II SA/WA 686/23

II SA/Wa 686/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /przewodniczący/
Dorota Kozub-Marciniak
Piotr Borowiecki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2061
art. 17 ust. 4
Ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego
Dz.U. 2002 nr 42 poz 368
art. 23 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 21 ust. 6 pkt 3
Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, Protokolant specjalista Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odprawy mieszkaniowej oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi D. S. (dalej: "Skarżący") jest decyzja Prezesa Agencji Mienia Wojskowego (dalej: "Prezes AMW", "organ II instancji") z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w Z. (dalej: "Dyrektor OR AMW", "organ I instancji") z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] o uchyleniu decyzji własnej z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] z dnia [...] marca 2022 r. o wypłacie odprawy mieszkaniowej (punkt 1) i odmowie wypłaty odprawy mieszkaniowej (punkt 2).
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] grudnia 2021 r. st. sierż. D. S. złożył do Dyrektora OR AMW wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej wskazując, że członkami jego rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r., poz. 1623 ze zm.), dalej: "ustawa o zakwaterowaniu", są: małżonka - E. S., córka - W. S., syn - R. M.. Podał również, że zajmuje lokal mieszkalny pozostający w zasobie Agencji Mienia Wojskowego (dalej: "AMW") położony przy ul. J. [...] (przyznany decyzją Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] ) oraz, że zarówno on jak i jego małżonka nie otrzymali: ekwiwalentu pieniężnego, odprawy mieszkaniowej, pomocy finansowej oraz nie skorzystali z prawa do zajmowania lokalu mieszkalnego w zamian za odprawę mieszkaniową i nie nabyli lokalu mieszkalnego od Skarbu Państwa, AMW albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia.
W dniu [...] grudnia 2021 r. Skarżący złożył do organu I instancji: 1) umowę sprzedaży oraz ustanowienia hipoteki (akt notarialny, repertorium A nr [...] z dnia 2[...] września 2021 r.), z której treści wynika, że Skarżący nabył wraz z żoną E. S. - z majątku wspólnego i do majątku wspólnego, na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej - nieruchomość położoną w gminie M., stanowiącą działkę nr [...]o powierzchni 0,1000 ha oraz udział wynoszący 2/24 części nieruchomości stanowiącej działkę [...] o powierzchni 0,2203 ha; 2) oświadczenie R. M. z dnia [...] grudnia 2021 r., że w dniu [...] listopada 2021 r. zamieszkiwał i aktualnie zamieszkuje wspólnie z D. S. w M. przy ul. J. M. [...] i nie zawarł związku małżeńskiego; 3) wyciąg z rozkazu personalnego Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] lutego 2005 r. o jego powołaniu do zawodowej służby wojskowej w korpusie szeregowych zawodowych.
Decyzją z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] Dyrektor OR AMW orzekł o wypłacie D. S. odprawy mieszkaniowej w wysokości 219.955,05 złotych.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Skarżący złożył w dniu [...] grudnia 2021 r. wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej. Żołnierz pełnił zawodową służbę wojskową jako służbę kontraktową na stanowisku mechanik - spawacz w Jednostce Wojskowej Nr [...] w M. Rozkazem personalnym Dowódcy [...] Brygady Zmechanizowanej z dnia [...] września 2021 r. nr [...] został zwolniony z zawodowej służby wojskowej ze stanowiska służbowego oznaczonego stopniem wojskowym starszy szeregowy. W dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej Skarżący posiadał [...] lat 9 miesięcy i 21 dni wysługi, od której jest uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową. Skarżący zamieszkuje w kwaterze położonej w M. przy ul. J. M. [...] będącej w zasobach Agencji Mienia Wojskowego, którą po wypłacie odprawy jest zobowiązany zwolnić. Kwotę odprawy ustalono w następujący spoób: 12 m2 x 4 normy x 1,66 x 5.112,00 zł/m2 x 18 lat x 3% = 219.955,05 zł.
Wobec niewniesienia odwołania powyższa decyzja stała się ostateczna.
W dniu [...] kwietnia 2022 r. Skarżący został wezwany, w terminie do dnia [...] maja 2022 r., do opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...], w M. przy ul. J. M. [..] Lokal nie został opróżniony, co skutkowało skierowaniem przez Dyrektora OR AMW do Sądu Rejonowego w M. pozwu o opróżnienie przez D. S., E. S., R. M. oraz małoletnią W. S. ww. lokalu mieszkalnego. Wezwana do udziału w postępowaniu Gmina M. - jako interwenient uboczny, w dniu [...] września 2022 r. wniosła do Sądu, w przypadku orzeczenia eksmisji pozwanych, o orzeczenie o braku ich uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu. W dniu [...] września 2022 r. Skarżący wystąpił do organu I instancji o czasowe wstrzymanie czynności eksmisyjnych do czasu zakończenia budowy domu jednorodzinnego uznając jednocześnie zasadność pozwu. Organ I instancji negatywnie rozpoznał wniosek.
W toku ustaleń w sprawie, pismem z dnia [...] września 2022 r. nr [...] organ I instancji wystąpił do Gminy Miejskiej G. i informację, czy D. S. lub jego małżonka E. S. wykupili lokal mieszkalny z bonifikatą na terenie powiatu głogowskiego. W odpowiedzi, w piśmie z dnia [...] września 2022 r. nr [...] Gmina podała, że sprzedała D. i E. S., w dniu [...] października 2008 r., lokal mieszkalny położony w G. przy ul. S. [...], na podstawie umowy użytkowania wieczystego i sprzedaży lokalu oraz udziału z budynku wielolokalowym (rep. "A" nr [...] ) i udzieliła 85% bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Postanowieniem z dnia [...] października 2022 r. nr [...] Dyrektor OR AMW, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 5 oraz art. 149 § 1 ustawy z dnia 14c czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), dalej: "k.p.a.", wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2022 r. nr [...]o wypłacie odprawy mieszkaniowej
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że zakup przez D. i E. S. lokalu mieszkalnego od Gminy Miejskiej G. z bonifikatą i nieujawnienie tego faktu we wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej są nowymi okolicznościami faktycznymi istniejącymi w dniu wydania decyzji o wypłacie odprawy. Okoliczności te były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy wypłaty odprawy mieszkaniowej i nie były znane organowi w dacie wydanie decyzji. Dodatkowo podał, że oświadczenie złożone przez Skarżącego we wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej, w świetle danych powziętych w dniu [...] września 2022 r. od Gminy G., zawiera nieprawdziwe informacje, na podstawie których organ wydał decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej. Z tej przyczyny uznał, że zaistniały przyczyny wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a.
W piśmie z dnia 14 października 2022 r. Skarżący zwrócił się do organu I instancji o wystąpienie do Gminy G. w celu udzielenia szczegółowych informacji dotyczących warunków nabycia w dniu [...] października 2008 r. lokalu mieszkalnego nr 2 w G. przy ul. S. [...]. Podał, że mieszkanie było komunalne, a prawo do bonifikaty przysługiwało jego żonie, natomiast on nie miał prawa do nabycia (zakupu) mieszkania z bonifikatą. Wyjaśnił również, że we wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej przekazał informacje według swojej najlepszej wiedzy, gdyż osobiście nigdy żadna bonifikata na zakup mieszkania nie została mu przyznana, ani też z niej nie skorzystał.
W piśmie z dnia 24 października 2022 r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, podtrzymał wniosek o udzielenie szczegółowych informacji przez Gminę oraz wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka R. M., celem wykazania, że w dniu wystąpienia przez Skarżącego o odprawę mieszkaniową informował pracownicę OR AMW o bonifikacie udzielonej E. S. przez Gminę Miejską G. oraz przedstawił akt notarialny - umowę sprzedaży (zakupu) lokalu przy ulicy S. [...] w G..
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] , organ I instancji odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów oraz dopuścił dowód z zeznań R. M. jako świadka na okoliczność, czy w dniu wystąpienia przez Skarżącego o odprawę mieszkaniową informował on pracownicę OR AMW o bonifikacie udzielonej E. S. przez Gminę G. oraz przedstawił akt notarialny - umowę sprzedaży (zakupu) lokalu przy ul. S. [...] w G..
W dniu 28 listopada 2022 r. R. M. oświadczył: "Nie pamiętam czy był to styczeń czy luty tego roku. Przyjechałem z tatą, który dawał dwa akty notarialne. Tata zapytał czy może dać dwa akty notarialne a pracownica powiedziała, że może być nawet pięć aktów. Na pytanie organu, świadek odpowiada: akty dotyczyły ziemi w Kuźniku - dom w budowie oraz ten dom w G.. Na pytanie organu świadek odpowiedział: tak byłem razem z tatą w dniu złożenia wniosku. Byłem w styczniu lub lutym, dokładnie nie pamiętam, było to rok temu. Złożyłem w siedzibie oddziału zaświadczenie ze szkoły o nauce w P..
Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...]Dyrektor OR AMW, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a., uchylił decyzję własną z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] o wypłacie odprawy mieszkaniowej w kwocie 219,955,05 złotych i odmówił wypłaty odprawy mieszkaniowej.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wypłacił Skarżącemu odprawę mieszkaniową, jednakże w toku postępowania o eksmisję uzyskał informację, że w dniu [...] października 2008 r. Gmina G. sprzedała D. i E. S. lokal mieszkalny położony w G. przy ul. S. [...] i udzieliła 85% bonifikaty od ceny jego sprzedaży. Okoliczność ta jest istotna i nowa w zakończonym postępowaniu o wypłacie odprawy, co uzasadniało wznowienie postępowania. Podał, że wykup lokalu od gminy z bonifikatą stanowi negatywną przesłankę do wypłaty odprawy mieszkaniowej.
W odwołaniu od powyższej decyzji D. S., reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucił:
1) naruszenie art. 7, art. 77 k.p.a. w związku z art. [...] ust. 3 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2061 ze zm.), dalej: "ustawa o AMW" poprzez:
- brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i w rezultacie przyjęcie, że Skarżący skorzystał z bonifikaty, podczas gdy bonifikaty udzielono E. S. zanim zawarła małżeństwo ze Skarżącym,
- dowolną, zamiast swobodnej, ocenę zeznań świadka - R. M., jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy; tymczasem świadek zeznał, że Skarżący informował AMW przed złożeniem wniosku w przedmiocie odprawy mieszkaniowej, że nabył wraz z żoną mieszkanie w G., jednakże pracownik AMW uznał ten fakt za nieistotny dla uzyskania odprawy mieszkaniowej z uwagi na to, iż osobą uprawnioną do bonifikaty była E. S., a nie Skarżący, a w konsekwencji uzyskał on odprawę mieszkaniową, do której był uprawniony,
2) naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w związku z art. [...] ust. 3 ustawy o AMW poprzez jego zastosowanie i wznowienie postępowania w sprawie wypłaty Skarżącemu odprawy mieszkaniowej, podczas gdy nowo ujawniony dowód odnosi się do faktu przyznania bonifikaty E. S. przed zawarciem przez nią małżeństwa ze Skarżącym, i nie stanowi przez to wprost o skorzystaniu z bonifikaty przez Skarżącego (albowiem formalnie beneficjentką bonifikaty była jego żona),
3) z daleko posuniętej ostrożności naruszenie art. 9 k.p.a. w związku z art. [...] ust. 3 ustawy o AMW poprzez niepoinformowanie Skarżącego, iż fakt udzielenia bonifikaty E. S. , zanim zawarła związek małżeński ze Skarżącym świadczy o skorzystaniu z bonifikaty przez Skarżącego, a tym samym wyłącza uprawnienie Skarżącego do wypłaty odprawy mieszkaniowej,
4) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, z zaniechaniem kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania - poprzez faktyczne pominięcie zgłaszanej przez Skarżącego okoliczności, że:
- bonifikaty udzielono E. S. zanim zawarła z nim związek małżeński, i w rezultacie błędne uznanie, iż wobec Skarżącego wystąpiła przesłanka wykluczająca wypłatę odprawy mieszkaniowej,
- Skarżącemu udzielono informacji, iż fakt zakupu mieszkania za środki z bonifikaty udzielonej E. S. nie ma znaczenia w sprawne o wypłatę odprawy mieszkaniowej Skarżącemu i w konsekwencji:
- błędne ustalenie, że Skarżący skorzystał z bonifikaty, co miało wyłączać jego uprawnienie do odprawy mieszkaniowej, podczas gdy bonifikaty udzielono E. S. zanim zawarła związek małżeński ze Skarżącym, i w rezultacie bonifikata stanowiła jej majątek osobisty,
5) naruszenie art. 7b k.p.a. w związku z art. [...] ust. 3 ustawy o AMW poprzez brak współdziałania, względnie przez spóźnione współdziałanie Dyrektora OR AMW z Urzędem Miejskim w G., które nastąpiło dopiero po decyzji o wypłacie Skarżącemu odprawy mieszkaniowej, i w konsekwencji doprowadziło do takiej sytuacji, że o wyłączeniu uprawnienia Skarżącego do wypłaty odprawy mieszkaniowej organ I instancji powziął informację dopiero po wypłacie tej odprawy,
7) art. 9 ust. 1 lit. c ustawy o zakwaterowaniu poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że wobec Skarżącego ziściła się przesłanka wyłączająca uprawnienie do wypłaty odprawy mieszkaniowej.
W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...]Prezes AMW, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ II instancji powołał art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a., art. 23 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 9, a także art. 47 ust. 1, 2, 7 ustawy o zakwaterowaniu. Wskazał na przesłanki wyłączające dopuszczalność realizacji prawa do zakwaterowania, a w związku z tym również do wypłaty odprawy mieszkaniowej określone w art. 21 ust. 6 pkt 1 - 5 ustawy o zakwaterowaniu.
Wskazał, że Skarżący składając wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej w punkcie 5 wniosku podał, że zarówno on, jak i małżonka nie otrzymali: ekwiwalentu pieniężnego, pomocy finansowej, odprawy mieszkaniowej, ani prawa do zajmowania lokalu mieszkalnego w zamian za odprawę, nie nabyli lokalu mieszkalnego od Skarbu Państwa, Agencji Mienia Wojskowego albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia.
Dodatkowo Skarżący własnoręcznie podpisał w dniu [...] grudnia 2021 r. powzięte od organu I instancji pouczenie m.in. w zakresie: braku prawa do odprawy mieszkaniowej, "gdy on lub jego małżonek nabyli lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia; art. 65 § 1 k.w. "kto umyślnie wprowadza w błąd organ państwowy lub instytucję upoważnioną z mocy ustawy do legitymowania co do tożsamości własnej lub innej osoby co do swego obywatelstwa, zawodu, miejsca zatrudnienia lub zamieszkania, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny"; art. 271 § 3 w związku z § 1 k.k., z którego wynika, że funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
W tej samej dacie, w odrębnym oświadczeniu podał również: "pod rygorem skutków prawnych, że on lub jego małżonka nie nabyli lokalu mieszkalnego od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia i nie posiadają tytułu własności żadnej nieruchomości mieszkalnej (lokalu mieszkalnego) i ponownie podpisał się pod dodatkowym pouczeniem o dyspozycji art. 65 § 1 art. 271 § 3 w związku z § 1 k.k.
W tej sytuacji, zdaniem organu II instancji, organ I instancji zasadnie ww. oświadczenia przyjął i uznał na ich podstawie, że negatywna przesłanka z art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu nie zaistniała, co skutkowało wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2022 r. nr [...].
Wobec uzyskania informacji od Gminy G. o nabyciu przez Skarżącego i jego małżonkę w dniu [...] października 2008 r. lokalu mieszkalnego położonego w G. przy ul. S. [...] z 85% bonifikatą od ceny sprzedaży lokalu, organ I instancji zobowiązany był wznowić postępowanie i uchylić ww. decyzję i orzec o odmowie wypłaty odprawy mieszkaniowej. Okoliczność nabycia ww. lokalu stanowi bowiem przesłankę negatywną z art. 21 ust. 6 pkt 3 w związku z art. 23 ust. 9 pkt 1 ustawy o zakwaterowaniu, która wyłącza wypłatę żołnierzowi zawodowemu odprawy mieszkaniowej, a jednocześnie jest to okoliczność nowa, nieznana organowi I instancji w dacie wydania ww. decyzji, mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a więc spełniająca przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Wskazał, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a., bowiem organ I instancji prawidłowo uznał, że pismo Gminy G. w zakresie nabycia - z bonifikatą - przez małżonków S. ww. lokalu mieszkalnego jest wystarczającym dowodem na brak uprawnień Skarżącego do wypłaty odprawy mieszkaniowej. Dodatkowo Gmina podała numer księgi wieczystej (...), której treść potwierdza m.in. że lokal mieszkalny nr 2 w G. przy ul, S. [...] jest własnością małżonków na zasadzie współwłasności ustawowej majątkowej małżeńskiej. W księdze jest ujawnione roszczenie Gminy o zwrot zwaloryzowanej bonifikaty. Z tych powodów, zdaniem organu II instancji, gromadzenie dalszych dowodów w sprawie, aby ustalić - jak żąda tego Skarżący - który z małżonków miał "bezpośrednio" prawo do bonifikaty, jest zupełnie nieistotne. Istotne jest samo nabycie lokalu z bonifikatą. Okoliczności faktyczne sprawy ustalone na mocy ww. dowodów, których wiarygodności Skarżący nie zakwestionował jednoznacznie potwierdzają, kto i od kogo nabył lokal mieszkalny nr 2 w G. przy ul. S. [...], jak i to, że nabycie wiązało się z udzieloną przez Gminę bonifikatą. W ocenie organu II instancji wskazane dowody stanowiły podstawę to tego, aby organ I instancji wznowił sprawę i orzekł co do istoty.
Odnosząc się twierdzeń Skarżącego, że rzekomo informował on pracownika OR AMW, iż małżonka skorzystała z bonifikaty przy nabyciu lokalu od gminy, organ II instancji podkreślił, że w punkcie 5c wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej Skarżący podał, że zarówno on, jak i jego małżonka, takiego lokalu nie nabyli. Nadto w dniu [...] grudnia 2021 r. Skarżący podpisał pouczenie odnośnie braku prawa do odprawy mieszkaniowej w sytuacji, gdy Skarżący lub jego małżonek nabyli lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia, pod rygorem skutków prawnych. Wypłata odprawy mieszkaniowej Skarżącemu nastąpiła z powodu jego nieprawdziwego oświadczenia, nie zaś jakichkolwiek braków w postępowaniu organu I instancji.
Zdaniem organu II instancji nieuzasadnione są również zarzuty naruszenia art. 8 i 9 k.p.a. oraz zarzut braku współdziałania organu I instancji z Gminą G. po złożeniu przez Skarżącego wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej. Skarżący otrzymał odprawę mieszkaniową, gdyż złożył oświadczenie niezgodnie z prawdą, a nie dlatego, że organ I instancji nie wystąpił do Gminy G.. Przyjęcie tezy, że organ I instancji ma występować do jednostki samorządu terytorialnego byłoby równoznaczne z obowiązkiem wystąpienia do każdej takiej jednostki na terytorium RP. W konsekwencji czyniłoby to wypłatę odprawy mieszkaniowej wprost niemożliwą i rażąco naruszałoby zasadę szybkości postępowania określoną w art. 12 k.p.a.
Zdaniem organu II instancji nie ma racji Skarżący twierdząc, że organ I instancji winien "z urzędu" oceniać oświadczenia żołnierza złożone we wniosku o odprawę mieszkaniową jako wadliwe. Tylko przy takim założeniu istniałaby ewentualna podstawa dodatkowego postępowania dowodowego mającego na celu zdobycie przeciwdowodu. W istocie jest przeciwnie, co wynika również z treści art. 47 ust. 7 ustawy o zakwaterowaniu stanowiącego, że proces w zakresie wypłaty odprawy mieszkaniowej został przygotowany w taki sposób, aby odbiurokratyzować postępowanie administracyjne by mogło zostać przeprowadzone szybko i prosto. Posłużono się stąd formularzami dokumentów, w tym zawartymi w nich oświadczeniami żołnierzy odnoszącymi skutek prawny.
Podsumowując organ II instancji stwierdził, że ustalone okoliczności obligowały organ I instancji do zastosowania negatywnej przesłanki wynikającej z art. 21 ust. 6 pkt 3 w związku z art. 23 ust. 9 pkt 1 ustawy o zakwaterowaniu. Organ I instancji zasadnie wznowił postępowanie i wydał prawidłowe rozstrzygnięcie na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.
Pismem z dnia [...] marca 2023 r. D. S., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Prezesa AMW z dnia [...] lutego 2023 r. zarzucając naruszenie:
- art. 8 i 9 k.p.a. poprzez niepoinformowanie Skarżącego przez organ I instancji, oraz zaaprobowanie tego faktu przez organ II instancji, że przyznanie bonifikaty E. S. , a następnie - zakup lokalu mieszkalnego w G., wyłącza prawo do wypłaty odprawy mieszkaniowej w sytuacji, gdy Skarżący zobowiązał się przekazać organowi stosowny akt notarialny, co zostało zapisane w oświadczeniu Skarżącego z dnia [...] grudnia 2021 r., więc nie może być mowy o intencjonalnym wprowadzeniu organu w błąd, przy czym wpływ powyższego naruszenia przejawia się w niniejszej sprawie zaniechaniem przez organ zwrócenia się do Prezydenta G. (Gminy G.) celem ustalenia ewentualnego zakupu przez Skarżącego lokalu z bonifikatą pomimo zgłoszonego przez Skarżącego faktu, że jest właścicielem kilku nieruchomości oraz mimo zobowiązania się przez Skarżącego do przekazania organowi aktów notarialnych dokumentujących nabycie tej nieruchomości - co w oczywisty sposób powinno wywołać po stronie organu tę reakcję, aby wystąpić do Prezydenta G. (Gminy G.) o udzielenie stosownej informacji - zwłaszcza iż organ finalnie zwrócił się do Urzędu Miejskiego w G., lecz po fakcie, to znaczy już po wypłacie Skarżącemu odprawy mieszkaniowej,
- art. 7b k.p.a. w związku z art. [...] ust. 3 ustawy o AMW poprzez brak współdziałania organu I instancji z Prezydentem Miasta G. (Gminą G.) w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy kiedykolwiek wcześniej tak Skarżący, jak i ewentualnie jego żona, nabyli lokal z bonifikatą, przy czym wpływ wyżej sygnalizowanych naruszeń objawia się w tym, że organ I instancji, co zaaprobował organ II instancji, wznowił postępowanie w oparciu o informację, która mogłaby być temu organowi znana, gdyby zadośćuczynił zasadzie ogólnej z art. 7b k.p.a.,
- art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przez jego zastosowanie i wznowienie postępowania w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej,
- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy przez organ II instancji zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych.
W motywach skargi Skarżący wskazał w szczególności, że o ile faktycznie złożył oświadczenie, że ani on ani jego żona nie nabyli mieszkania z bonifikatą, to nie było intencją Skarżącego poświadczenie nieprawdy - dlatego zobowiązał się dostarczyć do OR AMW akt notarialny (zostało to zapisane u dołu jego oświadczenia, złożonego na formularzu, z dnia [...] grudnia 2021 r.). Jakkolwiek oceniać Skarżącego, nie łączył Skarbu Państwa z jednostką samorządu terytorialnego, którą - w tym wypadku - była (jest) Gmina G.. Stąd Skarżący, zapytany o wykup lokalu z bonifikatą od Skarbu Państwa, odpowiedział przecząco.
Podniósł, że wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej, wraz z załącznikami, złożył osobiście w siedzibie OR AMW. Informował wówczas, że dysponuje kilkoma aktami notarialnymi, nie tylko zatem aktem notarialnym dotyczącym nieruchomości w Kuźniku, na której aktualnie realizuje budowę własnego domu. Jest więc zasadnym twierdzenie, że skoro w siedzibie organu I instancji stawiła się osoba wyraźnie niezorientowana w przesłankach wypłaty (i przesłankach wyłączających wypłatę) odprawy mieszkaniowej, informująca o posiadaniu kilku nieruchomości, to organ powinien z urzędu poczynić niezbędne ustalenia - zwłaszcza poprzez zwrócenie się do Prezydenta G. (Gminy G.) - co de facto organ uczynił, lecz dopiero po wypłacie odprawy mieszkaniowej, poniekąd "naprawiając" swój błąd.
Skarżący podkreślił, że jeżeli zasada umacniania zaufania obywatela do władzy publicznej oznacza, że organ administracji powinien prowadzić postępowanie w sposób mający na celu realizację innych zasad postępowania administracyjnego w możliwie największym stopniu, to nie można przyjąć, że zaniechanie przez organ czynności tak oczywistej jak zwrócenie się do miejscowo właściwego organu, odpowiadającego za udzielenie ewentualnej bonifikaty, świadczyło o realizacji zasady z art. 8 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Prezes AMW wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 5 lipca 2023 r., wniesionym tytułem repliki na odpowiedź na skargę, Skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wskazał nadto, że organ I instancji wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sytuacji, gdy okoliczność, na którą się powołał nie była nowa. Podkreślił, że w dniu złożenia wniosku o odprawę mieszkaniową przedstawił pracownicy OR AMW dwa akty notarialne, w tym również akt notarialny dotyczący nieruchomości w G.. Zatem już w dacie złożenia wniosku organ I instancji dysponował ww. dowodem, lecz nie zapoznał się z nim. Obecnie zaś organ obciąża Skarżącego skutkami wadliwego procedowania.
Nadto Skarżący podniósł, że pracownica OR AMW, która przyjmowała jego wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej, była protokolantką w trakcie przesłuchania R. M. O ile przesłanki wyłączenia od udziału w sprawie przypisuje się merytorycznym członkom organów administracji publicznej, o tyle nie można tracić z pola widzenia, że pracownica ta w postępowaniu przed AMW występowała nie tylko jako protokolantka, lecz również jako świadek, toteż była obecna przy przesłuchaniu innego świadka w tej samej sprawie.
W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2024 r. Skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Ponownie podkreślił, że przy okazji osobistego stawiennictwa w OR AMW udostępnił akt notarialny dotyczący nabycia lokalu mieszkalnego w G., co niezaprzeczalnie świadczy o oczywistej intencji Skarżącego aby umożliwić organowi I instancji wszechstronne zorientowanie się w okolicznościach sprawy. Gdyby intencją Skarżącego było wprowadzenie organu w błąd, dla zatajenia przesłanki wykluczającej wypłatę odprawy mieszkaniowej, to nie przedstawiłby on dokumentu, z którego tę przesłankę dało się prima facie wyprowadzić.
Skarżący podkreślił, że postępowanie przed organem I instancji nie czyni zadość zasadzie wywodzonej z art. 8 k.p.a. w sytuacji, gdy organ przedstawione przez Skarżącego dokumenty zignorował, ciężarem negatywnych konsekwencji obciążając Skarżącego. Organ nie zweryfikował informacji przekazanych przez Skarżącego, nie zweryfikował również ksiąg wieczystych w celu ustalenia czy Skarżący jest właścicielem innych nieruchomości.
Skarżący zauważył, że organ I instancji oparł się wyłącznie na oświadczeniu złożonym przez oznaczenie odpowiedniego pola na formularzu wniosku, mimo realnej możliwości zbadania dostarczonych przez Skarżącego dokumentów. Co istotne, Skarżący zaznaczył na formularzu wniosku określone pola na wyraźne wskazanie pracownicy OR AMW, która poinstruowała go jak wypełnić formularz.
Skarżący podkreślił, że organ I instancji zaniechał współdziałania z Prezydentem Miasta G.. Takie współdziałanie nastąpiło dopiero po wydaniu decyzji o wypłacie odprawy mieszkaniowej z dnia [...] marca 2022 r., na etapie postępowania w sprawie eksmisji z lokalu w M., co świadczy o pobieżnym rozpatrzeniu stanu faktycznego sprawy zakończonej wydaniem ww. decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
W myśl art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem niE.żności zaskarżonego aktu lub czynności.
Skarga oceniana w świetle powyższych przepisów nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] lutego 2023r. nr [...]oraz utrzymana nią w mocy decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego AMW w Z. z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] zostały wydane w postępowaniu wznowieniowym wszczętym przez organ I instancji z urzędu postanowieniem z dnia [...] października 2022 r. nr [...]
Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte którąkolwiek z wad kwalifikowanych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 16 § 1 k.p.a. zasady trwałości decyzji administracyjnych. Procedura tego nadzwyczajnego trybu określona została przepisami art. 145 - 152 k.p.a.
Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony, przy czym wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a - 145b następuje tylko na żądanie strony. Stosownie do art. 149 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1). Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2).
Z kolei art. 151 § 1 k.p.a. wskazuje, że organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. wydaje decyzję rozstrzygającą co do istoty sprawy z punktu widzenia przyczyn wznowienia. Mianowicie, organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.); uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b, i wydaje decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.); zaś w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (art. 151 § 2 k.p.a.).
Jako podstawę wznowienia postępowania organ I instancji wskazał art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. Przepisy te stanowią, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
Jak wskazał organ II instancji w zaskarżonej decyzji, w sytuacji, gdy postępowanie o możliwości popełnienia przez Skarżącego przestępstwa jest w toku, wystarczającym i koniecznym do prowadzenia przedmiotowej sprawy jest art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przepis ten znajduje zastosowanie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe. Po drugie "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej. Po trzecie "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję. Co istotne dla spełnienia trzeciej z ww. przesłanek nie ma znaczenia, czy ujawnione okoliczności lub dowody nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotnie w wyniku zaniedbań, czy z innych powodów. Warunkiem wznowienia postępowania jest w tym przypadku jedynie to, aby nowa okoliczność czy dowód, miały istotne znaczenie dla sprawy i istniały w dniu wydania decyzji, przy czym nie były znane organowi, który wydał decyzję (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2012r., sygn. akt II OSK [...] 8/11, publ. CBOSA). Istnienie relE.ntnych okoliczności faktycznych lub dowodów, a także wiedzę o nich organu administracji, ocenia się wedle stanu na dzień wydania kwestionowanej w postępowaniu wznowieniowym decyzji ostatecznej.
Jak wynika z akt sprawy przedmiotem wznowienia postępowania jest ostateczna decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego AMW w Z. z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] o wypłacie D. S. odprawy mieszkaniowej w kwocie 219.955,05 złotych.
Jako podstawę faktyczną wznowienia postępowania organ I instancji wskazał okoliczność powzięcia informacji z Urzędu Miejskiego w G., że D. i E. S. w dniu [...] października 2008 r. nabyli od Gminy Miejskiej G. lokal mieszkalny położony przy ul. S. [...] na podstawie umowy użytkowania wieczystego i sprzedaży lokalu oraz udziału w budynku wielolokalowym (Rep. A nr [...] 122/08) oraz, że Gmina udzieliła bonifikaty w wysokości 85% od ceny sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego.
W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r., poz. 2061 ze zm.) odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47, przysługuje żołnierzowi zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, z wyjątkiem żołnierza, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4a zamieszkałemu w kwaterze, o ile nabył on prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej. Stosownie do treści art. 47 ust. 2 ww. ustawy, dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na ostatnie miejsce pełnienia służby, wydaje decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej nie później niż w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku. Wydanie decyzji następuje po złożeniu wniosku, oświadczenia żołnierza o stanie rodzinnym na dzień wskazany przez żołnierza, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 4-6 oraz przedstawieniu co najmniej jednego z dokumentów wymienionych w art. 47 ust. 2 pkt 1-4, w tym m.in. decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wraz z zaświadczeniem o wysłudze lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową, wydanym przez właściwy organ wojskowy, jaką żołnierz zawodowy będzie posiadał w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Natomiast w myśl art. 47 ust. 5 ww. ustawy żołnierzowi zawodowemu, w stosunku do którego wydano ostateczną decyzję o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, na jego wniosek złożony przed zwolnieniem ze służby, wydaje się decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej, przyjmując do obliczenia wartość przysługującego lokalu mieszkalnego, ilość norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej służby wojskowej w dniu wskazanym przez żołnierza, niezależnie od ilości norm należnych żołnierzowi w dniu jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, oraz wskaźnika ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego oddanego do użytkowania w kwartale poprzedzającym kwartał, w którym decyzja o zwolnieniu stała się ostateczna, określonego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 4-6. W przypadku uchylenia decyzji o zwolnieniu żołnierza i dalszego pełnienia służby, odprawa ponowna i jej wyrównanie za pozostały okres nie przysługuje.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 23 ust. 9 ustawy o zakwaterowaniu odprawa mieszkaniowa nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu oraz osobom, o których mowa w ust. 3, jeżeli żołnierz: 1) skorzystał z uprawnień w przypadkach określonych w ust. 6 i art. 21 ust. 6; 2) został zwolniony z czynnej służby wojskowej na skutek skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego; 3) został zwolniony z czynnej służby wojskowej na skutek orzeczenia wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym (...).
Treść art. 21 ust. 6 pkt 1-5 ww. ustawy zawiera katalog przesłanek negatywnych, które wyłączają dopuszczalność realizacji prawa do zakwaterowania (prawa do odprawy mieszkaniowej). I tak, stosownie do 21 ust. 6 pkt 3 ww. ustawy żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje prawo do zakwaterowania m.in. w sytuacji, gdy on lub jego małżonek nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia. Przepis ten nie precyzuje żadnych innych okoliczności, w których doszło do nabycia lokalu mieszkalnego, takich jak czas nabycia (przed wstąpieniem do zawodowej służby wojskowej lub po wstąpieniu) czy sposób nabycia (do majątku wspólnego lub odrębnego), zaś jedynie w sposób wyczerpujący wskazuje podmioty od których nabycie na preferencyjnych warunkach pozbawia żołnierza zawodowego tak prawa do zakwaterowania, jak i prawa do odprawy mieszkaniowej.
Z akt sprawy bezspornie wynika, że Skarżący złożył wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej podając w punkcie 5 wniosku, że zarówno on, jak i jego małżonka nie nabyli lokalu mieszkalnego od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia. Podpisał również pouczenie co do okoliczności, w których nie przysługuje odprawa mieszkaniowa (k. 1 i 3 akt admin.) oraz oświadczenie pod rygorem skutków prawnych, że on lub jego małżonka nie nabyli lokalu mieszkalnego od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia i nie posiadają tytułu własności żadnej nieruchomości mieszkalnej (k. 4 verte akt admin.). Organ I instancji miał zatem podstawy do tego aby przyjąć, że w dacie wydania decyzji z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] negatywna przesłanka z art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu nie zaistniała. O tym, że Skarżący i jego małżonka wykupili lokal mieszkalny położony w G. przy ul. S. [...] z 85% bonifikatą od ceny sprzedaży, organ I instancji powziął wiadomość na podstawie informacji organu gminy z dnia 26 września 2022 r. nr [...] (k. 48 akt admin.). Gmina podała, że sprzedała D. i E. S. - w dniu [...] października 2008 r. - lokal mieszkalny położony w G. przy ul. S. [...], na podstawie umowy użytkowania wieczystego i sprzedaży lokalu oraz udziału w budynku wielolokalowym (rep. A nr [...] ) i udzieliła 85% bonifikaty. Gmina podała również nr księgi wieczystej, której treść potwierdza, że ww. lokal mieszkalny jest własnością Skarżącego i jego małżonki na zasadach współwłasności ustawowej małżeńskiej majątkowej. W tych okolicznościach, wbrew argumentom podnoszonym przez Skarżącego w toku postępowania, nieistotne jest, który z małżonków miał bezpośrednie prawo do bonifikaty. Kluczowy jest natomiast sam fakt nabycia ww. lokalu w tej właśnie formie od jednostki samorządu terytorialnego.
W świetle powyższego spełniona została przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. w sprawie wyszła na jaw nowa okoliczność faktyczna - wynikająca z ww. informacji Gminy G.. Okoliczność ta istniała w dniu wydania decyzji ostatecznej o wypłacie odprawy mieszkaniowej; okoliczność ta nie była znana organowi I instancji, który wydał ww. decyzję; w świetle powołanych wyżej przepisów okoliczność ta jest istotna dla rozstrzygnięcia sprawy. W tym stanie rzeczy organ I instancji prawidłowo wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2022 r. o wypłacie odprawy mieszkaniowej i na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 23 ust. 9 pkt 1 i art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu uchylił tę decyzję oraz odmówił Skarżącemu wypłaty odprawy mieszkaniowej. Decyzję tę prawidłowo utrzymał w mocy organ II instancji.
Powyższej oceny nie podważają zarzuty podniesione w skardze oraz w kolejnych pismach procesowych składanych na etapie postępowania sądowego.
Nieuzasadniony jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez niepoinformowanie Skarżącego przez organ I instancji, że przyznanie małżonce Skarżącego bonifikaty i zakup lokalu mieszkalnego w G. wyłącza prawo do wypłaty odprawy mieszkaniowej. Jak wskazano bowiem powyżej Skarżący w dniu [...] grudnia 2021 r. został dwukrotnie pouczony o tym, że odprawa mieszkaniowa nie przysługuje gdy żołnierz zawodowy lub jego małżonek nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji Mienia Wojskowego albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia ("Oświadczenie dodatkowe k. 3 akt admin; "Oświadczenie żołnierza zawodowego" - k. 4 verte akt admin.). W jednym i w drugim przypadku Skarżący oświadczył, że nie nabył lokalu mieszkalnego od Skarbu Państwa, Agencji Mienia Wojskowego albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia. Argumenty Skarżącego zawarte w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2024 r., że zakreślił określone pola we wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej "na wyraźne wskazanie pracownicy OR AMW" nie znajdują żadnego odzwierciedlenia w aktach sprawy i nie były podnoszone na etapie postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją.
Ponadto, jakkolwiek pod "Oświadczeniem żołnierza zawodowego" znajduje się informacja o tym, że Skarżący "niezwłocznie dostarczy (...) akt notarialny (...)", to jednak z akt sprawy nie wynika, aby informacja ta dotyczyła aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia [...] października 2008 r., z którego wynikałoby, że Skarżący i jego małżonka nabyli od Gminy G. lokal mieszkalny położony w G. przy ul. S. [...] z 85% bonifikatą od ceny sprzedaży, a ponadto nie wynika, że ten właśnie akt notarialny został do organu złożony. Do akt sprawy został natomiast złożony przez Skarżącego akt notarialny z dnia [...] września 2021 r. Rep. A nr [...] dotyczący nabycia innej nieruchomości.
Skarżący podnosił w skardze, a następnie w piśmie procesowym z dnia 5 lipca 2023 r. i z dnia [...] stycznia 2024 r., że składając wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej informował organ, że dysponuje kilkoma aktami notarialnymi, a także, że przedstawił (udostępnił) pracownicy OR AMW dwa akty notarialne, w tym akt dotyczący nieruchomości lokalowej położonej w G. przy ul. S. [...]. Argumentacja ta nie znajduje jednak odzwierciedlenia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Z żadnego dokumentu, w tym z protokołu z zeznań świadka (k. 75 akt admin.), nie wynika, że taka okoliczność miała miejsce. W konsekwencji argumentacja ta nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Kluczowa w sprawie pozostaje natomiast treść oświadczeń Skarżącego złożonych wraz z ww. wnioskiem (że ani on sam, ani jego małżonka nie nabyli lokalu mieszkalnego od Skarbu Państwa, Agencji Mienia Wojskowego albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia) oraz to, że Skarżący faktycznie nie złożył do akt sprawy ww. aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. dotyczącego nabycia ww. nieruchomości w G.. Nie uczynił tego ani w dniu [...] grudnia 2021 r., tj. w dacie złożenia wniosku o wypłatę odprawy mieszkaniowej, ani w dniu [...] grudnia 2021 r., tj. w dacie złożenia do akt sprawy aktu notarialnego dotyczącego innej nieruchomości i pozostałych dokumentów (k. 22-30 akt admin.).
Nie można też podzielić stanowiska Skarżącego zawartego w piśmie z dnia [...] stycznia 2024 r., że organ "obarcza Skarżącego odpowiedzialnością za wypłatę odprawy mieszkaniowej" a jednocześnie nie zbadał stanu faktycznego sprawy i nie ustalił w toku postępowania o wypłatę odprawy mieszkaniowej, że w sprawie zaistniała przesłanka wyłączająca wypłatę tego świadczenia. Organ bowiem, w sytuacji gdy stwierdził podstawę do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2022 r., miał obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania. Postępowanie to zostało przeprowadzone prawidłowo, a powyższa argumentacja Skarżącego nie znajduje uzasadnienia tak w sferze okoliczności faktycznych, jak i prawnych, o czym była już mowa powyżej. Zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. jest nieuzasadniony.
Bez istotnego znaczenia pozostaje również podnoszona przez Skarżącego okoliczność, że pracownik organu I instancji przyjmujący wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej sporządzał również protokół z przesłuchania świadka - R. M. w postępowaniu wznowieniowym. Ani opisane powyżej okoliczności złożenia ww. wniosku, ani treść zeznań świadka (k. 75 verte akt admin.) w żaden sposób bowiem nie podważają zasadności wznowienia postępowania, ani rozstrzygnięcia podjętego przez organ I instancji w przedmiocie uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2022 r. i odmowy wypłaty odprawy mieszkaniowej.
W świetle powyższego nie ma żadnych podstaw do tego, aby zarzucać organowi naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i wywodzić, że okoliczność nabycia ww. nieruchomości z bonifikatą była organowi znana, co miałoby skutkować wyłączeniem możliwości wznowienia postępowania na ww. podstawie prawnej.
Nie ma również podstaw do tego, aby czynić organowi zarzut braku współdziałania z Gminą G. w sprawie ustalenia kwestii nabycia od Gminy lokalu mieszkalnego przez Skarżącego i jego małżonkę z bonifikatą. Okoliczność nabycia ww. lokalu mieszkalnego wyszła na jaw dopiero w toku postępowania w sprawie opróżnienia kwatery przyznanej Skarżącemu, położonej w miejscowości M. przy ul. M. [...]. Okoliczność ta, potwierdzona przez Gminę G., prawidłowo stanowiła podstawę wznowienia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Nieuzasadniony jest tym samym zarzut naruszenia art. 7b k.p.a. w związku z art. [...] ust. 3 ustawy o Agencji Mienia Wojskowego, a także art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Nieuzasadniony jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ II instancji art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2022 r. Organ II instancji prawidłowo bowiem zaakceptował rozstrzygnięcie jak i uzasadnienie zawarte w ww. decyzji z powodów powyżej przedstawionych.
Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zarzuty i wnioski skargi oraz późniejszych pism procesowych oceny tej nie podważają.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.