II SA/Wa 459/18

II SA/Wa 459/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-03-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Janusz Walawski
Joanna Kube /przewodniczący/
Maria Werpachowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Janusz Walawski, Maria Werpachowska (spr.), Protokolant, referent stażysta Magdalena Frąckiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2018 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej – oddala skargę –
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 13 lipca 2017 r. E.G. (dalej jako "wnioskodawca" lub "skarżący") zwrócił się do Prezydenta W. o udostępnienie informacji publicznej poprzez przekazanie "kopii pozwolenia na budowę - dokładniej załącznika graficznego - dokładniej - rzutu kondygnacji - parter/piętro + plan zagospodarowania - ulica Z. 8 - po modernizacji (od ul. I.)."
Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. udzielona została odpowiedź w części dotyczącej przekazania kopii decyzji oraz projektu zagospodarowania przestrzennego.
W dniu 25 lipca 2017 r. wnioskodawca złożył pismo dotyczące "rozszerzenia zakresu informacji publicznej - dotyczącej treści dokumentów w tym załącznika graficznego do projektu do decyzji o pozwoleniu na budowę o zatwierdzeniu projektu zamiennego".
Pismem z dnia 26 lipca 2017 r. przekazano wnioskodawcy kopie żądanych dokumentów.
Następnie decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., Prezydent W. odmówił udostępnienia informacji w zakresie przekazania cyt: "załącznika graficznego - dokładniej - rzutu kondygnacji-parter/piętro ...ul. Z. 8 po modernizacji (od ul. I.)" stanowiącego część składową projektu budowlanego domu jednorodzinnego będącego załącznikiem do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowanych oraz nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. Z. 8 w W.
Po rozpatrzeniu odwołania E.G., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2017 r., znak: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2017 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazało, z powołaniem na art. 5 ust. 2 u.d.i.p., że żądana przez skarżącego informacja może zostać udostępniona jeżeli osoba fizyczna, w tym przypadku inwestor, wyrazi na to zgodę. W przeciwnym zaś wypadku nie może zostać udostępniona, gdy inwestor nie wyrazi zgody na udostępnienie takiej informacji. Takiego oświadczenia inwestora organ nie uzyskał, co było powodem uchylenia zaskarżonej decyzji.
Następnie Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] odmówił udostępnienia informacji w zakresie przekazania przedmiotowego załącznika graficznego.
Odwołanie od powyższej decyzji, w ustawowym terminie, wniósł Pan E.G.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej jako "Kolegium" lub "organ") decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], działając w oparciu o art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – dalej jako "k.p.a.") oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1659, ze zm.), na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...], znak: [...].
Kolegium podało, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1270 – dalej jako "u.d.i.p."). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Zatem informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Zatem projekt budowlany będący integralną częścią decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Projekt budowlany bowiem podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę lub w odrębnej decyzji, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane), stanowiąc integralną część rozstrzygnięcia administracyjnego. Informacją publiczną jest nie tylko sama decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, lecz także zatwierdzony projekt budowlany, który podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Jednakże Kolegium zauważyło, że zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.
Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej poprzez przekazanie ,,załącznika graficznego - dokładniej - rzutu kondygnacji - parter/piętro ...ul. Z. 8 po modernizacji (od ul. I.)" stanowiącego część składową projektu budowlanego domu jednorodzinnego.
W ocenie Kolegium udostępnienie ww. rzutu kondygnacji prywatnego zasiedlonego budynku mieszkalnego naruszałoby prywatność zamieszkujących go osób. Udostępnienie ww. dokumentu projektowo-technicznego osobie postronnej byłoby ingerencją w sferę prywatności inwestora. Ponadto poznanie szczegółowego rozkładu pomieszczeń mogłoby godzić w bezpieczeństwo inwestora. Powyższe oznacza, iż przedmiotowa dokumentacja projektowa ze względu na prywatność osób fizycznych podlega ochronie prawnej.
Zdaniem organu udostępnienie żądanej informacji wykraczałoby poza niezbędność wymaganą potrzebą transparentności życia publicznego w demokratycznym Państwie prawnym. Udostępnienie przedmiotowej informacji oznaczałoby zgodę na poznanie przez dowolne osoby trzecie dokładnego rozkładu pomieszczeń, przebiegu instalacji, etc., znajdujących się w budynku, w tym ich przeznaczenia, np. na pokoje mieszkalne, sanitariaty, etc. Mieszkańcy budynku mogliby być wystawieni na wścibskość innych osób, przez co mogliby odczuwać dyskomfort wynikający z poczucia utraty intymności.
Ograniczenie dostępu do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.
