II SA/Wa 527/19

II SA/Wa 527/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-09-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-03-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska /sprawozdawca/
Ewa Marcinkowska
Sławomir Antoniuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 2293/21 - Wyrok NSA z 2022-10-12
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
ART. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2019 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Polskiej Fundacji [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] , 2. zasądza od Polskiej Fundacji [...] na rzecz skarżącego [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r., wysłanym pocztą elektroniczną, K. Ś. (zwany dalej skarżącym), powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2001 Nr 112 poz. 1198 ze zm. zwaną dalej ustawą oraz "u.d.ip."), zwrócił się do [...] Narodowej z siedzibą w W. (zwana dalej Fundacją) o udostępnienie informacji, kto zorganizował i jakie były całkowite koszty wizyty C. N. w P. w ramach akcji 100×100 i poza akcją 100×100.
W związku z brakami formalnymi wniosku, Fundacja dnia [...] grudnia 2018 r. wezwała skarżącego do podania niezbędnych danych, w tym adresowych, w celu wydania i doręczenia odpowiedniej decyzji.
K. Ś. ponownie wskazał jedynie własne imię i nazwisko, bez wskazania danych adresowych. Wobec tego, pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. został wezwany do podania niezbędnych danych i podpisania wniosku, celem umożliwienia jego rozpoznania i wraz ze stosownym pouczeniem.
Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. (data wpływu) skarżący uzupełnił braki wniosku, składając go w odpowiedniej formie.
Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. Fundacja udzieliła wnioskodawcy informacji, że "wizytę Caseya Neistata w Warszawie w ramach projektu 100x100 zorganizowała [...] , zgodnie z celami statutowymi fundacji. Koszty wizyty obejmowały przelot i zakwaterowanie odpowiadające zwykłym realiom rynkowym i zostały poniesione przez Fundację w ramach projektu. Koszty obejmowały honorarium gościa, jednak umowa w tym zakresie nie uprawnia Fundacji bez zgody Gościa do upublicznienia wysokości honorarium. Tym samym nie zostały poniesione takie koszty poza projektem, o co raczył Pan zapytać".
Fundacja wyjaśniła skarżącemu, że powyższe informacje nie zostały udostępnione w trybie ustawy, ale z uwagi na fakt ich powszechnej dostępności i honorowanie przez fundację zasadom transparentności w granicach tajemnic prawnie niechronionych. Jednocześnie stwierdziła, iż nie podlega ustawie, a żądane informacje (dot. kwoty wynagrodzenia) są prawnie chronione. Skarżący został poproszony o wypowiedzenie się, czy żąda udzielenia informacji w powyższym zakresie.
Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. skarżący podtrzymał żądanie udzielenia informacji w zakresie całkowitych kosztów wizyty C. N. w P. w ramach akcji 100x100 oraz poza akcją 100x100.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. Fundacja zawiesiła postępowanie w przedmiocie w.w. wniosku do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy ze skargi na decyzję Fundacji nr [...] z dnia [...] października 2017 r., odmawiającą dostępu do informacji publicznej (sygn. akt II SA/Wa 2069/17). W uzasadnieniu swego postanowienia w szczególności wskazała, że Fundacja na gruncie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w szczególności art. 4 ustawy, nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej tzn. nie jest podmiotem podpadającym pod ustawę.
Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, wnosząc o udostępnienie wnioskowanych informacji.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Fundacja postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. utrzymała w mocy w.w. postanowienie z dnia [...] stycznia 2019 r., uznając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i zawartą w nim argumentację za bezzasadną.
K. Ś. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Polskiej Fundacji Narodowej z siedzibą w W. z dnia [...] stycznia 2019 r., zarzucając naruszenie:
1) art. 17 ust. 1 oraz art.2 u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że do postępowania o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy k.p.a. również w innych przypadkach, niż wyraźnie wskazanych w tym przepisie,
2) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Na tych podstawach wniósł o:
1) uchylenie wskazanych postanowień, a tym samym o zobowiązanie Fundacji do załatwienia wniosku z dnia [...] grudnia 2018 roku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt,
2) zasądzenie od Fundacji na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, według norm przepisanych.
Fundacja w odpowiedzi na skargę wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie wskazując, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. zawiesiła postępowanie w przedmiocie w.w. wniosku skarżącego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy o sygn. akt II SA/Wa 2069/17. Następnie w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. utrzymała w.w. postanowienie w mocy, uznając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i zawartą w nim argumentację za bezzasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga na postanowienie Fundacji "Polska Fundacja Narodowa" w przedmiocie zawieszenia postępowania zasługiwała na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy podzielić pogląd, wyrażony w wyroku w sprawie II SA/Wa 2069/17, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesądził, iż Fundacja jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udzielania informacji publicznej. Przepis art. 4 ust. 3 u.di.p. stanowi, iż podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, są obowiązane do udostępnienia informacji publicznej będącej w ich posiadaniu.
Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że informacje, o których udostępnienie wniósł skarżący, stanowią informację publiczną i tym samym została wyczerpana również przesłanka przedmiotowa ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Przechodząc do meritum problemu sprawy niniejszej, czyli zaskarżonego skargą postanowienia, Sąd uznaje, że zawieszenie postępowania nie może nastąpić w sprawach o udzielenie informacji publicznej.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 u.d.ip., do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy oznacza, że w zależności od okoliczności, dany przepis stosuje się: 1) wprost, 2) z modyfikacjami lub 3) nie stosuje się go w ogóle. Ostatnia z wymienionych sytuacji zachodzi w odniesieniu do zawieszenia postępowania.
Uwzględniając cele ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie budzi wątpliwości Sądu, że nie można do niej stosować przepisów k.p.a. o zawieszeniu postępowania, które ze swej istoty stoją w sprzeczności z szybkim i efektywnym postepowaniem, jakim w założeniu jest postępowanie o udzielenie tej informacji. Jeżeli więc organ, do którego wpływa wniosek, twierdzi, choćby błędnie, że nie jest zobowiązany do jej udzielenia, powinien o tym poinformować na piśmie, a nie zawieszać postępowania.
Z tej przyczyny, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a., a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.
Rozpoznanie sprawy nastąpiło w trybie uproszczonym, gdyż stosownie do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Dlatego Sąd rozpoznał sprawę w tym trybie, na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).