II SA/Wa 872/24

II SA/Wa 872/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-11-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /sprawozdawca/
Danuta Kania /przewodniczący/
Mateusz Rogala
Symbol z opisem
6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2018 poz 133
art. 26 ust. 3, art. 47 ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jedn.
Sentencja
,Sygn. akt II SA/Wa 872/24 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2024 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odprawy mieszkaniowej oddala skargę
Uzasadnienie
Postępowanie w sprawie zainicjował wniosek M. D. z dnia [....] stycznia 2024 r. o wypłatę odprawy mieszkaniowej (w związku z rozkazem personalnym [....] Dyrektora Departamentu Kadr z dnia [....]11.2023 r. o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej i przeniesieniu do pasywnej rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego). Do wyliczenia odprawy mieszkaniowej wskazano we wniosku dzień [...].12.2023 r. i oświadczono, że w tym dniu wnioskodawca zajmował stanowisko służbowe zastępcy dowódcy zespołu w Jednostce Wojskowej nr [...] w G. o stopniu etatowym: kmdr ppor., zgodnie z rozkazem personalnym nr [...] Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...]04.2022 r. oraz że posiadał trójkę członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu, tj.: małżonkę K. M., syna A. D. (ur. ...11.2006 r.), pasierbicę N. Z. (ur. ...01.2008 r.), z którymi zamieszkiwał pod wskazanym adresem w P..
W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że w dniu ....05.2016 r. Sąd Okręgowy w G. [...](w sprawie o sygn. akt: [...]) orzekł rozwiązanie małżeństwa M. D. i M. D.(wówczas D.) poprzez rozwód, a wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem A. D. pozostawił obojgu rodzicom, ustalając miejsce pobytu przy matce. Pani M. D. (obecnie D.-.) w dniu ...08.2016 r. zawarła związek małżeński z Panem D. .. A. D. syn M. D. został uwzględniony, jako członek rodziny, przy ustalaniu wysokości odprawy mieszkaniowej na podstawie Decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w P. Nr [...] z dnia ....02.2021 r. o wypłacie odprawy mieszkaniowej na rzecz Pana D. .a - żołnierza zawodowego zwolnionego ze służby wojskowej.
Organ ustalił także, iż M. D. zawarł ...10.2023 r. kolejny związek małżeński z Panią K. M. (odpis skrócony aktu małżeństwa [...]z dnia ...10. 2023 r.). Pani K. M. wraz z Panem P. Z. posiada małoletnią córkę - N. Z.. Ponadto organ I instancji ustalił, że Pan M. D. zamieszkuje i jest zameldowany na pobyt stały w miejscowości P. od dnia ....10.2011 r. Małżonka strony K. M. (od dnia ....03.2012 r.) oraz pasierbica N. Z. (od dnia 21.09.2012 r.) zameldowane są na pobyt stały pod jednym wspólnym adresem w W..
Prowadząc dalsze wyjaśnienia organ pismem z ....01.2024 r. zwrócił się do Pana M. D. z prośbą o uzupełnienie wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej poprzez dołączenie dokumentów m.in.:
- postanowienia Sądu o przyznaniu alimentów na N. Z.;
- potwierdzenia przyznania świadczenia wychowawczego 500+ za okres od ...06.2023 r. do ....05.2024 r. i innych świadczeń socjalnych z tytułu opieki nad N. Z. za okres wskazany we wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej;
- zaświadczenia ze szkoły o pobieraniu nauki przez N. Z.;
- oświadczenia rodzica dziecka, tj. Pani K. M. dotyczącego stałego miejsca zamieszkania N. Z. z potwierdzeniem podpisu przez notariusza albo podpisem elektronicznym przez profil zaufany.
W dniu ....01.2024 r. wpłynęło do Dyrektora oświadczenie rodzica dziecka Pani K. M. w którym oświadczyła, że Pan M. D. zamieszkiwał w miejscowości P. przy ulicy K. [...]wraz z N. Z. i A. D. od dnia 30.10.2023 r. do dnia ....01.2024, w tym również w dniu [...].12.2023 r. wskazanym do wyliczenia odprawy mieszkaniowej. Następnie w dniu ....01.2024 r. wnioskodawca złożył wyjaśnienia, że nie widzi podstaw prawnych, żeby przedłożyć żądane dokumenty.
