II SA/Wa 1689/24

II SA/Wa 1689/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący/
Łukasz Krzycki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 145
art.145n ust 4 kt 2, art. 132 ust 2 i 3 pkt 4, art 58 ust 2 i 3,
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant referent Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi J. M. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie postępowania dyscyplinarne oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym aktem - na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2024 r. poz. 145) - w pkt 1 - uchylono w części (co do zarzutów opisanych w pkt 3 i 5 decyzji organu I. instancji) orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Powiatowego Policji w [...] z [...] czerwca 2024 r., zwane dalej "Orzeczeniem Dyscyplinarnym", którym wymierzono [...] J. M., zwanej dalej "Funkcjonariuszką", karę nagany. W pozostałej części – w pkt 2 – utrzymano Orzeczenie Dyscyplinarne w mocy - zmieniając jednocześnie kwalifikację prawną w ten sposób, że przewinienie zarzucone w pkt 4 zarzutów zakwalifikowano jako czyn z art. 132 ust. 2 i 3 pkt. 4 ustawy o Policji w zw. z § 15 pkt 2 zarządzenia nr 30 KGP z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz. Urz. KGP z 2018 r. poz. 89 ze zm.), zwanego dalej "Zarządzeniem nr 30".
Orzeczeniem dyscyplinarnym w pkt 1, 2, 4, 6 i 7 uznano Funkcjonariuszkę winną popełnienia przewinień dyscyplinarnych, poprzez naruszenie dyscypliny służbowej w ten sposób, że:
- [...] lutego 2024 r.:
- nie wykonała polecenia służbowego:
Kierownika Posterunku Policji w [...] (dalej "Kierownik Posterunku"), dotyczącego konieczności stawienia się na odprawę służbową, zarządzoną przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] (dalej, jako "Komendant Powiatowy") - wyznaczoną na [...] lutego 2024 r. o godz. 14:00 - lub też wyznaczenia osoby do udziału w takiej odprawie, do czego była zobligowana będąc osobą wyznaczoną do zastępowania Kierownika Posterunku - czyn z art. 132 ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji (Dz.U. z 2024 r. poz. 145) w zw. z § 15 pkt 1 Zarządzenia nr 30 (tak: pkt 1),
Naczelnika Wydziału [...] Komendy Powiatowej Policji w [...], zwanego dalej "Naczelnikiem Wydziału", o konieczności pilnego - jednak nie później niż [...] lutego 2024 r. po zakończeniu odprawy zarządzonej przez Komendanta Powiatowego - odbioru z Komendy Powiatowej Policji [...], zwanej dalej "Komendą Powiatowa", materiałów sprawy - dotyczących nękania, stalkingu - czyn z art. 132 ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z § 15 pkt 1 Zarządzenia nr 30, w zw. z pkt 8 ppkt 12 karty opisu stanowiska pracy z [...] listopada 2022 r. (tak: pkt 2),
- nie poinformowała niezwłocznie Naczelnika Wydziału o okolicznościach, uniemożliwiających wykonanie polecenia, dotyczącego odbioru materiałów postępowania - czyn z art. 132 ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji, w zw. z § 15 pkt 2 Zarządzenia nr 30 (tak: pkt 4)
- w zapisach w notatniku służbowym, dotyczących pełnionej służby [...] lutego 2024 r. w godz. 06:00-14:00 nie zawarła informacji o:
- rodzaju pełnionej służby, rejonie pełnienia służby, czasie i miejscu przerwy w służbie oraz błędnie wskazała kryptonim radiowy - o czyn z art. 132 ust. 2 i ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji w zw. z § 4 ust. 2 pkt 1 lit. b, c, f i g wytycznych nr [...] KGP z dnia [...] czerwca 2007 r. w sprawie zasad ewidencjonowania, wypełniania oraz przechowywania notatników służbowych (Dz. Urz. KGP z 2019 poz. 30), zwanych dalej "Wytyczne nr 2" (tak: pkt 6),
- zgłoszeniu rozpoczęcia służby policjantowi odpowiedzialnemu za nadzór nad przebiegiem służby w jednostce nadrzędnej lub dyżurnemu tej jednostki oraz nie zawarła informacji o stopniu, imieniu i nazwisku policjanta, któremu zgłosiła zakończenie służby - czyn z art. 132 ust. 2 i ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji w zw. z § 25 ust. 8 zarządzenia nr [...] KGP z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie form i metod wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym (Dz. Urz. KGP z 2018 r. poz. 108 ze zm.), zwanego dalej "Zarządzeniem nr 768" (tak: pkt 7).
W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, po zreferowaniu przebiegu postępowania, przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:
- sprawę rozpoznano w II. instancji wobec skutecznego wniesienia przez Funkcjonariuszkę środków odwoławczych,
- w wyniku przeprowadzonych w toku postępowania dyscyplinarnego czynności dowodowych ustalono, co następuje:
- Funkcjonariuszka pełniła służbę na stanowisku asystenta Zespołu do spraw [...] na Posterunku Policji w [...], zwanym dalej "Posterunkiem"; funkcję Kierownika Posterunku sprawuje [...] M. K.; w okresie [...] do [...] lutego 2024 r. Kierownik Posterunku przebywał na urlopie; ponieważ w tym samym czasie na urlopie przebywał również funkcjonariusz, który w karcie opisu stanowiska pracy ma zapis o jego zastępowaniu, Kierownik Posterunku - na czas swojej nieobecności – jako zastępującą go wyznaczył Funkcjonariuszkę; przed udaniem się na urlop - w rozmowie z Funkcjonariuszką - przekazał jej polecenia o "(...) "dopilnowaniu wprowadzania stanu liczników energii elektrycznej czy przydzielaniu korespondencji. Poinformowałem ją również o obowiązku udziału w odprawach z Komendantem, które są przez niego zarządzane zazwyczaj we wtorek, ale nie jest to regułą."; w przeszłości Funkcjonariuszka uczestniczyła w odprawie z Komendantem Powiatowym - zastępując Kierownika Posterunku; informację o zastępstwie Kierownik Posterunku przekazał innym policjantom - za pośrednictwem komunikatora [...] (tak: protokoły przesłuchania w charakterze świadka: Kierownika Posterunku – k. 22v, 46v, [...] A. W., zwanej dalej "Funkcjonariuszem II" – k. 21v, [...] R. P., zwanego dalej "Funkcjonariuszem III" – k. 51v akt postępowania);
- [...] lutego 2023 r. zaplanowano Funkcjonariuszce służbę w patrolu zmotoryzowanym – koordynowanym - o kryptonimie [...] w godz. 06:00 - 14:00, razem z Funkcjonariuszem III, pojazdem służbowym oznakowanym; patrol miał pełnić służbę w dyspozycji dyżurnego Komendy Powiatowej; w odprawie do służby w przedmiotowym patrolu, którą przeprowadzono w godz. 06:10 - 06:15 uczestniczył Funkcjonariusz III; Funkcjonariuszka - uprawniona na podstawie stosownych przepisów, przewidzianych dla matek karmiących - skorzystała z możliwości połączenia dwóch, przysługujących jej przerw półgodzinnych, w jedną godzinną i rozpoczęła służbę o godz. 07:00 (grafik wykaz godzin Posterunku– k.14, protokół z odprawy lub czynności zbliżonych do odprawy służby patrolowej z [...] lutego 2024 – k. 56-58, wyjaśnienia Funkcjonariuszki – k. 148v-150 akt postępowania);
