II SA/Wa 434/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję Prezesa UODO, uznając, że organ ochrony danych nie jest właściwy do oceny prawidłowości ustalenia stron postępowania administracyjnego przez ARiMR.
Skarżący zarzucił Prezesowi UODO nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez ARiMR, polegające na kierowaniu do niego korespondencji jako pełnomocnika żony, mimo jego zdaniem wygaśnięcia pełnomocnictwa. WSA w Warszawie oddalił skargę, stwierdzając, że Prezes UODO nie jest organem właściwym do oceny, czy ARiMR prawidłowo ustalił strony postępowania i osoby uprawnione do reprezentacji. Przetwarzanie danych Skarżącego było uzasadnione obowiązkiem prawnym ARiMR do ustalenia stron i ich reprezentacji.
Skarżący W. L. złożył skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (UODO), która odmówiła uwzględnienia jego wniosku dotyczącego nieprawidłowości w przetwarzaniu jego danych osobowych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR). Skarżący twierdził, że ARiMR w J. kierował do niego korespondencję jako pełnomocnika swojej żony, mimo że jego zdaniem pełnomocnictwo wygasło. Prezes UODO odmówił interwencji, wskazując, że nie jest organem właściwym do oceny prawidłowości ustaleń faktycznych i prawnych innych organów administracji, w tym ustalenia stron postępowania i skuteczności pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko Prezesa UODO. Sąd uznał, że przetwarzanie danych osobowych Skarżącego przez ARiMR było uzasadnione obowiązkiem prawnym administratora (art. 6 ust. 1 lit. c RODO) w związku z koniecznością ustalenia stron postępowania i ich reprezentacji zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego. Sąd podkreślił, że ocena prawidłowości ustaleń organu prowadzącego postępowanie administracyjne należy do kompetencji tego organu oraz organów wyższej instancji lub sądów administracyjnych, a nie Prezesa UODO. W związku z tym, Prezes UODO prawidłowo odmówił uwzględnienia wniosku, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, Prezes UODO nie jest organem właściwym do oceny, czy inny organ (np. ARiMR) prawidłowo ustalił strony postępowania i osoby uprawnione do reprezentacji, ani do oceny skuteczności pełnomocnictwa w kontekście postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Kompetencje Prezesa UODO wynikają z RODO i ustawy o ochronie danych osobowych i nie obejmują ingerencji w ustalenia merytoryczne innych organów. Ocena prawidłowości postępowania administracyjnego należy do organu prowadzącego to postępowanie oraz organów wyższej instancji lub sądów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (25)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
RODO art. 6 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 119 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 104 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 61 § § 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 50 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 28
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 32
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 40 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 65 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.o.d.o.
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych
u.o.d.o. art. 7
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych
ustawa o ARiMR art. 10a § ust. 1
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
ustawa o ARiMR art. 29 § ust. 1
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
ustawa o ARiMR art. 29 § ust. 2
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
ustawa o ARiMR art. 29 § ust. 8
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
RODO art. 5 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
RODO art. 5 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
RODO art. 58 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
RODO art. 57 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
RODO art. 34 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
RODO art. 34 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prezes UODO nie jest właściwy do oceny prawidłowości ustaleń faktycznych i prawnych innych organów administracji. Przetwarzanie danych osobowych Skarżącego przez ARiMR było niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego. Kwestia wygaśnięcia pełnomocnictwa i prawidłowości kierowania korespondencji przez ARiMR należy do kompetencji organu prowadzącego postępowanie administracyjne.
Odrzucone argumenty
Decyzja Prezesa UODO została wydana w oparciu o wyjaśnienia i interpretację faktów z punktu widzenia korzystnego dla strony skarżonej. Postępowanie zostało wszczęte z naruszeniem przepisów k.p.a. Decyzja została wydana z naruszeniem przepisów k.p.a. Pełnomocnictwo notarialne miało charakter ogólny i obowiązywało w danej jednostce administracji na wszystkich szczeblach. Prezes UODO powinien był ocenić, czy pełnomocnictwo było nadal ważne, a nie stwierdzić brak właściwości.
Godne uwagi sformułowania
Prezes UODO nie jest organem kontrolującym ani nadzorującym prawidłowość stosowania prawa materialnego i procesowego w sprawach należących do właściwości innych organów, służb czy sądów. To organ prowadzący postępowanie (organ ARiMR) jest władny definiować stronę prowadzonego postępowania i to on decyduje kto jest stroną prowadzonego postępowania w myśl art. 28 k.p.a. Przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem między innymi, gdy jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze.
