II SA/Wa 492/25

II SA/Wa 492/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-07-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący/
Arkadiusz Koziarski. /sprawozdawca/
Joanna Kruszewska-Grońska
Symbol z opisem
6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Szef Agencji Wywiadu
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), Protokolant referent Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2025 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Szefa Agencji Wywiadu z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty należności związanych ze służbą oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] Szef Agencji Wywiadu (dalej "Szef AW" lub "organ"), powołując się na art. 121 ust. 3 w zw. z art. 115 oraz art. 119 ust. 1 pkt 1, art. 126 ust. 1, art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2024 r. poz. 812, z późn. zm., dalej "ustawa o ABW i AW") oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), odmówił M. S. (dalej "skarżący") wypłaty kwoty 7.127,27 zł z tytułu służby w Agencji Wywiadu.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że rozkazem personalnym Szefa AW z dnia [...] grudnia 2023 r. skarżący, na podstawie art. 60 ust. 3 ustawy o ABW i AW został zwolniony z dniem [...] lutego 2024 r. ze służby w Agencji Wywiadu. Organ podał, że z zebranej w sprawie dokumentacji wynika, że przy zwolnieniu ww. ze służby, na podstawie art. 128 ust. 1 ABW i AW, skarżącemu została wypłacona sześciomiesięczna odprawa w wysokości 69.090,00 zł, (odprawę w wysokości 74.718,00 zł skarżący otrzymał w 2022 r. odchodząc ze służby w ABW), ekwiwalent pieniężny za 26 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego w wysokości 28.325,90 zł, a także nagroda roczna w wysokości 3.994,67 zł. Razem należności te wyniosły 101.410,57 zł.
Dalej organ wskazał, że pismem z dnia [...] grudnia 2024 r. skarżący wezwał Szefa AW do zapłaty kwoty 7.127,27 zł z tytułu "zaniżonej wypłaty uposażenia wynikającego ze stosunku służbowego". W piśmie podniesiono, że podstawą prawną roszczeń jest rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 czerwca 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2024 r. poz. 842, dalej "rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2024 r."). Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia dodatek za posiadany przez funkcjonariusza AW stopień służbowy w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, przysługuje funkcjonariuszowi AW od dnia 1 stycznia 2024 r. W przypadku skarżącego dodatek ten miał wynieść 2.350 zł. Wobec powyższego skarżący wniósł o wypłatę następujących należności:
- 4.200 zł brutto z tytułu odprawy,
- 1.400 zł brutto z tytułu wynagrodzenia za styczeń i luty 2024 r.,
- 700 zł brutto z tytułu nagrody jubileuszowej,
- 827,27 zł brutto z tytułu ekwiwalentu za urlop.
Szef AW przytoczył treść art. 115, art. 121 ust. 3, art. 126 ust. 1 oraz art. 128 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o ABW i AW.
Następnie organ wyjaśnił, że w dniu 22 czerwca 2024 r. weszło w życie, a tym samym zaczęło obowiązywać, rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy AW. Moment wejścia wżycie tego rozporządzenia został określony w § 3 aktu, który brzmi: "Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.". Treść § 2 natomiast brzmi następująco: "Dodatek za posiadany przez funkcjonariusza Agencji Wywiadu stopień służbowy w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, przysługuje funkcjonariuszowi Agencji Wywiadu od dnia 1 stycznia 2024 r." Ww. rozporządzenie wprowadziło stawkę dodatku za stopień podpułkownika w wysokości 2.350 zł, zaś rozporządzenie obowiązujące na dzień zwalniania wnioskodawcy ze służby w AW (rozporządzenie z dnia 14 kwietnia 2023 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Wywiadu Dz. U. z 2023 r. poz. 732) przewidywało stawkę dodatku za stopień podpułkownika w wysokości 1.650 zł.
Organ stwierdził, że rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2024 r. weszło w życie
w dniu 22 czerwca 2024 r., czyli 14 dni od dnia jego ogłoszenia w Dzienniku Ustaw
i dopiero od tej chwili można mówić o jego obowiązywaniu. Z tą datą funkcjonariusze AW (ale nie byli funkcjonariusze AW) zyskali prawo do dodatków do uposażenia w wyższym wymiarze jedynie z wyrównaniem od dnia 1 stycznia 2024 r. Rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2024 r. nie zawiera przepisu o jego działaniu z mocą wsteczną i nie obejmuje swoim obowiązywaniem osób będących funkcjonariuszami AW przed jego wejściem
w życie.
Szef AW zauważył, że zgodnie z art. 121 ust. 3 ustawy o ABW i AW prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby, a więc w przypadku skarżącego wygasło z dniem [...] lutego 2024 r. Uposażenie funkcjonariusza według art. 115 ustawy o ABW i AW składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia. Wygaśniecie prawa do uposażenia pociąga za sobą wygaśnięcie prawa do dodatków do uposażenia, w tym również dodatku za stopień służbowy. Wygaśnięcie prawa do uposażenia oznacza, że prawo to zostaje unicestwione, ostatecznie przestaje obowiązywać. Aby prawo do uposażenia uzyskać trzeba je nabyć ponownie, a zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe. Zdaniem organu skoro prawo do uposażenia (w tym dodatku za stopień służbowy) wygasło z dniem odejścia ze służby, tj. [...] lutego 2024 r., to wejście w życie rozporządzenia w dniu 22 czerwca 2024 r., nie miało wpływu na uprawnienia wnioskodawcy w zakresie podwyższenia dodatku za stopień służbowy, gdyż nie był on już funkcjonariuszem AW. Tym samym brak jest podstaw do wypłaty wnioskodawcy należności z tytułu dodatku służbowego za styczeń i luty 2024 r. w wysokości 1.400 zł.
W ocenie organu prawo do pobierania dodatku za stopień w wyższej wysokości posiadają tylko te osoby, które były funkcjonariuszami AW w dacie wejścia w życie rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. Zarówno na gruncie ustawy, jak i w świetle treści rozporządzenia nie ma wątpliwości, że określone w załączniku do tego rozporządzenia stawki dodatku za stopień znajdują zastosowanie wyłącznie do funkcjonariuszy, a zatem osób pozostających w służbie (zajmujących określone stanowiska służbowe) w dniu 22 czerwca 2024 r.
Następnie Szef AW stwierdził, że brak jest również podstaw prawnych do wypłaty należności z tytułu odprawy oraz ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, co podniesiono we wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r., tj. kwoty 4.200 zł brutto z tytułu odprawy oraz 827, 27 zł brutto z tytułu ekwiwalentu za urlop.
Organ podał, że zgodnie z art. 130 ust 1 ustawy o ABW i AW wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie stałej równa się wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa właściwej Agencji na podstawie art. 54 ust. 1. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby, aż do wysokości sześciomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się jako pełny rok.
Skarżący otrzymał odprawę w wysokości 6 miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w wysokości 69.090,00 zł (odprawę w wysokości 74.718,00 zł skarżący otrzymał w 2022 r. odchodząc ze służby w ABW). Zgodnie z rozkazem personalnym Szefa AW z dnia [...] grudnia 2023 r. składniki uposażenia skarżącego stanowiły: stawka uposażenia zasadniczego: 9.000 zł, dodatek służbowy: 9.000 zł, dodatek za stopień podpułkownika: 1.650 zł, dodatek kontrolerski: 1.500 zł. Dodatkowo skarżącemu przysługiwał dodatek "[...]": 658,00 zł oraz wzrost uposażenia z tytułu wysługi lat w wysokości: 2.160 zł. Razem powyższe należności składały się na uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku, czyli na dzień [...] lutego 2024 r. Na dzień [...] lutego 2024 r. wysokość dodatku za stopień służbowy wnioskodawcy wynosiła 1.650 zł i od takiej też wysokości naliczona została odprawa.
Organ wskazał, że sposób wyliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy reguluje przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 października 2020 r. w sprawie urlopów funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2020 r. poz. 1867), zgodnie z którym ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oblicza się, mnożąc 1/22 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym, należnego funkcjonariuszowi w dniu zwolnienia ze służby, przez liczbę dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. W ocenie Szefa AW nie ma wątpliwości, że należy w tym przypadku wziąć pod uwagę uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami do uposażenia
o charakterze stałym, należne funkcjonariuszowi w dniu zwolnienia ze służby, czyli
w przedmiotowej sprawie na dzień [...] lutego 2024 r., gdzie jak wskazano powyżej wnioskodawca otrzymywał dodatek za stopień służbowy w wysokości 1.650 zł.
Szef AW stwierdził także, że brak jest podstaw do wypłaty nagrody jubileuszowej o kwotę 700 zł brutto. Zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 kwietnia 2003 r. w sprawie nagrody jubileuszowej funkcjonariusza Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 86, poz. 797) podstawę obliczenia wysokości nagrody jubileuszowej stanowi miesięczne uposażenie zasadnicze, wynikające z zaszeregowania stanowiska służbowego funkcjonariusza, wraz z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym, w wysokości przysługującej funkcjonariuszowi w dniu wypłaty nagrody jubileuszowej, a jeżeli jest to dla niego korzystniejsze - w dniu nabycia prawa do tej nagrody. Nagrodę jubileuszową wypłacono skarżącemu w dniu [...] lutego 2024 r. (z dniem zwolnienia ze służby) w wysokości 23.968 zł po 25 latach służby, przy czym prawo do nagrody jubileuszowej po 25 latach pracy wnioskodawca nabywał w dniu [...] maja
2024 r. Zgodnie bowiem z § 6 ww. rozporządzenia funkcjonariuszowi uprawnionemu do emerytury lub renty, któremu w dniu zwolnienia ze służby brakuje nie więcej niż 12 miesięcy do okresu służby, o którym mowa w § 2, nagrodę tę wypłaca się w dniu zwolnienia ze służby. Również i w tym przypadku podstawą wyliczenia tej nagrody był dodatek za stopień służbowy w wysokości 1.650 zł przysługujący skarżącemu w dniu jej wypłaty, tj. na dzień [...] lutego 2024 r.
Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący zarzucił organowi błąd w interpretacji przepisu prawa, polegający na uznaniu przez, iż podwyżka dodatku za posiadany przez funkcjonariusza AW stopień służbowy, przewidziana przez rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2024 r. nie przysługuje funkcjonariuszowi Agencji Wywiadu, który został zwolniony ze służby w dniu [...] lutego 2024 r.
Zdaniem skarżącego prawidłowa wykładnia przepisów wyżej wymienionego rozporządzenia powinna prowadzić do wniosku, iż przewidziana w rozporządzeniu podwyżka dodatku dotyczy również funkcjonariusza, zwolnionego ze służby z dniem [...] lutego 2024 r., gdyż rozporządzenie w § 2 stanowi, iż dodatek za stopień służbowy w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia zmienianego w §1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, przysługuje funkcjonariuszowi AW od dnia 1 stycznia 2024 r.
Ponadto skarżący zarzucił naruszenie zasady równości wobec prawa, wyrażonej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, polegające na odmowie wypłacenia mu podwyższonych świadczeń, związanych z wejściem w życie rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r., podczas gdy podwyższone analogiczne świadczenia, zostały już wypłacone byłym funkcjonariuszom m.in. Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz Służby Kontrwywiadu Wojskowego, którzy zakończyli służbę w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 29 lutego 2024 r.;
Skarżący wniósł o przeprowadzenie:
a) dowodu z przelewu bankowego, na okoliczność otrzymania w dniu 20 września 2024 r. wyrównania do dopłaty za wypoczynek - łącznie 160 zł, w związku
z rozporządzeniem z dnia 6 czerwca 2024 r., co wskazuje na niekonsekwencję
i wybiórczość w stosowaniu przez Szefa AW zasad wypłat należności byłym funkcjonariuszom Agencji (należność wynikającą z rozporządzenia została wypłacona osobie, która nie była funkcjonariuszem Agencji w dniu wejścia w życie wyżej wymienionego rozporządzenia). Jednocześnie skarżący wniósł o zwrócenie się do organu o pisemne wyjaśnienie dla Sądu oznaczeń zawartych w przelewie: "JEDNOSTKA BUDŻETOWA" oraz Tytuł: "[...]" dla tego konkretnego przelewu, gdyż AW w trosce o konspirację danych osobowych funkcjonariuszy używa opisów uniemożliwiających ich identyfikację (np. przez pracowników banku);
b) wystąpienie do Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o informację:
- czy w 2024 r. przedstawiciele pozostałych służb specjalnych: ABW, SKW i SWW (za wyjątkiem Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w którym funkcjonariusze nie pobierają dodatku za stopień służbowy) skierowali do Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA informację o przeliczeniu na nowo wysokości emerytury byłym funkcjonariuszom w związku z wejściem w życie: rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów (Dz. U. poz.732) z dnia 14 maja 2024 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy ABW, kiedy to na dzień wejścia w życie rozporządzenia funkcjonariusze byli już emerytami; rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. poz. 830) z dnia 31 maja 2024 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy SKW, kiedy to na dzień wejścia w życie rozporządzenia funkcjonariusze byli już emerytami; rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. poz. 554) z dnia 10 kwietnia 2024 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy SWW, kiedy to na dzień wejścia w życie rozporządzenia funkcjonariusze byli już emerytami;
- czy ZER MSWiA na podstawie skierowanych w ww. zakresie pism przeliczył na nowo wysokość emerytur byłym funkcjonariuszom służb specjalnych, którzy na dzień wejścia w życie rozporządzeń byli już emerytami;
- czy ZER MSWiA na podstawie ww. rozporządzeń wypłacił emerytom świadczenie wraz ze spłatą.
c) dowodu z pisma Rzecznika Praw Obywatelskich (pismo nr [...] z dnia [...] lutego 2024) do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na okoliczność, że regulacje uposażeń funkcjonariuszy i żołnierzy zawodowych, które powinny wejść w życie w dniu 1 stycznia 2024 r., a zostały podpisane z różnych powodów legislacyjnych (np. konsultacji międzyresortowych itp.) w późniejszym okresie z mocą obowiązywania od 1 stycznia 2024 r., powinny obejmować wszystkich funkcjonariuszy i żołnierzy zawodowych, pozostających w służbie na ten dzień, bez względu na to, czy ich stosunek służbowy ustał w okresie poprzedzającym wejście w życie przedmiotowych rozporządzeń;
d) dowodu z pisma Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do Rzecznika Praw Obywatelskich (odpowiedź nr [...]) na okoliczność, że regulacje uposażeń funkcjonariuszy i żołnierzy zawodowych, które powinny wejść w życie w dniu 1 stycznia 2024 r., a zostały podpisane z różnych powodów legislacyjnych (np. konsultacji międzyresortowych itp.) w późniejszym okresie z mocą obowiązywania od 1 stycznia 2024 r., powinny obejmować wszystkich funkcjonariuszy i żołnierzy zawodowych, pozostających w służbie na ten dzień, bez względu na to, czy ich stosunek służbowy ustał w okresie poprzedzającym wejście w życie przedmiotowych rozporządzeń.
Skarżący wniósł ponadto o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz ewentualnych kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący zwrócił m.in. uwagę, że Szef AW w sposób niekonsekwentny i wybiórczy stosuje zasady wypłaty należności byłym funkcjonariuszom Agencji, opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] września 2024 r. otrzymał wyrównanie do dopłaty za wypoczynek - łącznie 160 zł, w związku z rozporządzeniem 6 czerwca 2024 r. Rozporządzenie to weszło w życie po jego zwolnieniu ze służby, a mimo w tym przypadku uznano, iż świadczenie przewidziane w tym akcie normatywnym przysługuje także byłemu funkcjonariuszowi Agencji.
Skarżący podniósł, że analogiczną niekonsekwencję i wybiórczość Szefa AW w stosowaniu zasady wypłaty należności byłym funkcjonariuszom widać również na przykładzie wypłat wzrostu wysokości dodatku [...] w pierwszym kwartale
2024 r. Dodatek [...] stanowi 31,5% kwoty bazowej, którą określa ustawa budżetowa na dany rok i wchodzi on w skład uposażenia funkcjonariuszy, jako kolejny składnik. W 2024 r. należność z tego tytułu została wypłacona z wyrównaniem od stycznia pomimo, że weszła w życie 1 lutego lecz z mocą obowiązywania od 1 stycznia. Kwotę tę otrzymali z wyrównaniem od stycznia funkcjonariusze odchodzący na emeryturę w lutym oraz funkcjonariusze, którzy odeszli ze służby w styczniu 2024 r., a więc ci, którzy byli już poza służbą w momencie wejścia w życie przepisu regulującego. Natomiast pozostali funkcjonariusze otrzymali wyrównanie z uposażeniem w marcu 2024 r. Tym razem ponownie Szef AW uznał, że to świadczenie przysługuje byłym funkcjonariuszom Agencji, pomimo, że na dzień ich zwolnienia ze służby obowiązywała inna, niższa stawka kwoty bazowej. W ocenie skarżącego tryb wypłaty przez Agencję wyrównania powyższego dodatku [...] w 2024 r. stanowi potwierdzenie zasadności jego roszczeń.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi Szef AW podniósł, że chybiony jest zarzut naruszenia zasady równości wobec prawa, o której mowa w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W ocenie organu skarżący nie jest w tej samej sytuacji co byli funkcjonariusze innych, wskazanych przez niego służb. Pomijając fakt, iż rozporządzenie z dnia 6 czerwca
2024 r. nie ma zastosowania do skarżącego, to nawet gdyby miało, materia dotycząca dodatków za stopień służbowy funkcjonariuszy każdej ze służb została uregulowana
w innym akcie normatywnym, a co za tym idzie - sytuacja prawna tych funkcjonariuszy jest różna. Szef AW podkreślił, że zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Interpretacja regulacji prawnych dokonywana przez inne organy publiczne, w tym inne służby specjalne i praktyka przez nie stosowana nie stanowią źródła prawa powszechnie obowiązującego i nie są wiążące dla Szefa AW. Naruszenie zasady równości wobec prawa mogłoby mieć miejsce, gdyby Szef AW - z bliżej nieokreślonych przyczyn - przepisy rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. stosował odmiennie wobec każdego z byłych funkcjonariuszy AW, którzy zakończyli służbę przed wejściem tego rozporządzenia w życie, do czego nie doszło.
Ponadto organ wyjaśnił, że dodatek [...] przysługujący funkcjonariuszowi AW został uregulowany w § 3a pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy AW i wynosi 31,50% kwoty bazowej, o której mowa w art. 114 ust. 3 ustawy o ABW i AW. Kwota bazowa ustalana jest każdorocznie w ustawie budżetowej. Podniesienie kwoty bazowej w 2024 r. w stosunku do 2023 r., skutkowało podniesieniem kwoty dodatku [...]. Zgodnie
z przepisem końcowym art. 40 ustawy budżetowej z dnia 18 stycznia 2024 r. na rok 2024, ustawa weszła w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2024 r. Organ zaznaczył, że w powyższej sytuacji mamy do czynienia z klasycznym przykładem przepisu nadającego moc wsteczną ustawie. W związku z tym Szef AW zobowiązany był wypłacić funkcjonariuszom Agencji Wywiadu wyrównanie dodatku [...] za okres od miesiąca stycznia 2024 r., biorąc pod uwagę zwiększoną wysokość kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej z dnia 18 stycznia 2024 r.
Dodatkowo Szef AW podał, że brak było podstaw prawnych do wypłaty skarżącemu wyrównania do dopłaty za wypoczynek, podniesionej w ostatecznym wezwaniu do zapłaty z dnia [...] grudnia 2024 r. W związku z powyższym jednostka organizacyjna AW właściwa w sprawach finansowych wystawiła notę księgową, na podstawie której zostanie dokonana stosowna korekta wypłaconego świadczenia.
Na rozprawie w dniu 23 lipca 2025 r. skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu ze złożonych przez niego wniosków o udostępnienie informacji publicznej skierowanych w dniu 18 czerwca 2025 r. do Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Wywiadu Wojskowego i Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz uzyskanych na nie odpowiedzi.
Sąd na rozprawie w dniu 23 lipca 2025 r. uwzględnił wniosek dowodowy złożony na rozprawie oraz odmówił uwzględnienia wniosków dowodowych zawartych w skardze.
Skarżący zgłosił zastrzeżenia do protokołu względem odmowy uwzględnienia wniosków dowodowych zawartych w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Szefa AW z dnia [...] stycznia 2025 r., którą odmówiono skarżącemu wypłaty należności z tytułu służby w AW. Skarżący, pełnił służbę w AW do dnia [...] lutego 2024 r. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2024 r. zwrócił się on do organu o wypłatę należności "z tytułu zaniżonej wypłaty uposażenia wynikającego ze stosunku służbowego". We wniosku tym podniósł, że w 2024 r. otrzymał zaniżone uposażenie.
Zauważyć należy, że prawo do uposażenia w wyższej wysokości skarżący wywodzi z treści rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. Na podstawie § 1 tego rozporządzenia nadano nowe brzmienie załącznikowi do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. poz. 1821, z 2004 r. poz. 1320, z 2006 r. poz. 340, z 2009 r. poz. 678 oraz z 2023 r. poz. 720 i 732, dalej "rozporządzenie z dnia 10 grudnia 2002 r."), określającego wysokość dodatku za posiadany przez funkcjonariusza Agencji Wywiadu stopień służbowy. Stawki tego dodatku zostały podwyższone w porównaniu z poprzednio obowiązującym brzmieniem rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2002 r. Skarżący posiadał stopień podpułkownika i w dacie zwolnienia ze służby jego dodatek za stopień wynosił 1 650 zł. Rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2024 r. dla tego stopnia służbowego przewiduje dodatek w wysokości 2 350 zł.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy w istocie wykładni § 2 i § 3 rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. Przepis § 2 stanowi, że dodatek za posiadany przez funkcjonariusza Agencji Wywiadu stopień służbowy w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, przysługuje funkcjonariuszowi Agencji Wywiadu od dnia 1 stycznia 2024 r. Z kolei zgodnie z § 3 rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. weszło ono w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Zdaniem skarżącego z treści § 2 rozporządzenia
z dnia 6 czerwca 2024 r. wynika, że mimo, iż w dniu wejścia w życie tego rozporządzenia nie pozostawał on w służbie, powinien mieć podwyższony dodatek za stopień służbowy za okres od 1 stycznia 2024 r. do dnia zwolnienia ze służby. Podwyższona wysokość dodatku za stopień miałby z kolei wpływ na wysokość innych świadczeń, jakie skarżący otrzymał. Sąd takiej wykładni cytowanych wyżej przepisów nie podziela.
Zgodnie z art. 115 ustawy o ABW i AW uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia. Przepis art. 119 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że funkcjonariusze otrzymują dodatek za stopień.
Z kolei przepis art. 121 ust. 3 ustawy o ABW i AW stanowi, że prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego prawa.
Jak słusznie podnosi organ w zaskarżonej decyzji rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2024 r. weszło w życie w dniu 22 czerwca 2024 r. i dopiero od tej chwili można mówić o jego obowiązywaniu. Z tą datą funkcjonariusze AW zyskali prawo do dodatków do uposażenia w wyższym wymiarze, z wyrównaniem od dnia 1 stycznia 2024 r. Nie dotyczy to osób, które pełniły służbę w AW na dzień 1 stycznia 2024 r., a w dacie wejścia w życie rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. nie były już funkcjonariuszami. Trafnie Szef AW zauważa, że rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2024 r. nie zawiera przepisu
o jego działaniu z mocą wsteczną i nie obejmuje swoim obowiązywaniem byłych funkcjonariuszy AW.
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 121 ust. 3 ustawy prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby. W przypadku skarżącego wygasło ono z dniem [...] lutego 2024 r. Wygaśniecie prawa do uposażenia pociąga za sobą wygaśnięcie prawa do dodatków do uposażenia, w tym również dodatku za stopień służbowy.
Należy zauważyć, że w dniu 4 maja 2023 r. weszło w życie rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2023 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2023 r. poz. 732, dalej "rozporządzenie z dnia 14 kwietnia 2023 r."). Ta poprzednia nowelizacja rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2002 r. miała w istocie identyczny charakter, jak nowelizacja dokonana na podstawie rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. Zmieniony bowiem został załącznik do rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2002 r. poprzez wprowadzenie nowych, wyższych stawek dodatku za stopień służbowy. W § 2 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2023 r. wskazano zaś, że dodatek za posiadany stopień służbowy w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, przysługuje funkcjonariuszom Agencji Wywiadu od dnia 1 stycznia 2023 r.
Na tle tych regulacji Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III OSK 2434/24 (niepublikowany) wskazał, że: "Rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z 14 kwietnia 2023 r. dokonana została m. in. zmiana wysokości dodatków za posiadany stopień służbowy. Rozporządzenie to weszło w życie – zgodnie z § 3 – po upływie terminu 14 dni od dnia ogłoszenia, czyli 4 maja 2023 r. W myśl jego § 2 "Dodatek za posiadany stopień służbowy w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia zmieniającego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, przysługuje funkcjonariuszom Agencji Wywiadu od dnia 1 stycznia 2023 r.". Przywołane przepisy nie uprawniają do wniosku o mocy wstecznej regulacji zawartych w tym akcie prawnym. Z datą wejścia w życie rozporządzenia, czyli z 4 maja 2023 r., funkcjonariusze Agencji Wywiadu zyskali prawo do dodatków do uposażenia w wyższym wymiarze. Dodatki w nowej wysokości przysługiwały im z wyrównaniem od 1 stycznia 2023 r. Taka konstrukcja regulacji objętych rozporządzeniem nie oznacza, że przepisy rozporządzenia działają z mocą wsteczną, jak i że znajdują one zastosowanie do byłych funkcjonariuszy AW, którzy odeszli ze służby przed wejściem w życie rozporządzenia."
Dalej NSA podniósł, że: "Zgodnie z art. 121 ust. 1 ustawy o ABW i AW zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego prawa (ust. 3). W myśl art. 115 ustawy uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia. Wygaśniecie prawa do uposażenia pociąga zatem za sobą wygaśnięcie prawa do dodatków do uposażenia, w tym dodatku za stopień służbowy. Wygaśnięcie prawa do uposażenia oznacza, że prawo to zostaje zniweczone. W jego miejsce – zasadniczo – byłemu funkcjonariuszowi przysługuje emerytura. Aby prawo do uposażenia reaktywować trzeba je ponownie uzyskać, co może nastąpić jedynie w drodze mianowania na stanowisko służbowe. Stosownie bowiem do art. 114 ust. 1 ustawy prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe. A zatem skoro prawo do uposażenia skarżącego (w tym dodatku za stopień służbowy) wygasło z dniem odejścia ze służby, to wejście w życie rozporządzenia 4 maja 2023 r., a więc w dniu, w którym skarżący nie był już funkcjonariuszem AW i nie miał prawa do uposażenia, tego prawa nie mogło w żaden sposób przywrócić. Uposażenie skarżącego nie mogło ulec zmianie z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę, albowiem w dacie wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego wysokość dodatku służbowego uposażenie mu nie przysługiwało"
Sąd w niniejszym składzie podziela w pełni powyższy pogląd i zauważa, że, biorąc pod uwagę analogiczną treść § 2 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2023 r. do treści § 2 rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r., pozostaje on aktualny w niniejszej sprawie.
Żądanie skarżącego dotyczące podwyższenia uposażenia za okres od 1 stycznia 2024 r. do dnia zwolnienia ze służby poprzez zwiększenie dodatku za stopień służbowy do wysokości opowiadającej wysokości tego dodatku określonego na podstawie rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. nie mogła zatem zostać uwzględnione. Ponadto biorąc pod uwagę fakt, że wysokość tego dodatku miała wpływ na wysokość wypłaconej skarżącemu odprawy, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz nagrody jubileuszowej, organ nie mógł uwzględnić również wniosku skarżącego o wpłatę tych świadczeń w wyższej wysokości.
Zasadnie zwraca organ uwagę w odpowiedzi na skargę na odmienność regulacji dotyczących dodatku [...] dla funkcjonariuszy AW od regulacji dotyczących dodatku za stopień służbowy. Dodatek [...] został uregulowany w § 3a pkt 1 rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2002 r. i wynosi 31,50% kwoty bazowej, o której mowa w art. 114 ust. 3 ustawy o ABW i AW. Kwota bazowa ustalana jest corocznie w ustawie budżetowej. Wobec tego podniesienie kwoty bazowej w 2024 r. w stosunku do 2023 r., skutkowało podniesieniem kwoty dodatku [...]. Istotna przy tym jest treść art. 40 ustawy budżetowej z dnia 18 stycznia 2024 r. na rok 2024 (Dz. U. z 2024 r. poz. 122), który stanowi, że ustawa ta weszła w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2024 r. Jak słusznie zauważa organ w odpowiedzi na skargę w tym przypadku mamy do czynienia z przykładem przepisu nadającego moc wsteczną ustawie. Takiego charakteru nie ma jednak treść § 2 rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r.
Z treści skargi oraz z przedłożonych przez skarżącego na rozprawie dokumentów wynika, że w przypadku innych służb (ABW oraz SWW), na podstawie regulacji dotyczących przysługującym funkcjonariuszom tych służb dodatków za stopień służbowy, wypłacono wyrównanie uposażenia także byłym funkcjonariuszom, mimo, że odpowiednie przepisy weszły w życie już po ich zwolnieniu ze służby. W oparciu o te okoliczności skarżący podnosi zarzut naruszenia zasady równości wobec prawa wyrażonej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
O naruszeniu zasady równości wobec prawa ustalonej art. 32 ust. 1 Konstytucji RP można mówić jedynie wówczas, gdy nierówne traktowanie dotyczy osób posiadających tę samą cechę wspólną, gdyż podmioty charakteryzujące się w takim samym stopniu relewantną cechą winny być jednakowo traktowane. Jak słusznie podnosi Szef AW w odpowiedzi na skargę skarżący nie jest w tej samej sytuacji co byli funkcjonariusze innych, wskazanych przez niego służb. Materia dotycząca dodatków za stopień służbowy funkcjonariuszy każdej ze służb została uregulowana w innych aktach prawnych i w związku z tym sytuacja prawna tych funkcjonariuszy jest różna. Te akty prawne nie mają zastosowania do skarżącego. Podkreślić również należy, że Szef AW w niniejszej sprawie dokonał prawidłowej wykładni przepisu § 2 i § 3 rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2024 r. Ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie podlega zaś kwestia stosowania przepisów regulujących materię dodatków za stopień służbowy przez inne organy w odniesieniu do byłych funkcjonariuszy innych służb.
Wyjaśnić należy, że Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych zgłoszonych
w skardze.
Zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a." sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Przede wszystkim należy podnieść, że w sprawie nie było żadnych istotnych wątpliwości, które miałby wyjaśnić dowód z przelewu bankowego wskazującego na otrzymanie przez skarżącego wyrównania dopłaty za wypoczynek. Ponadto, jak wyjaśnił organ w odpowiedzi na skargę, brak było podstaw prawnych do wypłaty skarżącemu wyrównania dopłaty za wypoczynek i w związku z tym jednostka organizacyjna AW właściwa w sprawach finansowych wystawiła notę księgową, na podstawie której miała zostać dokonana korekta wypłaconego świadczenia.
Z kolei przeprowadzenie dowodu z ustaleń dokonanych na skutek wystąpienia przez Sąd do Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji wykracza poza ramy dowodu możliwego do przeprowadzenia w oparciu
o art. 106 § 3 p.p.s.a.
W orzecznictwie podnosi się, że sąd administracyjny może w toku uzupełniającego postępowania dowodowego dokonywać wyłącznie ustaleń, które mają wpływ na ocenę legalności aktu lub czynności. Nie mogą one natomiast prowadzić do nowego ustalenia stanu faktycznego sprawy administracyjnej albo kontynuowania postępowania dowodowego prowadzonego przez organy, gdyż w takim przypadku sąd administracyjny powinien uchylić zaskarżony akt lub czynność (wyrok WSA w Krakowie z 25.11.2019 r., I SA/Kr 955/19, LEX nr 2751625). Innymi słowy, celem wprowadzenia regulacji art. 106 § 3 p.p.s.a. nie było umożliwienie ponownego czy też uzupełniającego ustalenia stanu faktycznego w sprawie, lecz pozwolenie na dokonanie przez sąd oceny pod względem zgodności z prawem. Sąd, dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, co przejawia się w badaniu, czy organ administracji ustalił stan faktyczny zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie czy dokonał prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego, nie może zasadniczo wykraczać poza materiał dowodowy zgromadzony w sprawie (wyrok NSA z 9.07.2019 r., I GSK 1288/18, LEX nr 2706862).
W trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może przeprowadzić wyłącznie dowody uzupełniające. We wniosku dowodowym zawartym w punkcie 4 lit b) skargi skarżący w istocie domagał się przeprowadzenia dodatkowych szerokich ustaleń mających wykazać zasadność podnoszonych przez niego argumentów. Przeprowadzenie tego rodzaju dowodu w oparciu o art. 106 § 3 p.p.s.a. nie było zatem możliwe.
Nie zachodziła również konieczność przeprowadzenia dowodu z pisma Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia [...] lutego 2024 r. oraz udzielonej na nie odpowiedzi Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Nie było w sprawie żadnych istotnych wątpliwości, które miałyby być wyjaśnione w oparciu o te dokumenty. Treść tych pism nie dotyczy okoliczności faktycznych, czy też prawnych istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Sąd przeprowadził natomiast dowód ze złożonych na rozprawie dokumentów.
Reasumując, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zaś zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art.151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.