II SA/Wa 378/19

II SA/Wa 378/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-10-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-03-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/
Iwona Maciejuk
Joanna Kruszewska-Grońska
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Sygn. powiązane
III OSK 2416/21 - Wyrok NSA z 2023-07-04
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2016 poz 178
art. 6 ust. 1
z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant sekr. sąd. Maryla Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2019 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Prokuratora Krajowego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego oddala skargę.
Uzasadnienie
Prokurator Krajowy decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania [...] J. M. – prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w [...] – dodatku wyrównawczego w kwocie 14081,50 zł.
Prokurator Okręgowy w [...], działając jako organ I instancji, na mocy decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], przyznał [...] J. M. dodatek wyrównawczy od dnia [...] kwietnia 2016 r. w kwocie 14081,50 zł.
Powyższa decyzja Prokuratora Okręgowego w [...] została doręczona stronie w dniu [...] kwietnia 2016 r., natomiast odwołanie od decyzji zostało przez niego wniesione w dniu [...] maja 2016 r.
Strona w swoim odwołaniu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji, cyt. "polegający na mylnym uznaniu, iż moim dotychczasowym stanowiskiem było stanowisko "prokuratora [...]", a nie prawidłowo stanowisko "wizytatora-prokuratora [...]", a w konsekwencji rażące naruszenie prawa w postaci art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178), przejawiające się niezachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.
W konsekwencji odwołujący się wnosił, o uchylenie zaskarżonej decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] i przyznanie dodatku wyrównawczego z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku wizytatora-prokuratora [...].
Zachowane prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku winno, według zainteresowanego, uwzględniać także dodatek funkcyjny z tytułu pełnionej funkcji wizytatora.
Organ zgodził się z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu odwołania, że z punktu widzenia przepisów wojskowych wymieniony zajmował do dnia [...] kwietnia 2016 r., tj. do dnia przeniesienia na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] stanowisko służbowe wizytatora-prokuratora [...]. Stanowisko to zostało zaszeregowane do grupy uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych [...], co powoduje, że łączna wysokość wojskowego uposażenia [...] J. M. wynosiła 7889,00 zł (stawka dla grupy uposażenia [...] – 6860,00 zł + dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 15% uposażenia zasadniczego – 1029,00 zł).
Należność ta została w pełnej wysokości uwzględniona przy określaniu jego wynagrodzenia jako prokuratora. W tym zakresie miał zastosowanie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.), który stanowi, iż w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. Dopiero tak ustalone wynagrodzenie podlegało zachowaniu na mocy art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178). Pojęcie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", zawarte w treści przepisu oznacza zachowanie przez przenoszonego w tym trybie prokuratora [...] prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratorskim w kwocie wynikającej z przysługującej mu w dniu przeniesienia stawki oraz dodatku za długoletnią pracę. W przypadku strony jest to kwota 21970,50 zł.
Prokurator Krajowy stwierdził, że decyzja Prokuratora Okręgowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] przyznająca [...] J. M. dodatek wyrównawczy od dnia [...] kwietnia 2016 r. w kwocie 14081,50 zł jest uzasadniona faktyczne oraz prawne.
[...] J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prokuratora Krajowego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...].
Zaskarżonej decyzji, skarżący zarzucił:
1) naruszenie przepisu art. 156 § 1 pkt 2, art. 1 pkt 1, art. 105 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 i 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem przepisów,
2) naruszenie przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 178), zwanej dalej "p.w.u.p.p.", poprzez jego błędną interpretację, która miała wpływ na wynik sprawy i spowodowała przyznanie stronie dodatku wyrównawczego dla prokuratorów w wysokości 14081,50 zł zamiast 16008,50 zł, w oparciu o zaniżoną kwotę wynagrodzenia nabytego wcześniej w [...] na stanowisku prokuratora-wizytatora w Oddziale [...], przyjętą przez Prokuratora Okręgowego w [...] w wysokości 21 970,50 zł, zamiast 23 897,50 zł,
3) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 19, art. 20 i art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2018, poz. 173), poprzez obniżenie skarżącemu uposażenia z dniem [...] kwietnia 2016 r., mimo że na kolejne stanowisko wyznaczony został dopiero w dniu [...] kwietnia 2016 r.,
4) naruszenie przepisów prawa procesowego mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 1 pkt 4 i 6 oraz § 3 k.p.a., przez brak wskazania podstawy prawnej i faktycznej wydanej decyzji w stosunku do osoby niebędącej żołnierzem zawodowym oraz dotyczącej braku wskazania przyczyn nieuznania za zachowane wcześniejszego wynagrodzenia skarżącego.
Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organu II instancji oraz uchylenie decyzji organu I instancji w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W 2016 r., przed likwidacją wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, skarżący pełnił zawodową służbę wojskową w stopniu [...], na stanowisku prokuratora-wizytatora w Oddziale [...].
Minister Obrony Narodowej w decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. stwierdził zwolnienie strony z zajmowania stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury z mocy prawa i pełnienie zawodowej służby wojskowej w instytucjach cywilnych – powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Decyzję tę wydano dla celów ewidencyjnych, nie przyznając zainteresowanemu prawa do jej zaskarżenia.
Na mocy pisemnego polecenia z dnia [...] kwietnia 2016 r., Prokurator Generalny przeniósł skarżącego do dalszego pełnienia służby prokuratorskiej w Prokuraturze Okręgowej w [...], m.in. z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.
W dniu [...] kwietnia 2016 r. Prokurator Generalny wydał decyzję nr [...], mocą której wyznaczył [...] J. M. na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...], wskazane w tej decyzji jako już ujęte w wykazie stanowisk służbowych żołnierzy zawodowych w instytucjach cywilnych.
Tego samego dnia Prokurator Okręgowy w [...] wydał decyzję administracyjną (wymaganą w przypadku prokuratora będącego żołnierzem zawodowym) sygn. [...], określającą wysokość dodatku wyrównawczego z dniem 4 kwietnia 2016 r. W porównaniu z poprzednią taką decyzją finansową, którą wydano stronie w [...] (decyzja Zastępcy Prokuratora Generalnego [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r.), dodatek ten był niższy o wartość 1927 zł. Wcześniej, na mocy decyzji [...] wynosił on 16008,50 zł, a teraz 14081,50 zł. Podstawą prawną wydanej decyzji był art. 104 k.p.a. i § 4 ust. 5 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 11 października 2019 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.) w zw. z art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. p.w.u.p.p.
Od ww. decyzji strona złożyła odwołanie. Prokurator Generalny rozpoznał odwołanie i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...].
Obydwie decyzje były przedmiotem rozpraw prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sądy badały jedynie właściwość organów administracyjnych wydających decyzje. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w pierwszej instancji orzekał organ właściwy. NSA stwierdził jednocześnie nieważność decyzji Prokuratora Generalnego, uznając, że zamiast niego powinien orzekać Prokurator Krajowy. Wobec powyższego Prokurator Krajowy wydał zaskarżoną niniejszą skargą decyzję w dniu [...] grudnia 2018 r.
Skarżący podkreślił, że organy orzekające w sprawie nie dostrzegły różnicy pomiędzy stanowiskami w wojsku, a stanowiskami w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. W strukturach wojskowych funkcje kierownicze nierozerwalnie związane są ze stanowiskiem i stanowią jedność. Wiąże się to m.in. z wykonywaniem obowiązków w zakresie obronności oraz uprawnieniem do wydawania rozkazów. Ta zasada obowiązywała też w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Pełnienie roli szefa czy zastępcy, bądź innej, związanej ze stałym zwiększeniem zakresu uprawnień i obowiązków, wiązało się zawsze z wyznaczeniem na wyższe stanowisko służbowe, czyli było awansem zawodowym w strukturach wojskowych. Objęcie kolejnego, wyższego stanowiska w wojsku jest odpowiednikiem otrzymania przez prokuratora prokuratury powszechnej kolejnego stopnia awansu zawodowego. Wykonanie obowiązków przypisanych do stanowiska nie jest pełnieniem funkcji, a realizacją obowiązków etatowych, przypisanych do stanowiska. W etacie [...] skarżący był na stanowisku prokuratora-wizytatora w Oddziale [...], a nie jak to stwierdził w zaskarżonej decyzji Prokurator Okręgowy w [...] "Prokuratora [...]". Niezrozumienie tej różnicy dowodzi treść decyzji Dyrektora Departamentu do Spraw [...] Prokuratury Krajowej, który utrzymując w mocy decyzję organu niższego szczebla, uznał, że "z punktu widzenia przepisów wojskowych wymieniony zajmował do dnia [...] kwietnia 2016 r. (...) stanowisko służbowe wizytatora-prokuratora [...]", a zatem inne niż określone w decyzji, którą utrzymał w mocy.
Twierdzenie organu, że wysokość dodatku wyrównawczego dla strony "została w pełnej wysokości uwzględniona przy określaniu jego wynagrodzenia jako prokuratora" jest również, zdaniem skarżącego, nieprawdą, ponieważ w uzasadnieniu organ stwierdził, że za zachowane uznano tylko jego uprawnienie do odpowiednich kwot za grupę uposażenia [...] oraz z tytułu dodatku za długoletnią służbę, co nie jest wynagrodzeniem, a jedynie częścią uposażenia. Stronie zachowano prawo tylko do części uposażenia, które nie jest odpowiednim, porównywalnym wynagrodzeniem, o jakim mowa w art. 36 § 1 ustawy p.w.u.p.p.
Z rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r. poz. 825) wynikało, że uposażenie skarżącego w związku z zajmowaniem stanowiska wizytatora-prokuratora [...] (zajmował on takie stanowisko bez powierzania mu dodatkowej funkcji) miało być równorzędne z wynagrodzeniem wizytatora w Prokuraturze Generalnej (w związku z zajmowanym przez niego stanowiskiem i pełnioną funkcją). Dlatego dodatek wyrównawczy winien być określony kwotą 16008,50 zł, a nie 14081,50 zł.
O tym jakie skarżący zajmował wcześniej stanowisko, rozstrzygały przepisy wojskowe, a nie dowolna ich ocena.
Organ dokonał błędnej interpretacji przepisu art. 36 § 1 p.w.u.p.p. Prokuratorzy wojskowi "funkcyjni" za pełnienie obowiązków na stanowisku "funkcyjnym" pobierali uposażenie w wysokości równej wynagrodzeniu prokuratora na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji (art. 80 ust. 2 u.s.w.ż.z.). Zawarty w tym stwierdzeniu spójnik "i" oznacza, że porównywalne wynagrodzenie, mające określać wysokość uposażenia należnego prokuratorowi-żołnierzowi na zajmowanym przez niego stanowisku (a zachowane na podstawie 36 § 1 p.w.u.p.p.) jest sumą wynagrodzeń prokuratora prokuratury powszechnej za zajmowane przez niego stanowisko i pełnioną funkcję.
Jakiekolwiek wątpliwości w tym zakresie rozwiązują, zdaniem skarżącego, przepisy art. 55 i art. 125 cyt. ustawy Prawo o prokuraturze potwierdzające, że uposażenie prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi realizowane jest ze środków budżetowych przeznaczonych na finansowanie potrzeb sił obronnych Rzeczpospolitej Polskiej, w oparciu o zasady ustawowe dotyczące żołnierzy zawodowych. Dlatego, przywiązanie tymi przepisami funkcji kierowniczej do zajmowanego stanowiska, mimo że jest odmienne od zasady przyjętej w cyt. ustawie Prawo o prokuraturze, zobowiązuje do uznania, że zachowane wynagrodzenie prokuratora wojskowego (na podstawie przepisu art. 36 § 1 p.w.u.p.p.) będzie się nazywać uposażeniem, i będzie równe wynagrodzeniu prokuratora na równorzędnym stanowisku i pełniącego równorzędną funkcję, bo dla prokuratora- żołnierza do takiego stanowiska przypisana jest funkcja.
Decyzje wydawane w niniejszej sprawie obniżają uposażenie z datą wsteczną. Powodują faktyczne obniżenie jego wynagrodzenia, ale i zmniejszenie prawa do przyszłej emerytury wojskowej.
Uposażenie zostało obniżone już od początku kwietnia 2016 r., co stanowi naruszenie przepisów m.in. art. 108, art. 130 § 1 i § 2 k.p.a. Nawet w sytuacji nieuznania decyzji Prokuratora Generalnego za nieważną skarżący miał w każdej chwili możliwość samodzielnego podjęcia decyzji o zwolnieniu ze służby wojskowej w związku z wyznaczeniem go na niższe stanowisko, przy zachowaniu uposażenia z ostatnio zajmowanego stanowiska. Z uprawnienia tego nie skorzystał, bo ustawodawca przepisem art. 36 § 1 p.w.u.p.p. zagwarantował mu zachowanie wynagrodzenia w dotychczasowej wysokości, a Prokurator Generalny w "pisemnym poleceniu z dnia [...] kwietnia 2016 r. to potwierdził.
Zauważyć należy, że decyzja Prokuratora Okręgowego w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydana została z naruszeniem kolejnych przepisów prawa, które samodzielnie dają podstawy do jej uchylenia. Decyzja ta określała uposażenie od dnia [...] kwietnia 2016 r. na stanowisku, na które wyznaczono go z dopiero dniem [...] kwietnia 2016 r. (Decyzja nr [...] Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r., zgodnie z wykazem stanowisk służbowych żołnierzy zawodowych w instytucjach cywilnych – nr [...]).
Uzasadnienia obydwu zaskarżonych decyzji nie zawierały uzasadnienia prawnego i faktycznego. Również i powołanie podstawy prawnej nie było niewystarczające, bo w decyzji organu I instancji nie wskazano m.in. podstawy prawnej określenia nowej wysokości uposażenia na trzy tygodnie przed wyznaczeniem na następne stanowisko, czy też uprawnienia wynikającego z art. 8 ust. 1 u.s.w.ż.z. do wydania decyzji indywidualnej. Brak tych pouczeń utrudnił stronie skonstruowanie środków zaskarżenia, był też niezgodny z przepisami art. 107 § 1 pkt 4 i 6 oraz § 3 k.p.a.
W toku postępowania skarżący ustanowił pełnomocnika, którego Prokurator Krajowy nie powiadomił o decyzji wydanej w sprawie.
Skarżący zauważył, że innym urzędnikom i pracownikom likwidowanych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wymienianym w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, zachowano ich wcześniejsze wynagrodzenia, przyznane w wyższej kwocie – m.in. w związku z zajmowaniem stanowisk funkcyjnych. Skarżącego zastanawia, jaki był powód dokonania tak różnej interpretacji identycznych przepisów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: [...], wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe.
Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny.
J. M., jako prokurator zniesionej Naczelnej Prokuratury Wojskowej będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze został z dniem [...] kwietnia 2016 r. zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury z mocy prawa i pełni zawodową służbę wojskową w instytucjach cywilnych – powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.
Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, skarżący został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale do Spraw [...], zaszeregowanym do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia [...].
W związku z przeniesieniem skarżącego ze zniesionych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury do prokuratury powszechnej konieczne było formalne ustalenie od dnia [...] kwietnia 2016 r. wysokości przysługującego mu, jako żołnierzowi zawodowemu, dodatku wyrównawczego. W tym celu wydana została decyzja Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Prokuratora Krajowego z dnia [...] grudnia 2018 r.
Ustalając wysokość dodatku wyrównawczego, o którym mowa w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, organy przyjęły, iż zgodnie z art. 116 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 ze zm.) równoważnym stanowiskiem dla prokuratura w [...] było stanowisko w Prokuraturze Generalnej. Skarżący w [...] pełnił funkcję wizytatora. Jego łączne uposażenie obejmowało w sumie jego uposażenie wojskowe, na które składało się uposażenie według stawki dla grupy uposażenia [...] plus dodatek za długoletnią służbę wojskową oraz dodatek wyrównawczy. Dodatek ten niwelował różnicę między jego uposażeniem żołnierza zawodowego a wynagrodzeniem prokuratora w Prokuraturze Generalnej pełniącym funkcję wizytatora.
Tak ustalone uposażenie równało się wynagrodzeniu prokuratora w Prokuraturze Generalnej pełniącego funkcję wizytatora.
Stosownie do art. 36 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające – Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny przenosi prokuratorów (...)[...], których nie powołał do Prokuratury Krajowej na inne stanowisko służbowe w poszczególnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem (...) prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku (...). Spór w niniejszej sprawie dotyczy wykładni zwrotu "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". Organ przyjmuje bowiem, iż w pojęciu "wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku" nie mieści się dodatek funkcyjny za pełnienie funkcji wizytatora, skarżący uważa natomiast, iż – zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy – należy dodatek też zaliczyć do spornego pojęcia.
Rozważając tę kwestię, należy zwrócić uwagę, iż problem wykładni zwrotu "wynagrodzenie prokuratora na zajmowanym stanowisku" był przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego na tle regulacji związanych z reformą ustrojową powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w 2010 r., zawartej w art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze (t.j. Dz. U. Nr 178, poz. 1375 ze zm.).
Sąd Najwyższy w wyroku z 30 października 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt II PK 70/12 zwrócił uwagę na występujące w ustawie o prokuraturze pojęcia "zajmowanego stanowiska" i "pełnionej funkcji". Katalog stanowisk prokuratorskich zawarty był w art. 6 ust. 1 ustawy o prokuraturze. Od zajmowania "stanowiska prokuratorskiego" w prokuraturze odpowiedniego szczebla należy odróżnić zdaniem Sądu Najwyższego, pełnienie określonych "funkcji" przez prokuratorów.
Podzielając to rozumowanie Sądu Najwyższego, stwierdzić należy, iż dodatek funkcyjny jest składnikiem wynagrodzenia prokuratora, który przysługuje mu "w związku z pełnioną funkcją", a nie "w związku z zajmowanym stanowiskiem". Skoro zatem w art. 36 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze ustawodawca wskazał – jako podstawę odniesienia – wynagrodzenie "na dotychczas zajmowanym stanowisku", to w skład tego wynagrodzenia, jak trafnie przyjęły organy, nie wchodzi dodatek funkcyjny z tytułu sprawowania funkcji wizytatora w [...]. Dodatek ten przysługiwał bowiem skarżącemu w związku z pełnioną funkcją a nie w związku z zajmowanym stanowiskiem prokuratora [...].
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.