II SA/Wa 539/20

II SA/Wa 539/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-07-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-03-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania
Ewa Marcinkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Iwona Maciejuk
Symbol z opisem
6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 3476/21 - Wyrok NSA z 2023-03-22
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 178
art. 31 par. 1, art. 32, art. 36 par. 1, art. 41 par. 1
z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze
Dz.U. 2011 nr 270 poz 1599
art. 62 ust. 2, art. 116 ust. 2 i 4-6
Ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, , Protokolant referent stażysta Adrianna Siniarska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2020 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego od [...] maja 2016 r. oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania A. M. dodatku wyrównawczego od dnia [...] maja 2016 r.
Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 80 ust 2-4 i art 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1726 z późn. zm.) oraz art. 32 i art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178 z późn. zm.) – zwanej dalej Przepisami wprowadzającymi, w związku z wyznaczeniem prokuratora będącego żołnierzem zawodowym na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale [...] Prokuratury Rejonowej [...] w [...], przyznał skarżącemu od dnia [...] maja 2016 r. dodatek wyrównawczy w kwocie 4.183,75 zł miesięcznie brutto.
Na wstępie Prokurator Generalny wyjaśnił, że wobec treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1931/16 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego
Jako organ właściwy do wydania decyzji w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego podniósł, że wydana decyzja ma charakter deklaratoryjny, działa wstecz (ex tunc), stąd uwzględnia przepisy prawa obowiązujące w dacie wydania pierwotnej zaskarżonej decyzji tj. w chwili zaistnienia zdarzenia prawnego leżącego u podstaw wydania zaskarżonej decyzji oraz zgodnie ze stanem faktycznym obowiązującym w tej dacie, czyli według stanu prawnego i faktycznego na dzień [...] kwietnia 2016 r.
Prokurator Generalny wskazał więc, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, przeniósł skarżącego z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko [...] Prokuratury Rejonowej [...] w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Organ zaznaczył, że data początkowa do dodatku za długoletnią pracę liczona jest od dnia [...] września 2000 r.
Na mocy decyzji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] (nr ewid. [...]) skarżący został wyznaczony na stanowisko służbowe [...] prokuratury rejonowej w Dziale [...] Prokuratury Rejonowej [...] w [...], zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U: 15, przy czym data początkowa służby wojskowej do dodatku za długoletnią służbę wojskową ustalona została na dzień [...] lutego 2005 r.
Powołując się na treść art. 78 ust. 1 i 3, art. 79 oraz art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2213), § 28 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1618 z późn. zm.), Prokurator Generalny wyjaśnił, że miesięczna kwota uposażenia należna skarżącemu na zajmowanym stanowisku służbowym wynosi 6.278,40 zł, a jej składnikami są: stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia U:15A (zach.) tj. 5.760,00 zł oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 9% należnego uposażenia zasadniczego, tj. 5.18,40 zł.
Przytaczając treść art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Prokurator Generalny podniósł, że w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym.
Wobec powyższego i w oparciu o § 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2010 r., Nr 56, poz. 339), Prokurator Generalny wskazał, że z dniem przeniesienia na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] skarżący posiadał prawo do wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej w stawce czwartej z zastosowaniem mnożnika 2,36 do podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora. Wynagrodzenie to, na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, zostało mu zachowane.
Prokurator Generalny podał nadto, że zgodnie z treścią art. 123 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze i Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2015 r. (M. P. z 2015 r., poz. 720), podstawą ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w 2016 roku jest przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2015 r., które wyniosło 3.854,88 zł.
Wobec powyższego Prokurator Generalny ustalił że kwota łącznego uposażenia, należna skarżącemu na dzień [...] maja 2016 r., jest tożsama kwocie wynagrodzenia prokuratora wynikającej z zachowania prawa do wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratora, w skład której wchodzą:
– wynagrodzenie zasadnicze w kwocie wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora w zniesionej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...], tj. czwartej stawki z zastosowaniem mnożnika 2,36 do podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego tj. 9.097,52 zł,
– dodatek za długoletnią pracę w wysokości 15% wynagrodzenia zasadniczego tj. 1.364,63 zł.
Wyjaśniono nadto, że A. M. otrzymał uposażenie za kwiecień, płatne z góry, wypłacone przez [...] w [...] - oddział [...], na którego zaopatrzeniu finansowym pozostawała zniesiona Wojskowa Prokuratura Okręgowa w [...]
Uwzględniając powyższe Prokurator Generalny uznał, że skoro kwota dodatku wyrównawczego przysługująca skarżącemu od dnia [...] maja 2016 r. stanowi różnicę pomiędzy kwotami wynagrodzenia 10.4625,15 zł, a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym 6.278,40 zł, to wynosi ona 4.183,75 zł.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. M. zarzucił decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. błąd w ustaleniach faktycznych co do zajmowanego przez niego przed [...] kwietnia 2016 r. stanowiska "[...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej" i przysługującego mu wówczas wynagrodzenia, które w myśl przepisu art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających powinno zostać zachowane. W konsekwencji zarzucił naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających.
W związku z powyższym wniósł o przeprowadzenie dowodu ze wskazanych we wniosku dokumentów. Wniósł równie o wystąpienie do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego o nadesłanie etatu byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] (według stanu na dzień [...] kwietnia 2016 r.) i dopuszczenie dowodu z tego dokumentu na okoliczność tego, że stanowisko zajmowane przez niego w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...] było odrębnym stanowiskiem od stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], a tym samym, że każde stanowisko etatowe Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] miało odrębny numer, parametry i w związku z powyższym podstawą do ustalenia jego uposażenia było i jest stanowisko etatowe [...] wojskowej prokuratury okręgowej ([...]) Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] ([...]), na którym przysługiwało uposażenie składające się z uposażenia zasadniczego według grupy uposażenia U:15A, dodatku za długoletnią służbę wojskową oraz dodatku wyrównawczego, którego wysokość była ustalana adekwatnie do wysokości wynagrodzenia prokuratora pełniącego funkcję [...] w prokuraturze okręgowej i pobierającego dodatek funkcyjny.
W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie mu dodatku wyrównawczego we właściwej wysokości, z uwzględnieniem wszystkich norm prawnych dotyczących jego sytuacji faktycznej i prawnej.
Prokurator Generalny, rozpoznając ponownie sprawę, nie zgodził się z zarzutami zawartymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2019 r.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgadza się z argumentacją przedstawioną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że z punktu widzenia przepisów wojskowych skarżący zajmował stanowisko służbowe [...] Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. Organ administracji wyjaśnił jednak, że stanowisko to było zaszeregowane do grupy uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych U:15A. Natomiast na mocy decyzji Nr [...] Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżący został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale [...] Prokuratury Rejonowej [...] w [...] zaszeregowane do grupy uposażenia U:15. Zatem zgodnie z art. 79 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych łączna wysokość wojskowego uposażenia skarżącego wynosiła 6.278,40 zł (zachowana stawka dla grupy uposażenia U:15A – 5.760,00 zł + dodatek za długoletnią służbę wojskową 9% - 518,40 zł). Podkreślił, że należność ta została w pełnej wysokości uwzględniona przy określaniu wynagrodzenia skarżącego jako prokuratora. W tym zakresie miał zastosowanie art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który stanowi, że w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem, a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. W ocenie Prokuratora Generalnego dopiero tak ustalone wynagrodzenie podlegało zachowaniu na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających. Pojęcie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", zawarte w treści ww. przepisu oznacza zdaniem Prokuratora Generalnego, zachowanie przez przenoszonego w tym trybie prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratorskim w kwocie wynikającej z przysługującej mu w dniu przeniesienia stawki oraz dodatku za długoletnią pracę. W przypadku A. M. była to kwota a 10.462,15 zł.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r., skarżący reprezentowany przez pełnomocnika zarzucił, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że termin "prawo do wynagrodzenia" użyty w tym przepisie nie odnosi się do wszystkich składników uposażenia żołnierza zawodowego - prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, a jedynie tylko do tych jego składników, które wiążą się z zajmowaniem stanowiska prokuratorskiego podczas, gdy skarżący jest żołnierzem zawodowym i składniki jego uposażenia reguluje ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;
Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji, o zobowiązanie - na podstawie art. 145a § 1 P.p.s.a. - Prokuratora Generalnego do wydania decyzji przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 5.725,75 zł począwszy od dnia [...] maja 2016 r., jak również o zasądzenie od Prokuratora Generalnego na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że Prokurator Generalny z dniem [...] kwietnia 2016 r. przeniósł go na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...]. Podstawę prawną przeniesienia stanowił przepis art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, w myśl którego Prokurator Generalny przenosi prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, których nie powołał do prokuratur okręgowych, na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, kierując się przy tym ich dotychczasowym miejscem zamieszkania lub miejscem pracy. Przed dniem [...] kwietnia 2016 r. na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] skarżący zajmował stanowisko służbowe "[...]wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]", które objął dnia [...] sierpnia 2014 r.
Skarżący podniósł nadto, że z dniem [...] czerwca 2014 r. Naczelny Prokurator Wojskowy powierzył mu funkcję [...] (co w żaden sposób nie przełożyło się na wynagrodzenie - uposażenie), zatem skarżący od [...] czerwca 2014 r. do [...] lipca 2014 r. pełnił wyłącznie funkcję [...] prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. Natomiast od dnia [...] sierpnia 2014 r. zajmował stanowisko [...] prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] (co natychmiast przełożyło się na wysokość jego uposażenia, i co potwierdza treść decyzji Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r.). W ocenie skarżącego ww. okoliczności wskazują na to, że otrzymywana przez niego przed dniem [...] kwietnia 2016 r. część dodatku wyrównawczego - sporna w niniejszej sprawie - związana była z zajmowaniem przez niego stanowiska, a nie pełnieniem funkcji [...] prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...].
Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających skarżący zarzucił, że Prokurator Generalny błędnie utożsamia "prawo do wynagrodzenia na dotychczasowym stanowisku" ze stawką wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za długoletnią pracę. Powyższe wskazuje, że skarżący nie jest postrzegany jako żołnierz zawodowy, którego składniki uposażenia reguluje ustawa pragmatyczna. Skarżącego zaznaczył, że gdyby ustawodawca chciał powiązać przeniesienie na inne (niższe) stanowisko służbowe z zachowaniem jedynie stawki wynagrodzenia zasadniczego (oraz dodatku za długoletnią pracę), to wprost by to ujął we wskazanym przepisie. Dalej skarżący podkreślił, że przepis mówi wyraźnie o zachowaniu prawa do wynagrodzenia (w przypadku żołnierzy zawodowych - uposażenia), a więc obejmuje wszystkie składniki będące częściami składowymi wynagrodzenia, a nie jedynie stawkę wynagrodzenia zasadniczego. Zdaniem skarżącego oczywistym zaś jest, że punkt wyjścia w ustalaniu dodatku wyrównawczego po dniu [...] kwietnia 2016 r. stanowi zajmowane przez niego przed tym dniem stanowisko "[...] wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]", ponieważ takie właśnie stanowisko zajmował. Bez znaczenia przy tym jest to, że w kontekście przepisów ustawy o prokuraturze skarżący może być traktowany jako prokurator prokuratury okręgowej, ponieważ do skarżącego - jako żołnierza zawodowego - w pierwszej kolejności stosuje się ustawę o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, nie zaś ustawę o prokuraturze. Skarżący podkreślił zatem, że podstawę prawną zachowania mu prawa do wynagrodzenia stanowi ww. przepis art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających. W ocenie skarżącego błędnie zatem Prokurator Generalny uznaje, że przed [...] kwietnia 2016 r. skarżącemu przysługiwał dodatek funkcyjny w związku z pełnieniem funkcji na takich samych zasadach jak dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Wynagrodzenie skarżącego przed dniem [...] kwietnia 2016 r. obejmowało bowiem:
1) uposażenie zasadnicze U:15A w kwocie 5.760,00 zł,
2) dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 9% uposażenia zasadniczego - 518,40 zł,
3) dodatek wyrównawczy w kwocie 5.725,75 zł.
Skarżący zaakcentował więc, że łączna kwota uposażenia przysługującego mu do dnia [...] kwietnia 2016 r. wynosiła 12.004,15 zł, a żaden z elementów tego uposażenia nie był dodatkiem funkcyjnym, co i tak w świetle art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających jest bez znaczenia, gdyż nawet gdyby taki dodatek przysługiwał skarżącemu przed dniem [...] kwietnia 2016 r., to zgodnie z tym przepisem ulegałby on po tym dniu zachowaniu w pełnej wysokości, nawet jeśli po [...] kwietnia 2016 r. skarżący nie pełniłby funkcji w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Skarżący stwierdził zatem, że jeżeli ustawodawca zagwarantował zachowanie prawa do wynagrodzenia, to nie sposób uznać, że prawo do wynagrodzenia obejmuje jedynie stawkę wynagrodzenia zasadniczego (tu konkretnie stawkę czwartą). Literalna wykładnia przepisu jest jednoznaczna i w przepisie mowa jest o "wynagrodzeniu", a nie o "stawce wynagrodzenia zasadniczego", a Prokurator Generalny uznając, że prawo do wynagrodzenia w istocie dotyczy jedynie prawa do stawki wynagrodzenia zasadniczego dokonał niedopuszczalnej wykładni zwężającej na niekorzyść skarżącego.
Wyjaśniając żądanie zobowiązania Prokuratora Generalnego do wydania decyzji przyznającej dodatek wyrównawczy w określonych powyżej kwotach skarżący podniósł, że powinien on być ustalony zgodnie z ostatnią decyzją przyznającą skarżącemu dodatek wyrównawczy sprzed dnia przeniesienia go na stanowisko prokuratora prokuratury rejonowej.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prokuratora Generalnego wniósł o jej oddalenie, a odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że w przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy użyte przez ustawodawcę w przepisie art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających określenie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku" obejmuje swym zakresem także równowartość dodatku funkcyjnego, czy też nie. Pełnomocnik organu podniósł, że kwestia określenia, co należy rozumieć pod pojęciem "wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", była przedmiotem wnikliwej analizy Sądu Najwyższego, który w wyroku z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II PK 70/12, jednoznacznie stwierdził, że to wyrażenie językowe jest ograniczone wyłącznie do dwóch składników wynagrodzenia, tj. wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatku za wysługę lat bez uwzględnienia dodatku funkcyjnego. Podkreślone zostało też, że wyrok ten bazował na wcześniejszej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2010 r. sygn. akt I PZP 3/10, dotyczącej analogicznej kwestii odnoszącej się do stanowisk sędziowskich. W ocenie pełnomocnika organu można więc uznać, że orzecznictwo w tej materii jest ugruntowane i jednoznaczne, gdyż także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt II SA/Po 170/18, jednoznacznie przyjęto, że przez omawiane pojęcie należy rozumieć zachowanie prawa do wynagrodzenia na stanowisku rozumianym jako pełnienie służby na określonym szczeblu w wojskowej prokuraturze (w niniejszej sprawie - wojskowej prokuraturze okręgowej). Ochroną została objęta jedynie ta część wynagrodzenia prokuratora, która posiada cechę trwałości. Podkreślono, że dodatek funkcyjny takiej cechy nie posiada, ponieważ z natury rzeczy jest przypisany do określonej funkcji, która pełniona jest czasowo.
Dodatkowo pełnomocnik organu wskazał, że w skardze podnoszona jest kwestia innego sposobu naliczania uposażenia prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi w porównaniu z prokuratorami będącymi osobami cywilnymi. Podkreślono, że wprawdzie inne są składniki tych należności, ale efekt końcowy jest taki sam. Założenie ustawodawcy było i jest takie, że prokuratorzy będący żołnierzami zawodowymi mają otrzymywać świadczenie z tytułu wykonywania swoich obowiązków prokuratorskich dokładnie takie samo jak ich odpowiednicy cywilni. Takie samo, ale nie wyższe. Pełnomocnik organu podkreślił, że zapisy Przepisów wprowadzających w odniesieniu do określenia zasad zachowania wynagrodzenia przy przeniesieniu na inne stanowisko (w praktyce niższe - art. 36 § 1 oraz art. 41 § 1) mają walor uniwersalny, dotyczą bowiem zarówno prokuratorów cywilnych, jak też prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi. W związku z powyższym wszystkim prokuratorom cywilnym przeniesionym na niższe stanowiska zachowano prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, czyli bez uwzględnienia dodatku funkcyjnego, zgodnie z ww. orzeczeniami Sądu Najwyższego. Dowodzenie, że prokuratorom będącym żołnierzami zawodowymi należy – wbrew powołanym zapisom ustawowym – zachować w dodatku wyrównawczym także kwotę odpowiadającą dodatkowi funkcyjnemu, jest próbą doprowadzenia do bezprawnego zróżnicowania wynagrodzeń prokuratorów znajdujących się w takiej samej sytuacji prawnej. Pełnomocnik organu zwrócił nadto uwagę, że przeniesionemu prokuratorowi w jego nowej jednostce organizacyjnej może być powierzona określona funkcja (sytuacje takie mają aktualnie miejsce). Przyjmując tok rozumowania skarżącego, oznaczałoby to, że prokurator do spraw wojskowych w ramach dodatku wyrównawczego otrzymywałby równowartość kwoty dwóch dodatków funkcyjnych tzn. zachowanego - traktowanego jako immanentny składnik wynagrodzenia na stanowisku i należnego z tytułu wykonywania obecnie danej funkcji, a taka sytuacja jest prawnie niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
W myśl natomiast art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W ocenie Sądu, skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Prokuratora Generalnego z dnia [...] stycznia 2020 r. nie narusza prawa.
Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) z dniem [...] kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe.
Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny.
A. M., jako prokurator zniesionej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 30 § 1 i art. 75 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze w zw. z art. 22 ust 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 1a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, został z dniem [...] kwietnia 2016 r. zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury z mocy prawa i pełni zawodową służbę wojskową w instytucjach cywilnych – powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.
Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, skarżący został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] w Dziale [...], zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika i grupy uposażenia U: 15 z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.
Przed dniem [...] kwietnia 2016 r. na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] skarżący zajmował stanowisko służbowe "[...] wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]", które objął dnia [...] sierpnia 2014 r.
W związku z przeniesieniem A. M. ze zniesionych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury do prokuratury powszechnej konieczne było ustalenie wysokości przysługującego skarżącemu, jako żołnierzowi zawodowemu, dodatku wyrównawczego.
Ustalając wysokość dodatku wyrównawczego, o którym mowa w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, organy przyjęły, iż równoważnym stanowiskiem dla prokuratura Wojskowej Prokuratury Okręgowej jest stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.
Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że przepis art. 116 ust. 2 nie obowiązującej już ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze ( tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 270 poz. 1599 ze zm.) stanowił, że stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury są odpowiednio stanowiska w:
1) Prokuraturze Generalnej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;
2) prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;
3) prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.
Zgodnie natomiast z art. 116 ust. 4 ww. ustawy, uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, określały przepisy o uposażeniu żołnierzy. Uposażenie to było równe wynagrodzeniu prokuratorów oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury (art. 116 ust. 5 w. ustawy). Ponadto na podstawie art. 116 ust. 6 ww. ustawy o prokuraturze, Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825) - które zastąpiło wcześniejsze rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2010 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 288) regulujące tę kwestię.
W załączniku do tego rozporządzenia, w punkcie 11 wymienione było stanowisko "[...] wojskowej prokuratury okręgowej", które na potrzeby wynagrodzenia odpowiadało "prokuratorowi prokuratury okręgowej pełniącemu funkcję: [...] - [...] w prokuraturze okręgowej".
Należy też zwrócić uwagę, że przepis art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowił, że wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie jest równe; wysokość wynagrodzenia prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie różnicuje staż pracy lub pełnione funkcje. Podobny zapis znalazł się w art. 124 § 1 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 740).
Powyższe prowadzi w ocenie Sądu do konkluzji, że choć wedle nomenklatury służbowej w prokuraturze wojskowej używano pojęcia "[...]" na określenie stanowiska w szerszym ujęciu, to jednak w istocie "stanowisko" to w swej treści kryło desygnat stanowiska "wojskowego prokuratora okręgowego", który pełnił funkcję "[...]".
Skarżący zajmując stanowisko służbowe "[...] wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]" otrzymywał uposażenie wojskowe, na które składało się uposażenie zasadnicze według stawki dla grupy uposażenia U: 15A plus dodatek za długoletnią służbę wojskową oraz dodatek wyrównawczy. Dodatek wyrównawczy niwelował różnicę między jego uposażeniem żołnierza zawodowego, a wynagrodzeniem prokuratora w prokuraturze okręgowej pełniącego funkcję [...].
W efekcie, tak ustalone uposażenie równało się wynagrodzeniu prokuratora w prokuraturze okręgowej pełniącego funkcję [...].
Stosownie do art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny przenosi prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, których nie powołał do prokuratur okręgowych, na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, kierując się przy tym ich dotychczasowym miejscem zamieszkania lub miejscem pracy. Spór w niniejszej sprawie dotyczy wykładni zwrotu "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". Organ przyjmuje bowiem, iż w pojęciu "wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku" nie mieści się dodatek funkcyjny za pełnienie funkcji [...], skarżący uważa natomiast, iż – zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy – należy dodatek też zaliczyć do spornego pojęcia.
Rozważając tę kwestię, należy zwrócić uwagę, iż problem wykładni zwrotu "wynagrodzenie prokuratora na zajmowanym stanowisku" był przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego na tle regulacji związanych z reformą ustrojową powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w 2010 r., zawartej w art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze (tj. Dz. U. Nr 178, poz. 1375 ze zm.) który w swej treści zawierał zapis podobny do obecnego art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze.
Sąd Najwyższy w wyroku z 30 października 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt II PK 70/12 zwrócił uwagę na występujące w ustawie o prokuraturze pojęcia "zajmowanego stanowiska" i "pełnionej funkcji". Katalog stanowisk prokuratorskich wymieniony był w art. 6 ust. 1 ustawy o prokuraturze z 1985 r. Od zajmowania "stanowiska prokuratorskiego" w prokuraturze odpowiedniego szczebla należy jednak odróżnić zdaniem Sądu Najwyższego, pełnienie określonych "funkcji" przez prokuratorów.
Podzielając to rozumowanie Sądu Najwyższego, stwierdzić należy, iż dodatek funkcyjny jest składnikiem wynagrodzenia prokuratora, który przysługuje mu "w związku z pełnioną funkcją", a nie "w związku z zajmowanym stanowiskiem". Skoro zatem w art. 36 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze ustawodawca wskazał – jako podstawę odniesienia – wynagrodzenie "na dotychczas zajmowanym stanowisku", to w skład tego wynagrodzenia, jak trafnie przyjęły organy, nie wchodzi dodatek funkcyjny z tytułu sprawowania funkcji [...] wojskowej prokuratury okręgowej. Dodatek ten przysługiwał bowiem skarżącemu w związku z pełnioną funkcją, a nie w związku z zajmowanym stanowiskiem prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej.
Z uwagi na powyższe nie do zaakceptowania jest argumentacja skarżącego, że wynagrodzeniem "nabytym" w rozumieniu art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o prokuraturze jest ta jego część, która odpowiadała ekwiwalentowi za pełnione czasowo funkcje. W ten sposób bowiem prokurator wojskowy poprzez regulację z art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających nabywałby trwale prawo do wynagrodzenia, które przysługiwało mu czasowo z tytułu pełnionej funkcji. Nie dość więc, że otrzymywałby zapłatę odpowiadającą funkcjom, których nie pełni, ale nadto znalazłby się w lepszej sytuacji nawet, aniżeli prokuratorzy wojskowych prokuratur okręgowych powołani na stanowiska w prokuraturach okręgowych, w wydziałach do spraw wojskowych, do których nie ma zastosowania art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.