Skład orzekający
Danuta Kania
przewodniczący sprawozdawca
Sławomir Antoniuk
sędzia
Arkadiusz Koziarski
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie granic kompetencji organu ochrony danych osobowych w kontekście kontroli postępowań administracyjnych prowadzonych przez inne organy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ ochrony danych odmawia interwencji z powodu braku właściwości do oceny działań innych organów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię podziału kompetencji między organami ochrony danych a organami administracji publicznej, co jest istotne dla prawników procesowych.
“Czy UODO może ocenić działania ARiMR? WSA wyjaśnia granice kompetencji.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 434/24 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2025-01-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-03-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Arkadiusz Koziarski Danuta Kania /przewodniczący sprawozdawca/ Sławomir Antoniuk Symbol z opisem 647 Sprawy związane z ochroną danych osobowych Hasła tematyczne Ochrona danych osobowych Skarżony organ Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...], na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), dalej: "k.p.a.", w związku z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), dalej: "u.o.d.o.", oraz art. 6 ust. 1 lit. c i art. 58 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z dnia 4 maja 2016 r., s. 1, Dz. Urz. UE L 127 z dnia 23 maja 2018 r., s. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z dnia 4 marca 2021 r., s. 35) dalej: "RODO", po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi W. L. (dalej: "Skarżący") na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR", "uczestnik postępowania"), polegające na przetwarzaniu danych osobowych Skarżącego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Biuro Powiatowe Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J. (sygn. sprawy [...]), (dalej: "Prezes UODO", "organ"), odmówił uwzględnienia wniosku. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że do UODO wpłynęła skarga W. L. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez ARiMR polegające na przetwarzaniu jego danych osobowych w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Biuro Powiatowe ARiMR w J. (sygn. sprawy [...]), w prowadzonej korespondencji. Skarżący podniósł, że złożył pełnomocnictwo do reprezentowania żony przed ARiMR w B. w sprawie o sygn. [...] na etapie odwołania złożonego od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] kwietnia 2021 r. do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w L.. Postępowanie odwoławcze zakończyło się decyzją Dyrektora OR ARMiR w L. z dnia [...] lipca 2021 r. uchylającą ww. decyzję Kierownika BP ARiMR w B. Zdaniem Skarżącego, złożone w sprawie pełnomocnictwo wygasło z chwilą uprawomocnienia się decyzji Dyrektora OR ARiMR w L. Skarżący podniósł, że ARiMR w J. prowadził postępowanie opatrzone sygnaturą [...]. Jak wskazał Skarżący: "w ARiMR w J. nigdy nie występowałem jako pełnomocnik, nie udostępniłem żadnych swoich danych osobowych i adresowych ani numeru telefonu, a swoją korespondencję składałem osobiście i osobiście też odbierałem". ARiMR w J. kierował natomiast pisma do Skarżącego, jako pełnomocnika jego żony, w prowadzonym przez siebie postępowaniu. Dalej organ wskazał, iż Prezes ARiMR w wyjaśnieniach złożonych w piśmie z dnia 21 lipca 2023 r. wskazał, że dane osobowe Skarżącego w zakresie jego imienia i nazwiska, adresu, adresu e-mail oraz nr telefonu, były przetwarzane przez ARiMR w ramach prowadzonego postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich oraz ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich, w celu ustalenia osoby uprawnionej do pobrania płatności po zmarłym B. S., a następnie ustalenia osoby zobowiązanej do zwrotu płatności nienależnie pobranych po jego śmierci. Ww. dane osobowe zostały przekazane przez Skarżącego w toku postępowania administracyjnego prowadzonego pod sygn. [...] w związku z udzielonym pełnomocnictwem do reprezentacji żony Skarżącego M. L. będącej stroną ww. postępowania. Postępowanie to zostało wszczęte przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B., który w dniu [...] kwietnia 2021 r. wydał decyzję w przedmiotowej sprawie. M. L. złożyła odwołanie od ww. decyzji do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w L., który to w dniu [...] lipca 2021 r. uchylił decyzję Kierownika BP ARiMR w B. i umorzył postępowanie administracyjne z uwagi na naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących właściwości miejscowej organu. Jak wyjaśnił Prezes ARiMR, w dokumentacji sprawy o sygn. [...] znajduje się pismo Skarżącego z dnia 11 czerwca 2021 r. zawierające żądanie przesyłania wszelkiej korespondencji dotyczącej sprawy na wskazany przez niego adres. Do pisma dołączone było pełnomocnictwo notarialne (Rep. A nr [...]) z dnia [...] stycznia 2021 r. uprawniające pełnomocnika do reprezentowania mocodawcy (M.L.). Teczka z aktami sprawy została przekazana do [...] Biura Powiatowego ARiMR z siedzibą w J. celem przeprowadzenia postępowania windykacyjnego. Dalsze czynności w sprawie wykonywane były przez Biuro Powiatowe ARiMR w J. Prezes ARiMR wskazał również, że w dniu 15 czerwca 2022 r. Kierownik BP ARiMR w J., na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2019 r., poz. 1505 ze zm.), wystosował do Skarżącego, jako pełnomocnika M. U. L., zawiadomienie nr [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego sygn. [...] w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zaliczki na poczet płatności bezpośrednich wypłaconych na rachunek bankowy B. S. po jego śmierci. Zawiadomienie zostało doręczone adresatowi w dniu 4 lipca 2022 r. Pełnomocnictwo udzielone Skarżącemu było pełnomocnictwem ogólnym, a umorzenie postępowania windykacyjnego nie spowodowało wygaśnięcia tego pełnomocnictwa. Jak wskazał Prezes ARiMR, Kierownik BP ARiMR w J. na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., w celu ustalenia adresu strony postępowania oraz ewentualnego reprezentowania strony przez pełnomocnika, skierował w dniu 15 grudnia 2022 r. do M. L. wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień lub dokumentów oraz określenie adresu strony z uwagi na rozbieżności w dokumentacji. Zwrócono się także o określenie, czy strona jest nadal reprezentowana przez pełnomocnika. Powyższe wezwanie o tej samej treści wysłano również do pełnomocnika, tj. Skarżącego. W odpowiedzi na powyższe wezwania (pismo z dnia 23 grudnia 2022 r.) M. L. zaprzeczyła, aby składała jakiekolwiek pełnomocnictwo w sprawie. Odpowiedzi udzielił również Skarżący wskazując w piśmie z dnia 27 grudnia 2022 r. na dwukrotne wykorzystywanie jego danych osobowych i adresowych, tj. w pismach z dnia 15 czerwca 2022 r. nr [...] oraz z dnia 15 grudnia 2022 r. nr [...]. Skarżący zwrócił się o określenie na jakiej podstawie prawnej jego dane osobowe i adresowe zostały wykorzystane przez Biuro Powiatowe ARiMR w J., o udostępnienie dokumentów, z których wynika, że wyraził zgodę na udostępnienie jego danych osobowych ARiMR w J. bądź że zostało mu udzielone jakiekolwiek pełnomocnictwo do reprezentowania interesów żony w zakresie ogólnym bądź w konkretnej sprawie prowadzonej przez ww. jednostkę organizacyjną. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 10 stycznia 2023 r. nr [...], wyjaśniono, że kierowana do Skarżącego korespondencja była związana z postępowaniem w sprawie o ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków w sprawie o przyznanie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (sygn. [...]), w której stwierdzono, że M. U. L. jest spadkobiercą. Poinformowano również o otrzymaniu całości dokumentacji dotyczącej ww. sprawy od Kierownika BP ARiMR w B. P., w której znajdowało się pismo Skarżącego z dnia 11 czerwca 2021 r. skierowane do Dyrektora [...] OR ARiMR w L., w którym to Skarżący wnosi o przesyłanie wszelkiej korespondencji dotyczącej sprawy o sygn. [...] na wskazany w piśmie adres i do którego dołączył poświadczone notarialnie ww. pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2021 r. Nadto wskazano, że Kierownik BP ARiMR w J., na podstawie art. 40 k.p.a., ustalił komu należy dostarczać pisma w ww. postępowaniu. Stwierdzono również, że dane osobowe i adresowe Skarżącego zostały wykorzystane w postępowaniu, zgodnie z jego oświadczeniem z dnia 11 czerwca 2021 r. i przedstawionym pełnomocnictwem z dnia [...] stycznia 2021 r., udzielonym przez M.L. Pełnomocnictwo nie określa konkretnych jednostek ARiMR, przed którymi obowiązuje, mówi o reprezentowaniu przed "organami administracji rządowej" i "urzędami", do których to kategorii zalicza się Kierownik BP ARiMR w J. oraz ARiMR jako całość. Zwrócono się również do Skarżącego o określenie, czy oświadczenie z dnia 11 czerwca 2021 r. oraz pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2021 r. nadal obowiązują. Poinformowano Skarżącego, że zarówno kopia oświadczenia, jak i kopia pełnomocnictwa są dostępne do wglądu w biurze powiatowym. Jak wskazał dalej Prezes ARiMR, w dniu 4 stycznia 2023 r., na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., ponownie skierowano do strony wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień lub dokumentów, w którym wyjaśniono, że wezwanie dotyczy obowiązywania bądź nieobowiązywania konkretnego dokumentu, który znajduje się w aktach sprawy. Ponownie zwrócono się o określenie, czy pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2021 r., którego udzieliła Skarżącemu żona, potwierdzone notarialnie (Rep. A nr [...]), nadal obowiązuje. Zaznaczono, że pełnomocnictwo ma charakter ogólny. W odpowiedzi na ww. wezwanie M. U. L. oświadczyła, że opisane pełnomocnictwo wygasło. Od tego momentu Kierownik BP ARiMR w J. przyjął, że w niniejszej sprawie strona występuje bez ustalonego pełnomocnika. Do wyjaśnień z dnia 21 lipca 2023 r. Prezes ARiMR załączył kopię pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2021 r. udzielonego Skarżącemu przez M. L. m.in. do: "zastępowania i reprezentowania, a także do działania w moim imieniu i na moją rzecz i składania wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, sądami (w tym sądami wieczystoksięgowymi), urzędami, Prokuraturą Rejonową w B., Policją, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Powszechnym Zakładem Ubezpieczeń, Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie, urzędami gmin, bankami, dostarczycielami usług komunikacyjnych, Narodowym Funduszem Zdrowia, Urzędem Skarbowym, wspólnotami mieszkaniowymi, spółdzielniami mieszkaniowymi, Pocztą Polską S.A. i innymi dostawcami usług pocztowych, wszelkimi dostawcami mediów, w tym zakładami energetycznymi, gazowymi i wodociągowymi, podmiotami zarządzającymi nieruchomościami, towarzystwami ubezpieczeniowymi, osobami fizycznymi i prawnymi". Uwzględniając powyższe organ powołał art. 6 ust. 1 RODO określający przesłanki legalizujące proces przetwarzania danych osobowych oraz art. 5 ust. 1 lit. c i ust. 2 RODO definiujący zasadę minimalizacji danych oraz zasadę rozliczalności. Następnie wskazał na przepisy określające kompetencje Prezesa UODO jako organu właściwego do ochrony danych osobowych (art. 34 ust. 1 i 2 ROSO)., który prowadzi postępowania w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych (art. 60 w związku z art. 7 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych - Dz. U. z 2019 r. poz. 1781, dalej: "u.o.d.o."). Podał, że stosownie do art. 57 ust. 1 RODO, bez uszczerbku dla innych zadań określonych na mocy niniejszego rozporządzenia każdy organ nadzorczy na swoim terytorium monitoruje i egzekwuje stosowanie niniejszego rozporządzenia (lit. a) oraz rozpatruje skargi wniesione przez osobę, której dane dotyczą, lub przez podmiot, organizację i zrzeszenie zgodnie z art. 80, w odpowiednim zakresie prowadzi postępowania w przedmiocie tych skarg i w rozsądnym terminie informuje skarżącego o postępach i wynikach tych postępowań, w szczególności jeżeli niezbędne jest dalsze prowadzenie lub koordynacja działań z innym organem nadzorczym (lit. f). Zgodnie natomiast z art. 58 RODO organowi nadzorczemu przysługują określone uprawnienia, tj. do prowadzenia postępowań, uprawnienia naprawcze i do nakładania kar, do udzielania zezwoleń, uprawnienia doradcze, do zgłaszania naruszeń organom wymiaru sprawiedliwości, do udziału w postępowaniu sądowym. Realizacja uprawnień przysługujących organowi nadzorczemu na mocy art. 58 ust. 2 RODO ma na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem, w sytuacjach, w których jest to możliwe. Dalej organ wskazał, że Skarżący zakwestionował w skardze przetwarzanie jego danych osobowych w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Biuro Powiatowe ARiMR w J. (sygn. [...]), w kierowanej do niego korespondencji, jako do pełnomocnika M. L. Podał, że zgodnie z art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81. W postępowaniach prowadzonych przez organy ARiMR mają zatem zastosowanie przepisy art. 32 i nast. k.p.a. dotyczące prawa strony do reprezentowania jej przez pełnomocnika oraz warunków skutecznego udzielenia pełnomocnictwa. Odwołując się do poczynionych ustaleń faktycznych organ wskazał, że w świetle przyznanych mu kompetencji nie jest władny dokonać oceny, czy inny organ (Kierownik BP ARiMR w J.) prawidłowo ustalił strony prowadzonego przez siebie postępowania oraz osoby uprawnione do reprezentacji ww. stron zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaznaczył, iż Prezes UODO może podejmować tylko te czynności, które znajdują się w zakresie jego uprawnień, oraz tylko w tych sprawach, które należą do jego właściwości. Uprawnienia te i właściwość wynikają m.in. z RODO oraz u.o.d.o. Prezes UODO nie jest organem kontrolującym ani nadzorującym prawidłowość stosowania prawa materialnego i procesowego w sprawach należących do właściwości innych organów, służb czy sądów, których orzeczenia podlegają ocenom w toku instancji czy w inny sposób określony odpowiednimi procedurami. Prezes UODO nie może ingerować w określone ustawowo kompetencje innych organów, czy sądów, wkraczać w prowadzone w zakresie ich właściwości postępowania i dokonywać merytorycznej oceny poszczególnych czynności wykonywanych w ramach tych postępowań. Organ ochrony danych osobowych nie ma zatem kompetencji do przeprowadzania czynności nadzorczych nad wykonywanymi czynnościami przez Kierownika BP ARiMR w J., podjętymi w ramach prowadzonych przez niego postępowań administracyjnych (w sprawie niniejszej postępowanie o sygn. [...]). To organ prowadzący postępowanie (organ ARiMR) jest władny definiować stronę prowadzonego postępowania i to on decyduje kto jest stroną prowadzonego postępowania w myśl art. 28 k.p.a. Do kompetencji tego organu należy także ustalenie osób uprawnionych do reprezentacji strony toczącego się przed nim postępowania. W niniejszej sprawie Prezes UODO nie jest zatem władny do dokonania oceny, czy prawidłowo Kierownik BP ARiMR w J. ustalił osoby uprawnione do reprezentacji strony toczącego się przed nim postępowania. Kompetencja ta przysługuje bowiem wyłącznie organowi prowadzącemu postępowanie oraz organom lub sądom nadzorującym prawidłowość stosowania prawa materialnego i procesowego w sprawach należących do ich właściwości. Organ wskazał również, że jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, Kierownik BP ARiMR w J. ustalił, iż Skarżący jest pełnomocnikiem M.L., będącej stroną prowadzonego przez niego postępowania o sygn. [...], na podstawie pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2021 r. dołączonego do pisma Skarżącego z dnia 11 czerwca 2021 r. oraz kierował do niego z tego tytułu korespondencję w sprawie, w tym pisma z dnia 15 czerwca 2022 r. nr [...] oraz z dnia 15 grudnia 2022 r. nr [...]. Należy zatem uznać, że w niniejszej sprawie dane Skarżącego, jako umocowanego pełnomocnika strony w prowadzonej przez BP ARiMR w J. Z. sprawie administracyjnej o sygn. [...] oraz w prowadzonej w tej sprawie z nim lub stroną tego postępowania korespondencji, nastąpiło na podstawie art 6 ust. 1 lit. c RODO (przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem między innymi, gdy jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze) w związku z art. 32 k.p.a. (strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania) oraz art. 40 § 2 k.p.a. (jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi; jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, pisma doręcza się tylko jednemu pełnomocnikowi, zaś strona może wskazać takiego pełnomocnika). Konkludując organ stwierdził, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa dotyczących ochrony danych osobowych, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania przez Prezesa UODO uprawnień naprawczych, o których mowa w art. 58 ust. 2 RODO. Pismem z dnia 21 lutego 2024 r. W. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Prezesa UODO z dnia [...] stycznia 2024 r., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz "pociągnięcie osoby bezpośrednio zajmującej się przedmiotową skargą do odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w wewnętrznych przepisach UODO". Skarżący zarzucił: - wydanie ww. decyzji w oparciu o wyjaśnienia i interpretację faktów z punktu widzenia korzystnego dla strony skarżonej, - wszczęcie postępowania z naruszeniem art. 65 § 1, § 1a, § 2 k.p.a. oraz wydanie decyzji z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 7 k.p.a., - prowadzenie postępowania z naruszeniem art. 35 § 1, § 2 oraz § 3 k.p.a. W motywach skargi Skarżący wskazał, że Prezes UODO błędnie podzielił stanowisko Prezesa ARiMR co do tego, że pełnomocnictwo notarialne z dnia [...] stycznia 2021 r. ma charakter ogólny i obowiązuje w danej jednostce administracji na wszystkich szczeblach terenowych - powiatowych i regionalnych w całym kraju. Ogólny charakter pełnomocnictwa polegał na tym, że nie wymieniało ono kilkuset jednostek samorządowych różnych szczebli, co pozwalało na jego użycie w różnych jednostkach administracji samorządowej, państwowej i innych instytucjach bez ich wskazywania poprzez podanie konkretnej nazwy. Pełnomocnictwo to było złożone na etapie zażalenia do Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w L., a zatem było skierowane tylko do tego organu, zaś wygaśnięcie pełnomocnictwa nastąpiło po pozytywnym dla Skarżącego rozpatrzeniu zażalenia, tj. uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania przez organ, do którego pełnomocnictwo zostało złożone. W aktach sprawy brak jest pisma, w którym ARiMR w B. informuje o przekazaniu dokumentu do Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w L. Skarżący podkreślił, że przedmiotem jego skargi do Prezesa UODO jest wyjaśnienie, "czy strony postępowania są właściwie ustalone poprzez określenie, czy pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2021 r. odnosi się do Kierownika Powiatowego Biura ARiMR w J., czy wykorzystał on niezgodnie z prawem dane osobowe skarżącego". W sytuacji, gdy Prezes UODO stwierdził, iż nie jest władny do określenia, czy inny organ prawidłowo ustalił strony prowadzonego postępowania, to nie powinien wydawać decyzji administracyjnej. Wydając decyzję organ dopuścił się naruszenia art. 156 art. 156 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 7 k.p.a., W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. W pismach procesowych z dnia 15 kwietnia 2024 r. oraz z dnia 20 lipca 2024 r. Skarżący podtrzymał zarzuty i wnioski skargi. Wskazał, iż postępowanie przed Prezesem UODO trwało ponad 12 miesięcy, co świadczy o niestaranności organu i przewlekłości procedowania. Podkreślił, że pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2023 r. zostało wysłane do konkretnej jednostki w danej sprawie, a po jej prawomocnym zakończeniu wygasło i stało się automatycznie nieważne. Okoliczności tych nie dostrzegł Prezes UODO popierając w tym względzie stanowisko ARiMR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W niniejszej sprawie Prezes UODO wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a strona skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Rozpatrując skargę wedle powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Prezes UODO prawidłowo odmówił uwzględnienia wniosku Skarżącego z dnia 12 stycznia 2023 r. biorąc pod uwagę uprawnienia określone w art. 58 ust. 2 RODO. Trafnie uznał, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w J., dysponując danymi zawartymi w aktach sprawy przekazanych przez Biuro Powiatowe ARiMR w B., na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c RODO w związku z art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR oraz art. 28 i art. 32 k.p.a., był uprawniony do podjęcia czynności w celu ustalenia stron postępowania oraz ich ewentualnej reprezentacji w sprawie wszczętej zawiadomieniem z dnia 15 czerwca 2022 r. nr [...] (znak sprawy: [...]). Zasadnie organ również stwierdził, że nie jest uprawniony do dokonania oceny, czy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w J. prawidłowo ustalił osoby uprawnione do reprezentacji strony w tymże postępowaniu, bowiem ta kompetencja przysługuje wyłącznie organowi prowadzącemu postępowanie. W związku z tym nie jest również uprawniony do oceny, czy pełnomocnictwo udzielone Skarżącemu przez jego żonę w toku postępowania odwoławczego od decyzji Kierownika BP ARiMR w B. z dnia [...] kwietnia 2021 r. wygasło w związku z wydaniem decyzji Dyrektora [...] OR ARiMR w L. z dnia [...] lipca 2021 r., czy też było "nadal ważne" w toku postępowania przed Kierownikiem BP ARiMR w J., a tego zagadnienia dotyczy w istocie skarga inicjująca postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją. Wskazać należy, że przesłanki legalizujące proces przetwarzania danych osobowych określone zostały w art. 6 ust. 1, przy czym administrator danych osobowych powinien wykazać zaistnienie co najmniej jednej z nich, aby jego działanie mogło być uznane za zgodne z prawem. W świetle tego przepisu przetwarzanie jest zgodne z prawem między innymi, gdy jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze (lit. c). Niewątpliwie obowiązkiem ciążącym na organie wszczynającym postępowanie administracyjne jest ustalenie kręgu stron postępowania (art. 28 k.p.a.) oraz ich ewentualnej reprezentacji (art. 32 i nast. k.p.a.). W postępowaniach prowadzonych przez organy ARiMR ww. przepisy mają zastosowanie na podstawie art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR, zgodnie z którym jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81. Z akt sprawy wynika, że dane osobowe Skarżącego w zakresie jego imienia i nazwiska, adresu, adresu e-mail oraz nr telefonu, były przetwarzane przez ARiMR w postępowaniu prowadzonym w sprawie przyznania płatności bezpośrednich oraz ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich, w celu ustalenia osoby uprawnionej do pobrania płatności po zmarłym – B. S., a następnie ustalenia osoby zobowiązanej do zwrotu płatności nienależnie pobranych po jego śmierci. Jak wyjaśnił Prezes ARiMR, Kierownik BP ARiMR w B. prowadził postępowanie administracyjne (sygn. [...]) w sprawie, w której stroną postępowania była żona Skarżącego – M.L.. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Kierownik BP ARiMR w B. ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności. Na skutek złożenia przez stronę odwołania, decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w L., uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2021 r. i umorzył postępowanie z powodu naruszenia przepisów o właściwości miejscowej organu administracji. Na etapie postępowania odwoławczego W. L. złożył pismo z dnia 11 czerwca 2021 r., w którym zażądał przesyłania wszelkiej korespondencji dotyczącej przedmiotowej sprawy na wskazany przez niego adres. Do pisma załączone zostało pełnomocnictwo notarialne z dnia [...] stycznia 2021 r. (Rep. A nr [...]), udzielone Skarżącemu przez M. L., uprawniające "do zastępowania i reprezentowania, a także do działania w moim imieniu i na moją rzecz i składania wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej (...), urzędami (...)". Wobec umorzenia postępowania przed Kierownikiem BP ARiMR w B., akta sprawy zostały przekazane do [...] Biura Powiatowego ARiMR z siedzibą w J. celem przeprowadzenia postępowania. Dalsze czynności w sprawie wykonywane były przez Biuro Powiatowe ARiMR w J. W dniu 15 czerwca 2022 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w J., powołując art. 61 § 4 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1, ust. 2 i ust. 8 ustawy o ARiMR, skierował do Skarżącego, jako pełnomocnika M. L., zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Następnie, w dniu 15 grudnia 2022 r., Kierownik BP ARiMR w J., na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., skierował do M. L. wezwanie do określenia adresu strony z uwagi na rozbieżności w dokumentacji oraz o sprecyzowanie, czy strona jest nadal reprezentowana przez pełnomocnika. Powyższe wezwanie o tej samej treści organ skierował również do Skarżącego. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 23 grudnia 2022 r. M. L. zaprzeczyła, aby składała jakiekolwiek pełnomocnictwo w sprawie. Natomiast Skarżący w piśmie z dnia 27 grudnia 2022 r. wskazał na dwukrotne niewłaściwe wykorzystanie jego danych osobowych, tj. w pismach z dnia 15 czerwca 2022 r. oraz 15 grudnia 2022 r. Wobec powyższego stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy dane osobowe Skarżącego (w zakresie powyżej wskazanym) znajdowały się w aktach sprawy prowadzonej przed Dyrektorem OR ARiMR w L. i zostały przekazane wraz z tymi aktami do Kierownika BP ARiMR w J. Z., jako właściwego miejscowo do przeprowadzenia postępowania, to brak jest podstaw do uznania, że dane te były przetwarzane przez ten organ niezgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych. Jak już wyżej wskazano, przesłankę legalizującą przetwarzanie danych osobowych Skarżącego stanowił art. 6 ust. 1 lit. c RODO w związku z art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR i art. 28 oraz art. 32 i nast. k.p.a. Kierownik BP ARiMR w J. bowiem obowiązek ustalić kto ma status strony w postępowaniu, określić aktualne dane (adresowe) strony postępowania oraz wyjaśnić, czy działa ona w sprawie osobiście, czy poprzez pełnomocnika. Natomiast kwestia, w jaki sposób ww. organ ARiMR ocenił znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2021 r. oraz czy w związku z dokonaną oceną zasadnie kierował do Skarżącego korespondencję, nie należy do kompetencji Prezesa UODO. Kwestia ta dotyczy czynności podejmowanych przez organ ARiMR w ramach postępowania administracyjnego i może być przedmiotem ewentualnej oceny w postępowaniu odwoławczym przed organem ARiMR wyższego stopnia (w administracyjnym toku instancji), a następnie w ramach postępowania sądowego. Nie może być natomiast przedmiotem oceny przez Prezesa UODO w postępowaniu zainicjowanym skargą z dnia 12 stycznia 2023 r. Prezes UODO nie ma bowiem uprawnień do tego, aby dokonywać merytorycznej oceny poszczególnych czynności wykonywanych przez organy administracji w ramach postępowań prowadzonych w zakresie ich właściwości. Innymi słowy Prezes UODO nie może ingerować w ustawowo określone kompetencje innych organów. Z powyższych względów brak było podstaw do uwzględnienia skargi. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 65 k.p.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie (§ 1). Zawiadomienie o przekazaniu sprawy zawiera również informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 RODO, w zakresie danych przetwarzanych przez organ przekazujący, chyba że wnoszący podanie posiada te informacje, a ich zakres lub treść nie uległy zmianie (§ 1a). Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (§ 2). Skarga z dnia 12 stycznia 2023 r. jak wynika z jej treści, została wniesiona do Prezesa UODO na nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych Skarżącego i to ten organ był właściwy do jej rozpatrzenia. Podjęte rozstrzygnięcie o braku podstaw do uwzględnienia wniosku, w świetle przywołanych przepisów, w tym art. 58 ust. 2 RODO, jest prawidłowe z powodów przedstawionych powyżej. Skarżący w istocie domaga się dokonania przez Prezesa UODO oceny pełnomocnictwa udzielonego Skarżącemu w dniu [...] stycznia 2021 r., tj. czy było ono "nadal ważne" w postępowaniu przed Kierownikiem BP ARiMR w J., czy też wygasło wobec umorzenia postępowania przed Kierownikiem BP ARiMR w B. (decyzją Dyrektora OR ARiMR w L. z dnia [...] lipca 2021 r.), a w związku z tym czy Kierownik BP ARiMR w J. zasadnie, tj. zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, skierował do Skarżącego pisma w toku postępowania. Ocena tych zagadnień nie należy jednak do kompetencji Prezesa RODO określonych w art. 34 ust. 1 i 2, art. 57 ust. 1 i art. 58 RODO oraz w przepisach ustawy o ochronie danych osobowych. Nie ma racji Skarżący twierdząc, że zaskarżona decyzja został wydana z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.), z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) oraz zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a.). Prezes UODO był właściwy do rozpatrzenia skargi W. L. na nieprawidłowości w procesie naruszenia jego danych osobowych, co wynika z powołanych wyżej przepisów RODO i u.o.d.o. Wydając zaskarżoną decyzję organ nie dopuścił się rażącego naruszenia prawa. Rażące naruszenie prawa ma miejsce wówczas, gdy treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z przepisem prawa, który nie budzi wątpliwości interpretacyjnych i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja ta nie może być zaakceptowana z punktu widzenia zasady praworządności (por. wyroki NSA: z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 1310/21 r.; z dnia 8 lipca 2021 r., sygn. akt II OSK 2976/18; publ. CBOSA). Taka sytuacja nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie. Zaskarżona decyzja o pozostawieniu wniosku Skarżącego bez rozpoznania, w świetle art. 58 ust. 2 RODO, jest zgodna z prawem. Została podjęta w następstwie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego (art. 7, art. 77 § 1 w związku z art. 7 u.o.d.o.), zaś powody podjęcia takiego rozstrzygnięcia zostały w sposób adekwatny przedstawione w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 7 u.o.d.o.). Odnośnie zarzutów naruszenia art. 35 i art. 36 k.p.a. wskazać należy, że wykraczają one poza materię objętą niniejszą sprawą. Jej przedmiotem nie była bowiem bezczynność Prezesa UODO czy też przewlekłe prowadzenie postępowania zainicjowanego skargą z dnia 12 stycznia 2023 r., lecz decyzja administracyjna tego organu z dnia [...] stycznia 2024 r. wydana w wyniku rozpatrzenia tejże skargi. Z petitum skargi z dnia 21 lutego 2024 r. złożonej do tutejszego Sądu wprost wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest ww. decyzja Prezesa UODO, zaś Skarżący domaga się uchylenia decyzji jako niezgodnej z obowiązującym prawem. Końcowo zauważyć należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje kompetencji sądu administracyjnego do "pociągnięcia osoby bezpośrednio zajmującej się przedmiotową skargą do odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w wewnętrznych przepisach UODO". Z tych względów żądanie Skarżącego nie podlegało uwzględnieniu. Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty i argumenty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI