II SA/Wa 847/24

II SA/Wa 847/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-11-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /przewodniczący sprawozdawca/
Dorota Kozub-Marciniak
Sławomir Fularski
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151, art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, Protokolant starszy specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2024 r. sprawy ze skargi T.A. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji oraz ustalenia związku choroby ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu 1. oddala skargę w zakresie ustalenia zdolności do pełnienia służby w Policji; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi T. A. (dalej: "Skarżący") jest orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w W. podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (dalej: "CKL", "Komisja II instancji") z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia służby w Policji, związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu.
Z akt sprawy wynika, że T. A. został skierowany do Wielkopolskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej w P. podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (dalej: "RKL", "Komisja I instancji") w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, a także ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami albo właściwościami służby.
RKL orzeczeniem z dnia [...] września 2023 r. nr [...] , na podstawie art. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz.398), dalej: "ustawa o komisjach lekarskich", oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 2035), dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia 11 października 2018 r.", rozpoznała u Skarżącego:
1) przewlekłe zapalenie krtani - § 31 pkt 2 (kategoria B),
2) obustronny niedosłuch czuciowo-odbiorczy z przewagą ucha lewego; szumy uszne lewostronne - § 20 pkt 4 (kategoria B), § 20 pkt 2 (kategoria B),
3) skrzywienie przegrody nosa bez upośledzenia drożności - § 28 pkt 1 (kategoria A).
W związku z powyższym rozpoznaniem RKL orzekła, iż Skarżący jest zdolny do służby w Policji z ograniczeniem (kategoria zdolności do służby B) oraz trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku.
Jednocześnie RKL nie stwierdziła związku schorzenia albo ułomności (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby. Nadto orzekła, że Skarżącego nie zalicza się do żadnej grupy inwalidzkiej.
W uzasadnieniu RKL wskazała, że orzeczenie wydane zostało po za P. się z dokumentacją kadrową (protokół przebiegu i warunków służby z dnia [...] stycznia 2023 r.) oraz szczegółowej analizie dokumentacji leczniczej. Ustalona kategoria zdolności do służby B oznacza, że schorzenia wymienione w punktach 1 i 2 rozpoznania zmniejszają zdolność fizyczną Skarżącego, a schorzenie wymienione w punkcie 2 stanowi przeszkodę do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. Schorzenie wymienione w punkcie 3 rozpoznania pozostaje bez wpływu na zdolność orzekanego do służby w Policji.
W odwołaniu od powyższego orzeczenia Skarżący wskazał, że jako instruktor strzelań policyjnych pracował na zajmowanym stanowisku od dnia [...] marca 2012 r. do dnia [...] lutego 2023 r. Przez ponad 10 lat realizował strzelania dla słuchaczy kursów policyjnych w Szkole Policji w P.. Były to zajęcia codzienne, na których wykorzystywał średnio od 500 do 1000 sztuk amunicji. Pracował w warunkach szkodliwych, z narażeniem na hałas.
Podniósł, że powstały w związku z tym ubytek słuchu powoduje, że nie słyszy wypowiadanych słów, w szczególności gdy ktoś stoi z jego lewej strony. Jego słuch w dalszym ciągu pogarsza się, co jest niezmiernie uciążliwe w życiu codziennym.
CKL orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] , na podstawie art. 47 ust. 1 pkt. 1 ustawy o komisjach lekarskich, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.
W uzasadnieniu wskazała, że ustalenia orzecznicze RKL są prawidłowe, co potwierdza zgromadzona dokumentacja orzecznicza.
Stwierdziła, że upośledzenie słuchu u Skarżącego istnieje od wielu lat, co wynika z audiogramu dla Medycyny Pracy wykonanego w 2018 r. (Skarżący otrzymał wówczas orzeczenie o zdolności do służby na zajmowanym stanowisku - młodszy wykładowca) oraz z badań Medycyny Pracy wykonanych w 2022 r. (Skarżący otrzymał wówczas orzeczenie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do służby na zajmowanym stanowisku). Termin badania kontrolnego został ustalony na 2026 r. W wykonanych badaniach stwierdzono niedosłuch odbiorczy ucha lewego, laryngolog zalecał służbę w ochraniaczach słuchu.
W aktualnym badaniu audiometrycznym stwierdzono uszkodzenie słuchu stopnia umiarkowanego dla ucha prawego - 45 dB, dla ucha lewego - 57 dB, wyliczone jako średnia arytmetyczna zgodnie ze szczegółowymi objaśnieniami do § 20 pkt 2 i 4 "Wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji (...)", stanowiącego załącznik do rozporządzenia MSWiA z dnia [...] października 2018 r.
Podsumowując CKL wskazała, że uszkodzenie słuchu stopnia umiarkowanego kwalifikuje się do kategorii B zdolności do służby. Brak jest zatem podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Pismem z dnia [...] maja 2024 r. T. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe orzeczenie wnosząc o ponowne skierowanie go do komisji lekarskiej w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia uszczerbku na zdrowiu.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że RKL wydała w dniu [...] września 2023 r. orzeczenie zaoczne, pomimo wyznaczonego na ten dzień terminu stawiennictwa Skarżącego. Wydając ww. orzeczenie RKL nie uznała jego niepełnosprawności oraz uszczerbku na zdrowiu pomimo stwierdzenia, że wymienione schorzenie zmniejsza zdolność fizyczną, a niedosłuch stanowi przeszkodę do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku.
Skarżący wskazał, że powinno przysługiwać mu jednorazowe odszkodowanie za utratę słuchu. Podkreślił, że na stanowisku instruktora strzelań policyjnych pełnił służbę od 2012 r. i już od tego czasu postępował u niego niedosłuch.
Zaznaczył, że pomimo informowania o trudnościach z uzyskaniem dokumentacji medycznej (dotyczącej schorzenia po urazach ręki prawej, skręcenia mięśnia naramiennego do wyrostka barkowego oraz skręcenia stawu łokciowego) na etapie odwołania, nie został wezwany o jej uzupełnienie przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia. Nie wezwano go również do stawiennictwa przed CKL, co skutkowało wydaniem po raz kolejny orzeczenia zaocznego.
Końcowo Skarżący wskazał, że według lekarzy prowadzących występuje u niego upośledzenie słuchu przewodzeniowe i czuciowo-nerwowe, szumy uszne oraz głuchota. Na lewe ucho prawie nie słyszy, co jest skutkiem wieloletniej pracy na stanowisku instruktora strzelania.
W odpowiedzi na skargę CKL wniosła o:
1) odrzucenie skargi w części dotyczącej ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami albo właściwościami służby - jako nienależącej do właściwości sądów administracyjnych,
2) oddalenie skargi w zakresie rozstrzygnięcia o ustaleniu stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby - jako nieuzasadnionej.
Podkreśliła, że orzeczenie w przedmiocie ustalenia kategorii zdolności Skarżącego do służby zostało wydane w następstwie wnikliwej analizy zgromadzonej w sprawie dokumentacji i jest zgodne z wiedzą medyczną oraz obowiązującymi przepisami prawa. Subiektywne odczucia Skarżącego na temat stanu jego zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na wydane w sprawie rozstrzygnięcie.
W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2024 r. Skarżący wskazał, że zaskarżone orzeczenie zawiera pouczenie o skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie zawiera natomiast pouczenia o odwołaniu do sądu powszechnego w zakresie ustalenia schorzeń, ich związku ze służbą i stopnia inwalidztwa. W związku z tym Skarżący wniósł o przekazanie skargi do właściwego sądu powszechnego w części, w jakiej sąd administracyjny uzna właściwość tego sądu.
Nadto Skarżący wskazał, że błędne jest twierdzenie organu, iż uszkodzenie słuchu w stopniu umiarkowanym nie spełnia wymogów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. poz. 1046), dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia [...] maja 2019 r.", w sytuacji, gdy obustronny trwały odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1 kHz, 2 kHz i 3 kHz - jest ujęty w pkt 22 tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia, stanowiącej "Wykaz chorób i schorzeń powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby w Policji". Zatem pomimo prawidłowego ustalenia okoliczności faktycznych co do zakresu uszkodzenia słuchu Skarżącego, organ nie dokonał prawidłowej kwalifikacji schorzenia do przepisów ww. Wykazu.
W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2024 r. Skarżący zarzucił Komisji I i II instancji naruszenie:
- art. 31 ust. 1, art. 32 ust. 1 i art. 47 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich,
- art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 127 § 1 w związku z art. 15 k.p.a. w związku z art. 4 ustawy o komisjach lekarskich,
- art. 136 ust. 1 k.p.a. w związku z art. 4 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 47 ust. 3 ustawy o komisjach lekarskich,
- § 1 w związku z poz. 22 Załącznika nr 1 do rozporządzenia MSWiA z dnia 23 maja 2019 r.,
- § 1 pkt 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Ochrony Państwa (Dz. U. 921), dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia 25 kwietnia 2019 r.
W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wniósł o:
- uchylenie w całości orzeczenia Komisji lekarskiej I i II instancji; ewentualnie uchylenie orzeczenia Komisji lekarskiej II instancji;
- z ostrożności procesowej, w przypadku stwierdzenia przez sąd administracyjny swej niewłaściwości w odniesieniu do orzeczenia w sprawie o ustalenie stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami albo właściwościami służby - o przekazanie sprawy do właściwego sądu powszechnego w tym zakresie; równocześnie Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych z uwagi na brak winy w jej uchybieniu, a to błędnego pouczenia co do trybu składania środka odwoławczego od orzeczenia CKL w zakresie dotyczącym orzeczenia w sprawie o ustalenie stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami albo właściwościami służby,
- zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pisma Skarżący rozwinął powyższe zarzuty przedstawiając dodatkową argumentację na ich poparcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Przechodząc do oceny niniejszej sprawy wskazać należy, że Skarżący zaskarżył w całości orzeczenie CKL z dnia [...] grudnia 2023 r. wydane w przedmiocie zdolności Skarżącego do służby w Policji, związku choroby ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu.
Skarga w części dotyczącej określenia związku choroby ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że orzeczenia komisji lekarskich (czy to wojskowych, czy to podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych) dzielą się na dwie grupy.
Pierwsza z nich obejmuje orzeczenia dotyczące kwestii zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby lub zwolnienia ze służby. Podlegają one zaskarżeniu do sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.
Druga grupa orzeczeń to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą, stopień inwalidztwa oraz określenie uszczerbku na zdrowiu dla celów odszkodowawczych. Podlegają one kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych w odrębnych postępowaniach. Orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie stoi na stanowisku, że do zakresu kognicji sądów administracyjnych nie należy rozpatrywanie skarg na orzeczenia komisji lekarskich stwierdzających związek choroby, inwalidztwa lub uszczerbku na zdrowiu ze służbą (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100, ONSA 2001/2/47). Tego typu orzeczenia mają wyłącznie charakter prejudykatu do ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 93/10 oraz z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 667/08; uchwała NSA z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt OPS 8/9; postanowienia WSA w Warszawie z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1116/17; oraz z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 108/17; CBOSA).
Jak wynika z akt sprawy, Skarżący został skierowany przez Komendanta Szkoły Policji w Pile na badanie w celu ustalenia stanu zdrowia, ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby oraz w celu ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby.
Biorąc zatem pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, że rozpoznawana sprawa w części dotyczącej związku schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby oraz ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby nie ma charakteru sprawy administracyjnej, gdyż zaskarżony akt w ww. części nie mieści się w katalogu aktów prawnych lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. - i jako taki - nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Sąd nie mógł zatem odnieść się do tych zarzutów skargi, które dotyczą nieustalenia przez orzekające w sprawie komisje lekarskie stopnia uszczerbku na zdrowiu.
Jednocześnie wskazać należy, że Sąd nie ma podstaw prawnych do przekazania skargi na orzeczenie CKL z dnia [...] grudnia 2023 r. w części dotyczącej ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby oraz ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu - do sądu powszechnego. Sąd nie ma również podstaw prawnych do rozpatrzenia wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania do sądu powszechnego na ww. orzeczenie CKL w tym zakresie. Zaznaczyć należy, że w przypadku braku pouczenia co do zaskarżenia orzeczenia komisji lekarskiej we wyżej wskazanej części, orzekany może ewentualnie sam wystąpić z takim wnioskiem do właściwego sądu.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd za niedopuszczalną uznał skargę na zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu.
Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej zdolności do służby w Policji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Orzeczenie to zostało wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa.
Podkreślić należy, że tryb postępowania przed komisjami lekarskimi, określony w ww. ustawie, ma charakter szczególny i stanowi lex specialis wobec regulacji zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 851/14, publ. CBOSA). Wynika to z art. 4 ww. ustawy, zgodnie z którym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się wyłącznie w zakresie nieuregulowanym w ustawie.
W sprawie niniejszej wojskowe komisje lekarskie miały obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób zgodny z regulacjami zawartymi w Dziale VI, rozdziale 2 ww. ustawy "Orzekanie przez komisje lekarskie". W ocenie Sądu komisje lekarskie z obowiązku tego wywiązały się prawidłowo.
Podkreślić w tym miejscu należy, że dokonywana przez sądy administracyjne kontrola orzeczeń komisji lekarskich dotyczących zdolności do służby oparta jest wyłącznie na kryterium legalności, tj. ich zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Sądy administracyjne nie mają natomiast kompetencji specjalistycznych do oceny tego rodzaju orzeczeń z punktu widzenia prawidłowości zastosowania przez organy wiedzy medycznej. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt III OSK 726/21 (CBOSA), "sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny merytorycznej trafności skarżonego orzeczenia w zakresie postawionej przez lekarzy diagnozy. Nie posiada bowiem wiedzy specjalistycznej w zakresie medycyny. Ustawodawca tworząc przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie wyposażył sądów administracyjnych w stosowne instrumentarium procesowe, umożliwiające np. przy pomocy opinii biegłych sądowych, dokonywanie merytorycznej oceny diagnozy postawionej przez komisję. W związku z powyższym Sąd nie mógł się wypowiadać co do tego, czy diagnoza postawiona przez komisję lekarską jest merytorycznie poprawna czy też nie".
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę badał więc zaskarżone orzeczenie CKL w części dotyczącej zdolności do służby jedynie pod względem kryterium legalności i stwierdził, że nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
W postępowaniu przed Komisją I instancji stwierdzone zostało u Skarżącego: 1) przewlekłe zapalenie krtani - § 31 pkt 2 (kategoria B), 2) obustronny niedosłuch czuciowo-odbiorczy z przewagą ucha lewego; szumy uszne lewostronne - § 20 pkt 4 (kategoria B), § 20 pkt 2 (kategoria B), 3) skrzywienie przegrody nosa bez upośledzenia drożności - § 28 pkt 1 (kategoria A).
Zgodnie z Załącznikiem do rozporządzenia MSWiA z dnia 11 października 2018r. "Wykaz chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji (...)", do § 31 pkt 2 kwalifikuje się przewlekłe choroby, wady wrodzone i nabyte gardła, krtani, tchawicy upośledzające sprawność ustroju (B/C). Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi, do tego paragrafu należy kwalifikować blizny gardła, krtani, tchawicy, nieżyty błony śluzowej gardła, krtani, przerost migdałków podniebiennych. Kwalifikacja orzecznicza jest uzależniona od stopnia upośledzenia sprawności ustroju. Przewlekłe zapalenie krtani, jak wynika z uzasadnienia RKL, które to stanowisko podzieliła CKL, zostało zakwalifikowane do kategorii B przy uwzględnieniu protokołu przebiegu i warunków służby i szczegółowej analizy dokumentacji leczniczej. Kwalifikacja ta w ocenie Sądu jest prawidłowa, co potwierdza dokumentacja medyczna, w szczególności konsultacja specjalistyczna przeprowadzona dla potrzeb orzeczniczych.
Z kolei do § 20 pkt 2 oraz pkt 4 załącznika do rozporządzenia kwalifikuje się odpowiednio obustronny niedosłuch dla tonów wysokich (B/C), obustronny niedosłuch w paśmie częstotliwości niskich i średnich (B/C). Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 20 pkt 4 kwalifikacji orzeczniczej należy dokonywać na podstawie klasyfikacji uszkodzenia słuchu w paśmie częstotliwości 500Hz, 1000 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz (pasmo mowy): do 25 dB - norma; 25 - 40 dB - lekkie uszkodzenie słuchu; 40 - 70 dB - umiarkowane uszkodzenie słuchu; 70 - 90 dB - znaczne uszkodzenie słuchu; 90 - 120 dB - głębokie uszkodzenie słuchu; powyżej 120 dB - całkowita głuchota. Wartość ubytku słuchu należy wyliczać jako średnią arytmetyczną z czterech progów częstotliwości. Przy ocenie narządu jest wymagane badanie audiometryczne oraz konsultacja laryngologiczna.
Z akt postępowania orzeczniczego wynika, że Skarżący został poddany zarówno badaniu adiometrycznemu, jak i konsultacji laryngologicznej. Średnia arytmetyczna z czterech progów częstotliwości została wyliczona na poziomie 45 dB dla ucha prawego oraz 57 dB dla ucha lewego. Prawidłowo zatem RKL stwierdziła u Skarżącego umiarkowane uszkodzenie słuchu dla tonów niskich i średnich, co kwalifikuje go do kategorii B - zdolny do służby z ograniczeniem, trwale niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku. Podzielając ten pogląd CKL trafnie odwołała się do aktualnych badań audiometrycznych przeprowadzonych w toku postępowania oraz wyniku konsultacji specjalistycznej.
Do § 28 pkt 1 załącznika do rozporządzenia kwalifikuje się skrzywienie przegrody nosa nieupośledzające drożności nosa lub nieznacznie upośledzające (A). Kwalifikacja do tej kategorii zdolności do służby stanowi odzwierciedlenie przeprowadzonych badań i wyniku konsultacji specjalistycznej. Przepis ten, w stosunku do funkcjonariuszy Policji, przewiduje wyłącznie kategorię A - zdolny do służby.
W świetle powyższego brak jest podstaw do uznania za błędne stanowiska CKL co do określenia kategorii zdolności Skarżącego do służby - B. Jak już wyżej wskazano, Sąd nie ma uprawnień do oceny postawionej diagnozy zatem nie mógł kwestionować rozpoznanego u Skarżącego schorzenia, w tym w oparciu o załączone do odwołania wyniki badań. Sąd oceniał natomiast kwalifikację rozpoznania dokonaną w oparciu o przepisy załącznika do rozporządzenia MSWiA z dnia 11 października 2018 r. Kwalifikację tę Sąd ocenił jako prawidłową.
Brak jest zatem podstaw do uznania, by wydając zaskarżone orzeczenie CKL naruszyła przepisy ww. ustawy o komisjach lekarskich oraz rozporządzenia MSWiA z dnia 11 października 2018 r. Nie można również stwierdzić, że w postępowaniu zakończonym zaskarżonym orzeczeniem doszło do naruszenia powołanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym przepisów dotyczących prowadzenia postępowania wyjaśniającego (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.). Orzeczenia w sprawie zostały wydane w oparciu o zgromadzoną dokumentację medyczną, w tym w oparciu o wyniki badań i konsultacje specjalistyczne, które doprowadziły Komisje lekarskie do trafnego wniosku, że Skarżący jest zdolny do służby z ograniczeniem, trwale niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia jest w ocenie Sądu wystarczające z punktu widzenia wymogów określonych w art. 39 w związku z art. 47 ust. 3 ww. ustawy.
Z tej przyczyny Sąd uznał, że zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej ustalenia zdolności do służby, oceniane - jak już wskazywano - wyłącznie pod względem kryterium legalności, jest prawidłowe.
Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - jak w punkcie 2 sentencji wyroku.