Na podstawie informacji udzielonych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej (pismo nr [...]z ....01.2024 r.) organ z urzędu ustalił, że N. Z. uczęszcza (od ....09.2022 r. do chwili obecnej) do Liceum Ogólnokształcącego Społecznego nr [...] w Warszawie, z siedzibą przy ul. M. [...].
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w G. po zakończeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr [...] z ....02.2024 r. orzekł o wypłacie odprawy mieszkaniowej Panu M.. D.. w wysokości 274 771,70 zł, tj. z uwzględnieniem łącznie 3 norm z tytułu należnej powierzchni użytkowej podstawowej naliczonej z uwzględnieniem: stanu rodzinnego (1 norma na małżonkę K. M.) oraz 2 norm za zajmowane przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego. Nie zaliczono natomiast do kręgu osób, które uwzględnia się przy ustalaniu przysługującej powierzchni użytkowej, normy na syna strony - A. D., gdyż został już uwzględniony przy ustalaniu wysokości odprawy na rzecz innej osoby, tj. Pana D. . oraz normy na małoletnią pasierbicę N. Z. z powodu niespełnienia przesłanki wspólnego zamieszkiwania ze skarżącym w sytuacji gdy, ww. uczęszcza do Liceum Ogólnokształcącego Społecznego nr [...] w W..
Rozpoznając sprawę wskutek wniesionego odwołania Prezes Agencji Mienia Wojskowego decyzją z [...] kwietnia 2024r. utrzymał w mocy skarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu przywołał przepisy art.21 i 23 ustawy o zakwaterowaniu. Podkreślił, że ustawodawca uzależnił przyznanie normy na dzieci własne oraz dzieci małżonka od ich wspólnego zamieszkiwania z żołnierzem. Warunek wspólnego zamieszkiwania nie dotyczy zaś małżonków (przyznanie normy na małżonka żołnierza wymaga jedynie potwierdzenia zawarcia związku małżeńskiego).
Dalej organ wskazał na normę art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy o zakwaterowaniu w myśl której nie uwzględnia się członka rodziny żołnierza wnioskującego o odprawę mieszkaniową w sytuacji, gdy został on już uwzględniony przy ustalaniu wysokości odprawy mieszkaniowej na inną osobę niż ten żołnierz. W odniesieniu do powyższego wyjaśnił więc, że nie mógł uwzględnić syna strony skoro został on już uwzględniony przy odprawie mieszkaniowej dla jego ojczyma.
Rozpatrując kwestię ustalenia miejsce zamieszkania małoletniej N. Z., która pozostaje pod opieką rodzicielską organ wyjaśnił, że miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej (art. 26 § 1 k.c.). Pan M. D., jak wyjaśnił w piśmie z dnia ...01.2024 r. (data wpływu do organu), nie posiada władzy rodzicielskiej nad pasierbicą N. Z., gdyż nie została ona przez niego przysposobiona. Zatem, skoro Pani K. M., - mającej osobne miejsce zamieszkania w miejscowości Warszawa - przysługuje władza rodzicielska nad małoletnią N. Z., to organ I instancji trafnie powziął wątpliwość co do prawdziwości oświadczenia złożone przez ww., co do faktycznego miejsca zamieszkania pasierbicy. Dlatego też, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 k.p.a., organ prowadzący postępowanie miał prawo, a nawet obowiązek skorzystać z innych środków dowodowych przewidzianych w przepisach kp.a. Temu celowi służy m.m. instytucja wezwania strony lub innej osoby do złożenia wyjaśnień niezbędnych dla wyjaśnienia sprawy. Natomiast zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Nie zasługują więc w ocenie organu odwoławczego na akceptację zarzuty skarżącego, dotyczące niezasadnego żądania przez organ I instancji dokumentów ingerujących w kwestie uczęszczania dziecka do szkoły. Organ I instancji żądając wyjaśnień, dotyczących faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy nie ingerował, jak twierdzi skarżący, w jego życie prywatne i nie naruszył ochrony jego danych osobowych, lecz dążył do zrealizowania obowiązku ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy. Organ administracji jako "gospodarz" postępowania określa bowiem zakres czynności wyjaśniających oraz decyduje o doborze środków dowodowych potrzebnych do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo nie uwzględnił pasierbicy strony skoro ustalił, że nie zamieszkiwała ona z ojczymem we wskazanym dniu bo uczyła się w Warszawie.
Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiódł M. D. zarzucając organowi :
a- naruszenie art. 6 ustawy z 14 czerwca 1960 roku - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm.) dalej "k.p.a.’ poprzez wydanie decyzji wbrew zasadzie praworządności wynikającej z ww. przepisu i dokonanie interpretacji praw przysługujących żołnierzowi zawodowemu przy zastosowaniu niedozwolonej analogii, dywagacji i domniemań, których skutkiem jest błędna i niedopuszczalna wykładnia przepisów prawa materialnego wymienionych prowadząca do tego, że Skarżącemu odmówiono prawa do świadczenia pieniężnego - odprawy mieszkaniowej w zakresie norm na dzieci (syna i pasierbicę) - wynikającego z przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r, poz. 1623, z późn. Zm), które to prawo winno zostać zgodnie z przepisami prawa materialnego Skarżącemu przyznane, z uwagi na fakt, że dzieci Skarżącego zamieszkują z nim w jednym lokalu mieszkalnym,
b- naruszenie art 7 w zw. z art 77 S 1 i 80 k.p.a. przez zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności nieprzeprowadzenie wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dokonanie jego oceny w sposób dowolny i wybiórczy, co doprowadziło do niezasadnego przyjęcia, że Skarżącemu nie przysługuje uprawnienie o otrzymania odprawy mieszkaniowej z normami na syna oraz pasierbicę, podczas gdy wszechstronna i wyczerpująca, oparta na zasadach logicznego rozumowania, wskazaniach wiedzy i doświadczenia życiowego, analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do biegunowo przeciwstawnego wniosku
c- naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez nieprzeprowadzenie praworządnego i sprawiedliwego postępowania, które wyraża się uwzględnieniem w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, co w niniejszym postępowaniu zostało pominięte; jak również poprzez arbitralne ograniczanie praw podmiotowych Skarżącego i pominięcie konieczności maksymalnego ukształtowania ekspektatywy prawa do odprawy mieszkaniowej, tzn. ekspektatywy spełniającej zasadniczo wszystkie przestanki ustawowe nabycia tegoż prawa i prawidłowego wyliczenia norm pod rządami ustawy
d- naruszenie art. 8 par 2 k.p.a. gdyż Organ I instancji bez uzasadnionej przyczyny odstąpił od utrwalonej nieuwzględnienie norm przy wyliczaniu odprawy mieszkaniowej na syna i pasierbicę wskazują, że nie spełniona została przesłanka do uznania syna i pasierbicy za członka rodziny Skarżącego;
e- naruszenie art. 7, art. 7a S 1 i art. 81a k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przedkładanie interesu społecznego nad słuszny interes jednostki sytuacji ustawowego jednoznacznego uprawnienia żołnierza do otrzymania odprawy mieszkaniowej z normami na dzieci;
f- naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez uwzględnienie jedynie interesu społecznego a przez to działanie z wyraźnym pokrzywdzeniem Skarżącego;
g- naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez zaniechanie kierowania się przez organ zasadą bezstronności i równego traktowania oraz interpretację prawa jedynie na korzyść iluzorycznego w tym przypadku interesu społecznego;
h- naruszenie art. 75 i art. 77. art. 8, art. 6, art. 7 k.p.a. przez dowolne i nieuprawnione uznanie, że zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy pozwala w sposób jednoznaczny i niepodważalny stwierdzić, że małoletnia pasierbica Skarżącego nie zamieszkuje wspólnie ze Skarżącym i nie zamieszkiwała ze Skarżącym w dacie wskazanej do obliczenia norm mieszkaniowych do odprawy mieszkaniowej w tym poprzez błędne uznanie, że brak wykazania sposobu kontaktów matki z dzieckiem stanowi przesłankę do uznania, że pasierbica nie zamieszkuje ze Skarżącym i nie tworzy jednego gospodarstwa domowego oraz poprzez uznanie, że fakt uczęszczania pasierbicy do szkoły w innym mieście traktowane winno być jako niezamieszkiwanie ze Skarżącym oraz matką dziecka podczas gdy z zasad logiki oraz przepisów prawa wynika. że nie ma obowiązku sądowego regulowania kontaktów z dzieckiem;
i- naruszenie art. 12 S 1 k.p.a, 7b k.p.a. poprzez naruszenie tychże zasad
j- naruszenie art. 138 S 1 pkt 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Dyrektora
k- naruszenie art. 47 ust. I pkt 3 w zw. z art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r., poz. 1623, z późn. 2m.) poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że Skarżącemu pełniącemu zawodową służbę wojskową nie przysługuje prawo do otrzymania odprawy mieszkaniowej z uwzględnieniem norm na wszystkich dacie wskazanej przez żołnierza zawodowego tj, syna i pasierbicę
l- naruszenie art 47 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 26 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że Skarżącemu należy się odprawa mieszkaniowa w wysokości 274.771,70 zł podczas gdy z całokształtu zebranego materiału dowodowego oraz przepisów prawa wynika, że Skarżący winien otrzymać odprawę mieszkaniową wyższą;
m- naruszenie art. 47 ust 1 pkt 5 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP przez jego pominięcie i niezastosowanie podczas gdy z ustalonego stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że odprawa mieszkaniowa z normą na syna A. D. Skarżącemu jako ojcu dziecka zamieszkującego z żołnierzem zawodowym się należy
n- naruszenie art 26 ust 3 w zw. z art la pkt 5ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP przez błędne i nieuprawnione uznanie, że Skarżącemu nie przysługuje łącznie pięć norm mieszkaniowych {w tym jedna na syna i jedna na pasierbicę), albowiem Organ pominął okoliczność ustalenia kontaktów z synem wskazanych w ugodzie zawartej przed mediatorem z [...] kwietnia 2022 roku oraz w zakresie normy na pasierbicę N. Z. organ pominął całkowicie okoliczność złożenia przez matkę dziecka oświadczenia o wspólnym zamieszkiwaniu a okoliczności uznane przez organ w zakresie władzy rodzicielskiej pobierania świadczeń na dzieci czy też alimentów pozostaje bez znaczenia dla sprawy z uwagi na dyspozycję przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP pomijając całkowicie fakt zamieszkiwania;
o- naruszenie art. 2 i art. 32 Konstytucji RP poprzez pominięcie zasady równości i sprawiedliwości społecznej, które nie sprzeciwiają się przyznaniu Skarżącemu wnioskowanej odprawy mieszkaniowej z normami na dzieci;
p- naruszenie art. 18 Konstytucji RP poprzez jego pominięcie podczas gdy przepis ten zapewnia małżeństwu i rodzinie szczególną ochronę i opiekę Państwa,
q- art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie,
W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie wydanych w sprawie decyzji.
Na kolejnych 12stu stronach autor skargi rozwinął swoje zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.
W realiach faktycznych sprawy spór pomiędzy stronami dotyczył problematyki uwzględnienia syna i pasierbicy żołnierza przy ustalaniu ilości norm mieszkaniowych należnych żołnierzowi w dniu przez niego wskazanym, co przekładało się na wysokość przyznanej stronie odprawy mieszkaniowej.
Co się tyczy problematyki dotyczącej normy na pasierbicę strony, to dla jej wyjaśnienia koniecznym było odkodowanie użytego w art.26 ust.3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP sformułowania – "wspólne zamieszkiwanie".
