IV SA 2335/03

IV SA 2335/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-08-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Gorczycka-Muszyńska
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Maria Rzążewska /przewodniczący sprawozdawca/
Sygn. powiązane
OSK 1885/04 - Wyrok NSA z 2005-07-25
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska (spr.) NSA Barbara Gorczycka - Muszyńska WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. i I.L. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta R. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 grudnia 2002 r. sygn. akt IV SAB 194/02 wymierza Prezydentowi Miasta R. grzywnę w kwocie 1100 (jeden tysiąc sto); zasądza od Prezydenta Miasta R. na rzecz K. i I.L. kwotę 10 (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
K. i I. L. wnieśli o wymierzenie Prezydentowi Miasta R. grzywny na podstawie art. 31 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm./. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że organ administracji nie wykonał wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2992 r., sygn. akt IV SAB 194/02. Skarżący wykazali, iż przed wniesieniem skargi z dnia 17 czerwca 2003 r. pismem z dnia 16 maja 2003 r. wezwali Prezydenta Miasta R. do wydania decyzji powołując się na treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2002 r., sygn. akt IV SAB 194/02.
Prezydent Miasta R. w piśmie z dnia 12 sierpnia 2003 r. zajął stanowisko w przedmiotowej sprawie. Organ podniósł, że w celu wywiązania się z obowiązków nałożonych przez Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianym wyroku wszczęto postępowanie administracyjne oraz wyznaczono termin rozprawy. Strona skarżąca, zdaniem organu, nie podejmowała zawiadomień o kolejno wyznaczanych terminach rozprawy - w terminach przewidzianych przez Kodeks postępowania administracyjnego. Prezydent Miasta R. podkreślił, iż z tego względu nie mogła się odbyć rozprawa i zachodziła konieczność wyznaczania nowych terminów - tak, by zapewnić stronom czynny udział w postępowaniu i umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie przed wydaniem decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga w sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania została wniesiona w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm./. Stosownie do przepisu
art. 31 ust. 1 powołanej ustawy, w razie stwierdzenia, że organ, którego działania lub bezczynności dotyczy orzeczenie Sądu, nie wykonał w całości lub w części tego orzeczenia, Sąd może orzec o wymierzeniu temu organowi grzywny. Domagając się zastosowania przez Sąd środka wymienionego w dyspozycji art. 31 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skarżący powołali się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2002 r., sygn. akt IV SAB 194/02. Wyrokiem tym Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Prezydenta Miasta R. do rozpoznania i wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku skarżących z dnia 28 marca 2002 r. w sprawie zmiany stosunków wodnych na gruncie obejmującym działki [...] i [...] położonych przy ulicy [...] w R. w terminie 30 dni od daty otrzymania przedmiotowego wyroku wraz z aktami.
Biorąc pod uwagę zmianę stanu prawnego niniejsza sprawa - stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ - podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.
Zgodnie z dyspozycją art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania lub załatwienia sprawy, może żądać wymierzenia temu organowi grzywny. Nadto, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi zawierającej żądanie wymierzenia grzywny - w myśl art. 154 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
W związku z powyższym wymagało rozważenia, czy po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2003 r. zobowiązującym Prezydenta Miasta R. do rozpoznania i wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku skarżących z dnia 28 marca 2002 r. - w terminie 30 dni od daty otrzymania tegoż
wyroku wraz z aktami sprawy - organ pozostał w bezczynności oraz ustalenia, czy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu zwrócili się do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, w ocenie Sądu, taka sytuacja miała miejsce. Z akt postępowania sądowo - administracyjnego, sygn. IV SAB 194/02 - dołączonych do niniejszej sprawy - wynika bowiem, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2002 r. został doręczony Prezydentowi Miasta R. w dniu 3 kwietnia 2003 r.
Bezsporne jest w sprawie, iż termin jej załatwienia zakreślony wspomnianym wyrokiem upłynął dnia 5 maja 2003 r. Jak wynika z akt sprawy, organ w tym terminie nie podjął żadnych czynności zmierzających do wykonania orzeczenia.
Sąd zważył, iż wymogiem dopuszczalności skargi - wnoszonej na podstawie przepisu art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jest dopełnienie warunku wezwania właściwego organu administracji do wykonania wyroku Sądu przez stronę postępowania.
Nie jest w sprawie kwestionowane, iż skarżący pismem z dnia 16 maja 2003 r. wezwali Prezydenta Miasta R. do wykonania orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2002 r. Pierwsze zawiadomienie organu o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz miejscu i terminie rozprawy - w sprawie zmiany ukształtowania terenu działek o nr ewidencyjnych [...] i [...] przy ulicy [...] w R. datowane na dzień 11 czerwca 2003 r. - doręczono K. i I. L. dopiero w dniu 7 lipca 2003 r.
Podkreślić zatem należy, iż wszczęcie postępowania nastąpiło w ponad dwa miesiące po upływie terminu wyznaczonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego organowi celem merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania orzeczenia. Z kolei decyzja umarzająca postępowanie administracyjne znak: [...] wydana została przez Prezydenta Miasta R. dopiero w dniu [...] września 2003 r.
Przytoczone powyżej okoliczności - w ocenie Sądu - ponad wszelką wątpliwość uzasadniają przyjęcie, że po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2002 r. Prezydent Miasta R. pozostawał
w bezczynności, co w pełni uzasadnia wymierzenie mu grzywny na podstawie dyspozycji art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2003 wynosiło 2.201,47 /dwa tysiące dwieście jeden 47/100/ złotych /zńde Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2003 r. /M. P. Nr 9, poz. 137//. Grzywna wymierzona w wysokości 1.100 /jednego tysiąca stu/ złotych mieści się zatem w granicach określonych w treści art. 156 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zgodnie z dyspozycją art. 154 § 1, 3 i 6 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ z zastrzeżeniem art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./.