II SA/Wa 590/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę funkcjonariuszki Policji na decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, uznając, że zrzeczenie się uprawnień przez głównego najemcę (byłego męża) uzasadnia nakaz eksmisji.
Skarżąca, była żona funkcjonariusza Policji, zaskarżyła decyzję nakazującą opróżnienie lokalu mieszkalnego przydzielonego jej byłemu mężowi. Argumentowała, że nie można jej nakazać opuszczenia lokalu na podstawie zrzeczenia się uprawnień przez męża, który nie zamieszkiwał tam od lat. Sąd oddalił skargę, uznając, że zrzeczenie się uprawnień przez głównego najemcę, mimo jego niezamieszkiwania w lokalu, stanowi podstawę do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu zgodnie z ustawą o Policji.
Sprawa dotyczyła skargi D.W. na decyzję Komendanta Głównego Policji utrzymującą w mocy decyzję nakazującą opróżnienie lokalu mieszkalnego, który pierwotnie przydzielono jej byłemu mężowi, funkcjonariuszowi Policji. Skarżąca podnosiła, że decyzja oparta na zrzeczeniu się uprawnień do lokalu przez byłego męża jest wadliwa, ponieważ on sam nie zamieszkiwał w lokalu od wielu lat, a ona i dzieci nadal w nim mieszkali. Kwestionowała również zastosowanie przepisów ustawy o Policji w jej sytuacji, wskazując na § 8 rozporządzenia dotyczący ochrony byłych małżonków policjantów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że lokal pozostaje w dyspozycji organów Policji, a zrzeczenie się uprawnień przez głównego najemcę, J.W., mimo jego wcześniejszego wyprowadzenia się i wymeldowania, stanowiło podstawę do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu na mocy art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji. Sąd podkreślił, że przepisy ustawy o Policji mają charakter szczególny wobec przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o ochronie praw lokatorów. Stwierdził, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i zastosował właściwe przepisy prawa, a argumentacja skarżącej dotycząca braku zamieszkiwania przez byłego męża i jego zrzeczenia się uprawnień nie była wystarczająca do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zrzeczenie się uprawnień przez głównego najemcę, mimo jego niezamieszkiwania w lokalu, stanowi podstawę do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu na mocy art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy ustawy o Policji dotyczące lokali w dyspozycji organów Policji mają charakter szczególny. Zrzeczenie się uprawnień przez głównego najemcę, nawet jeśli nie zamieszkuje on już w lokalu, jest wystarczającą przesłanką do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu wobec wszystkich jego dotychczasowych mieszkańców.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (16)
Główne
u.o. Policji art. 90
Ustawa o Policji
u.o. Policji art. 95 § ust. 2 pkt 8
Ustawa o Policji
Dz.U. 2017 poz 2067 art. art. art. 90, 95 ust. 2 pkt 8
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Pomocnicze
u.o. Policji art. 97 § ust. 5
Ustawa o Policji
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
rozporządzenie art. 14
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów
u.o.p.l. art. 3 § ust. 2
Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
u.o. Policji art. 95 § ust. 4
Ustawa o Policji
Dz.U. 2005 nr 105 poz 884 art. par. 8 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 136 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dz. U. z 2016 r., poz. 1610 art. 3 § ust. 2
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
ppsa
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zrzeczenie się uprawnień do lokalu przez głównego najemcę (byłego męża skarżącej) stanowi podstawę do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu na mocy art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji, nawet jeśli najemca nie zamieszkuje już w lokalu. Przepisy ustawy o Policji dotyczące lokali w dyspozycji organów Policji mają charakter szczególny i wyłączają stosowanie przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów.
Odrzucone argumenty
Decyzja o opróżnieniu lokalu jest wadliwa, ponieważ oparta jest na zrzeczeniu się uprawnień przez byłego męża, który nie zamieszkiwał w lokalu od lat. Skarżącej przysługuje prawo do pozostania w lokalu do czasu uzyskania innego lokalu, na podstawie § 8 rozporządzenia. Organ nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie tożsamości osób zamieszkałych i treści umowy najmu.
Godne uwagi sformułowania
lokal pozostaje w dyspozycji Komendanta [...] Policji zrzekł się uprawnień do zajmowanego lokalu przepisy te stanowią rozwiązania szczególne wobec przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. oraz Kodeksu cywilnego
Skład orzekający
Andrzej Wieczorek
sprawozdawca
Łukasz Krzycki
przewodniczący
Joanna Kruszewska-Grońska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opróżniania lokali policyjnych w przypadku zrzeczenia się uprawnień przez głównego najemcę, a także relacja przepisów ustawy o Policji do ustawy o ochronie praw lokatorów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji lokali w dyspozycji organów Policji i zastosowania art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznego problemu eksmisji z lokalu policyjnego, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i nieruchomościach, a także dla osób związanych ze służbami mundurowymi.
“Czy zrzeczenie się mieszkania przez byłego męża może doprowadzić do eksmisji byłej żony z lokalu policyjnego?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 590/19 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2019-11-27 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2019-03-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Andrzej Wieczorek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych Hasła tematyczne Policja Sygn. powiązane III OSK 2835/21 - Wyrok NSA z 2023-11-17 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2017 poz 2067 art. art. 90, 95 ust. 2 pkt 8 Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn. Dz.U. 2005 nr 105 poz 884 par. 8 ust. 1 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Protokolant ref. staż. Magdalena Morawiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2019 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego oddala skargę. Uzasadnienie Komendant Główny Policji (KGP/organ) decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania D.W. (skarżąca) od decyzji Komendanta [...] Policji (KSP, organ I instancji ) z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w W. przy ul. P. (lokal), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ działał w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257; "Kpa."); art. 6 a, art. 95 ust. 2 pkt 8 oraz art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2017 r. poz. 2067; ustawa o Policji); § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. z 2013 r. poz. 1170; rozporządzenie). Ustalono, że lokal został przydzielony J.W. (wówczas funkcjonariuszowi - Milicji Obywatelskiej) na podstawie przydziału nr [...] w dniu [...] sierpnia 1970 r. Do zamieszkania z wymienionym uprawnieni byli członkowie jego rodziny skarżąca D.W. oraz ich syn A.W. Następnie grono osób zamieszkujących przedmiotowy lokal powiększyło się o kolejne dzieci małżonków J. i D. W.: córkę A. oraz syna S. Przedmiotowy lokal mieszkalny stanowi własność W. i znajduje się w dyspozycji Komendanta [...] Policji. Lokal niniejszy pozostaje w dyspozycji organów Policji od dnia [...] września 1960 roku. Wyrokiem z dnia 26 września 1985 r. Sąd Rejonowy dla W. orzekł rozwód związku małżeńskiego zawartego pomiędzy J.W. i skarżącą D.W. J.W. wyprowadził się z przedmiotowego lokalu w 1976 r. a wymeldował w 1978 r. W dniu 14 lutego 2018 r. Pan J.W. złożył oświadczenie w Komendzie [...] Policji, którym zrzekł się uprawnień do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. P. w W. Wyrokiem z dnia 3 lutego 2017 r. (Sygn. akt XVI C 838/16) Sąd Rejonowy dla W. w W. XVI Wydział Cywilny, oddalił powództwo skarżącej D.W. przeciwko W. o ustalenie istnienia stosunku najmu lokalu mieszkalnego. Wyrok jest prawomocny od dnia 11 marca 2017 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2018 r. KSP nakazano skarżącej D.W., A.W., S.W., A.P., W.P., małoletniemu K.M. i małoletniemu N.M. oraz J.W. opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu. Od powyższej decyzji skarżąca D.W. i A.P. złożyły odwołanie do KGP. KGP decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. Stwierdził, że główny najemca mieszkania będącego w dyspozycji Komendanta [...] Policji, J.W. zrzekł się uprawnień do lokalu. Wskazał, że lokal został przydzielony J.W. na podstawie przydziału z dnia [...] sierpnia 1970 r. i znajduje się dalej w dyspozycji MSWiA lub podległych mu organów. Jego zdaniem lokal zajmowany przez skarżące i członków ich rodzin należy do zasobów mieszkaniowych, o których mowa w art. 90 ustawy o Policji i tym samym pozostaje obecnie w dyspozycji Komendanta [...] Policji. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1610; ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r.) - przepisy tej ustawy stosuje się do lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, do lokali będących w dyspozycji jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz lokali pozostających i przekazanych do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu, jeżeli przepisy odrębne dotyczące tych lokali nie stanowią inaczej. Wskazał, że przepisami odrębnymi dotyczącymi lokali mieszkalnych jest rozdział 8 ustawy o Policji. Podniósł, że regulacja ta znajduje bezpośrednie zastosowanie do funkcjonariuszy Policji, a poprzez art. 29 ustawy emerytalnej w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków ich rodzin uprawnionych do renty rodzinnej po funkcjonariuszu, który w chwili śmierci spełniał warunki do uzyskania emerytury lub renty policyjnej, albo już był emerytem lub rencistą policyjnym. Uznał, że regulacje prawne zawarte między innymi w ustawie o Policji stanowią rozwiązania szczególne wobec przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. oraz Kodeksu cywilnego. Jego zdaniem, skoro główny najemca lokalu pozostającego w dyspozycji organów Policji zrzekł się uprawnień do jego dalszego zajmowania, co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy, zaszła okoliczność uzasadniająca wydanie orzeczenia w sprawie opróżnienia mieszkania (art. 95 ust. 2 pkt 8). Jego zdaniem, ustawa o Policji obliguje, dysponenta mieszkania do wydania decyzji o opróżnieniu wobec wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu (art. 95 ust. 4 ustawy o Policji). Wskazał, że prawo do lokalu mieszkalnego pozostającego w dyspozycji organów Policji nabywa policjant, emeryt lub rencista policyjny. Realizacja tych uprawnień następuje w drodze decyzji administracyjnej o jego przydziale, co znajduje potwierdzenie w art. 97 ust. 5 ustawy o Policji zgodnie z którym przydział i opróżnienie mieszkań następuje w formie decyzji administracyjnej. Prawo do przydziału lokalu z zasobów Policji nabył wyłącznie funkcjonariusz Pan J.W. czego potwierdzeniem była decyzja z dnia [...] sierpnia 1970 r. Organ podzielił stanowisko organu I instancji w kwestii zobowiązania Pani D.W., Pani A.P. i członków ich rodzin do opróżnienia lokalu pozostającego w dyspozycji Komendanta [...] Policji. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, zarzucając: 1) naruszenie przepisu art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji poprzez jego wadliwe zastosowanie w odniesieniu do skarżącej w sytuacji, w której to J.W. jako policjant uprawniony do lokalu, o którym mowa w art. 90 ustawy o Policji, zrzekł się uprawnienia do tego lokalu, przysługującego mu na podstawie przydziału nr [...] z dnia [...] sierpnia 1970 r., przy czym jednocześnie nie był to lokal zajmowany przez niego w rozumieniu tego przepisu, a to z uwagi na fakt niezamieszkiwania przez J.W. w tym lokalu po ustaniu małżeństwa D. i J.W., a także z uwagi na brak ustalenia istnienia i treści umowy najmu zawartej przez J.W. na podstawie decyzji o przydziale tego lokalu; 2) naruszenie przepisów art. 7 Kpa., 77 Kpa. i art. 136 §1 Kpa. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie ilości i tożsamości osób zamieszkałych w lokalu, istnienia i treści umowy najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego oraz możliwości przypisania J.W. przymiotu "głównego najemcy", co z kolei miało wpływ na tok postępowania administracyjnego i wskazanie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, 3) naruszenie przepisów art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji i § 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (dalej zw. Rozporządzeniem), poprzez brak wskazania w treści decyzji, iż skarżącej przysługuje prawo pozostania w przydzielonym lokalu mieszkalnym do czasu uzyskania lub nabycia przez nią innego lokalu mieszkalnego albo domu i wydanie decyzji administracyjnej naruszającej to uprawnienie do korzystania z ochrony prawnej przed eksmisją z lokalu po rozwodzie. W jej ocenie decyzja, oparta na oświadczeniu J.W. o zrzeczeniu się tego lokalu, jest elementem szykany wobec schorowanej byłej żony, będącej obecnie w podeszłym wieku i bez możliwości znalezienia w krótkim czasie innego lokalu z uwagi na skromne świadczenie emerytalne i brak wsparcia finansowego od byłego męża. Organy administracji nie mogą pomijać okoliczności, że gdyby do rozwodu, i to z winy J.W., nie doszło, małżonkowie nadal zajmowaliby ten lokal mieszkalny, zgodnie z normami powszechnie obowiązującymi. Ochrona małżonka rozwiedzionego przewidziana została w przepisie § 8 Rozporządzenia. Skarżąca wskazała, że przesłanka wydania decyzji o opróżnieniu lokalu z art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji, dotyczy sytuacji , w której uprawnienia do lokalu zrzeka się policjant zajmujący ten lokal. Jej zdaniem, ustawodawca użył określenia, iż zrzeczenie powinno dotyczyć "uprawnień do zajmowanego lokalu". Nie może zatem obejmować uprawnień przysługujących innym osobom zajmującym ten lokal, tj. dzieciom lub małżonkowi, a nadto samo zrzeczenie się uprawnień do zajmowanego lokalu przez policjanta nie daje bezpośrednio podstawy do nakazania opróżnienia lokalu innym osobom zamieszkałym w tym lokalu. Decyzja administracyjna nie może odnosić się do faktów, które nie wystąpiły. Jest merytorycznie uzasadniona tylko wówczas, gdy policjant, który zrzekł się uprawnienia do lokalu, rzeczywiście w tym lokalu zamieszkuje. Ma ona bowiem służyć wykonaniu jej w drodze egzekucji administracyjnej. Jeśli policjant w danym lokalu nie mieszka ani nie przebywa, wydawanie decyzji o opróżnieniu przez niego lokalu jest bezprzedmiotowe. Tym samym, zdaniem skarżącej, organ administracji zastosował wobec skarżącej przepis, który nie może znaleźć zastosowania w realiach niniejszej sprawy w odniesieniu do jej osoby. Zajmowanie lokalu przez skarżącą opierało się na decyzji z 1970 r. o przydziale tego mieszkania. Skarżąca była osobą wskazaną w treści tej decyzji i decyzja ta nie została uchylona ani zmieniona do dnia dzisiejszego. Jej były małżonek, któremu jako policjantowi w służbie czynnej przysługiwało prawo do lokalu, wymieniony w decyzji o przydziale z 1970 r., nie zamieszkiwał już w tym lokalu od wielu lat, ani też nie zajmował go. Nie opłacał czynszu, nie wykonywał żadnych uprawnień ani obowiązków jako najemca lokalu. Nie ziściły się zatem przesłanki wydania decyzji o opróżnieniu lokalu przez niego, bowiem zrzeczenie się uprawnień nie dotyczyło lokalu zajmowanego przez niego. Jej zdaniem, podobnie jak pozostali członkowie rodziny, którzy zamieszkiwali w tym lokalu w chwili wydania decyzji, nie są objęci hipotezą normy zawartej w powołanej podstawie z art. 96 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji. Uznała, że nie może być adresatem decyzji o opróżnieniu lokalu opartej na jednostronnym oświadczeniu byłego małżonka, i to kierowanego do organu administracji. Jej zdaniem, przepis art. 95 ust. 4 ustawy o Policji wymaga, by decyzję o opróżnieniu lokalu wydać wobec wszystkich osób zamieszkałych w lokalu. Skarżąca wskazała, że organ musi za każdym razem ustalić, jaki jest krąg osób zamieszkujących lokal i objąć ich treścią decyzji ze wskazaniem podstawy prawnej wobec każdego z nich. Skoro J.W. nie zamieszkuje w lokalu, nie może być adresatem decyzji o opróżnieniu lokalu, bowiem nie mógł się skutecznie zrzec uprawnienia do lokalu niezajmowanego. Adresatem decyzji może być skarżąca, ale nie na podstawie złożenia przez J.W. oświadczeniu o zrzeczenia się uprawnienia do lokalu z art. 90 ustawy o Policji, skoro lokal ten nie jest przez niego zajmowany, ale jedynie wówczas, gdy organ ustali, że nie przysługiwał ani nie przysługuje jej inny tytuł prawny do tego lokalu. Postępowanie administracyjne w sprawie o opróżnienie lokalu przez skarżącą musi być zatem poprzedzone postępowaniem w sprawie rozstrzygnięcia w przedmiocie decyzji przydziałowej, której adresatem był J.W. i z treści której skarżąca wywodzi tytuł prawny do lokalu. Wymaga także weryfikacji, czy skarżąca nie posiada innego tytułu prawnego do tego lokalu jako osoba od kilkunastu już lat wykonująca prawa i obowiązki głównego najemcy tego lokalu, zgodnie z treścią rozporządzenia wydanego na podstawie art. 97 ust. 2 ustawy o Policji. Jej zdaniem, organy sposób rażący naruszyły przepisy prawa materialnego - § 8 Rozporządzenia, na mocy którego były małżonek policjanta, wobec którego wydano decyzję o opróżnieniu lokalu, o którym mowa w art. 90 ustawy o Policji, zachowuje prawo do faktycznego pozostawania w tym lokalu do czasu uzyskania lub nabycia przez niego innego lokalu mieszkalnego albo domu. Jest to uprawnienie, które – nawet jeśli uznać, że nie rodzi tytułu prawnego do lokalu – w swej konstrukcji prawnej jest zbliżone do uprawnienia do pozostawania w lokalu przez osoby, wobec których orzeczono eksmisję, do czasu otrzymania lokalu socjalnego, w myśl przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Wskazała, że organy zachowując prawo do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu, o którym mowa w art. 90 ustawy o Policji, mają obowiązek stosowania przepisów prawa powszechnie obowiązującego i w treści decyzji powinien zawrzeć treść tego uprawnienia, która wpływa na wykonalność decyzji o opróżnieniu lokalu, która podlega egzekucji administracyjnej i staje się podstawą tytułu wykonawczego. Jest to bowiem przewidziana normą rozporządzenia przesłanka wstrzymania egzekucji w stosunku do szczególnej kategorii osób - byłego małżonka policjanta rozwiedzionego. Wskazała, że przepis ten chroni stan faktyczny posiadania mieszkania objętego decyzją przydziałową w sytuacji, w jakiej znalazła się skarżąca – po rozwodzie z mężem, gdy do tego rozwodu doszło z jego winy. Wszak każdy z policjantów rozwiedzionych, któremu sąd w wyroku rozwodowym nakazałby opuszczenie lokalu zajmowanego z byłym małżonkiem, mógłby dokonać czynności zrzeczenia się uprawnienia do tego lokalu, dodatkowo szykanując byłego małżonka i z dnia na dzień pozostawiając go bez ochrony miejsca zamieszkiwania, udzielanej przez normy prawa rodzinnego. Skarżąca uznała, że z tych przyczyn, decyzja zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja KSP nie mogą się ostać. W związku z powyższym wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji KSP z dnia [...] października 2018 r. w całości; wstrzymanie wykonania tej decyzji oraz zasądzenie od kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko prezentowane w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] stycznia 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2018 r. w sprawie opróżnienia lokalu. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; ppsa), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Lokal został przydzielony J.W. na podstawie przydziału z dnia [...] sierpnia 1970 r. KSMO w W. Lokal ten znajduje się w dyspozycji MSWiA lub podległych mu organów. Wyrokiem wydanym z dnia 26 września 1985 r. Sąd Rejonowy dla W. orzekł rozwód związku małżeńskiego zawartego w dniu [...] grudnia 1967 r. pomiędzy J.W. a D.W. Po orzeczeniu rozwodu D.W. wraz z trójką dzieci zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu, natomiast J.W. z przedmiotowego lokalu wyprowadził się w 1976 roku, tj. przed rozwodem, a wymeldował się z lokalu w 1978 roku. J.W. po rozwodzie, zwrócił się w 1986 roku do organu o rozliczenie go z niniejszego lokalu i przekazanie lokalu na rzecz byłej żony D.W. i trojga jego dzieci. Na powyższe wystąpienie, ówczesny Zastępca Szefa Stołecznego Urzędu Spraw Wewnętrznych wyraził zgodę. Z akt sprawy nie wynika, że pan J.W. został rozliczony z lokalu nr [...] przy ul. P. w W. przez organ Policji w trybie postępowania administracyjnego, zatem nie nastąpiło skuteczne zrzeczenie się prawa do tego lokalu. Skarżąca D.W. zwróciła się do KSP z prośbą o pisemne potwierdzenie uprawnień do lokalu. W odpowiedzi na powyższe, w dniu [...] listopada 2002 r. Zastępca Naczelnika Wydziału Inwestycji i Remontów KSP stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do uregulowania stanu prawnego przedmiotowego lokalu. Wskazano również, iż D.W. w przedmiotowym lokalu może zamieszkiwać na podstawie umowy najmu zawartej z właściwą administracją. Jak również poinformowano zainteresowaną, że na podstawie § 8 ust 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów - "były małżonek policjanta rozwiedzionego zachowuje prawo do zamieszkiwania w przydzielonym lokalu mieszkalnym do czasu uzyskania (nabycia) przez niego innego lokalu mieszkalnego(domu)". W dniu 3 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy dla W., XVI Wydział Cywilny, wyrokiem (sygn. akt XVI C 838/16) po rozpoznaniu sprawy z powództwa D.W. przeciwko Miastu [...] W. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanego Skarbu Państwa reprezentowanego przez KSP, oddalił jej powództwo o ustalenie istnienia stosunku najmu lokalu. Niniejsze orzeczenie stało się prawomocne z dniem 11 marca 2017 roku. Organ poinformował, iż przedmiotowa decyzja z dniu [...] sierpnia 1970 r. o przydziale lokalu mieszkalnego pozostaje nadal w obrocie prawnym, nie została zmieniona, ani uchylona, jak również nie stwierdzono jej nieważności, tym samym nie wygasło uprawnienie do jego zajmowania przez J.W., obecnie emeryta policyjnego. Jak również fakt wymeldowania się J.W. z lokalu pozostaje bez znaczenia prawnego, albowiem czynność ta nie spowodowała utraty przez niego tytułu prawnego, którą stanowi decyzja administracyjna nr [...]. Organ również przekazał informację, że w przypadku zrzeczenia się przez J.W. uprawnień do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, organ przeprowadzi postępowanie administracyjne w przedmiocie opróżnienia wskazanego wyżej lokalu, wobec wszystkich osób w nim zamieszkałych na podstawie art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, po uzyskaniu stanowiska wymienionego w przedmiocie zrzeczenia się uprawnień do lokalu mieszkalnego. W dniu [...]lutego 2018 r. wpłynęło do organu pisemne oświadczenie woli J.W. o zrzeczeniu się uprawnień do lokalu. W związku ze złożonym oświadczeniem woli J.W. o zrzeczeniu się uprawnień do lokalu, KSP zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia wskazanego lokalu mieszkalnego przez Panią D.W., Pana A.W., Pana S.W., Panią A.P., Panią W.P., małoletniego K.M. oraz Pana J.W., z uwagi na wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy Policji. Podstawę decyzji stanowił art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji, zgodnie z którym decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 90 ustawy o Policji (czyli pozostającego w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów) wydaje się jeżeli policjant (emeryt, rencista policyjny) zrzekł się uprawnień do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Główny najemca mieszkania J.W. zrzekł się uprawnień do lokalu. Lokal zajmowany przez skarżących i członków ich rodzin należy do zasobów mieszkaniowych, o których mowa w art. 90 ustawy o Policji i tym samym pozostaje obecnie w dyspozycji KSP. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1610; ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r.) przepisy tej ustawy stosuje się m.in. do lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, jeżeli przepisy odrębne dotyczące tych lokali nie stanowią inaczej. Wobec lokalu będącego w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów przepisami odrębnymi dotyczącymi lokali mieszkalnych jest rozdział 8 ustawy o Policji. Regulacja ta znajduje zastosowanie do funkcjonariuszy Policji, a poprzez art. 29 ustawy emerytalnej w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków ich rodzin uprawnionych do renty rodzinnej po funkcjonariuszu, który w chwili śmierci spełniał warunki do uzyskania emerytury lub renty policyjnej, albo już był emerytem lub rencistą policyjnym. Regulacje prawne dotyczące policyjnych mieszkań służbowych, zawarte między innymi w ustawie o Policji stanowią rozwiązania szczególne wobec przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. oraz Kodeksu cywilnego. Skoro główny najemca lokalu pozostającego w dyspozycji organów Policji zrzekł się uprawnień do jego dalszego zajmowania, co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy (pismo z [...] lutego 2018 r.), wobec tego zaszła okoliczność uzasadniająca wydanie orzeczenia w sprawie opróżnienia mieszkania (art. 95 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji). Kwestia ewentualnych negocjacji dotyczących przesunięcia w czasie terminu opuszczenia mieszkania nie może być objęta rozważaniami Sądu w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu należy uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, uzasadniono w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 Kpa. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI