Orzeczenie · 2012-05-09

II SA/Wa 66/12

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2012-05-09
NSAAdministracyjneŚredniawsa
ABWsłużbaekwiwalent za urlopurlop dodatkowyzwolnienie ze służbypostępowanie administracyjnenieważność decyzjipowaga rzeczy osądzonej

Sprawa dotyczyła wniosku M.S. o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za dodatkowy urlop wypoczynkowy po zwolnieniu ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Szef ABW odmówił wypłaty, argumentując, że przepisy ustawy o ABW (art. 128 ust. 1 pkt 2) nie przewidują takiego świadczenia dla funkcjonariuszy zwolnionych na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 7 ustawy (niestawienie się przed komisją lekarską). Skarżący podnosił zarzuty naruszenia przepisów KPA, Konstytucji RP oraz prawa unijnego, w tym dyrektywy o czasie pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Szefa ABW. Sąd uznał, że sprawa jest tożsama podmiotowo i przedmiotowo z wcześniejszym postępowaniem zakończonym prawomocną decyzją z 2009 r., która również dotyczyła ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 KPA, sprawa rozstrzygnięta ostateczną decyzją nie może być ponownie rozpoznawana. Sąd stwierdził zatem nieważność decyzji organu, uznając, że organ nie powinien był ponownie merytorycznie rozpatrywać sprawy objętej powagą rzeczy osądzonej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Wskazuje na konieczność przestrzegania zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) w postępowaniu administracyjnym i sądowo-administracyjnym. Podkreśla, że organ nie może ponownie rozpatrywać sprawy, która została już prawomocnie zakończona.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy ABW i kwestii ekwiwalentu za urlop, ale ogólna zasada prawna ma szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy organ administracji publicznej może ponownie rozpatrzyć sprawę, która została już prawomocnie rozstrzygnięta ostateczną decyzją?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie może ponownie rozpatrywać sprawy, która została już prawomocnie rozstrzygnięta ostateczną decyzją, gdyż stanowi to przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 KPA.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził tożsamość podmiotową i przedmiotową między sprawą rozstrzygniętą prawomocną decyzją z 2009 r. a sprawą zakończoną zaskarżoną decyzją. Obie sprawy dotyczyły ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy (w tym dodatkowy) wynikający ze zwolnienia ze służby i opierały się na wykładni art. 128 ust. 1 pkt 2 ustawy o ABW.

Czy funkcjonariuszowi ABW zwolnionemu ze służby na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 7 ustawy o ABW przysługuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dodatkowy?

Odpowiedź sądu

Sąd nie rozstrzygnął tej kwestii merytorycznie, stwierdzając nieważność decyzji z powodu tożsamości sprawy z wcześniejszym rozstrzygnięciem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kwestia ta była już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia, w którym organ odmówił wypłaty ekwiwalentu, a rozstrzygnięcie to zostało ostatecznie utrzymane w mocy przez NSA. W związku z tym, sąd nie badał zasadności merytorycznej argumentów skarżącego dotyczących prawa do ekwiwalentu.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Stwierdzono nieważność
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...].

Przepisy (8)

Główne

u. ABW i AW art. 128 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

Przepis ten nie przewiduje wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy (w tym dodatkowy) dla funkcjonariuszy zwalnianych na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 7 ustawy.

KPA art. 156 § par. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

Jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji jest to, że sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną.

PPSA art. 145 § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

PPSA art. 134 § par. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

KPA art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

KPA art. 127 § § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

PUSA art. 1 § § 1 i § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

PPSA art. 152

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Tożsamość sprawy rozstrzygniętej ostateczną decyzją z dnia [...] września 2009 r. z obecnym postępowaniem, co stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 KPA.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów KPA, Konstytucji RP oraz prawa UE, w tym prawa do ekwiwalentu za urlop dodatkowy, nie zostały merytorycznie rozpatrzone przez sąd z uwagi na stwierdzenie nieważności postępowania.

Godne uwagi sformułowania

Sąd dopatrzył się występowania tożsamości postępowań wywołanych ww. wnioskami strony. • Identyczna jest treść praw, będących przedmiotem wcześniejszego i obecnego postępowania. • W sytuacji gdy na dzień wydawania w niniejszej sprawie decyzji w dniu [...] sierpnia 2011 r. w obrocie prawnym funkcjonowała już ostateczna i prawomocna decyzja z dnia [...] września 2009 r., rozstrzygająca tożsamą podmiotowo i przedmiotowo problematykę, organ nie powinien już rozstrzygać sprawy merytorycznie.

Skład orzekający

Andrzej Góraj

przewodniczący sprawozdawca

Ewa Kwiecińska

członek

Eugeniusz Wasilewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wskazuje na konieczność przestrzegania zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) w postępowaniu administracyjnym i sądowo-administracyjnym. Podkreśla, że organ nie może ponownie rozpatrywać sprawy, która została już prawomocnie zakończona."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy ABW i kwestii ekwiwalentu za urlop, ale ogólna zasada prawna ma szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej (powaga rzeczy osądzonej) w kontekście administracyjnym, co jest istotne dla prawników. Choć fakty są specyficzne, zasada prawna jest uniwersalna.

Organ administracji nie może ignorować prawomocnych orzeczeń: Sąd stwierdza nieważność decyzji z powodu powagi rzeczy osądzonej.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst