naruszenie przepisów regulujących procedurę jego podejmowania. Innymi słowy, za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być akceptowane w demokratycznym państwie prawnym, zwłaszcza gdy podjęty akt pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści tego przepisu (por. M. Stahl, Z. Kmieciak, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny. Samorząd terytorialny, 2001, z. 1-2; wyrok NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 679/12; wyrok NSA z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. II OSK 2674/19; wyrok NSA z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. akt III OSK 1921/22; publ. CBOSA).
W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2023r. nr [...], rozstrzygająca o niezakwalifikowaniu B. G. i I. G. do udzielenia pomocy mieszkaniowej, została wydana z istotnym naruszeniem prawa, tj. przepisów uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., nr XXIII/669/2019 oraz zasad ogólnych ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), dalej: "k.p.a.", w tym art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., które to zasady mają zastosowanie w sprawach rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu lokalu należącego do mieszkaniowego zasobu gminy (por. wyroki NSA: z dnia 4 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2151/16; z dnia 19 kwietnia 2021 r. sygn. akt III OSK 2081/21; publ. CBOSA).
W myśl § 32 ust. 8 ww. uchwały niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających przeprowadzenie analizy wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
Organ słusznie wskazał, iż osoby ubiegające się o pomoc mieszkaniową zobowiązane są złożyć wniosek, zgodnie ze wzorem określonym w zarządzeniu Prezydenta [...] (zgodnie z § 31 ust. 1) wraz określonymi załącznikami i dokumentami zawierającymi informacje, które podlegają analizie, w celu zbadania zasadności udzielenia pomocy mieszkaniowej osobom o tę pomoc występującym. Takiej analizie poddano również wniosek Skarżących. Wstępna analiza dokumentów dotyczących sprawy mieszkaniowej byłych najemców lokalu socjalnego nr [...] przy ul. [...] w [...] wykazała rozbieżności między składanymi oświadczeniami, a zebranymi informacjami, m.in. brak informacji o zameldowaniu I. G. na pobyt stały w [...] przy ul. [...] oraz o posiadaniu przez B. G. tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego.
Pismem z dnia [...].06.2022 r. B. i I. G. zostali poproszeni o uzupełnienie dokumentów, m.in. dostarczenie zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały I. G. i informacji o warunkach mieszkaniowych w miejscu jego zameldowania oraz postanowień sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub zaświadczeń z Urzędu Skarbowego o uregulowaniu podatku od spadku po rodzicach B. G. i I. G.. Wniosek uzupełniono o zaświadczenie o zameldowaniu. Nie dostarczono informacji o warunkach mieszkaniowych w [...] i uzyskanych spadkach po zmarłych rodzicach. Do wniosku dołączono jedynie wypis z kartoteki budynków i uproszczony wypis z rejestru gruntów, z którego wynika, iż I. G. jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,0366 ha, zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednokondygnacyjnym o powierzchni zabudowy 97 m2 oraz oświadczenie B. G., że nie rozliczała się z podatku od nabycia spadku po zmarłych rodzicach, ponieważ od 2018 r. nie ma decyzji sądu.
Sprawa udzielenia pomocy mieszkaniowej dla gospodarstwa domowego Państwa G. była badana przez Organ również pod kątem posiadania tytułów prawnych do nieruchomości przez wnioskodawców i osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania.
Organ wskazał, iż po analizie wniosku, z uwagi na powyższe, w tym posiadanie tytułów prawnych oraz zeznawanie nieprawdy, zatajanie prawdy i niedostarczenie wymaganych dokumentów, zgodnie z § 32 ust. 8 "Niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej", Zarząd Dzielnicy dla [...], po uzyskaniu negatywnej opinii Komisji Mieszkaniowej rozstrzygnęło niezakwalifikowaniu sześcioosobowego gospodarstwa domowego Państwa G. do udzielenia pomocy mieszkaniowej poprzez najem zajmowanego lokalu.
Już z powyższego zestawienia widać, iż Organ działał również z urzędu, starając się ustalić przesłanki do ustalenia prawa pomocy mieszkaniowej. Odnotować też wypada, że przy podejmowaniu rozstrzygnięć w sprawach z zakresu pomocy mieszkaniowej nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a. (tak: zarzuty skargi). Wedle ogólnych zasad rzetelnej administracji nie zwalniało to jednak organu z obowiązku wnikliwego rozpatrzenia sprawy. Powinności tej uczynił jednak zadość – w granicach danej sprawy. Nie sposób wobec tego uznać, aby naruszono treść powołanych w skardze reguł prawa materialnego (uchwały mieszkaniowej czy ustawy o prawach lokatorów), względnie zasad postępowania określonych samą uchwałą mieszkaniową - wobec braku właściwego wyjaśnienia sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.