W ocenie tut. Sądu, dla jak najbardziej precyzyjnego wyjaśnienia spornego zwrotu, powyższa wykładnia powinna mieć charakter funkcjonalny. Przy jej dokonywaniu koniecznym jest uwzględnienie, że zasada zgodnie z którą "clara non sunt interpretanda", (to co jest zrozumiałe i jasne nie wymaga interpretacji) nie jest aktualnie powszechnie akceptowana ani w doktrynie, ani też w orzecznictwie sądów administracyjnych. Podkreśla to M. Z. stwierdzając, że "dzisiaj problem bezpośredniego rozumienia tekstu prawnego budzi wiele wątpliwości" – zob. Wykładnia w prawie administracyjnym, [w:] R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wróbel (red.), System prawa administracyjnego. t. 4, Warszawa 2012, s. 129. Zwrócił na to uwagę również Trybunał Konstytucyjny. Przykładowo, w wyroku z 13 stycznia 2005 r., P 15/02, OTK-A 2005, nr 1, poz. 4 stwierdził, że "coraz częściej, także i w orzecznictwie zasada clara non sunt interpretanda zamienia się właściwie w zasadę interpretati cessat in clarin (interpretację należy zakończyć, gdy osiągnięto jej jednoznaczny rezultat). Sytuacja uzasadniająca zastosowanie wykładni celowościowej zaszła właśnie w rozpoznawanej sprawie, ponieważ istniejący w niej stan faktyczny, wzbudził uzasadnioną wątpliwość co do tego, czy zwrot bonifikaty uzyskanej przy nabyciu lokalu, uzasadnia założenie, że zwracający nadal winien być traktowany jako osoba, która nabyła lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia. Jak bowiem słusznie zauważa się w orzecznictwie sądowym dopuszczalne, a nawet konieczne jest odstąpienie od wykładni językowej, jeżeli za takim rozwiązaniem przemawiają nader istotne argumenty (por. wyrok NSA z 10 listopada 2011 r., I FSK 1634/10) lub gdy wykładnia językowa przepisu prowadziłaby do wniosków absurdalnych (por. np. wyrok NSA z 21 maja 2014 r., I OSK 585/13, a także L. Morawski, Wykładnia w orzecznictwie sądów, Toruń 2002, s. 18). Skoro wykładnia prawa musi opierać się na założeniu racjonalności ustawodawcy, wewnętrznej spójności aktu prawnego, ale i całego sytemu prawa, to pominięcie wykładni językowej w niektórych przypadkach usprawiedliwia również konieczność nadania interpretowanym przepisom znaczenia, które uczyni je rozwiązaniami najtrafniejszymi prakseologicznie (por. wyrok WSA w W. z 17 maja 2011 r., III SA/Wa 2759/10). Zgodnie z aktualnymi poglądami prezentowanymi w piśmiennictwie, ograniczenie się przez sąd wyłącznie do wykładni literalnej jest wręcz niewłaściwe – konieczne jest potwierdzenie jej przez wykładnię systemową i funkcjonalną (por: M. Zirk-Sadowski, Wykładnia w prawie administracyjnym, op. cit., s. 126-208).
W świetle powyższego przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy koniecznym było udzielenie odpowiedzi na pytanie – jaki rezultat chciał osiągnąć ustawodawca wprowadzając do obrotu prawnego świadczenie w postaci odprawy mieszkaniowej.
W ocenie tut. Sądu oczywistym jest, że w/w świadczenie jest rodzajem świadczenia ekwiwalentnego. Ustawodawca chciał w ten sposób zrekompensować żołnierzowi brak zapewnienia mu przez wojsko lokalu mieszkalnego. Wskutek tego braku żołnierz musi bowiem samodzielnie zapewnić mieszkanie sobie i rodzinie z którą wspólnie mieszka. Co oczywiste, omawiana rekompensata odnosi się do obciążeń spoczywających w tym względzie na żołnierzu a które mają charakter rzeczywisty i stały (nie incydentalny). Żołnierz pełniąc służbę przez miesiące czy nawet lata, nie mając zapewnionego przez wojsko lokalu mieszkalnego, przez cały ten czas boryka się z koniecznością zapewnienia warunków bytowych sobie i mieszkającym z nim najbliższym. Przy czym pamiętać tu należy o najbliższych, którzy stanowią jego rodzinę w myśl art.26 ust.3 omawianej ustawy i którzy wspólnie z nim stale mieszkają. Skupiając się na owej stałości nie sposób tracić z pola widzenia treści omawianej regulacji. Ustawodawca nie posłużył się w niej sformułowaniem "pomieszkują", "przebywają", "odwiedzają". Posłużył się zwrotem - "zamieszkują".
Główną zaś cechą powyższego określenia jest stałość danej okoliczności tj. stałość zamieszkiwania.
Powyższe wnioski pozostają w zgodzie z wcześniej wyjaśnionym celem jaki chciał zrealizować ustawodawca tj. zrekompensowaniem stałych i rzeczywistych problemów związanych z zapewnieniem zakwaterowania rodzinie, a nie problemów pojawiających się sporadycznie gdy np. jedno z dzieci odwiedza rodzica w jego miejscu zamieszkania.
W tym miejscu zasadnym jest też dodanie tego, że organ ustalając stan faktyczny może, a wręcz powinien dokonywać weryfikacji dowodów zgormadzonych w postępowaniu. Uprawnienie to nabiera szczególnego znaczenia gdy weźmie się pod uwagę fakt, iż przedmiotem niniejszego postępowania są działania polegające na rozdysponowywaniu środków publicznych. Dbałość o stan finansów publicznych nakłada zaś na organ obowiązek jeszcze wnikliwszego rozpoznawania sprawy skoro organ decyduje o środkach należących do całego społeczeństwa naszego Państwa. Z tej perspektywy interes społeczny, nie zasługuje na określanie go jak uczynił to autor skargi mianem iluzorycznego.
W tym kontekście jako oczywista jawi się konkluzja, że organ nie jest związany treścią oświadczeń strony czy jego małżonki, co oznacza, że może dokonywać weryfikacji owych oświadczeń w oparciu o inne dowody, na co zezwala wprost norma art.75 K.p.a. Uprawnione jest więc wywodzenie organu, że okolicznością świadczącą o stałości zamieszkiwania może być fakt pobierania nauki w konkretnej szkole czy też dane dotyczące zamieszkiwania a ujawnione przy okazji ubiegania się o "świadczenie 500+".
W świetle powyższego w ocenie składu orzekającego organ postąpił prawidłowo nie uwzględniając normy na pasierbicę żołnierza. Skoro – co jest okolicznością niesporną i potwierdzoną przez Ministerstwo Edukacji Narodowej (pismo nr [...]z 16.01.2024 r.) – stałym miejscem pobierania przez nią nauki od 1 września 2022r. (a więc także w dniu wskazanym przez wnioskodawcę) jest liceum znajdujące się w Warszawie, a więc w miejscowości oddalonej o przeszło 370 km. od miejscowości w której skarżący deklaruje swoje zamieszkiwanie, to nie sposób racjonalnie przyjąć, że dziecko meszka na stałe z ojczymem i codziennie pokonuje dwukrotnie w/w odległość w drodze do szkoły i wracając do domu po zajęciach. Organ miał więc wszelkie przesłanki do uznania, że przebywanie pasierbicy w domy ojczyma nie ma charakteru stałego i w konsekwencji nie może być uznane jako potwierdzające stałe z nim zamieszkiwanie.
Poprawne było także działanie organu gdy nie uwzględnił on w rozstrzygnięciu normy na syna wnioskodawcy. Poza sporem pozostawało bowiem to, że na dzień orzekania przez organy, w obrocie prawnym funkcjonowała decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w P. Nr [...] z dnia ....02.2021 r. o wypłacie odprawy mieszkaniowej, na rzecz innej osoby, tj. ojczyma Pana D. .a również żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej (która to decyzja uwzględniała już syna wnioskodawcy). W myśl zaś o art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy o zakwaterowaniu nie uwzględnia się normy przysługującej na członka rodziny żołnierza wnioskującego o odprawę mieszkaniową, w sytuacji gdy został on już uwzględniony przy ustalaniu wysokości odprawy mieszkaniowej na inną osobę niż ten żołnierz. Skoro więc przywołany przepis wyklucza ponowne uwzględnienie, tym razem na wniosek skarżącego, normy na ww. członka rodziny, którego potrzeby mieszkaniowe zaspokaja ojczym z tytułu otrzymanej odprawy mieszkaniowej, to prawidłowo organ nie uwzględniał w niniejszym postępowaniu normy przysługującej synowi wnioskodawcy. Jak zaś zostało to już wcześniej wyjaśnione, bez względu na powyższe pozostaje okoliczność posiadania przez stronę władzy rodzicielskiej nad synem jak i okoliczność odwiedzin syna u ojca. Omawiane świadczenie uzależnione jest bowiem od stałego zamieszkiwania konkretnych członków rodziny z wnioskodawcą a nie od sporadycznego pomieszkiwania.
W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze a pozostających w większości w sprzeczności ze stanem faktycznym i prawnym sprawy oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz.935).