- o godz. 10:23 Naczelnik Wydziału ([...] M. K.) - skontaktował się telefonicznie z Kierownikiem Posterunku, w celu poinformowania go o konieczności odebrania materiałów które w tym dniu wpłynęły do Komendy Powiatowej; dotyczyły znęcania, stalkingu na terenie działania Posterunku; poinformowano go, że - z powodu pobytu na urlopie – Kierownika Posterunku zastępuje Funkcjonariuszka; o godz. 10:24 Naczelnik Wydziału nawiązał z nią łączność telefoniczną; przekazał, że ma ona odebrać materiały, o których mowa była wcześniej; Funkcjonariuszka poinformowała rozmówcę, że w chwili obecnej pełni służbę koordynacyjną i nie może udać się do Komendy Powiatowej; po jej zakończeniu będzie jednak na odprawie z Komendantem i wtedy odbierze materiały; otrzymała informację o dopuszczalności wskazanej zwłoki; z książki doręczeń wynika, że materiały odebrano dopiero następnego dnia (protokół przesłuchania w charakterze świadka Naczelnika Wydziału – k. 20v, kopia karty dziennika korespondencji [...] – k. 39, kopia książki doręczeń przesyłek miejscowych [...] – k. 40 akt postępowania);
- służbę w patrolu zmotoryzowanym Funkcjonariuszka pełniła mniej więcej do godz. 13:00; w jej notatniku służbowym nie ma wprawdzie żadnych zapisów - jakie czynności służbowe wykonywała w tym czasie; brak też dokonanych przez Funkcjonariuszkę stosownych adnotacji, jakiego rodzaju służbę pełniła, w którym rejonie, kiedy i w jakim miejscu wyznaczono przerwę w służbie; nie jest prawidłowy zapis danych kryptonimu radiowego patrolu; nie ma też zapisanych danych policjanta, któremu zgłoszono rozpoczęcie służby, jak też fakt jej zakończenia; przesłuchany w charakterze świadka Funkcjonariusz III – pełniący służbę razem z Funkcjonariuszką - zeznał, że w tym dniu wykonywał czynności dzielnicowego, uczestniczył w grupach Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej i sporządzał dokumentację - w ramach procedury "Niebieskie Karty" (kopia notatnika służbowego Funkcjonariuszki – k. 41 - 41 verte, protokół przesłuchania w charakterze świadka Funkcjonariusza III – k. 51v akt postępowania);
- około godz. 13:00 Funkcjonariuszka zadzwoniła do sekretariatu Komendanta Powiatowego; telefon odebrała K. R., zwana dalej "Asystentem"; Funkcjonariuszka zapytała rozmówczynię o pilną pocztę do odebrania oraz, czy w sekretariacie znajdują się materiały dotyczące nękania, stalkingu; Asystent odpowiedział jej, twierdząco oraz, że to nie on decyduje, co jest pilne; przypomniał Funkcjonariuszce o odprawie z Komendantem Powiatowym o godz. 14:00; ta odpowiedziała, że wie o odprawie, ale z Posterunku nikogo nie będzie, bo ona pełni służbę do godz. 14:00; po zakończonej rozmowie telefonicznej Funkcjonariuszka powiedziała - w obecności Funkcjonariusza II - że nigdzie nie będzie jechać, bo nie ma tego w zakresie obowiązków (tak protokół przesłuchania w charakterze świadka Asystenta – k. 19v, protokół przesłuchania w charakterze świadka Funkcjonariusz II – k. 21v i 45v akt postępowania);
- o tym, że nie będzie uczestniczyła w odprawie z Komendantem Powiatowym Funkcjonariuszka nie poinformowała Kierownika Posterunku (protokół przesłuchania w charakterze świadka Kierownika Posterunku – k. 46v akt postępowania); nie poinformowała też Naczelnika Wydziału o niemożności wykonania polecenia, dotyczącego odebrania [...] lutego 2024 r. materiałów dotyczących nękania (protokół przesłuchania w charakterze świadka Naczelnika Wydziału – k. 20v akt postępowania);
- w godz. 14:00 - 14:50 tego dnia w Komendzie Powiatowej odbyła się odprawa służbowa - zarządzona przez Komendanta Powiatowego; na odprawie tej nie było Funkcjonariuszki ani też innego policjanta z Posterunku, który byłby wyznaczony przez Funkcjonariuszkę do udziału (tak: notatka służbowa z [...] lutego 2024 r. z odprawy – k. 6 akt postępowania);
- [...] lutego 2024 r. Komendant Powiatowy - postanowieniem nr [...]- polecił przeprowadzić czynności wyjaśniające "w sprawie niestawienia się funkcjonariusza Posterunku Policji w [...] na odprawie służbowej w dniu [...].02.2024 r. oraz niewykonania polecenia służbowego dotyczącego odbioru korespondencji i nieodnoszenia się z szacunkiem do przełożonego- przez [...] J. M." (k. 5 akt postępowania);
- po zapoznaniu ze sprawozdaniem z [...] lutego 2024 r. - z przeprowadzonych w tej sprawie czynności wyjaśniających - Komendant Powiatowy polecił wszcząć przeciwko Funkcjonariuszce postępowanie dyscyplinarne; wszczęto je postanowieniem Komendanta Powiatowego z [...] lutego 2024 r. przedstawiając 7 zarzutów,
- [...] marca 2024 r. rzecznik dyscyplinarny przesłuchał Funkcjonariuszkę w charakterze obwinionej; odmówiła ona złożenia wyjaśnień;
- postanowieniem z [...] marca 2024 r. wyższy przełożony dyscyplinarny przedłużył termin prowadzenia czynności dowodowych w postępowaniu na czas oznaczony - do [...] kwietnia 2024 r.;
- [...] kwietnia 2024 r. Komendant Powiatowy wydał postanowienie, którym zmieniono i uzupełniono przedstawione Funkcjonariuszce zarzuty, na mające treść wskazaną na wstępie orzeczenia,
- postanowieniem z [...] kwietnia 2024 r. wyższy przełożony dyscyplinarny przedłużył termin prowadzenia czynności dowodowych w postępowaniu na czas oznaczony - do [...]maja 2024 r.;
- [...] maja 2024 r. rzecznik dyscyplinarny - w obecności obrońcy - ponownie przesłuchał Funkcjonariuszkę w charakterze obwinionej; nie przyznała się ona do popełnienia zarzucanych jej przewinień dyscyplinarnych; wyjaśniła, jak – jej zdaniem - wyglądał przebieg zdarzeń:
jej przełożony nie wydał jej polecenia, aby udała się na odprawę, ponieważ w tym czasie przebywał na urlopie,
Naczelnik Wydziału nie informował jej, że materiały które miała odebrać, dotyczą stalkingu,
jeżeli wiedział, że materiały dotyczą stalkingu i nękania, to powinien je przesłać do prokuratury - celem wszczęcia śledztwa,
Funkcjonariuszka nie otrzymała od Naczelnika Wydziału żadnego polecenia; w tym dniu kontaktował się z nią Kierownik Komisariatu, który powiedział, że nie trzeba pilnie odbierać materiałów, o których mówił Naczelnik Wydziału, nie musi też udawać się na odprawę; niech tylko nie odbiera telefonów od nikogo, przekazana na grupie [...] Posterunku informacja, że w czasie urlopu Funkcjonariuszka będzie pełniła obowiązki Kierownika Posterunku, nie jest żadnym poleceniem służbowym,
[...] lutego 2024 r. Funkcjonariuszka pełniła służbę koordynacyjną w dyspozycji dyżurnego Komisariatu Policji; bez jego zgody nie mogła opuścić rejonu służbowego, wyznaczonego w protokole odprawy do służby,
[...] kwietnia 2024 r. na Posterunku rzecznik dyscyplinarny przeglądał prowadzone przez nią postępowania przygotowawcze; nie okazał jej upoważnienia i nie wpisał tego w kartach kontrolnych spraw
(k. 149v - 150 akt postępowania);
- w tym samym dniu rzecznik dyscyplinarny zapoznał Funkcjonariuszkę (i jej obrońcę) z aktami postępowania dyscyplinarnego,
- [...] maja 2024 r. rzecznik dyscyplinarny wydał postanowienie o zakończeniu czynności dowodowych,
- na podstawie art. 132 ust. 1 ustawy o Policji policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej; naruszenie dyscypliny służbowej zdefiniowano w art. 132 ust. 2 przywołanego aktu; stanowi on, że jest to czyn, polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu wynikających z przepisów prawa obowiązków lub rozkazów i poleceń - wydanych przez uprawnionych przełożonych,
- naruszenia dyscypliny służbowej - poprzez niewykonanie wydanego jej polecenia służbowego - zarzucono Funkcjonariuszce w zarzutach wymienionych w pkt 1 i 2,
- zebrany w postępowaniu materiał dowodowy potwierdził popełnienie przez Funkcjonariuszkę przewinienia dyscyplinarnego, o które ją obwiniono w zarzucie wskazanym w pkt 1; polegało ono na nie wykonaniu polecenia służbowego, wydanego jej przez Kierownika Posterunku, dotyczącego uczestnictwa w odprawie służbowej zarządzonej przez Komendanta Powiatowego [...] lutego 2024 r. na godzinę 14:00 lub też wyznaczenia osoby do udziału w tej odprawie; zachowanie Funkcjonariuszki spowodowało niedopełnienie przez nią obowiązków służbowych, wskazanych w dyspozycji Zarządzenia Nr 30; w jego § 15 pkt 2 wskazano, że wykonywanie czynności podwładnego polega w szczególności na terminowej, dokładnej i starannej realizacji zadań stałych, określonych w kartach opisów i opisach stanowisk pracy oraz poleceń przełożonego; polecenie może być wydane pisemnie lub ustnie,
- nie ma żadnej wątpliwości, że Kierownik Posterunku wystarczająco poinformował Funkcjonariuszkę, że - podczas pobytu na urlopie - będzie go zastępowała, oraz o konieczności uczestnictwa w odprawie z Komendantem Powiatowym [...] lutego 2024 r.; przesłuchany w charakterze świadka [...] marca 2024 r. zeznał: "W związku z czym do zastępowania mnie wyznaczyłem [...]. Poinformowałem o tym zarówno ją, jak i pozostałych policjantów PP Młodzieszyn. Przekazywałem [...] jej zakres obowiązków, w tym również to, ze we wtorek pewnie będzie musiała pojechać na odprawę z Komendantem. W KPP [...] już od bardzo dawna praktycznie w każdy wtorek o godz. 14 odbywają się odprawy służbowe z Komendantem z jego polecenia. [...] wiedziała o tych odprawach. Wiedziała, że ja zawsze we wtorki na takie odprawy jeżdżę. Zdarzyło się również, że kiedyś mnie zastępowała podczas takiej odprawy."; przesłuchany uzupełniająco – [...] marca 2024 r. - zeznał: "Ja o zastępowaniu mnie przez [...] poinformowałem na komunikatorze internetowym do którego dostęp mają wszyscy policjanci posterunku. (...) Wszyscy tą wiadomość odczytali. [...] również. ja samą poinformowałem o tym również podczas rozmów przed pójściem na urlop, ale nie pamiętam kiedy to dokładnie było. (...) Poinformowałem ją również o obowiązku udziału w odprawach z Komendantem, które są przez niego zarządzane zazwyczaj we wtorek, ale nie jest to regułą. Uwag nie wnosiła.",
- w uzasadnieniu orzeczenia przełożony dyscyplinarny wskazał, że co prawda Funkcjonariuszka nie miała w zakresie swoich obowiązków zapisu o zastępowaniu Kierownika Posterunku; nie mniej jednak jej przełożonym jest właśnie wspomniany Kierownik, który do swojego zastępowania może wyznaczyć asystenta czy referenta Zespołu ds. [...] lub wyznaczonego policjanta; miał on więc prawo wyznaczyć do zastępowania właśnie Funkcjonariuszkę; zgodnie z pkt 6 ppkt 2 karty opisu stanowiska pracy Kierownika Posterunku z [...] września 2021 r., jest on zastępowany przez asystenta czy referenta Zespołu ds. [...] lub wyznaczonego policjanta (k. 8 akt postępowania),
- nie można dać wiary wyjaśnieniom Funkcjonariuszki, zawartym w notatce służbowej z [...] lutego 2024 r. jak i w wyjaśnieniach, złożonych do protokołu przesłuchania w charakterze obwinionej, że o odprawie służbowej - mającej odbyć się o godz. 14:00 - dowiedziała się o godz. 13:30 - w rozmowie z Asystentem; zebrany materiał dowodowy wskazuje, że wiedziała o odprawie wcześniej, lecz postanowiła w niej nie uczestniczyć; taki stan rzeczy wynika choćby z rozmowy telefonicznej, jaką Funkcjonariuszka przeprowadziła tego dnia o godz. 10:24 z Naczelnikiem Wydziału; polecił jej odebrać z Komendy Powiatowej materiały; Funkcjonariuszka poinformowała rozmówcę, że będzie na odprawie z Komendantem Powiatowym i wtedy materiały odbierze,
- do rozważenia pozostaje, czy Funkcjonariuszka mogła uczestniczyć w przedmiotowej odprawie; obwiniona twierdzi, że nie, ponieważ – do godz. 14:00 - pełniła służbę koordynowaną w dyspozycji dyżurnego Komendy Powiatowej i - bez jego zgody - nie mogła opuścić rejonu służbowego, wyznaczonego w protokole odprawy do służby; przeczy temu - przesłuchana w charakterze świadka – [...] K. S. - Naczelnik Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej, zwana dalej "Funkcjonariusz IV"; [...] kwietnia 2024 r. zeznała ona, że służba koordynacyjna nie różni się niczym od zwykłej - patrolowo-interwencyjnej; nie ma przeciwwskazań, by - za zgodą dyżurnego bądź kontrolnego - pełniący taką służbę patrol, udał się do Komendy Powiatowej w celu udziału w odprawie,
- skoro wreszcie Funkcjonariuszka kończyła służbę o godz. 14:00 i podjęła decyzję, że nie będzie uczestniczyła w odprawie z Komendantem Powiatowym osobiście, powinna wyznaczyć do wykonania tej czynności inną osobę – np. Funkcjonariusza II, który w tym dniu służbę pełnił do godz. 15:30; wymieniony - przesłuchany w charakterze świadka - zeznał: "Ja wiedziałam, że [...] zastępuje Kierownika bo on o tym informował. [...] wiedziała, że ja tego dnia mam służbę do godz. 15:30. Ona nie wysłała mnie na odprawę. Gdyby kazała mi jechać to bym pojechała bo to ona zastępowała kierownika i mogła mi to zlecić. Ja wiem, że co wtorek są odprawy z kierownictwa z Komendantem i zawsze jeździ tam Kierownik, lub inna zastępująca go osoba.",
- na odprawę z Komendantem Powiatowym Funkcjonariuszka mogła udać się zatem osobiście, albo do wykonania tej czynności wyznaczyć inną osobę; obowiązku tego jednak nie dopełniła,
- w zarzucie w pkt 2 obwiniono Funkcjonariuszkę, że [...] lutego 2024 r. nie wykonała polecenia służbowego, wydanego jej przez Naczelnika Wydziału - dotyczącego odebrania w tym dniu z Komendy Powiatowej materiałów sprawy, dotyczących nękania, stalkingu,
- zebrany w toku postępowania materiał dowodowy potwierdził popełnienie przewinienia dyscyplinarnego w opisany sposób; wydawanie poleceń obwinionej prze Naczelnika Wydziału sankcjonuje zapis w karcie opisu jej stanowiska pracy; w myśl pkt 8 ppkt 12 zakresu zadań (obowiązków) karty opisu stanowiska pracy, z którym Funkcjonariuszka zapoznała się i przyjęła do stosowania 2 listopada 2022 r. (k. 9 akt postępowania), "wykonuje polecenia nadzorujących postępowania przygotowawcze tj. prokuratora, i przełożonych służbowych Wydziału [...]."; o godz. 10:24 Naczelnik Wydziału polecił telefonicznie Funkcjonariuszce odebrać materiały z Komendy Powiatowej - dotyczące nękania, stalkingu; ta poinformowała, go, że pełni służbę koordynacyjną i nie może udać się do Komendy Powiatowej; po jej zakończeniu jednak będzie na odprawie z Komendantem Powiatowym i wtedy odbierze materiały; otrzymała informację, że tyle materiały mogą poczekać; nie ma zatem wątpliwości, że Funkcjonariuszka zrozumiała wydane jej polecenie - sama określając czas, kiedy je wykona,
- przyjęta przez nią linia obrony polega na deprecjacji wydanego jej polecenia - poprzez tłumaczenie, że nie otrzymała polecenia służbowego odnośnie odebrania materiałów a tylko informację, wprowadzenie jej w błąd przez Naczelnika Wydziału, że chodziło o materiały w sprawie dotyczącej "zwykłego" znęcania się, a nie stalkingu, wreszcie oskarżanie przełożonego, że sam powinien wysłać materiały do prokuratury – w celu zainicjowania śledztwa w tej sprawie,
- tłumaczeniom tym przeczy jednak zebrany materiał dowodowy; wskazuje on, że Funkcjonariuszka wiedziała, iż przedmiotowe materiały - których odbiór polecił jej Naczelnik Wydziału - dotyczą nękania, stalkingu; trafnie wskazał to w uzasadnieniu orzeczenia przełożony dyscyplinarny: "Wyjaśnienie złożone przez obwinioną również stoją w sprzeczności z zeznaniami innych świadków. M. K. zeznaje, że przekazywał obwinionej, że ma pilnie odebrać z KPP [...] materiały dotyczące nękania/stalkingu. Było to podczas rozmowy telefonicznej ok. godz. 10:24. W/w miała oświadczyć, że nie może aktualnie udać się do KPP bo pełni służbę koordynacyjna, ale odbierze te materiały po godzinie 14:00, po odprawie z Komendantem. W/w miał oświadczyć, że tyle te materiały mogą poczekać. Zeznał również, że obwiniona nie stawiła się po te materiały (z książki doręczeń wynika iż zostały one odebrane dopiero następnego dnia), ani nie informowała go o niemożności odbioru takich dokumentów. W kolejnym przesłuchaniu M. K. zeznał, że nie pamięta czego dokładnie dotyczyła ta sprawa, ale gdyby nie była to sprawa pilna nie poleciłby jej odbioru tego samego dnia (...)"; wiedza Funkcjonariuszki, że są to materiały dotyczące nękania, stalkingu wynika również z przesłuchania Asystenta; zeznał on, że Funkcjonariuszka skontaktowała się z nim telefonicznie i zapytała czy jest u niego w sekretariacie sprawa znęcania, stalkingu a także czy jest coś pilnego do odbioru; Asystent miał oświadczyć, że sprawa, ta znajduje się u niego w sekretariacie, ale to nie jemu oceniać, czy jest to pilne; z zeznań Funkcjonariusza II również wynika wiedza Funkcjonariuszki, że jest to sprawa dotycząca nękania, stalkingu; zeznała ona, że Funkcjonariuszka właśnie w tej sprawie zadzwoniła do sekretariatu głównego; wcześniej w tej samej sprawie dzwoniła do sekretariatu Wydziału [...],
- na dowód, że Funkcjonariuszka mogła wykonać wydane jej przez Naczelnika Wydziału polecenie, należy ponownie przytoczyć zeznanie Funkcjonariusza IV, który [...] kwietnia 2024 r. zeznał, iż służba koordynacyjna nie różni się niczym od zwykłej służby patrolowo – interwencyjnej; nie ma przeciwwskazań, by - za zgodą dyżurnego bądź kontrolnego - pełniący taką służbę patrol udał się do Komendy Powiatowej – w celu odebrania materiałów,
- podsumowując rozważania, co do przewinień dyscyplinarnych, wymienionych w pkt 1 i 2 zarzutów, jednym z podstawowych wymogów, ustanowionych w art. 25 ustawy o Policji - stawianych zarówno kandydatom do służby w Policji jak i samym policjantom - jest gotowość podporządkowania się szczególnej dyscyplinie służbowej; Policja - jako uzbrojona formacja przeznaczona do ochrony, bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego - wymaga zhierarchizowanych struktur; rodzaj i specyfika realizowanych przez Policję zadań wymaga natomiast od pełniących w jej szeregach służbę osób szczególnego zdyscyplinowania; obowiązek wykonywania rozkazów i poleceń przełożonych nakłada na policjanta rota ślubowania, którą każdy policjant składa przed podjęciem służby; jedyny wyjątek może stanowić sytuacja określona w art. 58 ust. 2 ustawy o Policji; pojęcia "przełożonego" i "podwładnego" zdefiniowano na wstępie Zarządzenia nr 30; nie ma wątpliwości, że Funkcjonariuszka, posiadająca długoletnie doświadczenie zawodowe, powinna znać powyższe zasady i wykonywać rozkazy oraz polecenia przełożonych,
- Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że policjant jest bezwzględnie obowiązany wykonać każdy rozkaz lub polecenie przełożonego, o ile nie prowadziłoby to do popełnienia przestępstwa; tylko jeżeli policjant uzna, że wykonanie rozkazu, czy polecenia łączyłoby się z popełnieniem przestępstwa, może odmówić wykonania skierowanego do niego przez przełożonego rozkazu lub polecenia; musi jednak równocześnie zameldować o tym Komendantowi Głównemu Policji - z pominięciem drogi służbowej; Sąd podkreślił również, że wszelkie wyjątki od zasady podległości służbowej policjantów należy wykładać możliwie wąsko, zaś wątpliwości przesądzać na rzecz obowiązku wykonania rozkazu czy polecenia przez policjanta (tak: wyrok NSA o sygn. akt: I OSK 1334/13, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych),
- zebrany w toku postępowania dyscyplinarnego materiał dowodowy nie potwierdził bezsprzecznie naruszenia przez Funkcjonariuszkę dyscypliny służbowej w sposób określony w pkt 3 z przedstawionych jej zarzutów; zawarto dalej szerszą, przemawiająca za tym argumentację,
- organ II. instancji stwierdził, że w postępowaniu dyscyplinarnym wystąpiło uchybienie formalne; w Orzeczeniu Dyscyplinarnym niewłaściwie zakwalifikowano zarzucane przewinienie dyscyplinarne; w kwalifikacji przewinienia opisanego w pkt 4 - obok prawidłowej kwalifikacji z art. 132 ust. 2 i ust. 3 ustawy o Policji (wskazującym enumeratywnie szczególne przypadki naruszenia dyscypliny służbowej) - wskazano pkt 2 (odmowa wykonania lub niewykonanie rozkazu lub polecenia, z zastrzeżeniem przypadku określonego w art. 58 ust. 2.); uchybienie to nie ma jednak istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy; skutkuje zaś koniecznością konwalidacji tej wady orzeczenia przez organ II. instancji - poprzez prawidłowe zakwalifikowanie zarzucanego Funkcjonariuszce czynu; zarzucane w pkt 4 przewinienie dyscyplinarne należy zakwalifikować, jako naruszenie dyspozycji art. 132 ust. 2 i ust. 3 pkt. 4 ustawy o Policji w zw. z § 15 pkt. 2 Zarządzenia nr 30; opisową część zarzutu sformułowano natomiast prawidłowo; nie ulega ona zmianie; takim rozstrzygnięciem organu II. instancji nie naruszono więc prawa Funkcjonariuszki do obrony; nie rodzi ono konieczności przesłuchania jej na okoliczność zmienionego zarzutu,
- w art. 132 ust. 3 pkt. 4 ustawy o Policji sprecyzowano, że naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie określonych w przepisach uprawnień; ustawodawca - formułując w ten sposób przywołany przepis - wskazał zarówno przepisy prawa obowiązującego powszechnie, jak też resortowe - wydane i obowiązujące w Policji jako formacji; niedopełnienie obowiązków służbowych, wynikających z dyspozycji § 15 pkt. 2 Zarządzenia nr 30 zarzucono Funkcjonariuszce w opisowej części zarzutu: "(...) nie poinformowała niezwłocznie Naczelnika Wydziału [...] (...)“; zgodnie z przywołanym przepisem, wykonywanie czynności podwładnego polega w szczególności na niezwłocznym powiadamianiu przełożonego o okoliczności, utrudniającej lub uniemożliwiającej realizację zadania stałego albo polecenia w sposób określony w pkt 1,
- zebrany w toku postępowania dyscyplinarnego materiał dowodowy potwierdza bezsprzecznie fakt naruszenia przez Funkcjonariuszkę dyscypliny służbowej w sposób określony w pkt 4 z przedstawionych jej zarzutów; dowody wskazują jednoznacznie na to, że Funkcjonariuszka nie poinformowała niezwłocznie Naczelnika Wydziału o okolicznościach, uniemożliwiających wykonanie polecenia, dotyczącego odbioru materiałów postępowania; przesłuchany w charakterze świadka Naczelnik Wydziału zeznał: ; "[...], nie stawiła się na odprawie i nie odebrała dokumentów; Ona nie informowała mnie, że nie stawi się na odprawie, ani, że jednak nie odbierze tych dokumentów."; ostatecznie przedmiotowe materiały odebrał policjant z Posterunku w dniu następnym – [...] lutego 2024 r. (kopia karty książki doręczeń przesyłek – k. 40 akt postępowania),
- jeżeli Funkcjonariuszka miała natomiast wątpliwości, co do rodzaju materiałów, które polecił jej odebrać z Komendy Powiatowej Naczelnik Wydziału, powinna niezwłocznie go o tym poinformować; nie uczyniła tego jednak,
- organ odwoławczy nie podzielił zasadności postawienia Funkcjonariuszce zarzutu z pkt 5, uzasadniając szerzej swoje stanowisko,
- w pkt 6 zarzutów obwiniono Funkcjonariuszkę o naruszenie dyscypliny służbowej, polegające na zaniechaniu czynności służbowej – poprzez nie dokonanie w notatniku służbowym zapisów, dotyczących służby pełnionej [...] lutego 2024 r. w godz. 06:00-14:00, zawierających informacje o rodzaju pełnionej służby, rejonie pełnienia służby, czasie i miejscu przerwy w służbie oraz wykonaniu jej w sposób nieprawidłowy (poprzez błędne wskazanie kryptonimu radiowego); naruszono tym dyspozycję § 4 ust. 2 pkt 1 lit. b, c, f i g Wytycznych nr 2; dyspozycja przywołanego przepisu wskazuje, że: zapisy w notatniku służbowym dotyczą, odprawy do służby, a w szczególności powinny zawierać:
- rodzaj służby (patrol pieszy, konwój, obchód rejonu itp.) - lit. b,
- rejon pełnienia służby (trasa patrolowa) – lit. c,
- skład patrolu (ze wskazaniem dowódcy) oraz kryptonim radiowy – lit. f,
- czas i miejsce przerwy w służbie – lit. g,
- z "Protokołu z odprawy lub czynności zbliżonych do odprawy służby patrolowej Dnia [...]" wynika, że patrol - w którym pełniła służbę Funkcjonariuszka - był zmotoryzowanym dzielnicowych; pełnił służbę w rejonie [...] miał kryptonim: [...]; przerwę w pełnieniu służby dla patrolu przewidziano w godz. 10:00 -10:20 - na Posterunku,
- analiza dokonanych przez Funkcjonariuszkę zapisów w notatniku służbowym potwierdza, że popełniła ona zarzucane jej przewinienie dyscyplinarne; wskazanych powyżej informacji - dotyczących rodzaju pełnionej służby, rejonu pełnienia służby, czasie i miejscu przerwy w służbie – Funkcjonariuszka w notatniku służbowym nie odnotowała; kryptonim wpisany przez nią do notatnika, nie jest również przydzielonym dla patrolu na odprawie służbowej,
- dyspozycją § 25 ust. 8 Zarządzenia Nr 768 nałożono na pełniących służbę patrolową policjantów obowiązek zgłoszenia o rozpoczęciu i zakończeniu służby, wskazanemu w tym przepisie policjantowi; zgodnie z przywołanym przepisem "w sytuacji wymienionej w ust. 7 (dot. policjantów dokonujących odprawy zdalnej) policjant ma obowiązek zgłoszenia rozpoczęcia i zakończenia pełnienia służby policjantowi odpowiedzialnemu za nadzór nad przebiegiem służby w jednostce nadrzędnej lub dyżurnemu tej jednostki, w zależności od przyjętych rozwiązań organizacyjnych. Fakt ten musi znaleźć odzwierciedlenie w Systemie Wspomagania Dowodzenia lub innej dokumentacji dotyczącej organizacji służby oraz notatniku służbowym policjanta lub na nośniku elektronicznym. Zapis zawiera w szczególności: wskazanie stopnia, imienia, nazwiska oraz funkcji przyjmującego informację, uzyskane informacje oraz zadania doraźne.",
- z zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym materiału dowodowego wynika, że Funkcjonariuszka zaniechała wykonania czynności służbowej poprzez: nie wpisanie w notatniku służbowym stopni, imion, nazwisk oraz funkcji policjantów, przyjmujących informację zarówno o rozpoczęciu, jak i zakończeniu służby [...] lutego 2024 r. – tak: zarzucane Funkcjonariuszce przewinienie dyscyplinarne w pkt 7; analiza dokonanych przez nią w notatniku służbowym zapisów ze służby [...] lutego 2024 r. potwierdza, że powyższych danych nie odnotowano,
- nie można uwzględnić zawartej w odwołaniu argumentacji, jak i wyjaśnień Funkcjonariuszki, że nie dokonała ona przedmiotowych zapisów w notatniku służbowym, ponieważ służbę zaczynała godzinę później; po zgłoszeniu się do służby, rozpisując swój notatnik służbowy, przedmiotowe dane mogła uzupełnić w oparciu o zapisy dokonane w notatniku służbowym przez Funkcjonariusza III; nie można dać wiary tłumaczeniu Funkcjonariuszki, o nieznajomości przepisów w tym zakresie; przełożony dyscyplinarny w uzasadnieniu wskazał, że Funkcjonariuszka - od [...] listopada 2007 r. do [...] lutego 2019 r. - pełniła służbę w Wydziale [...]; przepisy dotyczące rozpisywania notatnika służbowego powinny być jej stąd dobrze znane,
- na marginesie wskazano, że Funkcjonariuszka - oprócz zaniechania dokonania w notatniku służbowym powyższych wpisów – nie udokumentowała w żaden sposób czynności służbowych, wykonywanych przez nią w tym dniu - podczas pełnionej służby patrolowej; po powrocie na Posterunek dokonała enigmatycznych wpisów o pracy przy sprawach własnych; dlatego - z uwagi na brak informacji w notatniku służbowym, jakie tego dnia czynności służbowe wykonywała - celem wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy rzecznik dyscyplinarny dokonał ustaleń, które udokumentował w stosownych notatkach urzędowych; [...] kwietnia 2024 r. dokonał sprawdzenia w [...] ([...]); w oparciu o tą czynność ustalił, że patrolu – w którym pełniła służbę Funkcjonariuszka - nie kierowano tego dnia na żadną interwencję; następnie zapoznał się z aktami prowadzonych przez Funkcjonariuszkę postępowań przygotowawczych, które wymieniła w notatniku służbowym [...] lutego 2024 r. - celem ustalenia zakresu wykonywanych przez nią czynności; czynności te miały na celu potwierdzenie między innymi, że nie wykonywała ona w tym czasie czynności, które uniemożliwiłyby jej udanie się do Komendy Powiatowej - celem wzięcia udziału w odprawie oraz odebrania materiałów wskazanych przez Naczelnika Wydziału,
- nie można zgodzić się z tezą Funkcjonariuszki, jakoby rzecznik dyscyplinarny nie był osobą upoważnioną do przeglądania akt postępowań przygotowawczych; wykonując wskazane czynności, realizował on ustawowe zadania - nałożone nań obowiązującymi w tym zakresie przepisami; zgodnie z art. 134i ust. 5a ustawy o Policji, celem postępowania dyscyplinarnego jest w szczególności: 1) ustalenie, czy czyn, którego popełnienie zarzucono obwinionemu, został popełniony i czy obwiniony jest jego sprawcą; 2) wyjaśnienie przyczyn i okoliczności popełnienia czynu, o którym mowa w pkt 1; 3) zebranie i utrwalenie dowodów w sprawie; rzecznik nie musiał też - wbrew twierdzeniu Funkcjonariuszki - dokonywać wpisów w kartach nadzoru postępowań; jest to zarezerwowane dla przełożonych, nadzorujących sposób prowadzenia postępowań przygotowawczych,
- stosownie do art. 132a ustawy o Policji, przewinienie dyscyplinarne jest zawinione, gdy policjant: ma zamiar jego popełnienia - to jest chce je popełnić - albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi (art. 132a pkt 1) lub nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i powinien przewidzieć (art. 132a pkt 2),
- przełożony dyscyplinarny w Orzeczeniu Dyscyplinarnym odniósł się do stopnia zawinienia każdego z zarzucanych Funkcjonariuszce czynów, odpowiednio go uzasadniając; oceniając stopień winy w zakresie czynów, wskazanych w poszczególnych punktach, stwierdził odpowiednio:
- 1 - "został on popełniony z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Jak wynika ze zgromadzonych materiałów obwiniona miała pełną świadomość, że zastępuje Kierownika Posterunku Policji w [...] podczas jego nieobecności. Wiedziała również o konieczności stawienia się na odprawę lub wyznaczenia do tego stawiennictwa innego policjanta. Pozostali przesłuchiwani w sprawie funkcjonariusze PP [...] wiedzieli, że we wtorki odbywają się odprawy zarządzane przez Komendanta oaz, że na te odprawy udaje się Kierownik lub wyznaczona przez niego osoba go zastępująca, a jeżeli osoba zastępująca Kierownika nie może udać się na taką odprawę to sama wyznacza do tego inną osobą. Należy zatem zakładać, że obwiniona również miała taką świadomość. Obwiniona jest policjantką z długoletnim stażem służby zatem powinna znać obowiązujące w instytucji zhierarchizowanej zasady dotyczące wydawania i wykonywania poleceń. Należy zaznaczyć, że obwiniona wiedziała, że we wskazanym dniu odbędzie się odprawa o czym świadczą jej słowa podczas rozmów telefonicznych, a także słowa wypowiedziane przy innej funkcjonariuszce, że nie ma tego w zakresie swoich obowiązków. Działa zatem z pełną świadomością.";
- 2: "został on popełniony z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Obwiniona została poinformowana, przez Naczelnika Wydziału [...] o konieczności pilnego odbioru materiałów postępowania. Była tego w pełni świadoma oświadczając, że odbierze je po godz. 14:00. Telefonowała w tej sprawie również do sekretariatu WK jak i sekretariatu prezydialnego. Wiedziała również, że postępowanie dotyczy nękania/stalkingu. Obwiniona jest policjantką z długoletnim stażem służby zatem powinna znać obowiązujące w instytucji zhierarchizowanej zasady dotyczące, wydawania i wykonywania poleceń. Z zebranego materiału wynika, że obwiniona w czasie służby, nie wykonywała żadnych czynności uniemożliwiających udanie się po odbiór materiałów : postępowania. Nie odbierając wskazanej korespondencji działała zatem z pełną świadomością.";
- 4 - "należy stwierdzić, że został on popełniony z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Jak już wspomniano wcześniej obwiniona miała pełną świadomość konieczności odbioru wskazanych materiałów postępowania, czego nie uczyniła. Nie informując o ewentualnej niemożności odebrania materiałów działała w pełni świadomie.";
- 6 i 7 "zostały one popełnione z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Obwiniona mimo iż jest funkcjonariuszem Zespołu ds. [...] pełni również służby patrolowe podczas których zobowiązana jest do prowadzenia notatnika służbowego. Bardzo ważnym aspektem w tej sprawie, jest również fakt, iż poprzednio przez wiele lat była funkcjonariuszem WRD, gdzie zobowiązana była do prowadzenia notatnika służbowego. W/w jest policjantką z wieloletnim stażem służby. Zobligowana jest do tego, aby znać obowiązujące przepisy w tym zarządzenia, wytyczne i decyzje Komendanta Głównego Policji. (...). Biorąc pod uwagę staż policjantki w WRD, należy założyć, że miała pełną świadomość jakie zapisy powinna zawrzeć w notatniku służbowym.",
- zdaniem wyższego przełożonego dyscyplinarnego, stopień zawinienia każdego z zarzucanych obwinionej czynów odpowiednio uzasadniono,
- zgodnie z art. 134h ust. 1 ustawy o Policji, obwinionemu wymierza się karę dyscyplinarną współmierną do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego oraz stopnia zawinienia; przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa negatywne dla służby, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu, dotychczasowy przebieg służby, opinię służbową, okres pozostawania w służbie, a także istotne w sprawie okoliczności, zarówno łagodzące, jak i obciążające (ust. 1 a),
- przełożony dyscyplinarny wskazał, że nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie okoliczności mających wpływ na zaostrzenie wymiaru kary.
- na złagodzenie wymiaru kary (art. 134h, ust. 3 przywołanej ustawy) mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego: 1) nieumyślność jego popełnienia 2) podjęcie przez policjanta starań o zmniejszenie jego skutków 3) brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności zawodowych, 4) dobrowolne poinformowanie przełożonego dyscyplinarnego o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego; przełożony dyscyplinarny wskazał; że nie stwierdził, aby w rozpatrywanej sprawie takie przesłanki wystąpiły,
- z zebranego materiału dowodowego wynika, że Funkcjonariuszkę w przyszłości - za wzorowe wykonywanie obowiązków służbowych - wielokrotnie nagradzano uznaniowymi nagrodami pieniężnymi (zestawienie wyróżnień – k. 26 - 29 akt postępowania), ma pozytywną opinię służbową, wydaną przez bezpośredniego przełożonego (zestawienie opinii służbowych – k. 30 akt postępowania),
- po uwzględnieniu wszystkich okoliczności popełnienia przewinień dyscyplinarnych, przełożony dyscyplinarny uznał, że karą współmierną do popełnionych przez Funkcjonariuszkę przewinień jest nagana; obok kary upomnienia jest to najłagodniejszą karą dyscyplinarną – spośród wymienionych w katalogu, zawartym w art. 134 ustawy o Policji; zgodnie z art. 134a tego aktu, kara nagany oznacza wytknięcie ukaranemu przez przełożonego dyscyplinarnego niewłaściwego postępowania; charakter przewinień dyscyplinarnych - polegających na niewykonaniu poleceń przełożonych, niedopełnieniu obowiązków służbowych wskazanych w przepisach resortowych oraz wykonaniu czynności służbowych w sposób nieprawidłowy - z jednej strony, oraz dotychczasowa niekaralność dyscyplinarna Funkcjonariuszki, pozytywna opinia służbowa - z drugiej strony, pozwala na uznanie kary dyscyplinarnej
nagana, za współmierną do popełnionych przewinień dyscyplinarnych i stopnia zawinienia,
- z Decyzji Dyscyplinarnej wynika, że nie zachodziła potrzeba wymierzenia kary surowszej; w myśl bowiem art. 134g ustawy o Policji, za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych można wymierzyć jedną karę dyscyplinarną, odpowiednio surowszą,
- podsumowując stwierdzono: na podstawie zebranego materiału dowodowego, udowodniono popełnienie przez Funkcjonariuszkę przewinień dyscyplinarnych zarzucanych jej w 1, 2, 4, 6 i 7 zarzucie; uwzględniając całokształt okoliczności popełnienia przewinień dyscyplinarnych ukaranie jej karą dyscyplinarną – nagany - jest adekwatne do stopnia zawinienia.
W skardze zarzucono wydanie kwestionowanego aktu w pkt 2 z naruszeniem przepisów:
- prawa materialnego:
- art. 132 ust. 2 i 3 pkt. 2 ustawy o Policji, w zw. z § 15 pkt 1 Zarządzenia nr 30, poprzez uznanie, że Funkcjonariuszka naruszyła dyscyplinę służbową w postaci czynu, polegającego na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków, wynikających z przepisów lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów; [...] lutego 2024 r. nie wydano jej tymczasem żadnych poleceń służbowych, które obligowały ją do stawiennictwa na odprawie w Komendzie Powiatowej zarządzonej przez Komendanta Powiatowego, a także odbioru dokumentów sprawy, dotyczącej nękania, stalkingu; informację o zastępowania przełożonego przekazano bowiem na komunikatorze [...], który nie stanowi oficjalnego narzędzia służbowego;
- art. 132 ust. 2 i 3 pkt. 2 ustawy o Policji, w zw. z § 15 pkt 1 Zarządzenia nr 30, w zw. z pkt. 8 ppkt 12 Karty opisu stanowiska pracy z 2 listopada 2022 r. poprzez uznanie, że Funkcjonariuszka naruszyła dyscyplinę służbową nie wykonując polecenia służbowego Naczelnika Wydziału - nieodebranie materiałów sprawy dotyczącej nękania, stalkingu; podczas rozmowy telefonicznej [...] lutego 2024 r. nie poinformowano natomiast Funkcjonariuszki, że dokumenty do odbioru należą do kategorii spraw o nękanie, stalking;
- art. 132 ust. 3 pkt. 2 i 3 ustawy o Policji, w zw. z § 4 ust 2 pkt 1 lit. b, c, f i g Wytycznych nr 2 w zw. z § 25 ust. 8 Zarządzenia nr 768, poprzez uznanie, że braki w notatniku służbowym stanowią przewinienie dyscyplinarne, gdy działania Funkcjonariuszki dyktowały okoliczności zaistniałej sytuacji - jest ona matką karmiącą, co daje jej prawo do dwóch przerw półgodzinnych, które - zgodnie z ustaleniami poczynionymi z przełożonymi - mogła łączyć w jedną całą godzinę; o jej usprawiedliwionym, późniejszym rozpoczęciu służby [...] lutego 2024 r. wiedział dowódca patrolu Funkcjonariusz III - dokonując odprawy patrolu do służby o godz. 6 rano osobiście,
- postępowania dyscyplinarnego:
- art. 135e ust. 10 w zw. z art. 135l i 135k ust. 1 ustawy o Policji, wobec niedopuszczalnej prawem zmiany - na etapie postępowania odwoławczego - kwalifikacji prawnej, dotyczącej przewinienia zarzucanego Funkcjonariuszce w pkt 4 zarzutów; skutkuje to naruszeniem prawa do obrony oraz do instancyjnej kontroli orzeczenia;
- art. 134 ha ust. 2 ustawy o Policji, poprzez ukształtowanie przekonania przez organy obu instancji w oparciu o niespójny materiał dowodowy - zgromadzony w toku postępowania dyscyplinarnego - i jego dowolną ocenę z brakiem uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego;
- art. 135e ust. 1 w zw. z art. 134i ust. 5a ustawy o Policji, poprzez zaniechanie zebrania pełnego materiału dowodowego i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy; w szczególności nie podjęto działań, zmierzających do wyjaśnienia niespójności w zeznaniach świadków - poprzez odmowę przeprowadzenia konfrontacji;
- art. 135n ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy o Policji, poprzez zaniechanie uchylenia w części Orzeczenia Dyscyplinarnego i uniewinnienia Funkcjonariuszki ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy przez przełożonego dyscyplinarnego - gdy istniały podstawy do takich rozstrzygnięć; tym bardziej, że organ II. instancji samodzielnie zmienił kwalifikację prawną - w zakresie zarzutu w pkt 4;
- art. 135f ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 135e ust. 1 oraz art. 135g ust. 1 i 2 ustawy o Policji, poprzez zaniechanie zebrania materiału dowodowego umożliwiającego dokładne ustalenia stanu faktycznego, wskazanego pismem Funkcjonariuszki z [...] maja 2024 r. - tym samym ustalenie prawdy obiektywnej.
Podniesiono, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, polegającego na dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów - poprzez uznanie, że Funkcjonariuszka dopuściła się [...] lutego 2024 r. swoim zachowaniem przewinień dyscyplinarnych wobec niewykonania poleceń służbowych wydanych jej przez Kierownika Posterunku oraz Naczelnika Wydziału. Mylnie uznano, że zgromadzony materiał dowodowy oddaje pełny obraz sprawy i pozwala na obiektywną ocenę wszystkich zarzucanych Funkcjonariuszce przewinień. Z zebranego materiału dowodowego w żaden sposób nie wynika tymczasem, że przekazaną informację na komunikatorze Messenger należy interpretować jako polecenie służbowe. Pominięto kwestię braku osobistego i pełnego przekazania przez Kierownika Posterunku obowiązków i zadań, jakie powinna wykonywać Funkcjonariuszka w okresie jego urlopu - przy uwzględnieniu, że w jej zakresie obowiązków nie widnieje żaden zapis, wskazujący na obowiązek jego zastępowania. Uznano, że zeznania świadków oraz inny materiał dowodowy w pełni wykazuje winę w działaniu Funkcjonariuszki, gdy istnieje bardzo duża rozbieżność w faktach przedstawionych chociażby przez nią - w stosunku do Kierownika Posterunku. W konsekwencji błędnie ustalono stan faktyczny – bezzasadnie przyjęto, że Funkcjonariuszce wydano polecenie służbowe, aby stawiła się na odprawie w Komendzie Powiatowej [...] lutego 2024 r. o godz. 14:00 oraz odbioru dokumentacji sprawy dotyczącej nękania, stalkingu. O zastępowaniu Kierownika Posterunku Funkcjonariuszka dowiedziała się tymczasem z ogólnej informacji, przekazanej na komunikatorze Messenger; nie zawarto tam żadnych wytycznych, co do zakresu i zadań, związanych z zastępowaniem Kierownika. Nie uwzględniono faktów, że:
- [...] lutego 2024 r. Funkcjonariuszka pełniła służbę koordynacyjną - w godzinach 6:00 -14:00.; nie mogła więc fizycznie uczestniczyć w odprawie o godz. 14:00,
- w zakresie swoich obowiązków Funkcjonariuszka nie miała zapisu o zastępowaniu Kierownika Posterunku,
- Funkcjonariuszkę wprowadzono w błąd, co do odbioru dokumentacji sprawy, którą winna odebrać z Komendy Powiatowej; przekazano jej informację, że dotyczy ona dochodzenia, gdy faktycznie w owej sprawie winno zostać wszczęte śledztwo; tym samym dokumentacja ta powinna trafić niezwłocznie do Prokuratury.
Powyższe zarzuty i wywody szerzej rozwinięto w uzasadnieniu skargi.
W odpowiedzi na skargę organ dyscyplinarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Sąd zważył, co następuje:
Skargę oddalono, gdyż kwestionowaną decyzją nie naruszono prawa.
Trafne jest stanowisko organu dyscyplinarnego, prezentowane w zaskarżonym akcie, co do istotnych uwarunkowań formalnych i faktycznych sprawy. Wobec uprzedniego szczegółowego zreferowania, jego powtarzanie byłoby zbędne. Sąd przyjmuje je za własne.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy jedynie dodać, że są one bezzasadne z poniższych przyczyn.
W sprawie kluczowe znaczenie miały:
- kwestia zrekonstruowania przebiegu zdarzeń, jakie miały miejsce [...] lutego 2024 r. w trakcie służby Funkcjonariuszki,
- ocena, czy:
- zdarzenia te – w tym postawa Funkcjonariuszki - stanowiły o popełnieniu przezeń czynu, który należy uznać za zarzucane jej przewinienia dyscyplinarne,
- zastosowana sankcja dyscyplinarna jest adekwatna do przywołanych okoliczności zdarzenia - przy uwzględnieniu ustawowych ogólnych warunków jej wymierzania.
W powyższych zakresach zarówno opis zdarzeń, jak i ich ocena przez organ, są prawidłowe. Organy prowadzące postępowanie dyscyplinarne w obu instancjach nie uchybiły – wbrew zarzutom skargi - powinności zebrania pełnego materiału dowodowego oraz wnikliwej jego oceny, wobec treści regulacji szczególnych - art. 135e ust. 1 zd. 1 i 2 oraz art. 135g ust. 1 ustawy o Policji. Stanowią one:
- "Art. 135e. 1. Rzecznik dyscyplinarny zbiera materiał dowodowy i podejmuje czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy. W szczególności przesłuchuje świadków, obwinionego i pokrzywdzonego, przeprowadza oględziny, konfrontacje, okazania oraz dokonuje odtworzenia przebiegu stanowiących przedmiot rozpoznania zdarzeń lub ich fragmentów.",
- "Art. 135g 1. Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są obowiązani badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.".
W sprawie dyscyplinarnej znajduje też zastosowanie reguła art. 135g ust. 2 zd. 2 wskazanej ustawy w brzmieniu: "Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego." a także wynikająca z art. 134ha ust. 2:
"Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny kształtują swoje przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.".
Co do przebiegu zdarzeń, zarówno w toku postępowania dyscyplinarnego jak i na etapie skargi, Funkcjonariuszka (odpowiednio - jego pełnomocnik) koncentrowała argumentację na próbie wykazania, że w istocie skutecznie nie powierzono jej zadań w zakresie zastępowania Kierownika Posterunku, w czasie gdy przebywał on na urlopie - tak: wywody w zakresie formy powierzenia obowiązków (za pośrednictwem komunikatora Messenger) - jak i generalnie, co do zakresu przypisanych Funkcjonariuszowi obowiązków - tak: brak jasnych wytycznych oraz nie określenie powinności zastępstwa w stosownej dokumentacji pracowniczej. Podnoszono również, jakoby Funkcjonariuszka nie miała wiedzy o potrzebie uczestniczenia w naradzie zorganizowanej przez Komendanta Powiatowego w konkretnym terminie oraz konieczności pilnego odbioru dokumentów – wskazanych przez Naczelnika Wydziału.
Odnosząc się do tych kwestii należy wskazać, że argumentacja ta nie może być skuteczna. W Policji, jako formacji mundurowej, gdzie kluczową zasadą jest dyscyplina i służbowe podporządkowanie, dla oceny zaniechań nie może mieć istotnego znaczenia forma, w jakiej zostają sformułowane polecenia podejmowania określonych czynności (zachowanie formy), czy subiektywna ocena przez podwładnego bezzasadności wydawanych nakazów - w kontekście danej sytuacji lub własnego zakresu obowiązków. Tenże, gdy polecenie jest dla niego zrozumiałe, zaś przełożony - w razie zgłoszenia określonych uwag przez podwładnego - nie wycofa go jednoznacznie, obowiązany jest je wykonać. Zasada ta nie obejmuje jedynie sytuacji wskazanej w art. 58 ust. 2 i 3 ustawy o Policji - lecz co bezsporne przypadek, taki w rozpoznawanej sprawie nie występował. W tym kontekście - skoro nie kwestionowano, że do Funkcjonariuszki (także pozostałego personelu Posterunku) dotarła informacja o wyznaczeniu jej do zastępowania Kierownika Posterunku, ta zaś nie zgłosiła przełożonemu, że nie może podjąć stosownych obowiązków - bez znaczenia jest forma, w jakiej komunikowano się w tej sprawie (skoro była ustna lub pisemna). W świetle ujawnionych okoliczności sprawy, nie może budzić także wątpliwości że Funkcjonariuszka miała świadomość, że - w zakresie obowiązków Kierownika Posterunku, którego zastępowała - mieści się udział w naradzie z Komendantem Powiatowym oraz kiedy będzie ona miała miejsce. Potwierdzają to zeznania Naczelnika Wydziału, który wskazywał, że zapowiadała ona swój udział w naradzie w konkretnym terminie (deklarując zresztą zamiar odbioru materiałów). W świetle niebudzących wątpliwości ustaleń, nie występowały także formalne lub obiektywne przeszkody udziału Funkcjonariuszki w naradzie - tak wyjaśnienia Funkcjonariusza IV, co do możliwości skierowania Patrolu do Komendy Powiatowej (za zgodą operatora w razie stosownej aktywności Funkcjonariuszki), bądź wyznaczenie zastępstwa (tu: wyjaśnienia Funkcjonariusza II). W świetle zgromadzonej dokumentacji nie istniały także inne, obiektywne przeszkody, co do wykonania danych czynności. Ustalono, że Funkcjonariuszka - w toku służby danego dnia – nie podejmowała działań, które obiektywnie uniemożliwiłyby spełnienie powierzonych obowiązków.
W tym kontekście organ trafnie skonstatował, że Funkcjonariuszka świadomie podjęła decyzję o uchyleniu się od - związanej z obowiązkami zastępowanego Kierownika Posterunku - powinności udział w naradzie, czy odpowiednio odbioru materiałów od Naczelnika Wydziału – osobiście bądź przez wyznaczenie zastępcy.
Nie może mieć w tym kontekście istotnego znaczenia podnoszona przez Funkcjonariuszkę okoliczność, jakoby konsultowała się z przebywającym na urlopie Kierownikiem Posterunku, w kwestii nie podjęcia danych obowiązków - wynikających z pełnionej funkcji (udział w naradzie) albo odpowiednio polecenia Naczelnika Wydziału (obiór materiałów). Jako pełniąca obowiązki w zastępstwie ponosiła ona osobistą odpowiedzialność za właściwe wykonywanie zadań na danym stanowisku. Powołana okoliczność mogłoby mieć wyłącznie znaczenie w kontekście oceny stopnia zawinienia. W tym jednak zakresie - pomimo oczywistego uchybienia powinnościom - zastosowano jedną z najłagodniejszych z przewidzianych sankcji dyscyplinarnych. Jednocześnie twierdzeń Funkcjonariuszki w danym zakresie nie potwierdzały inne materiały sprawy - w szczególności wyjaśnienia samego Kierownika Posterunku. Organ dyscyplinarny nie był więc zobligowany prowadzić szerszych wyjaśnień w tym zakresie - w kontekście sprawy danej Funkcjonariuszki.
Bez znaczenia jest też kwestia, czy - w ocenie Funkcjonariuszki - obiektywnie istniała potrzeba pilnego odbioru przez nią materiałów z Komendy Powiatowej (w kontekście właściwej kwalifikacji danej sprawy) a nawet ewentualnej bezzasadności danego polecenia (tak: wywody, jakoby należało sprawę przekazać bezpośrednio do Prokuratury). Funkcjonariuszka nie wnosiła bowiem zastrzeżeń wobec jego wydania - zadeklarowała odbiór w określonym terminie (w uzgodnieniu z Naczelnikiem Wydziału przy okazji narady) - lecz tego nie uczyniła.
Stan faktyczny ustalono więc w istotnym zakresie prawidłowo - nie obudzi wątpliwości w kontekście zgormadzonej dokumentacji. Oceniono ją z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego.
Zasadnie więc przypisano Funkcjonariuszce przewinienie, jakim było niewykonanie poleceń służbowych - zaniechanie w związku z wykonywaniem zadań zleconych w ramach zastępowania Kierownika Posterunku oraz polecenia, otrzymanego od Naczelnika Wydziału.
Chybione są z kolei wywody skargi, jakoby w sprawie mógł mieć istotne znaczenie podkreślana okoliczność, że Funkcjonariuszka - jako matka karmiąca - była uprawniona do krótszego czasu pracy - podjęcia służby od godziny 7:00. W danym zakresie bowiem nie sformułowano wobec niej żadnych zarzutów. Dotyczą one uchybienia powinnościom, związanym ze zgłoszeniem podjęcia służby oraz jej zakończenia oraz elementami dokumentacji jej przebiegu. W danym zaś zakresie Funkcjonariuszka nie uczyniła zadość swoim powinnościom, wynikającym ze stosownych - powołanych przez organ - regulacji wewnętrznych - odpowiednio Wytyczne nr [...] oraz Zarządzenie nr [...].
Gdy chodzi o rodzaj zastosowanej w sprawie sankcji - wobec wykazanych uchybień – w ocenie Sądu – przez zastosowanie jednej z najłagodniejszych, spośród przewidzianych art. 134 ustawy o Policji – nie wykroczono poza ramy uznania administracyjnego. Organ racjonalnie uzasadnił powody zastosowania danego środka, a także powołał wszelkie istotne okoliczności sprawy, w tym - pomimo stwierdzenia szeregu uchybień - miał na uwadze dotychczasową nienaganną służbę Funkcjonariuszki.
W końcu bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 135n ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy o Policji - wobec zmodyfikowania opisu regulacji jakie, naruszono określonym przewinieniem dyscyplinarnym (co do zarzutu w pkt 4). Skoro nie uległo modyfikacji brzmienie zarzutu co do meritum, eliminacji wadliwego powiązania go z jedną spośród regulacji normatywnych - gdy podtrzymany jest zarzut uchybienia innym przepisom - nie można kwalifikować, jako istotnej w sprawie zmiany zarzutu – prowadzącej np. do ograniczenia praw strony do obrony czy reguły dwuinstancyjności. Trafna jest w danym zakresie, zreferowana już wcześniej, szersza argumentacja organu.
Ponieważ skargą kwestionowano wyłącznie pkt 2 orzeczenie dyscyplinarnego z [...] lipca 2024 r., Sąd poprzestał na ocenie legalności danego aktu jedynie w zakresie, gdzie skutecznie go zaskarżono.
W tym świetle chybione są zarzuty, dotyczące naruszenia przepisów postępowania w kontekście obowiązku właściwie wnikliwego wyjaśnienia sprawy, jak i przepisów prawa materialnego, zakreślających przesłanki zastosowania sankcji dyscyplinarnych. Nie uchybiono też normie, statuującej powinność rozstrzygania ewentualnych wątpliwości na korzyść obwinionego. Jak już wskazano, w rozpoznawanej sprawie takie uzasadnione wątpliwości nie występowały.
Sąd nie spostrzegł także z urzędu wad w zaskarżonym akcie, które przemawiałyby za jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego.
Z przytoczonych wyżej przyczyn - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r., poz. 935 ze zm.) - orzeczono jak w sentencji.