II SA/Wa 647/23

II SA/Wa 647/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Łukasz Krzycki
Mateusz Rogala
Sławomir Antoniuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne
Ochrona danych osobowych
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1781
art. 160 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (t. j.)
Dz.U. 2016 poz 922
art. 18 ust. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.
Dz.U. 2016 poz 720
art. 33 ust. 1 i ust. 2
Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej - tekst jedn.
Dz.U. 2010 nr 127 poz 858
art. 1 pkt 34
Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz niektórych innych ustaw
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Sędzia WSA Łukasz Krzycki Asesor WSA Mateusz Rogala Protokolant starszy specjalista Ewa Kielak-Niedźwiedzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku oddala skargę
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (Prezes UODO) decyzją z [...] stycznia 2023 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, z późn. zm.); zwanej dalej K.p.a. w zw. z art. 160 ust. 1 i 2 ustawy z dnia i 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781) oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922, z późn. zm.), po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z [...] grudnia 2022 r. nr [...] o odmowie uwzględnienia skargi K. O. oraz reprezentowanych przez niego: L. Z., B. D., P. K. oraz W. D. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania ich danych osobowych przez [...]Bank S.A. z siedzibą w W. polegające na udostępnieniu danych osobowych na rzecz Izby Administracji Skarbowej w W. (poprzednio Urząd Kontroli Skarbowej).
W toku postępowania organ ustalił następujący stan faktyczny.
Do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (obecnie Urząd Ochrony Danych Osobowych) wpłynęła skarga K. O. oraz reprezentowanych przez niego: L. Z., B. D., P. K. oraz W. D.; zwanych skarżącymi na nieprawidłowości w procesie przetwarzania ich danych osobowych przez [...]Bank S.A. z siedzibą w W. polegające na udostępnieniu danych osobowych na rzecz Urzędu Kontroli Skarbowej (UKS), obecnie Izby Administracji Skarbowej w W. (IAS).
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z [...] stycznia 2018 r. odmówił K. O. działającemu we własnym imieniu oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących uwzględnienia wniosku.
Po rozpoznaniu wniosku stron o ponowne rozpatrzenie sprawy stron Prezes UODO decyzją z [...] stycznia 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Od powyższego rozstrzygnięcia K. O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który prawomocnym wyrokiem z 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 570/19 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że "Rozpoznając sprawę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UODO rozpatrzy ją w całokształcie i rozstrzygnie co do całości żądania, a zatem nie tylko o zgodności z prawem udostępnienia przez Bank Urzędowi Kontroli Skarbowej danych osobowych K. O., ale także danych osobowych pozostałych stron tego postępowania administracyjnego, tj. L. Z., B. D., P. K. i W. D.. Organ odniesie się przy tym do poszczególnych zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku twierdzenia, że podstawę udostępnienia danych osobowych, w tym danych osób trzecich, stanowił art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, organ wskaże dokładnie, w odniesieniu do każdej osoby, której to postępowanie administracyjne dotyczy, przepisy prawa, które w jego ocenie stanowiły podstawę udostępnienia. Ustaleń w tym zakresie organ dokona na dzień, w którym udostępnienie Banku nastąpiło. Uzasadnienie decyzji powinno spełniać wymogi art. 107 § 3 K.p.a. i nie pozostawiać wątpliwości dlaczego organ podjął taką a nie inną decyzję".
W toku przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania wyjaśniającego Prezes UODO ustalił następujący stan faktyczny:
1. K. O. podniósł, że w związku z postępowaniem kontrolnym, powołując się na art. 33a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U z 2016 r. poz. 720), zwanej dalej u.k.s., Dyrektor UKS w W., zwany dalej Dyrektorem UKS, pismem z [...] marca 2010 r. wezwał Bank do udzielenia "informacji za okres od grudnia 2004 r. do grudnia 2008 r. w zakresie wydruków historii rachunków bankowych (...) z uwzględnieniem sald, a także dokonywanych wpłat lub wypłat w formie gotówki bądź przelewu wraz z określeniem osób dokonujących ww. operacji oraz w przypadku przelewów międzybankowych z podaniem danych kontrahenta". K. O. wskazał, że Bank pismem z [...] kwietnia 2010 r. przekazał na rzecz UKS "informację o fakcie, że posiadam w tym banku konto osobiste oraz udostępnił organowi podatkowemu zestawienie operacji zawierające, w formie elektronicznej (płyta CD), wszystkie informacje dotyczące czynności bankowych na moim prywatnym rachunku w żądanym okresie łącznie z danymi adresowymi osób trzecich". Według K. O. doszło w ten sposób do ujawnienia tajemnicy bankowej. K. O. zwrócił się do Banku o wyjaśnienie, na jakiej podstawie prawnej udostępniono dane z jego prywatnego konta oraz dane osobowe (w tym adresowe) osób trzecich. Bank w odpowiedzi powołał art. 33 ust. 1 u.k.s. w brzmieniu obowiązującym na dzień udostępnienia jego danych osobowych, tj. [...] kwietnia 2010 r. K. O. zakwestionował tę podstawę prawną, podnosząc, że "nowelizacja ta została ogłoszona kilka miesięcy po fakcie przekazania przez [...]Bank żądanych przez organ podatkowy informacji" (dowód: skarga K. O. z [...] kwietnia 2014 r. wraz z załącznikami).
2. W dniu [...] czerwca 2014 r. do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga P. K. na udostępnienie jego danych osobowych "w związku z ujawnieniem przez [...]Bank informacji objętych tajemnicą bankową z historii osobistego rachunku bankowego w 2007 i 2008". P. K. wskazał: "Sprawa dotyczy moich osobistych przelewów na prywatne konto K. O., członka mojej rodziny (...) i właśnie historię jego osobistego rachunku bankowego wraz z moimi danymi [...]Bank w kwietniu 2010 r. przekazał urzędowi skarbowemu pomimo faktu, że nie byłem podmiotem kontrolowanym czyli stroną tego postępowania podatkowego" (dowód: skarga Pana P. K. z dnia [...] czerwca 2014 r. wraz z załącznikiem).
3. Bank przetwarza dane osobowe K. O. na podstawie umowy zawartej [...] lipca 2004 r. o prowadzenie bankowych rachunków oszczędnościowo-rozliczeniowych wraz z umową o korzystanie z kart płatniczych (dowód: pismo Banku z [...] stycznia 2015 r. wraz z załącznikami, pismo Banku z [...] kwietnia 2015 r. wraz z załącznikami).
4. Dyrektor UKS w złożonych w sprawie wyjaśnieniach podał, że UKS przetwarza dane osobowe K. O. w zakresie pełnej historii jego rachunku bankowego zawierającej informacje o czynnościach bankowych na tym rachunku w okresie grudzień 2004 r. - grudzień 2008 r., w zbiorze "Ewidencja kontroli skarbowych i akcyzowych" w związku z postępowaniami kontrolnymi prowadzonymi za ww. okres w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okresy: od grudnia 2004 r. do grudnia 2005 r., od stycznia do grudnia 2006 r., od stycznia do grudnia 2007 r. i od stycznia do grudnia 2008 r. Wskazano: "Wobec stwierdzenia w toku postępowań kontrolnych prowadzonych wobec K. O., że dokonywał transakcji na portalu aukcyjnym Allegro zaistniała konieczność ustalenia czy wpłaty dokonywane na konto bankowe kontrolowanego dotyczą przelewów prywatnych, czy związanych z niezgłoszoną działalnością na Allegro. W związku z tym, że nie otrzymano od kontrolowanego żadnych merytorycznych informacji, istotnych dla sprawy celem ustalenia stanu faktycznego, konieczna była konfrontacja dokonanych transakcji z wpłatami na rachunek bankowy kontrolowanego" (dowód: pismo Dyrektora UKS z [...] czerwca 2016 r. wraz z załącznikami).
5. Pismem z [...] marca 2010 r. Dyrektor UKS, na podstawie art. 33a ust. 1 i 2 u.k.s., w związku z prowadzonymi wobec K. O. postępowaniami kontrolnymi w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okresy: od grudnia 2004 r. do grudnia 2005 r., od stycznia do grudnia 2006 r., od stycznia do grudnia 2007 r. i od stycznia do grudnia 2008 r. zwrócił się do Banku z prośbą "o przekazanie informacji za okres od grudnia 2004 r. do grudnia 2008 r. w zakresie wydruków historii rachunków bankowych w wersji elektronicznej i papierowej należących do K. O. - z uwzględnieniem sald, a także dokonywanych wpłat lub wypłat w formie gotówki bądź przelewu wraz z określeniem osób dokonujących ww. operacji oraz w przypadku przelewów międzybankowych z podaniem danych kontrahenta. Przesłanką uzasadniającą niniejsze żądanie jest konieczność uwzględnienia w postępowaniu wszystkich dowodów mogących przyczynić się do wyjaśnienia wątpliwości zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (...) w związku z art. 31 ust. 1 i 2 ww. ustawy o kontroli skarbowej. Na podstawie przepisu art. 33a ustawy o kontroli skarbowej w zw. z art. 287 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa w dniu 15 lutego 2010 r. kontrolowany odmówił przyjęcia dokumentów dot. wszczęcia postępowań kontrolnych, nie wyraził zgody na udzielenie ww. informacji oraz nie upoważnił organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji finansowych o udostępnienie wskazanych informacji" (dowód: pismo Dyrektora UKS z [...] czerwca 2016 r. wraz z załącznikami).
6. Bank pismem z [...] kwietnia 2010 r. przekazał na rzecz Dyrektora UKS informację o ww. rachunku bankowym posiadanym przez skarżącego w Banku oraz wskazał: "Ze względu na bardzo dużą ilość transakcji przeprowadzonych w żądanym okresie na ww. rachunku w załączeniu przesyłam zestawienie operacji w żądanym okresie w formie elektronicznej (płyta CD, plików 7)" (dowód: pismo Banku z dnia [...] stycznia 2015 r. wraz z załącznikami, pismo Banku z [...] kwietnia 2015 r. wraz z załącznikami, pismo Dyrektora UKS z [...] czerwca 2016 r. wraz z załącznikami).
7. Bank w złożonych wyjaśnieniach wskazał, że "wprowadzona w lipcu 2010 r. nowelizacja art. 33 ust. 1 u.k.s. miała na celu usunięcie wątpliwości co do zakresu przekazywanych przez banki urzędom kontroli skarbowej informacji. W stanie prawnym zaistniałego zdarzenia ukształtowana została praktyka udzielania informacji w zakresie kwestionowanym przez skarżących. Nowelizacja przepisów ostatecznie i jednoznacznie potwierdziła prawidłowość tej praktyki wprowadzając wprost zapis o uprawnieniu organów kontroli skarbowej do żądania od banków informacji o przepływach na rachunkach, o odbiorcach i nadawcach tych przepływów". Bank wskazał: "przekazana przez Urząd [UKS] informacja o fakcie odmowy przyjęcia przez skarżącego [...] lutego 2010 r. wszelkich dokumentów związanych z postępowaniem kontrolnym uwierzytelniona przez organ administracji rządowej, była w naszej ocenie w 2010 r. wystarczającym dowodem, o którym mowa w przepisach ustawy o kontroli skarbowej. Informacja ta zawarta była wprost w wezwaniu skierowanym do Banku - spełnione więc zostały przesłanki uprawniające Bank do udzielenia żądanych przez organ kontroli skarbowej informacji". Dyrektor UKS wyjaśnił, że dane osobowe reprezentowanych przez skarżącego osób: L. Z., B. D., P. K. i W. D. zostały pozyskane przez UKS od Banku w związku z wpłatami dokonywanymi na rachunek bankowy skarżącego oraz są przetwarzane przez UKS w zbiorze "Ewidencja kontroli skarbowych i akcyzowych" w zakresie ww. wpłat w związku z prowadzonymi wobec K. O. postępowaniami kontrolnymi (pismo Dyrektora UKS z [...] czerwca 2016 r. wraz z załącznikami).
8. Na podstawie z art. 160 ust. 4 i 5 oraz art. 232 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., zwany dalej Dyrektorem lAS, stał się administratorem danych osobowych, których administratorem był Dyrektor UKS (dowód: notatka służbowa z dnia 21 czerwca 2017 r. wraz z załącznikami).
9. lAS wskazała, że pozyskała dane osobowe L. Z. [...] marca 2017 r., na podstawie art. 232 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, w celach archiwizacyjnych oraz że UKS pozyskał dane osobowe L. Z. [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 33a ust. 1 pkt. 1 i 2 u.k.s. oraz [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 13b ust. 2 u.k.s. w celu realizacji kontroli skarbowej. Zakres danych osobowych dotyczących L. Z. pozyskanych przez UKS i przejętych przez lAS przedstawia się następująco: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu, adres e-mail, nazwa użytkownika pod jaką zarejestrowano konto w serwisie Allegro, dane o zawartych transakcjach, numer rachunku bankowego (dowód: pismo Dyrektora lAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
10. IAS wskazała, że aktualnie przetwarza dane osobowe L. Z. na podstawie art. 47b ustawy z dnia 16 listopada 2016 r, o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2020 poz. 505 ze zm.), zwanej dalej ustawą o KAS, w celach archiwizacyjnych. Zakres danych osobowych dotyczących L. Z. przetwarzanych przez lAS przedstawia się następująco: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu, adres email, nazwa użytkownika pod jaką zarejestrowano konto w serwisie Allegro, dane o zawartych transakcjach, numer rachunku bankowego. Dane osobowe L. Z. przetwarzane przez lAS zawarte są w zarchiwizowanych aktach spraw kontroli skarbowej. Akta posiadają kategorię 10 letniego okresu przechowywania licząc od daty dokumentu najpóźniej wytworzonego. Planowany czas zniszczenia ww. akt to okres od 2026 r. do 2028 r. (dowód: pismo Dyrektora lAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
11. L. Z. nie zwracał się do Izby Administracji Skarbowej w W. z żądaniem usunięcia jego danych osobowych (dowód: pismo Dyrektora lAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
12. IAS wskazała, że pozyskała dane osobowe B. D. [...] marca 2017 r., na podstawie art. 232 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, w celach archiwizacyjnych oraz że UKS pozyskał dane osobowe B. D. w [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 33a ust. 1 pkt. 1 i 2 u.k.s. oraz [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 13b ust. 2 u.k.s. w celu realizacji kontroli skarbowej. Zakres danych osobowych dotyczących B. D., pozyskanych przez UKS i przejętych przez lAS przedstawia się następująco: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu, adres e-maił, nazwa użytkownika pod jaką zarejestrowano konto w serwisie Allegro, dane o zawartych transakcjach, numer rachunku bankowego, imiona rodziców, nazwisko panieńskie matki, nr PESEL, data urodzenia, informacja o stanie cywilnym (dowód: pismo Dyrektora LAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
13. IAS wskazała, że aktualnie przetwarza dane osobowe B. D. na podstawie art. 47b ustawy o KAS w celach archiwizacyjnych. Zakres danych osobowych dotyczących B. D. przetwarzanych przez lAS przedstawia się następująco: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu, adres e-mail, nazwa użytkownika pod jaką zarejestrowano konto w serwisie Allegro, dane o zawartych transakcjach, numer rachunku bankowego. Dane osobowe B. D. przetwarzane przez lAS zawarte są w zarchiwizowanych aktach spraw kontroli skarbowej. Akta posiadają kategorię 10-letniego okresu przechowywania licząc od daty dokumentu najpóźniej wytworzonego. Planowany czas zniszczenia ww. akt to okres od 2026 r. do 2028 r. (dowód: pismo Dyrektora lAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
14. B. D. nie zwracała się do lAS z żądaniem usunięcia jej danych osobowych (dowód: pismo Dyrektora AIS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
15. IAS wskazała, że pozyskała dane osobowe P. K. [...] marca 2017 r., na podstawie art. 232 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, w celach archiwizacyjnych oraz że UKS pozyskał dane osobowe P. K. w [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 33a ust. 1 pkt. 1 i 2 u.k.s. oraz [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 13b ust. 2 u.k.s. w celu realizacji kontroli skarbowej. Zakres danych osobowych dotyczących P. K., pozyskanych przez UKS i przejętych przez lAS przedstawia się następująco: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu, adres e-mail, nazwa użytkownika pod jaką zarejestrowano konto w serwisie Allegro, dane o zawartych transakcjach, numer rachunku bankowego (dowód: pismo Dyrektora lAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
16. IAS wskazała, że aktualnie przetwarza dane osobowe P. K. na podstawie art. 47b ustawy o KAS w celach archiwizacyjnych. Zakres danych osobowych dotyczących P. K. przetwarzanych przez lAS przedstawia się następująco: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu, adres e-mail, nazwa użytkownika pod jaką zarejestrowano konto w serwisie Allegro, dane o zawartych transakcjach, numer rachunku bankowego. Dane osobowe P. K. przetwarzane przez lAS w W. zawarte są w zarchiwizowanych aktach spraw kontroli skarbowej. Akta posiadają kategorię 10 letniego okresu przechowywania licząc od daty dokumentu najpóźniej wytworzonego. Planowany czas zniszczenia ww. akt to okres od 2026 r. do 2028 r. (dowód: pismo Dyrektora lAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
17. IAS wskazała, że P. K. nie zwracał się do lAS z żądaniem usunięcia jego danych osobowych (dowód: pismo Dyrektora AIS z [...] października 2020 r, wraz z załącznikiem).
18. IAS wskazała, że pozyskała dane osobowe W. D. [...] marca 2017 r., na podstawie art. 232 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, w celach archiwizacyjnych oraz, że UKS pozyskał dane osobowe W. D. [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 33a ust. 1 pkt. 1 i 2 u.k.s. oraz [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 13b ust. 2 u.k.s. Zakres danych osobowych dotyczących W. D., pozyskanych przez UKS i przejętych przez lAS przedstawia się następująco: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu, adres e-mail, nazwa użytkownika pod jaką zarejestrowano konto w serwisie Allegro, dane o zawartych transakcjach, numer rachunku bankowego (dowód: pismo Dyrektora lAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
19. lAS wskazała, że aktualnie przetwarza dane osobowe W. D. na podstawie art. 47b ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej w celach archiwizacyjnych. Zakres danych osobowych dotyczących W. D. przetwarzanych przez lAS przedstawia się następująco: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu, adres e-mail, nazwa użytkownika pod jaką zarejestrowano konto w serwisie Allegro, dane o zawartych transakcjach, numer rachunku bankowego. Dane osobowe W. D. przetwarzane przez lAS zawarte są w zarchiwizowanych aktach spraw kontroli skarbowej. Akta posiadają kategorię 10 letniego okresu przechowywania licząc od daty dokumentu najpóźniej wytworzonego. Planowany czas zniszczenia ww. akt to okres od 2026 r. do 2028 r. (dowód: pismo Dyrektora lAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
20. lAS wskazała, że W. D. nie zwracał się do lAS z żądaniem usunięcia jego danych osobowych (dowód: pismo Dyrektora IAS z [...] października 2020 r. wraz z załącznikiem).
Prezes UODO decyzją z [...] grudnia 2021 r. odmówił uwzględnienia wniosku w przedmiotowej sprawie.
Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący [...] grudnia 2021 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając "niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 570/19". Jednocześnie wniósł o zaprzestanie naruszania dobrego imienia poprzez przedstawianie go jako podejrzanego i tym samym sugerowanie, że przeciwko jego osobie w 2010 r., czyli przed wszczęciem kontroli, toczyło się postępowanie karnoskarbowe, gdyż nie jest to prawdą.
Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UODO decyzją z [...] stycznia 2023 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że z dniem wejścia w życie ustawy z 10 maja 2018 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1781), zwanej dalej ustawą z 2018 r., tj. 25 maja 2018 r., zgodnie z art. 167 ust. 1 ww. ustawy. Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych stało się Urzędem Ochrony Danych Osobowych. Zgodnie natomiast z art. 160 ww. ustawy, postępowania prowadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, wszczęte i niezakończone przed 25 maja 2018 r. prowadzone są przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. zgodnie z zasadami określonymi w K.p.a.
Podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena legalności udostępniania danych osobowych skarżących przez Bank na rzecz UKS, mającego miejsce w dniu [...] kwietnia 2010 r. Do oceny tej muszą zatem znaleźć zastosowanie przepisy prawa obowiązujące w czasie, gdy udostępnienie miało miejsce. W czasie tym obowiązywały przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.), zwanej dalej ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r., które określały zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych. W świetle tych przepisów, przetwarzanie danych osobowych było uprawnione, gdy spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy. Zgodnie z treścią przytoczonego przepisu przetwarzanie danych osobowych było dopuszczalne, m.in. gdy: osoba, której dane dotyczyły, wyraziła na to zgodę (pkt 1), było to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (pkt 2), jak również gdy było to niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego (pkt 4).
Zgodnie z art. 105 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1896), zwanej dalej Prawem bankowym, wg. brzmienia na dzień udostępnienia danych osobowych skarżących na rzecz organu podatkowego, tj. [...] kwietnia 2010 r., zakres oraz zasady udzielania informacji przez banki organom podatkowym, Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej, organom kontroli skarbowej oraz powiernikowi i jego zastępcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych, regulują odrębne ustawy.
Stosownie do treści art. 33 ust. 1 u.k.s., na dzień udostępnienia danych osobowych skarżących, na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, banki były obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie: 1) posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków; 2) posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków, 3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, a także umów depozytowych; 4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi; 5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.
Na mocy art. 1 pkt 34 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 127, poz. 858) z dniem 30 lipca 2010 r. art. 33 ust. 1 u.k.s. otrzymał następujące brzmienie: "Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie: 1) posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców; 2) posiadanych rachunków pieniężnych lub, rachunków papierów wartościowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków; 3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty, a także umów depozytowych i umów udostępniania skrytek sejfowych; 4) nabytych za pośrednictwem banków, akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi; 5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.
Odnosząc się do kwestii legalności przekazania w kwietniu 2010 r. przez Bank na rzecz Dyrektora UKS informacji dotyczących rachunku bankowego K. O., zawierających wpływy, obciążenia i ich tytuły oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców organ wyjaśnił, że z wyjaśnień złożonych przez Dyrektora UKS wynika, iż K. O. dokonywał transakcji na portalu aukcyjnym Allegro i w związku z tym koniecznym było ustalenie, czy wpłaty dokonywane na konto bankowe K. O. dotyczą przelewów prywatnych, czy związanych z niezgłoszoną działalnością. Ustalono, że K. O. nie udzielił żadnych informacji Dyrektorowi UKS. K. O. nie zaprzeczył również, że Dyrektor UKS o udzielenie informacji się do niego zwrócił. Tym samym w celu ustalenia stanu faktycznego, konieczna była konfrontacja dokonanych transakcji z wpłatami na rachunek bankowy skarżącego. W związku z tym, na podstawie art. 33a ust. 1 pkt. 1 i 2 u.k.s., pismem z [...] marca 2010 r. Dyrektor UKS, zwrócił się do Banku o przekazanie informacji za okres od grudnia 2004 r. do grudnia 2008 r. w zakresie wydruków historii rachunków bankowych w wersji elektronicznej i papierowej należących do K. O., z uwzględnieniem sald, a także dokonywanych wpłat lub wypłat w formie gotówki bądź przelewu wraz z określeniem osób dokonujących ww. operacji oraz w przypadku przelewów międzybankowych z podaniem danych kontrahenta.
W dniu udostępnienia danych osobowych skarżących, tj. [...] kwietnia 2010 r., art. 1 ust. 1 u.k.s, stanowił, że celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych Skarbu Państwa oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań podatkowych i innych należności stanowiących dochód budżetu państwa lub funduszy celowych. Do realizacji powyższego celu organy kontroli skarbowej miały wówczas możliwość m.in.: kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności pieniężnych budżetu państwa łub państwowych funduszy celowych (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.k.s.); ujawniania i kontroli niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, a także dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów (art. 2 ust. 1 pkt 3 u.k.s.).
Art. 33a ust. 1 u.k.s. stanowił natomiast, że z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art. 33 ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym, po uprzednim wezwaniu kontrolowanego do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji finansowych do przekazania tych informacji, jeżeli kontrolowany uprzednio: 1) nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo 2) nie upoważni organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych w art. 33 ust. 1-3 o przekazanie tych informacji, albo 3) w terminie wyznaczonym przez organ kontroli skarbowej nie udzieli informacji lub upoważnienia, o których mowa w pkt, 1 lub 2, albo 4) udzielił informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi z instytucji finansowej.
Powołane powyżej przepisy u.k.s. znajdują zastosowanie w przedmiotowym stanie faktycznym. W świetle bowiem zebranego materiału dowodowego w wyniku braku współpracy K. O. z urzędem kontroli skarbowej i brakiem udzielenia żądanych od niego informacji zaistniały przesłanki wskazane w art. 33a ust, 1 u.k.s. upoważniające Dyrektora UKS do wystąpienia do Banku o przekazanie stosownych danych.
K. O. podniósł, że Bank "nie był zobowiązany do przekazania ww. danych, jako że obowiązek taki z ówczesnych (czyli kwietniu 2010 r.) przepisów nie wynikał". Na podstawie art. 1 pkt. 34 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r., przepis art. 33 ust. 1 pkt. 1 u.k.s. otrzymał brzmienie: "Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców". K. O. podkreślił, że w dacie przekazania jego danych oraz danych pozostałych skarżących przez [...]Bank S.A. przepis art. 33 ust. 1 pkt 1 u.k.s. nie zawierał wskazania, iż banki miały obowiązek przekazania informacji dotyczących nadawców i odbiorców, z którymi związane były obciążenia i wpływy na rachunku podejrzanego.
W ocenie Prezesa UODO, zmiana, której dokonano w treści art. 33 ust. 1 pkt 1 u.k.s. 30 lipca 2010 r. stanowiła jednak wyłącznie doprecyzowanie istniejącego obowiązku przekazywania przez banki wszystkich danych dotyczących rachunków podejrzanego na żądanie dyrektora urzędu kontroli skarbowej. Stosownie zaś do przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325), zwanej dalej O.p., również w brzmieniu w dacie przekazania danych przez Bank, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (art. 122 O.p,). Stosownie zaś do art. 180 § 1 O.p., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie z art. 187 § 1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zaś w myśl art. 191 ww. ustawy organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
Obowiązek podjęcia przez organ podatkowy wszelkich niezbędnych działań mających na celu kompleksowe zebranie materiału dowodowego w sprawie potwierdza orzecznictwo ugruntowane na podstawie ww. przepisów O.p. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2671/11) stwierdzono, że "Zasada swobodnej oceny dowodów oznacza, że organ dokonuje oceny materiału dowodowego według własnego przekonania uznając, że okoliczności istotne dla sprawy mogą być wykazane każdym prawnie dopuszczonym dowodem, a każdy z tych dowodów, jeżeli nic innego nie wynika z przepisów ma równą moc dowodową. Aby ocena nie została uznana za dowolną, organ ma obowiązek rozpatrzenia wszystkich dowodów, każdego z osobna i we wzajemnym związku, zgodnie z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logiki. Ocenić musi, czy i na ile dany dowód potwierdza określone fakty". Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z 27 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Op 652/13) granice dowodzenia określone w art. 180 § 1 O.p. zostały wyznaczone "przyczynianiem się" danego środka dowodowego do wyjaśnienia sprawy oraz brakiem jego sprzeczności z prawem. Podzielić należy ponadto stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w wyroku z 20 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 456/16, w którym stwierdzono, że "Mimo braku w przepisach O.p. upoważnienia do przetwarzania danych osobowych, noszącego cechy upoważnienia o charakterze generalnym, należy przyjąć, że przetwarzanie danych osobowych przez organ dla celów prowadzonego postępowania jest niezbędne dla wykonania uprawnień i obowiązków przyznanych organowi w przepisach art. 122 i 187 § 1 O.p. Tym samym takie przetwarzanie danych jest niezbędne dla wykonania uprawnień organu administracji publicznej w znaczeniu, jakie temu pojęciu nadaje przepis art. 23 ust. 1 pkt. 2 ustawy o ochronie danych osobowych i jako takie niezbędne działanie jest dopuszczalne. W doktrynie zwrócono uwagę, że nawet w przypadku przetwarzania danych osobowych w toku ogólnego postępowania administracyjnego osoba, której dane dotyczą, nie jest uprawniona do żądania zaprzestania przetwarzania swoich danych osobowych w toku postępowania administracyjnego. Powyższe odnosi się wprost do postępowania administracyjnego uregulowanego Ordynacją podatkową (Paweł Litwiński, Ochrona danych osobowych w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Oficyna Wolters Kluwer, Warszawa 2009, s. 150). Zasadnie zatem organ wezwał Spółkę do złożenia wyjaśnień dotyczących innych osób, mając upoważnienie do ich uzyskania zawarte w przytoczonych przepisach O.p., a proces ich przetwarzania jest dopuszczalny na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych. Prezentując powyższy pogląd, Sąd oparł się także na argumentacji zawartej w wyroku NSA o sygn. I OSK 268/11 z 6 grudnia 2011 r.".
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w wyroku z 13 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1175/12), że (cyt.) "w postępowaniu podatkowym obowiązuje otwarty system dowodów. Oznacza to, że jako dowód w sprawie należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 O.p.), zaś wynikający z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. obowiązek organów podatkowych do wyjaśnienia wszystkich prawnie relewantnych faktów i zebrania całego materiału dowodowego obejmuje dążenie wszelkimi prawnie dopuszczalnymi sposobami, za pomocą wszystkich dopuszczonych prawem dowodów do ustalenia stanu faktycznego sprawy (por. pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04, publik. W Przeglądzie Orzecznictwa Podatkowego z 2005 r. Nr 5, poz. 79). W tym celu organ podatkowy powinien wykorzystać wszelkie środki dowodowe określone w art. 180 - 200 O.p. Zgodnie bowiem z zasadą prawdy obiektywnej (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.) organ podatkowy jest zobowiązany zebrać i wyczerpująco rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy podatkowej musi być dominującym celem postępowania podatkowego, a zwłaszcza tej jego części, która nazywana jest postępowaniem dowodowym (por. A. Hanusz, Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia podatkowego, Wyd. Zakamycze 2004, s, 236 i n.). W postępowaniu tym przyjęto również jako obowiązującą zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 191 O.p.). W myśl zasady określonej w art. 191 O.p. organy podatkowe nie są skrępowane regułami dotyczącymi wartości poszczególnych dowodów, orzekają na podstawie własnego przekonania, popartego zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego". W wyroku z 22 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 445/11 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że "art. 181 O.p. nie ogranicza pozyskiwania materiałów dowodowych wyłącznie do tych postępowań, które zostały zakończone prawomocnym wyrokiem ani do tych postępowań, które były prowadzone w stosunku do strony. Nie ma zatem przeszkód natury prawnej, aby w postępowaniu podatkowym prowadzonym w stosunku do podatnika korzystać również z materiałów gromadzonych w stosunku do innych podmiotów. Istotne jest jedynie, aby przy pozyskiwaniu materiału dowodowego nie naruszano norm prawnych oraz podstawowych praw podatnika, zagwarantowanych przepisami Ordynacji podatkowej. (...) Organy podatkowe są także uprawnione do samodzielnej oceny tak pozyskanych dowodów".
Organ podzielając powyższe stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, że znajdują one oparcie również w uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r., która zmieniała brzmienie treści art. 31 ust. 1 u.k.s.
Prezes UODO stwierdził, że Dyrektor UKS wobec spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 33a ust. 1 u.k.s., był uprawniony do pozyskania danych osobowych K. O. w zakresie pełnej historii jego rachunku bankowego, zawierającej informacje o czynnościach bankowych na tym rachunku w okresie grudzień 2004 r. - grudzień 2008 r. Pozyskanie danych osobowych K. O. w zakresie pełnej historii jego rachunku bankowego, zawierającej informacje o czynnościach bankowych na tym rachunku w okresie grudzień 2004 r. - grudzień 2008 r., uzasadniała przesłanka z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., tj. było to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa, którym w dacie udostępnienia (tj. [...] kwietnia 2010 r.) był powołany wyżej art. 2 ust. 1 pkt. 1-3 u.k.s. Dodatkowo organ wskazał, że UKS pozyskał dane osobowe K. O. w celu realizacji kontroli skarbowej (art. 1 ust. 1 u.k.s.). Tym samym kwestionowany przez skarżącego proces przetwarzania danych miał oparcie również w przesłance art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., czyli było niezbędne do wykonania określonych prawem zdań realizowanych dla dobra publicznego.
Odnosząc się natomiast do podstaw udostępnienia danych osobowych K. O. przez Bank organ zwrócił uwagę, że z treści art. 33 ust. 1 u.k.s. wprost wynikał obowiązek banków udostępnienia informacji na żądanie dyrektora urzędu kontroli skarbowej. Udostępnienie danych osobowych K. O. w ww. zakresie również miało więc oparcie w przesłance wskazanej w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., tj. było konieczne do spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa, tj. art. 33 ust. 1 u.k.s., czyli udostępnienia informacji na żądania dyrektora urzędu kontroli skarbowej.
Ponownie zaznaczył, że następstwem udostępnienia przez Bank na rzecz Dyrektora UKS danych osobowych K. O., była konieczność udostępnienia danych osobowych osób trzecich będących nadawcami i odbiorcami wpływów i obciążeń na rachunku bankowym K. O. Wobec powyższego Bank, wykonując obowiązek z art. 33 ust. 1 u.k.s., w brzmieniu na dzień udostępnienia, tj. [...] kwietnia 2010 r., udostępnił dane osobowe L. Z., B. D., P. K. oraz W. D. na rzecz Dyrektora UKS, gdyż osoby te były nadawcami lub odbiorcami wpływów na rachunku bankowym K. O. Mając na uwadze brzmienie powyższych przepisów prawa Prezes UODO uznał, że z uwagi na przedmiot prowadzonego przez UKS postępowania, pozyskanie przez ten podmiot danych osobowych K. O., z pozyskaniem od Banku w ramach pełnej historii jego prywatnego rachunku bankowego, zawierającej informacje o czynnościach bankowych związanych z prowadzeniem rachunku w okresie grudzień 2004 r. - grudzień 2008 r. wiązał się z koniecznością pozyskania także danych osobowych L. Z., B. D., P. K. i W. D. Udostępnienie tych danych było obowiązkiem Banku, zaś UKS był uprawniony do uzyskania pełnej informacji o rachunku K. O., w tym odpowiednio o nadawcach i odbiorcach dokonywanych na tym rachunku transakcji. W ocenie organu powyższy proces przetwarzania danych osobowych L. Z., B. D., P. K. oraz W. D. [...] kwietnia 2010 r. miał uzasadnienie w przesłance art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., tj. był niezbędny dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa, którym w dacie udostępnienia był art. 2 ust. 1 pkt. 1-3 u.k.s. Bank dokonał udostępnienia danych osobowych L. Z., B. D., P. K. oraz W. D. wykonując obowiązek udostępnienia informacji na żądania Dyrektora UKS z art. 33 ust. 1 u.k.s., a zatem jego działanie również miało oparcie w przesłance wskazanej w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
Zdaniem organu, wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wykonał w pełni wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 15 stycznia 2021 r. Organ ocenił podstawę udostępnienia danych osobowych nie tylko K. O., ale także wszystkich pozostałych osób, będących stronami niniejszego postępowania. Organ dokonał jednocześnie obszernej analizy prawnej, uwzględniającej treść przepisów obowiązujących w momencie kwestionowanego udostępnienia danych. Kwestie powyższe zostały szczegółowo opisane w decyzji z [...] grudnia 2021 r. i z uwagi na ich prawidłowość, zostały one powtórzone w motywach niniejszego rozstrzygnięcia. Nie naruszono zatem art. 107 § 3 K.p.a.
Odnosząc się do wniosku K. O. o zaprzestanie przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych naruszania jego dobrego imienia podał, że organ administracji jest zobowiązany do przeprowadzenie postępowania administracyjnego ukierunkowanego na zbadanie legalności kwestionowanego w skardze procesu przetwarzania danych osobowych. W przedmiotowej sprawie okoliczności związane z toczącym się postępowaniem przed organami kontroli skarbowej (a dotyczące K. O.) były niezbędną częścią ustaleń faktycznych sprawy, których pominięcie skutkowałoby wydaniem decyzji z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Prezes zgodnie z przyznanymi mu kompetencjami, musiał ocenić, czy na tamtą chwilę udostępnienie danych osobowych miało podstawę prawną.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. O. zakwestionował decyzję Prezesa UODO z [...] stycznia 2023 r. uznając ją za niezgodną z prawem. Wniósł o jej uchylenie oraz zasądzenie kary pieniężnej proporcjonalnej do ilości osób i okresu trwania łamania prawa.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił:
1. rażące naruszenie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 197 r. o ochronie danych osobowych oraz K.p.a., tj. zasady praworządności oraz zasady prawdy obiektywnej, która nakłada na organy prowadzące postępowanie obowiązek działania w sposób budzący zaufanie do organów państwowych, a co za tym idzie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy zarówno pod względem faktycznym, jak i prawnym w celu ustalenia stanu rzeczywistego sprawy, a w konsekwencji nienależytego wykonywania obowiązków przez UODO, a w szczególności na:
a) niewykonaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 570/19, którym uchylono poprzednią decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z [...] stycznia 2019 r. uznając, że UODO uchylił się od należytego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy wszczętej wnioskiem, czyli nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i nie dokonał oceny zgodności z prawem udostępnienia przez Bank Urzędowi Kontroli Skarbowej w W. danych osobowych pozostałych stron postępowania administracyjnego, choć nie było żadnych wątpliwości, że wniosek skarżący złożył zarówno w swoim imieniu, jak i wszystkich osób reprezentowanych przez niego w tym postępowaniu administracyjnym,
b) nieuwzględnieniu skargi z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sytuacji gdy doszło do przekazania w kwietniu 2010 r przez [...]Bank na rzecz Dyrektora UKS w W. informacji z rachunku bankowego skarżącego z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców, podczas gdy bezspornym jest, że w tej dacie (przed [...] lipca 2010 r.) organ podatkowy nie mógł uzyskać tych danych w zakresie danych nadawców i odbiorców, co skutkowało udostępnieniem przez [...]Bank materiału dowodowego w sposób sprzeczny z obowiązującym wówczas prawem,
c) naruszeniu przepisów postępowania polegające na nieuwzględnieniu skargi przez UODO w sytuacji niepełnego i nieprawidłowego poczynienia ustaleń faktycznych w konfrontacji z ówcześnie obowiązującym prawem z uchybieniem zasady prawdy obiektywnej, uchybieniem zasad logicznego myślenia oraz doświadczenia życiowego, m.in. poprzez przyjęcie w istocie za wiarygodne wyjaśnień [...]Banku, z których miało wynikać, że bank ten przekazując informację z rachunku bankowego skarżącego przewidział nowelizację art. 33 § 1 pkt 1 u.k.s., rozszerzającą zakres o dane nadawców i odbiorców, a tym samym, uznanie przez UODO za zgodne z prawem możliwości profetyczne [...]Banku w stosowaniu prawa na wyrost, czyli takiego, które może wejść w życie dopiero w przyszłości,
2. naruszenie art. 231 § 1 i 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, który stanowi, że funkcjonariusz publiczny nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę świadome nie dopełnienie ciążących na UODO obowiązków, jakim była wieloletnia bezczynność urzędników UODO w tej sprawie oraz wydanie zaskarżonych decyzji bez rzetelnego zbadania zarzutów oraz wybiorcze i niepełne rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób zmierzający do z góry przyjętej tezy strony przeciwnej czyli [...]Banku i organów podatkowych/bez uwzględnienia okoliczności i faktów i w związku z tym sporządzenie uzasadnienia w sposób nie pozwalający ustalić finalnej konkretnej przyczyny wydania decyzji oddalającej skargę .
Skarżący podkreślił, że pomimo wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 stycznia 2020 r. organ wydając zaskarżoną decyzję ponownie podał jako podstawę udostępnienia przez [...]Bank danych art. 33 § 1 pkt 1 u.k.s., ale w brzmieniu po nowelizacji tej ustawy, która nastąpiła wiele miesięcy po przekazaniu kwestionowanych danych. Organ powinien dokonać tych ustaleń najpóźniej na [...] kwietnia 2010 r., czyli kiedy nie obowiązywała jeszcze nowelizacja ustawy rozszerzająca zakres pozyskiwanych informacji o dane nadawców i odbiorców. Prezes UODO choć ma świadomość jakie były różnice w zapisach ustawy na dzień przekazania danych czyli przed nowelizacją, nie odniósł się do tej kwestii i po raz kolejny nie dokonał żadnej analizy tego faktu, choć był to zarówno główny wątek jego wniosku z [...] kwietnia 2014 r., jak i obowiązek wynikający z wytycznych Sądu.
Tym samym organ w dalszym ciągu nie ustosunkował się do konkretnego, głównego zarzutu jakim było udostępnienie przez bank danych osobowych przed nowelizacją ustawy, czyli na [...] kwietnia 2010 r. Nie zmieniło tego nawet orzeczenie Sądu. Jest to zignorowanie wytycznych Sądu, który nakazał, że ustaleń w tym zakresie organ dokona na dzień, w którym udostępnienie przez bank nastąpiło.
Podkreślił, że nie rzecz w tym, że bank w ogóle nie ma takiego uprawnienia, o którym mówi, ale że nie miał go w tym przypadku bowiem zakres tego uprawnienia nie obejmował wówczas danych dotyczących przepływów na rachunkach, odbiorcach i nadawcach tych przepływów, albowiem uzyskania takich danych organ podatkowy nie mógł zażądać przed 30 lipca 2010 r.
Konsekwencją takiego sposobu postępowania w sprawie, było uzyskanie danych przez organ skarbowy (co zaakceptował także UODO), z naruszeniem przepisu art. 180 § 1 O.p.. W tym przypadku dodatkowo pozyskano dane osób zupełnie niezwiązanych z tym postępowaniem. Poczynienie więc ustaleń w oparciu o te dane, należałoby uznać za niedopuszczalne jako naruszające tajemnicę bankową.
Pomimo, że w swoim uzasadnieniu UODO zamieścił treść art. 33 u.k.s. w brzmieniu zarówno sprzed 30 lipca 2010 r., czyli przed nowelizacją, jak i po tej nowelizacji, to jednocześnie Prezes UODO nie odniósł się do stawianego przez skarżącego zarzutu, nie podjął się żadnej oceny faktu zmiany tej treści w kontekście jego zarzutu względem banku. Organ nie komentuje również faktu zawartego w tłumaczeniach [...]Banku, z których wysnuwa się całkowicie konkluzja, że bank przekazując w kwietniu 2010 r. dane nadawców i odbiorców przewidział nowelizację ustawy, która nastąpiła dopiero 4 m-ce później, czyli w lipcu 2010 r.
