II SA/Wa 91/25

II SA/Wa 91/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-03-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego (dalej jako: organ lub Szef SKW) rozkazem personalnym z [...] sierpnia 2024 r. nr [...] działając na podstawie art. 9 ust. 1
i ust. 3, art. 19 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2098, dalej jako: ustawa o służbie funkcjonariuszy SKW oraz SWW), § 18 ust. 2 pkt 6 i 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2006 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2006 r.
Nr 175 poz. 1294, dalej jako: rozporządzenie MON), w związku z nabyciem prawa do emerytury w pełnym wymiarze z dniem [...] listopada 2024 r. zwolnił ze służby Z. Z. (dalej jako: skarżący). Powyższym rozkazem personalnym skarżący został
m.in. zaszeregowany do 14 grupy uposażenia oraz przyznano stawkę uposażenia zasadniczego w kwocie o wysokości 7050 zł.
Pismem z 5 września 2024 r. skarżący wniósł do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w zakresie zmiany stawki uposażenia zasadniczego z uwagi na nieuwzględnienie przez organ dyspozycji art. 9 ust. 1 pkt. 3 lit. a ustawy budżetowej na rok 2024 z 18 stycznia 2024 r. (Dz. U. poz. 122).
Organ po rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) oraz art. 9 ust. 1 i ust. 3, art. 19 ust. 2 pkt 5 ustawy o służbie funkcjonariuszy SKW oraz SWW, decyzją
z [...] listopada 2024 r. nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny z [...] sierpnia 2024 r.
Skarżący pismem z 12 grudnia 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z [...] listopada 2024 r. nr. [...] utrzymującą w mocy rozkaz personalny organu z [...] sierpnia 2024 r., w zakresie parametru zaszeregowania tj. stawki uposażenia zasadniczego w kwocie o wysokości 7050 zł w 14 grupie uposażenia, która zdaniem skarżącego nie uwzględnia realizacji dyspozycji art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy budżetowej na rok 2024 z dnia 18 stycznia 2024 r.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W ocenie tutejszego Sądu, skarga podlega odrzuceniu jako niepodlegająca kognicji sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei według art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 5 ustawy o służbie funkcjonariuszy SKW oraz SWW,
w przypadku nabycia przez funkcjonariusza prawa do emerytury w pełnym wymiarze Szef Kontrwywiadu Wojskowego ma możliwość zwolnienia funkcjonariusza ze służby.
W przypadku rozwiązania stosunku służbowego z funkcjonariuszem Służby Kontrwywiadu Wojskowego, w rozkazie personalnym, w myśl § 18 ust. 2 pkt 6 i 7 rozporządzenia MON zamieszcza się informację o ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, nazwie jednostki organizacyjnej Służby Kontrwywiadu Wojskowego, grupie zaszeregowania, wysokości stawki uposażenia zasadniczego oraz wysokości dodatków do uposażenia.
W rozpoznawanej sprawie skarżący zakwestionował wyłącznie ustaloną mu wysokość stawki uposażenia zasadniczego, uznając, iż nie uwzględnia ona realizacji dyspozycji art. 9 ust. 1 pkt. 3 lit. a ustawy budżetowej na 2024 r. z dnia 18 stycznia 2024 r. tj. wzrostu wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej, z wyłączeniem osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.
Należy jednak wskazać, że podjęcie służby w formacjach mundurowych jest dobrowolne. Każdy, kto dobrowolnie przystępuje do takiej służby, rezygnuje z pewnej części swobód obywatelskich, w tym decyduje się automatycznie na ograniczenie prawa do sądu. Niewątpliwie przejawem podległości służbowej funkcjonariusza jest pozostawienie jego przełożonym prawa decydowania o powołaniu na określone stanowisko służbowe, czy też awansie na wyższy stopień służbowy. Takie sprawy należą do spraw z zakresu wewnętrznej sfery działania tego rodzaju jednostek i służb, o których mowa w art. 5 pkt 2 p.p.s.a. (patrz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 7 września 2011 r., sygn. akt I OSK 1382/11). Również w postanowieniu
z 5 października 2022 r., sygn. akt III OSK 1672/21, NSA zaznaczył, że stosunek służbowy funkcjonariuszy jest takim stosunkiem administracyjnoprawnym, którego szczególną cechą jest podległość służbowa, a także nadrzędność i podrzędność w stosunkach służbowych. Zakres takiej podległości sprawia, iż w tych stosunkach zatrudnienia nie ma równorzędności podmiotów, inaczej niż jest przy stosunku pracy. Tym samym, przełożony zyskuje znaczną władzę kształtowania sytuacji prawnej podwładnego.
Niewątpliwie przejawem podległości służbowej funkcjonariusza jest pozostawienie jego przełożonym prawa do decydowania w przedmiocie awansu na wyższy stopień służbowy czy – jak w niniejszej sprawie - ustalenie wysokości stawki uposażenia zasadniczego. Takie sprawy należą do spraw z zakresu wewnętrznej sfery działania tego rodzaju jednostek i służb.
Pogląd ten potwierdza także treść art. 9 ust. 1 i 3 ustawy o służbie funkcjonariuszy SKW oraz SWW. Pierwszy z ww. przepisów stanowi, że Szef SKW i Szef SWW, każdy
w zakresie swojego działania, jest właściwy do przyjmowania do służby, mianowania funkcjonariuszy na stanowiska służbowe oraz ich przenoszenia, delegowania, oddelegowania, zwalniania i odwoływania ze stanowisk służbowych, zawieszania
i uchylania zawieszenia w czynnościach służbowych, zwalniania ze służby oraz stwierdzania wygaśnięcia stosunku służbowego. Natomiast w myśl art. 9 ust. 3 ustawy
o służbie funkcjonariuszy SKW oraz SWW sprawy osobowe, o których mowa w ust. 1,
są załatwiane przez wydanie rozkazu personalnego. Zatem kontroli administracyjnej
i sądowoadministracyjnej, a tym samym ochronie prawnej podlega istnienie oraz ustanie stosunku służbowego. Natomiast funkcjonariuszowi nie przysługuje roszczenie o awans na wyższy stopień służbowy bądź podwyższenie wysokości stawki uposażenia zasadniczego, a w konsekwencji także ochrona sądowa w tym zakresie. Prawo do sądu
w sprawach wynikających z relacji między przełożonym i podwładnym jest ograniczone,
a wynika to ze wzmiankowanych szczególnych cech nadrzędności i podrzędności stosunku służbowego.
W związku z powyższym, niedopuszczalna jest skarga na decyzję organu
w przedmiocie zwolnienia ze służby funkcjonariusza w części określającej uposażenie, gdyż jest to akt z zakresu podległości służbowej, wyłączony spod kognicji sądów administracyjnych. Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w sentencji postanowienia