II SA/Wa 452/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odmówił uzupełnienia postanowienia o odrzuceniu skargi, uznając, że wniosek skarżącego wykracza poza zakres dopuszczalny dla uzupełnienia orzeczenia.
Skarżący K. J. wniósł o uzupełnienie postanowienia WSA w Warszawie, które odrzuciło jego skargę na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Skarżący domagał się stwierdzenia niezgodności z prawem czynności organu i zobowiązania Ministra do właściwego załatwienia wniosku. Sąd uznał, że wniosek o uzupełnienie wykracza poza zakres określony w art. 157 § 1 P.p.s.a., który dotyczy jedynie braków w sentencji orzeczenia, a nie merytorycznego rozpoznania sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek K. J. o uzupełnienie postanowienia z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 452/16, którym wcześniej odrzucono skargę skarżącego na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Skarga została odrzucona z powodu braku właściwości sądu administracyjnego. Skarżący domagał się uzupełnienia postanowienia poprzez stwierdzenie niezgodności z prawem czynności organu oraz zobowiązanie Ministra do właściwego załatwienia jego pierwotnego wniosku. Sąd, powołując się na art. 157 § 1 P.p.s.a. oraz art. 166 P.p.s.a., wyjaśnił, że instytucja uzupełnienia orzeczenia dotyczy jedynie braków w sentencji, takich jak nieorzeczenie o całości skargi lub pominięcie dodatkowych orzeczeń, które sąd powinien zamieścić z urzędu. Sąd podkreślił, że uzupełnienie nie może służyć do merytorycznego rozpoznania sprawy, które zostało już rozstrzygnięte poprzez odrzucenie skargi. Ponieważ sąd orzekł o całości skargi, a przepisy nie obligowały go do zamieszczenia dodatkowych rozstrzygnięć, wniosek skarżącego nie mieścił się w katalogu okoliczności uprawniających do uzupełnienia postanowienia. W związku z tym, sąd postanowił odmówić uzupełnienia postanowienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o uzupełnienie postanowienia może dotyczyć jedynie braków w sentencji orzeczenia, takich jak nieorzeczenie o całości skargi lub pominięcie dodatkowych orzeczeń, które sąd powinien zamieścić z urzędu. Nie może służyć do merytorycznego rozpoznania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 157 § 1 P.p.s.a. i art. 166 P.p.s.a., wskazując, że instytucja uzupełnienia orzeczenia ma na celu jedynie uzupełnienie braków formalnych sentencji, a nie ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy, która została już rozstrzygnięta.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
P.p.s.a. art. 157 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Instytucja uzupełnienia wyroku (czy też postanowienia) może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia. Dotyczy sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
P.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa odrzucenia skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia wykracza poza zakres dopuszczalny dla uzupełnienia orzeczenia zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
instytucja uzupełnienia wyroku (czy też postanowienia) może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania.
Skład orzekający
Eugeniusz Wasilewski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uzupełnienia orzeczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o uzupełnienie postanowienia odrzucającego skargę z powodu braku właściwości sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów o uzupełnianiu orzeczeń, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 452/16 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2016-06-30 Data wpływu 2016-03-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Eugeniusz Wasilewski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Odmówiono uzupełnienia postanowienia Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 157 par. 1, art. 166 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 452/16 w sprawie ze skargi K. J. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie sposobu załatwienia skargi postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia. Uzasadnienie Postanowieniem z 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 452/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie sposobu załatwienia skargi, gdyż sprawa nie należy do zakresu właściwości sądów administracyjnych. Pismem z 16 czerwca 2016 r. K. J. wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 9 czerwca 2016 r., wobec nierozpoznania skargi w zakresie zaskarżonym, w całości czy też w części, poprzez: stwierdzenie niezgodności z prawem i/lub bezskuteczności czynności MSWiA podjętej i wyrażonej z piśmie z [...] lutego 2016 r. oraz zobowiązanie Ministra Spraw Wewnętrznych do właściwego załatwienia wniosku skarżącego z 6 września 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji rozliczeniowych zakładu emerytalno-rentowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w przywołanym przepisie, można również skierować w stosunku do postanowienia, albowiem jak wynika z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku (czy też postanowienia) może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia. Strona może żądać uzupełnienia wyroku (postanowienia)co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku (postanowienia), jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w postanowieniu z 9 czerwca 2016 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w postanowieniu żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Zakres uzupełnienia postanowienia jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI