II SA/Wa 799/24

II SA/Wa 799/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-08-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Kozub-Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wymierzenie grzywny -art.154 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.S. na niewykonanie punktu 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt II SAB/Wa 382/23 w przedmiocie kosztów sądowych postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić M.S. cały uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 (słownie: sto) złotych.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 382/23 zobowiązał Wójta Gminy M. do rozpoznania wniosku skarżącego M. S. z dnia [...] lutego 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt 1), stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2) oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt 3).
Prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 25 stycznia 2024 r.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie ww. wyroku, wnosząc o wymierzenie organowi grzywny. Skarżący podniósł, że organ pomimo upływu 14-dniowego terminu, zakreślonego przez Sąd, nie wykonał wyroku tj. nie przekazał skarżącemu kwoty 100 złotych tytułem kosztów postępowania. Po wniesieniu w dniu 7 lutego 2024 r. wezwania do wykonania wyroku, organ wciąż nie wykonał wyroku we wskazanym zakresie, nie zwrócił się do skarżącego o udostępnienie danych do przelewu. Skarżący dodał, iż organ dysponował jego adresem więc mógł przekazać zwrot kosztów za pośrednictwem operatora pocztowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skarżący pomimo wniesienia wezwania do zwrotu kosztów postępowania, nie wskazał sposobu w jaki organ miał wywiązać się z tego zobowiązania. Skarżący nie podał numeru konta. Jeśli chodzi zaś o adres skarżącego to istniała rozbieżność w adresach, które widniały na pismach skarżącego. Zdaniem organu, skarżący nie wykazał dobrej woli aby rozwiązać zaistniały problem. Wzywał jedynie organ telefonicznie do wypłaty zasądzonej kwoty, złożył ponaglenie, a następnie skargę do Sądu. Ostatecznie jednak organ przekazał skarżącemu zasądzoną kwotę 100 złotych za pośrednictwem operatora pocztowego. Tym samym organ wywiązał się z obowiązku, jaki spoczywał na nim w związki z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 382/23 i nie pozostaje w bezczynności.
W replice na odpowiedź na skargę skarżący podtrzymał zarzuty i wnioski skargi, a także dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na podstawie art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (§ 1 pkt 1). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Przyjęte w polskim porządku prawnym pozytywne określenie właściwości sądów administracyjnych oznacza, że skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna tylko na formy działania, względnie zaniechania organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-9, § 2a i art. 4 P.p.s.a., jak również w przepisach szczególnych. A contrario, skarga na inne formy działania lub zaniechania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W myśl art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Na wstępie należy podkreślić, że z treści skargi wynika, że jej przedmiotem nie jest niewykonanie wyroku Sądu uwzględniającego skargę na bezczynność ad meritum, lecz konkretnie niewykonanie przez organ rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie 3 wyroku z dnia 26 października 2023 r. Zarówno w skardze, w odpowiedzi na nią oraz w replice skarżącego, strony koncentrują się jedynie na kwestii kosztów sądowych zasądzonych w rzeczonym wyroku. Strony nie poruszają nawet kwestii wykonania przez organ punktu 1 przedmiotowego wyroku, w którym Sąd zobowiązał organ do udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej w zakreślonym terminie.
Stąd Sąd przyjął, iż skarga z dnia [...] kwietnia 2024 r. wniesiona została na niewykonanie punktu 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt II SAB/Wa 382/23. Sąd uznał, że skarga w tym zakresie podlega odrzuceniu.
Przede wszystkim, nie stanowi podstawy prawnej egzekwowania postanowienia o kosztach postępowania norma wywiedziona z art. 154 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny, natomiast zgodnie z treścią art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Norma wynikająca z art. 154 § 1 P.p.s.a. nie nadaje się do odpowiedniego stosowania względem postanowień w przedmiocie kosztów postępowania. Przepisy P.p.s.a. regulują sądowoadministracyjną kontrolę działań organów podejmowanych w zakresie administracji publicznej, a nie w zakresie roszczeń cywilnych między stronami, nawet jeżeli roszczenia mają źródło w orzeczeniach sądów administracyjnych. Stąd też niewykonanie bądź nieprawidłowe wykonanie przez organ prawomocnego postanowienia w przedmiocie kosztów nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postepowania cywilnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 1550 ze zm.; dalej: K.p.c.). po stwierdzeniu przez sąd administracyjny prawomocności orzeczenia (por. T. Woś [w:] T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2016 r., pkt 17 komentarza do art. 154 P.p.s.a., wraz z przytoczonym orzecznictwem).
Postanowienie, w którym sąd orzeka o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, stanowi oddzielny względem wyroku tytuł egzekucyjny
w rozumieniu przepisów K.p.c. Zgodnie z art. 776 K.p.c. podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy. Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 777 § 1 pkt 1 in principio K.p.c. tytułem egzekucyjnym jest prawomocne orzeczenie sądu, w tym prawomocne postanowienie w przedmiocie kosztów.
W związku z powyższym prawomocne postanowienie sądu administracyjnego, aby nadawało się do egzekucji, powinno co do zasady zostać zaopatrzone w tytuł wykonawczy (wyjątek stanowią np. grzywny orzeczone w postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z normą wynikającą z art. 228 P.p.s.a.).
Na podstawie art. 781 § 2 K.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowym, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą - sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony.
Z tych względów, skargę należało odrzucić jako niepodlegającą kognicji sądów administracyjnych.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. jak w pkt 1 sentencji. Zwrot wpisu od skargi (pkt 2) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 1 pkt 1). Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2).