Tym samym organ podatkowy nie miał prawa na podstawie art. 33a ust. 1 i 2 u.k.s. uzyskać danych osobowych osób prywatnych wpłacających na prywatne konto bankowe oraz innych informacji wykraczających ponad określony prawem zakres .
W ocenie skarżącego przedstawione w decyzji organu przepisy prawa podatkowego (bezrefleksyjnie powielone za argumentacją UKS i lAS) nie mogły stanowić podstawy prawnej pozyskania danych osób trzecich.
Reasumując skarżący stwierdził, że takie działania jak w niniejszej sprawie nie znajdują podstawy prawnej na którą powołuje się UODO, ponieważ organ podatkowy pozyskał informacje z jego osobistego rachunku bankowego z naruszeniem tajemnicy bankowej oraz ponad zakreślony ówczesnymi przepisami zakres. W momencie wszczęcia kontroli był on osobą prywatną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, ani tym bardziej nie było względem niego wszczęte postępowanie przygotowawcze w sprawie o przestępstwa czy wykroczenia skarbowe, choć takie nieprawdziwe informacje zawierają się w decyzji UODO. Organ podatkowy nie dysponował dowodami, które określałyby zakres sprzedaży na allegro, co ma dodatkowe szczególne znaczenie odnośnie 2008 r., którego dotyczy sprawa wykorzystania danych osobowych jego bliskich . W 2008 r. na portalu allegro były jedynie dwie aukcje. Zatem nie wyczerpał nawet znamion tzw. utajnionej działalności gospodarczej (potwierdza to również orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w tej sprawie oraz wydany [...] lutego 2014 r. wynik kontroli, w którym organ podatkowy po przeszło 4 latach zmuszony był przyznać, że nie był adresatem podatku VAT, i że nie było żadnych nieprawidłowości z jego strony, przyznając tym samym rację kontrolowanemu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów, należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że w przedmiotowej sprawie zarówno Prezes UODO, jak również Sąd wiąże, na mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), ocena prawna wyrażona w uzasadnieniu wyroku z 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 570/19, którym uchylona została poprzednia decyzja odmawiająca uwzględnienia wniosku K. O. oraz reprezentowanych przez niego: L. Z., B. D., P. K. oraz W. D. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania ich danych osobowych przez [...]Bank S.A. z siedzibą w W. polegające na udostępnieniu danych osobowych na rzecz Urząd Kontroli Skarbowej.
Prezes UODO wykonał wytyczne Sądu i rozpoznał sprawę w jej całokształcie, bowiem odniósł się do zasadności wniosku wszystkich wymienionych powyżej osób i ocenił, wobec niezakończenia do 25 maja 2018 r. postępowania w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych ( Dz. U. z 2016 r. poz. 922 z późn. zm.), legalność przekazania danych osobowych wnioskodawców przez [...]Bank S.A. z siedzibą w W. na rzecz organu kontroli skarbowej.
Zaskarżona decyzja Prezesa UODO nie narusza powołanych w skardze przepisów postępowania. Organ w sposób wyczerpujący i niezbędny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zebrał niezbędny materiał dowodowy. Dokonana przez organ ocena tego materiału dowodowego nie była dowolna. Także uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. i nie pozostawia wątpliwości dlaczego organ rozstrzygnął sprawę w sposób w nim określony.
Przepis art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych statuował główne zadania i kompetencje Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (obecnie Prezesa UODO) wskazując, iż pełni on zarówno funkcję organu kontrolującego poprawność przetwarzania danych osobowych zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz rzecznika interesów poszczególnych osób i interesów publicznych, jak i organu, który w tym zakresie został wyposażony we władcze kompetencje wydawania decyzji administracyjnych i rozpatrywania skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych. Należy jednak podkreślić, że wskazany przepis nie dawał organowi ochrony danych osobowych uprawnień do ingerowania w określone ustawowo kompetencje innych organów i sądów, wkraczania w prowadzone w zakresie ich właściwości postępowania i dokonywania merytorycznej oceny poszczególnych czynności wykonywanych w ramach tych postępowań. Prezentowany pogląd był powszechnie akceptowany w orzecznictwie sądowo-administracyjnym ukształtowanym na gruncie przepisów powołanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (przykładowo wyrok WSA w Warszawie z 23 września 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 543/10, publik. CBOIS).
W niniejszym postępowaniu nie było zatem rolą Prezesa UODO dokonywanie ocen, czy organ kontroli skarbowej w dacie wystąpienia z wnioskiem do Banku dysponował dostatecznymi dowodami do wszczęcia postępowania kontrolnego wobec K. O. i czy to postępowanie było prowadzone zgodnie z przepisami proceduralnymi, lecz ustalenie, czy w sprawie zaistniała przesłanka legalizująca przetwarzanie danych, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 – 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Jedną z przesłanek dopuszczalności przetwarzania danych osobowych, jest niezbędność dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (pkt 2).
W sprawie nie jest sporne, iż Dyrektor UKS pismem z [...] marca 2010 r., powołując się uprawnienie z art. 33a ust.1 i 2 u.k.s., w związku z prowadzonymi wobec K. O. postępowaniami kontrolnymi w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okresy: od grudnia 2004 r. do grudnia 2005 r., od stycznia do grudnia 2006 r., od stycznia do grudnia 2007 r. i od stycznia do grudnia 2008 r. zwrócił się do Banku z prośbą "o przekazanie informacji za okres od grudnia 2004 r. do grudnia 2008 r. w zakresie wydruków historii rachunków bankowych w wersji elektronicznej i papierowej należących do K. O. - z uwzględnieniem sald, a także dokonywanych wpłat lub wypłat w formie gotówki bądź przelewu wraz z określeniem osób dokonujących ww. operacji oraz w przypadku przelewów międzybankowych z podaniem danych kontrahenta.
Z art. 105 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 z późn. zm.) wynika, że zakres oraz zasady udzielania informacji przez banki organom kontroli skarbowej regulują odrębne ustawy.
Taką ustawą bez wątpienia jest ustawa o kontroli skarbowej. W świetle art. 33 ust. 1 pkt 1 u.k.s. (wg. stanu prawnego obwiązującego do 30 lipca 2010 r.), na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie: 1) posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków, 2) posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków.
Zgodnie z art. 33a ust. 1 tej ustawy, z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art. 33 ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym, po uprzednim wezwaniu kontrolowanego do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji finansowych do przekazania tych informacji, jeżeli kontrolowany uprzednio: 1) nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo 2) nie upoważni organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych w art. 33 ust. 1-3 o przekazanie tych informacji, albo 3) w terminie wyznaczonym przez organ kontroli skarbowej nie udzieli informacji lub upoważnienia, o których mowa w pkt 1 lub 2, albo 4) udzielił informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi z instytucji finansowej.
Ustęp 2 tego artykułu zaś stanowi, iż żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania tych informacji; 2) dowody potwierdzające, że: a) kontrolowany odmówił udzielenia informacji lub b) kontrolowany nie wyraził zgody na udzielenie inspektorowi upoważnienia do zażądania tych informacji, lub c) w terminie określonym przez inspektora kontrolowany nie udzielił informacji albo upoważnienia.
Instytucja finansowa ma obowiązek udzielenia informacji jeżeli wniosek organu kontroli skarbowej zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 33a u.k.s. Nie ma natomiast prawa udzielić organom kontroli skarbowej informacji, innych niż wymienione w art. 33 u.k.s. Trzeba także zaznaczyć, iż przekazywana organowi kontroli skarbowej informacja objęta tajemnicą bankową wraz z dokonaniem tej czynności nie traci ochrony prawnej. Obejmowana jest tajemnicą skarbową, a co się z tym wiąże, powinna być wykorzystywana wyłącznie w postępowaniu, w ramach którego organ kontroli wystąpił z żądaniem.
Skoro w stosunku do K. O. wszczęto postępowanie kontrolne, zakres żądania organu kontroli skarbowej był zgodny z katalogiem informacji określonych w art. 33 ust. 1 u.k.s., organ wykazał, iż kontrolowany nie wyraził zgody na udzielenie tych informacji i nie upoważnił organu do wystąpienia do instytucji finansowej o przekazanie tych informacji, to [...]Bank S.A. nie miał podstaw do odmowy spełnienia żądania. Taką podstawę przewiduje art. 33a ust. 3 u.k.s. lecz jedynie wówczas, gdy żądanie nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2. Tym samym przekazanie przez Bank pismem z [...] kwietnia 2010 r. Dyrektorowi UKS informacji o rachunku bankowym posiadanym przez skarżącego w [...]Banku S.A. oraz zestawień operacji w żądanym okresie było uzasadnione prawnie. W związku z tym dane osobowe skarżącego K. O. były przetwarzane przez organ kontroli skarbowej w oparciu o przesłankę legalizującą z art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r.
W istocie osią sporu w niniejszej sprawie pozostaje kwestia, czy organ kontroli skarbowej, na mocy obowiązujących wówczas przepisów ustawy o kontroli skarbowej, był legitymowany do pozyskania danych osobowych osób, które dokonywały wpłat na konto bankowe skarżącego i na rzecz, których z tego konta wypłacano środki pieniężne.
Skarżący stoi na stanowisku, iż w dacie przekazania przez [...]Bank S.A. przedmiotowych informacji na rzecz organu kontroli skarbowej nie było ku temu podstawy prawnej. Dopiero nowelizacja art. 33 u.k.s., która weszła w życie 30 lipca 2010 r., umożliwiła legalne pozyskanie przez ten organ danych osobowych innych podmiotów niż posiadacza rachunku bankowego.
Zdaniem Sądu, Prezes UODO, wbrew zarzutom skargi, dokonał analizy treści art. 33 u.k.s. sprzed i po nowelizacji z 30 lipca 2010 r. oraz zasadnie stwierdził, że nowelizacja w analizowanym zakresie nie rozszerzyła katalogu uprawnień organu kontroli skarbowej, lecz doprecyzowała uprawnienia już istniejące.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt 1 u.k.s., w brzmieniu obowiązującym do 29 czerwca 2010 r., na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków.
Przepis art. 33 zmieniony przez art. 1 pkt 34 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. (Dz.U.10.127.858) zmieniającej m.in. ustawę z dniem 30 lipca 2010 r. otrzymał brzmienie: "Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie: 1) posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców".
W pierwotnym brzmieniu przepisu (pkt 1) ustawodawca posłużył się pojęciem "obrotów i stanów tych rachunków". Jest to pojęcie szerokie, niejednoznaczne, poddające się możliwościom interpretacyjnym, a zatem odkodowanie normy prawnej jedynie przy zastosowaniu wykładni językowej jest trudne. W tym celu należy posłużyć się wykładnią celowościową i systemową. Zwrócić uwagę należy, że celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych Skarbu Państwa oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań podatkowych i innych należności stanowiących dochód budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych (art. 1 ust. 1 u.k.s.). Zaś do zakresu kontroli skarbowej należy m.in.: 1) kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych; 2) ujawnianie i kontrola niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej; 3) kontrola źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych (art. 2 ust. 1 u.k.s.). Cel ten trudno jest zrealizować nie dysponując pełną informacją o podmiotach i tytułach dokonywanych wpłat i wypłat środków pieniężnych na konto i z konta bankowego posiadacza rachunku objętego postępowaniem kontrolnym. Nie sposób też zaakceptować sytuacji, w której instytucja finansowa stałaby się swoistego rodzaju "cenzorem", ograniczającym dostęp do materiału źródłowego pozwalającego w ramach powołanych przez organ przepisów Ordynacji podatkowej gromadzić materiał dowodowy w celu realizacji obowiązków ustawowych. Prawodawca te problemy dostrzegł i wprowadził zmianę powołanego przepisu dookreślając: "obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio nadawców i odbiorców". Jak wynika z powyższego zapisu posłużenie się sformułowaniem "z podaniem" stanowi uszczegółowienie, doprecyzowanie, rozwinięcie pojęcia o charakterze ogólnym tj. "obrotów i stanów tych rachunków". Nie można zatem twierdzić, iż ustawodawca rozszerzył kompetencje organu kontroli skarbowej. Dokonał jedynie doprecyzowania budzącego wątpliwości interpretacyjne przepisu prawa.
Intencję ustawodawcy w zakresie wprowadzanych zmian przedstawia uzasadnienie do projektu ustawy zmieniającej, w którym wskazano, iż: "W nowym brzmieniu art. 33 ust. 1 zaproponowano zmiany mające na celu usprawnienie, przyspieszenie oraz zapewnienie skuteczności kontroli. Dotychczasowe zapisy pkt 1 i 3 budzą wątpliwości i są różnie interpretowane przez banki, co do zakresu informacji, jakie mogą być na ich podstawie udostępnione. Znowelizowane przepisy precyzują zakres informacji, jakich otrzymania będą mogły żądać organy kontroli skarbowej i obejmują informacje m.in. o przepływach na rachunkach, o odbiorcach i nadawcach tych przepływów. Ponadto nowelizacja pkt 3 pozwoli na pozyskiwanie informacji o celach i wysokości udzielonych pożyczek i kredytów oraz o dokonywanych spłatach kredytów i pożyczek. Dostęp do takich informacji ma szczególne znaczenie dla skuteczności zwalczania naruszeń prawa w zakresie zaniżania podstaw opodatkowania oraz nieujawniania źródeł pochodzenia przychodów i majątku".
Zatem odmienna praktyka instytucji finansowych wynikająca ze stosowania różnej wykładni art. 33 ust. 1 u.k.s. przed 30 lipca 2010 r. nie stanowi o braku podstawy prawnej do żądania informacji o nadawcach i odbiorcach środków pieniężnych z rachunku bankowego kontrolowanego podmiotu. W obowiązującym przed wskazaną datą porządku prawnym istniała podstawa prawna do żądania przez organ kontroli skarbowej przedmiotowej informacji. Oznacza to, że dane osobowe uczestników postępowania: L. Z., B. D., P. K. oraz W. D. zostały również przez ówczesny Urząd Kontroli Skarbowej pozyskane w sposób zgodny z prawem. Przesłankę legalizującą do przetwarzania danych osobowych wymienionych stanowił art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
W świetle przedstawionej argumentacji zarzuty skargi należy uznać za niezasadne. Prezes UODO nie naruszył także przepisów postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na końcowy wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) w zw. z art. 132 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji.