II SA/Wa 384/24

II SA/Wa 384/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący/
Ewa Marcinkowska /sprawozdawca/
Mateusz Rogala
Symbol z opisem
6480
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 listopada 2024 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w [...] – Szefa Oddziału Zabezpieczenia Dowództwa Garnizonu [...]. z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w [...] – Szefa Oddziału Zabezpieczenia Dowództwa Garnizonu [...] na rzecz skarżącego J. J. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2024 r. J. J., na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (zwanej dalej u.d.i.p.), zwrócił się do Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
1. umowy nr [...] o świadczenie na rzecz Wojskowego Centrum Rekrutacji [...] usług w przedmiocie systemu alarmowego;
2. umowy nr [...] o świadczenie na rzecz Wojskowego Centrum Rekrutacji [...] usług w przedmiocie BHP.
Zaznaczył, że z informacji uzyskanych od Szefa Wojskowego Centrum Rekrutacji [...] wynika, że właściwym adresatem zapytania o ww. informacje jest Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] - Szef Oddziału Zabezpieczenia Dowództwa Garnizonu [...].
Jednocześnie, powołując się na art. 14 ust. 1 u.di.p. wniósł o udostępnienie żądanych informacji w formie skanów dokumentów przesłanych na adres ePUAP, z którego nadesłano niniejszy wniosek lub na wskazany adres e-mail.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w [...] w piśmie z dnia [...] stycznia 2024 r. poinformował wnioskodawcę, że przedmiotowe informacje publiczne nie mogą być udostępnione w określony przez wnioskodawcę sposób i w formie.
Realizacja wniosku w sposób i w formie wskazanej we wniosku wymaga bowiem dodatkowego zaangażowania pracowników Jednostki Wojskowej Nr [...] (i to dwóch merytorycznych komórek organizacyjnych) oraz dodatkowego nakładu czasu pracy zaangażowanych pracowników (pobranie umów z archiwum, rozszycie teczek archiwalnych, wykonanie skanów, przekazanie skanów do wysłania itp.). Czynności związane z realizacją wniosku, po rozpoczęciu nowego roku, stanowią dla pracowników jednostki - przede wszystkim realizujących bieżące i nowe zadania - dodatkowe obciążenie. Mniejszego nakładu pracy wymagać będzie zatem wyłożenie dokumentów do zapoznania się w siedzibie jednostki.
W celu wywiązania się z obowiązku udostępnienia informacji publicznej w żądnym przez wnioskodawcę zakresie, wskazane we wniosku umowy mogą być zatem niezwłocznie przedłożone do wglądu w siedzibie Jednostki Wojskowej Nr [...] - [...] ul. [...]. Zapoznanie się przez wnioskodawcę z umowami może nastąpić w dogodnym dla niego terminie, w kancelarii Głównego [...] Jednostki Wojskowej Nr [...] (II p. pokój nr 221 A) od poniedziałku do piątku w godz. od 8.00 - 14.00, po uprzednim telefonicznym umówieniu terminu wizyty (tel. głównego księgowego [...]).
Jednocześnie organ zaznaczył, że stosownie do postanowień art. 14 ust. 2u.d.i.p., jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych powyżej, postępowanie o udostępnieniu informacji umarza się.
Następnie Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] – Szef Oddziału Zabezpieczenia Dowództwa Garnizonu [...] decyzją z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 14 ust. 2, art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej umorzył postępowanie z wniosku J. J. o udostępnienie informacji publicznej.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż pismem z dnia [...] stycznia 2024 r poinformował wnioskodawcę, że udostępnienie wnioskowanych informacji publicznych (umów) nie może nastąpić w sposób i w formie określonych we wniosku. Wnioskowana informacja publiczna (umowy) mogą natomiast zostać udostępnione wnioskodawcy do wglądu w siedzibie Jednostki Wojskowej Nr [...]. W celu realizacji wniosku wnioskodawcy został podany nr telefonu osoby (głównego [...] JW Nr [...]), która będzie dysponowała wskazanymi umowami.
Wnioskodawca został także pouczony o normie art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Pismo to zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...] stycznia 2024 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Wnioskodawca nie złożył w terminie 14 dniu od dnia doręczenia mu ww. korespondencji, wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób i w formie wskazanych przez organ, a zatem postępowanie na mocy art. 14 ust. 2 u.d.i.p. podlega umorzeniu.
W skardze na powyższą decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] – Szef Oddziału Zabezpieczenia Dowództwa Garnizonu [...] skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. J. zarzucił organowi naruszenie:
- art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., poprzez wydanie decyzji umarzającej postępowanie, mimo braku zajścia ustawowych przesłanek wydania takowej;
- art. 13 ust. 2 u.d.i.p., poprzez nieprzedłużenie terminu odpowiedzi na wniosek, mimo zajścia przesłanek do wydłużenia terminu.
W związku z powyższymi zarzutami wniósł o:
1. uchylenie zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a.;
2. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 209 P.p.s.a.;
3. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. w terminie określonym w art. 21 pkt 2 u.d.i.p.
W uzasadnieniu skargi, przytaczając treść art. 14 ust. u.d.i.p. skarżący podniósł, iż zmiana sposobu udostępnienia informacji musi być podyktowana wystąpieniem obiektywnej przeszkody. Wyjaśnienia organu wskazują natomiast, że w tym przypadku zmiana formy udostępnienia informacji podyktowana była wyłącznie wygodą jego pracowników, a nie obiektywną przeszkodą. Organ w istocie nie wskazał, że żądana informacja nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, dlatego, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Z tego względu decyzja jest błędna, bowiem organ nie wskazał, by udostępnienie informacji we wnioskowanej formie było niemożliwe, a wyłącznie zaproponował odmienny sposób udostępnienia informacji. Organ niewątpliwie dysponuje środkami technicznymi pozwalającymi na udostępnienie informacji w formie elektronicznego zeskanowanego dokumentu. Nic w istocie wnioskowanej informacji nie świadczyło o tym, że nie istnieje żadna możliwość jej udostępnienia w takiej formie, w jakiej była wnioskowana. Okoliczności sprawy mogą jedynie ewentualnie wskazywać na potrzebę wydłużenia terminu na zasadzie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Nie świadczą jednak o żadnej niemożliwości, która wymagałaby zmiany formy wniosku.
Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] – Szef Oddziału Zabezpieczenia Dowództwa Garnizonu [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślił, że w piśmie z dnia [...] stycznia 2024 r. skarżącemu zostały przedstawione przyczyny niemożliwości realizacji wniosku w sposób i w formie oczekiwanej przez wnioskodawcę. Przyczyny te były przyczynami obiektywnymi, a nie jak to sugeruje skarżący w skardze, dla wygody pracowników. Organ zaznaczył przy tym, że skarżący bombarduje organ wnioskami o udostępnienie informacji publicznej, które w zdecydowanej większości muszą być realizowane przez pracowników pionu Głównego Księgowego
Organ podniósł jednocześnie, że wniosek wpłynął na początku roku budżetowego. Jest to okres wymagający intensywnej pracy komórek organizacyjnych księgowości, stąd też realizacja wniosku wymagała dodatkowego zaangażowania pracowników JW. Nr [...] i to co najmniej dwóch różnych komórek organizacyjnych (merytorycznych) oraz dodatkowego nakładu czasu na wykonanie zadania. Natężenie bieżącej pracy wymagałoby od pracowników dodatkowego czasu na wykonanie skanów umów, podczas gdy ich wersja papierowa była dostępna od ręki do wglądu dla wnioskodawcy, dlatego organ zaproponował tę formę zapoznania się z wnioskowanymi dokumentami.
Skarżący nie odpowiedział na pismo z dnia [...] stycznia 2024 r., ani w jakikolwiek sposób nie poinformował organu lub Główną [...] - osobę upoważnioną do udostępnienia umów - o swoim stanowisku odnośnie zaproponowanej formy realizacji wniosku. Niemożliwość realizacji wniosku w formie oczekiwanej przez skarżącego była natomiast rzeczywista. JW. Nr [...] posiada bowiem na swoim zaopatrzeniu logistyczne -finansowym ponad 160 jednostek wojskowych, co wymaga niewątpliwie dużego nakładu pracy na ich bieżącą obsługę, zwłaszcza w okresie pierwszego kwartału roku.
Zaproponowana skarżącemu forma zapoznania się z umowami miała na celu także ochronę interesów bezpieczeństwa i obrony państwa, bowiem umowa na świadczenie usług w przedmiocie systemu alarmowego, choć nie ma charakteru dokumentu zastrzeżonego, zawiera szereg informacji tzw. wrażliwych. System ochrony alarmowej jednostki wojskowej to newralgiczna wiedza na podstawie, której można budować inne informacje z dziedziny obronności.
Dlatego też zaproponowana skarżącemu forma zapoznania się z dokumentami w ocenie organu była zasadna. Nie skorzystanie przez skarżącego z przedstawianej propozycji i upływ czasu jaki nakłada art. 14 ust. 2 u.d.i.p. upoważniał natomiast organ do wydania decyzji umarzającej postępowanie w przedmiotowej sprawie.
Skarżący ustosunkowując się do powyższej odpowiedzi na skargę w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2024 r. ponownie podniósł, że konieczność zeskanowania i wysłania dokumentu nie stanowi obiektywnej przeszkody natury technicznej, która uzasadniałaby możliwość zmiany formy udostępnienia informacji. Organ niewątpliwie znajduje się bowiem w posiadaniu urządzeń umożliwiających przekształcenie dokumentów sporządzonych w formie papierowej do formy elektronicznej. Przedstawione w odpowiedzi na skargę argumenty nie zasługują zatem na uwzględnienie.
Bez znaczenie, w ocenie skarżącego, pozostają także uwagi, że wnioskowany dokument zawiera informacje wrażliwe. Jeżeli bowiem dokument zawiera informacje podlegające ochronie właściwa jest albo anonimizacja dokumentu albo procedura w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, a nie umorzenia postępowania. Całkowicie niedopuszczalne jest, aby "forma zapoznania się z umowami miała na celu także ochronę interesów bezpieczeństwa i obrony państwa".
Odnosząc się z kolei do stwierdzenia organu zawartego w odpowiedzi na skargę, że jest "bombardowany wnioskami" skarżący stwierdził, że tego rodzaju język jest niedopuszczalny, niekulturalny i lekceważący wobec obywatela. W związku z powyższym poinformował, że w tym zakresie złożył w dniu [...] marca 2024 r. skargę w trybie ustawy K.p.a. do Ministra Obrony Narodowej. Nie może być bowiem tolerancji dla tego rodzaju języka ze strony organów władzy publicznej.
Skarżący zaznaczył jednocześnie, że u.d.i.p. nie przewiduje w zakresie ilości składanych wniosków żadnych ograniczeń. Wyjaśnił jednocześnie, że złożył od [...] sierpnia 2022 r. jedynie 4 wnioski o udostępnienie informacji publicznej, dwa wnioski w dniu [...] sierpnia 2022 r., jeden wniosek w dniu [...] października 2022 r. i jeden wniosek rozstrzygnięty kontrolowaną w niniejszym postępowaniu decyzją umarzającą postępowanie.
Podkreślił też, że żaden przepis prawa nie nakłada na skarżącego obowiązku odpowiedzi na powiadomienie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p., w przypadku jeżeli skarżący nie zgadza się z zastosowaną na podstawie ww. przepisu procedurą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego i przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Sąd jest władny wzruszyć zaskarżoną decyzję jedynie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa. Art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako P.p.s.a.) określa w jakich sytuacjach decyzje lub postanowienia podlegają uchyleniu.
W myśl art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Oceniając zaskarżoną decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] – Szefa Oddziału Zabezpieczenia Dowództwa Garnizonu [...] w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga J. J. zasługuje na uwzględnienie.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.
W sprawie niniejszej nie jest kwestionowane, że żądana przez skarżącego informacja w postaci skanów – umowy nr [...] o świadczenie na rzecz Wojskowego Centrum Rekrutacji [...] usług w przedmiocie systemu alarmowego oraz umowy nr [...] o świadczenie na rzecz Wojskowego Centrum Rekrutacji [...] usług w przedmiocie BHP, ma charakter informacji publicznej określonej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. oraz, że organ jest w posiadaniu tej informacji.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się natomiast do tego, czy w stanie faktycznym niniejszej sprawy spełnione zostały przesłanki do wydania przez organ decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 14 ust. 2 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 14 u.d.i.p. "Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (ust. 2)."
Regulacja art. 14 ust. 1 u.d.i.p. nakłada na podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej obowiązek zastosowania sposobu i formy jej udostępnienia zgodnie z żądaniem wnioskodawcy zawartym we wniosku. W przepisie art. 14 ust. 2 u.d.i.p. ustawodawca dopuścił natomiast odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 14 ust. 1 u.d.i.p., którego zastosowanie uzasadniać będzie brak po stronie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej możliwości technicznych pozwalających na udostępnienie danej informacji w sposób określony we wniosku.
Podmiot zobowiązany jest zatem związany określonym przez wnioskodawcę sposobem i formą udostępnienia żądanej przez niego informacji publicznej. Tym samym nie może odmówić udostępnienia informacji w sposób wskazany we wniosku w sytuacji, gdy dysponuje środkami technicznymi, które umożliwiają mu jej udostępnienie w sposób i w formie, które zostały wskazane przez wnioskodawcę. Z uwagi na to, że jest on związany wskazaniami wnioskodawcy w tym zakresie, bez jego zgody nie może dokonywać zmian ani w zakresie sposobu, ani w zakresie formy udostępniania żądanej informacji publicznej. Odstąpienie od wskazanego przez wnioskodawcę sposobu i formy udostępnienia informacji jest możliwe tylko wówczas, gdy środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany, nie umożliwiają mu udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem, tj. w zakreślony przez wnioskodawcę sposób i w określonej przez niego formie.
Należy w związku z tym przypomnieć, że J. J. we wniosku z dnia z dnia [...] stycznia 2024 r., powołując się na art. 14 ust. 1 u.di.p., wniósł o udostępnienie żądanej informacji publicznej w formie skanów dokumentów przesłanych na adres ePUAP, z którego nadesłano wniosek lub na wskazany we wniosku adres e-mail.
W odpowiedzi na powyższy wniosek organ w piśmie z dnia [...] stycznia 2024 r. poinformował wnioskodawcę, że przedmiotowe informacje publiczne nie mogą być udostępnione w określony przez niego sposób i w formie, gdyż realizacja wniosku w sposób i w formie wskazanej we wniosku wymaga dodatkowego zaangażowania pracowników Jednostki Wojskowej Nr [...] (i to dwóch merytorycznych komórek organizacyjnych) oraz dodatkowego nakładu czasu pracy zaangażowanych pracowników (pobranie umów z archiwum, rozszycie teczek archiwalnych, wykonanie skanów, przekazanie skanów do wysłania itp.). Czynności związane z realizacją wniosku stanowią więc dla pracowników jednostki dodatkowe obciążenie, a mniejszego nakładu pracy wymagać będzie wyłożenie dokumentów do zapoznania się w siedzibie jednostki.
W związku z powyższym organ poinformował wnioskodawcę, że wskazane we wniosku umowy mogą być niezwłocznie przedłożone do wglądu w siedzibie Jednostki Wojskowej Nr [...] - [...] ul. [...] w dogodnym dla niego terminie, w kancelarii Głównego [...] Jednostki Wojskowej Nr [...] (II p. pokój nr 221 A) od poniedziałku do piątku w godz. od 8.00 - 14.00, po uprzednim telefonicznym umówieniu terminu wizyty.
Jednocześnie organ zaznaczył, że stosownie do postanowień art. 14 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych powyżej, postępowanie o udostępnienie informacji publicznej będzie podlegało umorzeniu.
Jak wynika z treści powołanego pisma zmianę sposobu i formy udostępnienia informacji publicznej organ uzasadnił koniecznością dodatkowego zaangażowania pracowników Jednostki Wojskowej Nr [...] oraz dodatkowym nakładem czasu pracy zaangażowanych pracowników, a nie brakiem możliwości technicznych pozwalających na jej udostępnienie w sposób i formie określonych we wniosku. Organ nie powołał się na brak możliwości technicznych sporządzenia skanów dokumentów, czy też na brak możliwości technicznych wysłania żądanej przez skarżącego dokumentacji w formie elektronicznej, na wskazany adres ePUAP, lub adres e-mail.
Jakkolwiek więc organ w sposób formalny zainicjował procedurę przewidzianą w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., tj. poinformował wnioskodawcę, że żądana informacja nie może być udostępniona zgodnie z wnioskiem, podał tego przyczynę oraz wskazał w jakiej formie żądana informacja może być udostępniona niezwłocznie, to jednak podana przez niego przyczyna odstąpienia od realizacji żądania wniosku w sposób i formie wskazanych przez wnioskodawcę nie odpowiada dyspozycji art. 14 ust.1 u.d.i.p.
Tak więc, wbrew stanowisku zaprezentowanemu w zaskarżonej decyzji, w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 14 ust. 2 u.d.i.p., gdyż przepis ten przewiduje umorzenie postępowania tylko w sytuacji, gdy udostępnienie żądanej informacji w sposób wskazany we wniosku nie jest możliwe, ponieważ uniemożliwiają to środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany, a wnioskodawca w zakreślonym terminie nie wskazał innej formy udostępnienia żądanej informacji.
W sytuacji natomiast, gdy organ nie był w stanie udostępnić żądanej informacji w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z tej przyczyny, że wniosek wpłynął na początku roku budżetowego, tj. w okresie wymagającym intensywnej pracy komórek organizacyjnych księgowości, to mógł, korzystając z regulacji art. 13 ust. 2 u.d.i.p., poinformować o tym wnioskodawcę i przedłużyć termin udostępnienia żądane informacji zgodnie z wnioskiem, maksymalnie do 2 miesięcy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a w zw. z art. 14 ust. 2 u.d.i.p., orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania obejmujących uiszczony wpis sądowy orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 209 P.p.s.a.