II SA/Wa 545/10

II SA/Wa 545/10 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-03-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jacek Fronczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par 2 i 3 oraz  art 58 par 1 pkt 1 i par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 ze zm.) w zakresie wykluczającym przejście żołnierzy służby nadterminowej z przewlekłą [...] do zawodowej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2010 r. o sygn. akt II SA/Bd 85/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przekazał, według właściwości, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawę ze skargi W. M. na rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 ze zm.) w zakresie wykluczającym przejście żołnierzy służby nadterminowej z przewlekłą [...] do zawodowej służby wojskowej.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r., które W. M. uczynił przedmiotem skargi, nie mieści się w powyższym katalogu rozstrzygnięć, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Innymi słowy, ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na akt normatywny, jakim jest rozporządzenie ministra. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ocena zgodności przedmiotowego aktu normatywnego z Konstytucją, umowami międzynarodowymi czy też ustawami nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jedynym konstytucyjnym organem władzy sądowniczej, powołanym do orzekania w zakresie prawidłowości aktów prawnych i zawartych w nich uregulowań, jest Trybunał Konstytucyjny.
Powyższe oznacza, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.