Jak wynika z akt sprawy, inwestor nie wyraził zgody na udostępnienie przedmiotowego rzutu, dlatego też organ pierwszej instancji odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Rozstrzygnięcie zawarte w decyzji organu I instancji nie budzi zatem zastrzeżeń Kolegium, a okoliczności podnoszone w odwołaniu, nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2018 r. stała się przedmiotem skargi E.G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi wskazał, nie przypadkowo powstawanie nowych tworów majątkowych – także domów jednorodzinnych – realizuje się w postępowaniu publicznym. Nie przypadkowo 99% orzeczeń sądów administracyjnych jednoznacznie opowiada się za tym, aby nie czynić wyjątków dla tego rodzaju dokumentacji, jaką wytwarza inżynier architekt. Dokumentacja budowlana nie jest dziełem fantazji architekta – jego odpowiedzią na intymne potrzeby inwestorów. Dokumentacja to taki dokument, który musi być jawny z uwagi na to, że powstawanie każdego obiektu budowlanego koresponduje także z pojęciem "dobra wspólnego". Czym innym jest prawo do pozostawania w spokoju – ochrona prywatności osób, które mieszkają w domu czy mieszkaniu. Czym innym zaś dokumentacja inżyniersko-budowlana. Ujawnienie, w którym miejscu jest muszla ustępowa albo projektowane okno w kuchni bądź drzwi z salonu na taras – nie ma żadnego typowego (racjonalnego) związku ze sferą intymności, bezpieczeństwa itp. To czysta demagogia, która ma na celu ewidentnie personalną rozgrywkę z E.G.
W piśmie procesowym z 26 kwietnia 2018 r. (data wpływu) skarżący stwierdził, że sporządził skargę w celu opublikowania jej wraz z orzeczeniem WSA w książce poświęconej patologii władzy. Wniósł o wypełnienie przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obowiązku denuncjacji w trybie art. 304 § 2 kpk. Chodzi o taki akt, do którego zmusza procedura karna funkcjonariuszy publicznych – nie wyłączając Sędziów – w okolicznościach, które w sposób oczywisty upewniają o możliwości popełnienia czynu sankcjonowanego karnie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ), oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Przepis art. 61 ust. 4 stanowi, że tryb udzielania informacji publicznej określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu, ich regulaminy.
Skonkretyzowanie prawa do informacji ma miejsce w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca doprecyzował zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa określa również podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej wskazując.
Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 8/13, publ.: https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2018 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej z wniosku E.G. z [...] lipca 2017 r. "załącznika graficznego – dokładniej rzutu kondygnacji –parter/piętro ul. Z. 8 – po modernizacji (od ul I.)" stanowiącego część składową projektu budowlanego domu jednorodzinnego będącego załącznikiem do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowanych oraz nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. Z. 8 w W.
W sprawie został spełniony zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, co nie jest kwestionowane przez strony postępowania. Sporna natomiast jest kwestia zasadności odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej, przy czym podkreślenia wymaga, że wniosek dotyczy budynku jednorodzinnego, prywatnego, a inwestorzy są osobami prywatnymi, niepełniącymi żadnych funkcji publicznych, ani niezwiązanymi z pełnieniem tych funkcji, co wynika z pisma ich pełnomocnika z [...] listopada 2017 r. – k 227 akt organu. Rozważenia zatem wymaga, czy dostęp do informacji publicznej w postaci żądanej dokumentacji budynku, będącej załącznikiem do decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego, podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ze względu na prywatność osoby fizycznej, oraz biorąc pod uwagę, że dokumentacja ta nie dotyczy sfery publicznej.
Art. 5 ust. 2 u.d.i.p. stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.
Kwestia ta była już przedmiotem rozważań wojewódzkich sądów administracyjnych. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela argumentację prawną przedstawioną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 548/13 (pub. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Sąd ten wskazał, że "art. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej statuuje, że każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. W myśl art. 51 ust. 2 wskazanego aktu, władze publiczne nie mogą pozyskiwać, gromadzić i udostępniać innych informacji o obywatelach, niż niezbędne w demokratycznym Państwie prawnym. Na gruncie przywołanych przepisów konstytucyjnych dostrzec należy, że każdorazowo, przy udostępnianiu informacji publicznej bezpośrednio lub pośrednio dotyczącej osoby fizycznej, konieczne jest wyważenie jej prawa do prywatności oraz wartości publicznej w postaci dostępu do informacji publicznej. Legalność udostępniania takich informacji poddał analizie Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 marca 2006 r. o sygn. akt K 17/05 (publ. Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego – Zbiór Urzędowy 2006, seria A, nr 30, poz. 3). Zgodnie z nim, wskazane informacje podlegają udostępnieniu, o ile nie wychodzą poza niezbędność określoną potrzebą transparentności życia publicznego, ocenianą zgodnie ze standardami przyjętymi w demokratycznym Państwie prawnym, jak również są to informacje mające znaczenie dla oceny funkcjonowania instytucji oraz osób pełniących funkcje publiczne. Wreszcie, nie mogą to być informacje – co do swej natury i zakresu – przekreślające sens (istotę) ochrony prawa do życia prywatnego. Nie może dochodzić zarazem do naruszenia prywatności osób trzecich, chyba że osoba, której żądana informacja publiczna dotyczy, wyrazi na to zgodę."
Brak zgody osoby, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, której żądana informacja publiczna dotyczy, uniemożliwia udostępnienie dokumentów, w których zawarte są prywatne dane jej dotyczące. Udostępnienie załącznika graficznego – rzutu kondygnacji parter/piętro domu jednorodzinnego położonego przy ul. Z. 8 w W., stanowiący załącznik do decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny naruszałoby prywatność zamieszkujących w tym domu osób. Udostępnienie przedmiotowej informacji oznaczałoby zgodę na poznanie przez osoby trzecie dokładnego rozkładu pomieszczeń, przebiegu instalacji, itp., znajdujących się w budynku, w tym ich przeznaczenia. Mieszkańcy budynku mogliby tym samym zostać wystawieni na nieuzasadnione zainteresowanie obcych im osób, przez co mogliby odczuwać dyskomfort wynikający z poczucia utraty intymności. Sytuacja taka godziłaby zatem w mir domowy (intymność zamieszkiwania, poczucie bezpieczeństwa), będący elementem szeroko pojętego prawa do prywatności, chronionego dyspozycją art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Tymczasem ustawodawca, ustanawiając obywatelskie prawo do informacji publicznej, miał również na względzie potrzebę zapewnienia ochrony interesów jednostki w sferze jej prywatności. Prawo do nienaruszalności mieszkania, w rozumieniu art. 23 kc i art. 193 kk, musi być pojmowane w aspekcie niematerialnym – jako prawo do ochrony przed bezprawnym wtargnięciem w sferę nie samej "substancji mieszkaniowej", lecz w sferę określonego stanu psychicznego i emocjonalnego osoby, wynikającego z poczucia bezpiecznego i niezakłóconego posiadania własnej przestrzeni, w której koncentruje ona swoje istotne sprawy życiowe i chroni swoją prywatność (zob. A. Jakubowski, Glosa do wyroku Sąd Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2011 r. o sygn. akt VI ACa 84/11, LEX/el 2011, pkt 3 i przywołane tam orzecznictwo).
Nie bez znaczenia jest także treść ustępu 2 art. 31 Konstytucji, w myśl którego każdy jest obowiązany szanować wolności i prawa innych, nikogo też nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje. Ograniczając pewną sferę wolności konstytucyjnej obywatela, przepis ustawy musi czynić to w sposób, który przede wszystkim nie naruszy jej istoty i nie spowoduje zachwiania relacji konstytucyjnego dobra, które jest ograniczane (prawo do informacji publicznej), do celu, jaki temu przyświeca (ochrona prywatności), który to cel musi być także kwalifikowany w kategoriach wartości konstytucyjnej (interes jednostki, interes Państwa). Chodzi zatem o prawidłowe wyważenie proporcji, jakie muszą być zachowane, by przyjąć, że dane ograniczenie wolności obywatelskiej nie narusza konstytucyjnej hierarchii dóbr (zasada proporcjonalności). Prawodawca, ograniczając w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. dostęp do informacji, czyni to więc w zgodzie z zasadą proporcjonalności i nie można w tym przypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych uprawnień obywatela, gdy ograniczenie prawa do informacji publicznej podyktowane jest prawem jednostki do ochrony jej prywatnych interesów.
Nadto Sąd stwierdza, że prawo dostępu do informacji publicznej ma gwarantować transparentność władzy publicznej, ale nie kosztem prywatności osób fizycznych niebędących funkcjonariuszami publicznymi. Sytuacja taka godziłaby w mir domowy (intymność zamieszkiwania, poczucie bezpieczeństwa) i prawa do prywatności, chronionego przepisem art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Żądana informacja dotyczy domu jednorodzinnego, stanowiącego prywatną własność osób w nim zamieszkałych. To, że stanowi ona informację publiczną nie oznacza, że musi zostać udostępniona. Prawo dostępu do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na konieczność respektowania praw i wolności innych osób w tym prawa do ochrony życia prywatnego. Dokumentacja stanowiąca część składową projektu zamiennego prywatnego domu jednorodzinnego stanowiąca załącznik do decyzji organu nadzoru budowlanego pomimo, że jest informacją publiczną to podlega ograniczeniu z uwagi na prywatność osób w domu tym zamieszkałych. Oznacza to, że wnioskowany dokument nie może zostać udostępniony.
Wobec powyższego wydane w sprawie decyzje odpowiadają prawu. Motywy ich podjęcia zostały w pełni wyjaśnione, zaś przytoczona argumentacja jest wyczerpująca. Zatem za nieuzasadnione należy uznać zarzuty zawarte w skardze.
Sąd nie znalazł również uzasadnienia do uwzględnienia wniosku zawartego w piśmie procesowym z [...] kwietnia 2018 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.