II SA/Wa 3469/21

II SA/Wa 3469/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska /sprawozdawca/
Sławomir Antoniuk /przewodniczący/
Tomasz Szmydt
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Sygn. powiązane
III OSK 2277/22 - Postanowienie NSA z 2024-02-27
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi R.Ż. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga R. Ż. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie przetwarzania danych osobowych.
Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:
R. Ż. (zwany dalej: skarżący, wnioskodawca), wniósł do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej: PUODO, organ), skargę na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez [...] S.A. z siedzibą we [...] przy ul. [...] (zwana dalej: spółka), [...] Bank S.A. z siedzibą we [...] przy ul. [...] (zwany dalej: bank) oraz Kancelarię Prawną [...] Sp.k. z siedzibą we [...] przy ul. [...] (zwana dalej: kancelaria), polegające na przetwarzaniu jego danych osobowych w zakresie numeru telefonu ([...]) przez bank, spółkę i kancelarię bez podstawy prawnej.
Decyzją znak [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. organ, działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, zwana dalej: k.p.a.) oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781, zwana dalej: u.o.d.o.) orzekł o umorzeniu postępowania.
W uzasadnieniu podjętej decyzji organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne sprawy. W treści skargi skarżący wskazał, że od dnia [...] marca 2021 r. jest adresatem działań windykacyjnych podejmowanych przez spółkę i bank, które usiłują przeprowadzić działania windykacyjne wobec osoby trzeciej tj. P. Ł. Wskazał nadto, że pomimo jego sprzeciwów spółka i bank wysyłają dalej na jego numer telefonu sms-y windykacyjne. Wobec tego skarżący wniósł o wydanie decyzji administracyjnej, zobowiązującej wskazane podmioty do usunięcia jego danych osobowych w zakresie numeru telefonu [...] i orzeczenie, że doszło do naruszenia przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, ze zmianą ogłoszoną w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2, zwane dalej: rozporządzeniem 2016/679).
Następnie skarżący rozszerzył swoją skargę o bezprawne przetwarzanie jego danych osobowych w zakresie przedmiotowego numeru telefonu przez kancelarię. Według wyjaśnień banku, numer telefonu [...] został pozyskany w ramach skip traicingu w procesie działań historycznych na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia 2016/679, w celu prowadzenia działań windykacyjnych. Numer ten został przypisany do innego niż skarżący klienta banku, zwanego dalej dłużnikiem - jako numer ze wskazaniem "inny". Bank wyjaśnił, że nie otrzymał żądania usunięcia danych osobowych wnioskodawcy w zakresie numeru telefonu [...].
Zgodnie z wyjaśnieniami spółki, wykonuje ona na rzecz banku czynności windykacyjne, mające na celu odzyskanie wierzytelności, przysługujących bankowi w stosunku do podmiotów (dłużników), wskazanych w wykazie wierzytelności przekazanych spółce przez bank. W dniu [...] marca 2021 r. bank zlecił spółce obsługę sprawy dłużnika banku, w wykazie wierzytelności przekazując spółce dane osobowe dłużnika banku. W tym wykazie wskazany był numer telefonu [...]. Jednakże wskazana sprawa dotyczyła innej osoby niż skarżący. W pliku importowym wskazany numer telefonu został opisany przez bank kategorią "inny". Spółka pozyskała dane w zakresie numeru telefonu [...] na podstawie art. 28 ust. 3 rozporządzenia 2016/679 (powierzenie przetwarzania danych osobowych przez administratora — [...] Bank). Pozyskane dane osobowe miały być przetwarzane przez spółkę w zakresie dokonanego przez administratora powierzenia w celu dochodzenia należności (zgodnie z podstawą przekazania stanowiącą prawnie uzasadniony interes administratora zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia 2016/679).
Obecnie z uwagi na wpływ pisma PUODO i konieczność udzielenia odpowiedzi, spółka przetwarza dane skarżącego w związku z obsługą korespondencji z instytucjami publicznymi. Spółka zobowiązana jest do udzielenia odpowiedzi w zakresie przedmiotowego pisma, zatem podstawą prawną przetwarzania danych osobowych jest art. 6 ust. 1 lit. c rozporządzenia 2016/679, w tym obowiązek złożenia wyjaśnień zgodnie z art. 50 §1 k.p.a. w zw. z art. 7 u.o.d.o. Celem przetwarzania jest udzielenie odpowiedzi organowi. Spółka wyjaśniła, że w dniu [...] kwietnia 2021 r. na numer telefonu [...] została założona blokada. Blokada numeru oznacza, że numer został przez spółkę zweryfikowany negatywnie i nie będzie on używany do prób kontaktu z klientem. W dniu [...] kwietnia 2021 r. sprawa została zakończona i wycofana z obsługi spółki. Natomiast usunięcie danych sprawy z systemu, nastąpi po 3 miesiącach od ostatniego dnia miesiąca, w którym sprawa została zamknięta.
Spółka wyjaśniła, że w dniu [...] kwietnia 2021 r. skarżący sam zadzwonił do spółki i wskazał, że nie zna dłużnika banku. Po tej rozmowie numer telefonu został oznaczony jako negatywny. Jednakże skarżący nie żądał wprost usunięcia jego numeru telefonu z systemu spółki. Spółka podejmowała kontakty telefoniczne pod przedmiotowy numer telefonu oraz pod numer ten były wysyłane wiadomości sms. Kontakt został zapoczątkowany, ponieważ spółka pozostawała w przekonaniu, że jest to numer telefonu należący do dłużnika banku. Kontakty były ponawiane przez błąd ludzki - błąd pracownika Contact Center, który pomimo obowiązującej procedury, po uzyskaniu w trakcie pierwszej rozmowy informacji, że numer telefonu nie należy do dłużnika banku, nie zakodował tego w systemie jako pomyłka i nie zmienił statusu telefonu na negatywnie zweryfikowany.
Jeżeli chodzi o czynności podjęte w celu uniknięcia ponownego przetwarzania danych w przyszłości spółka wyjaśniła, że korzysta z technicznych rozwiązań, które umożliwiają zablokowanie danego numeru telefonu. Oznaczenie statusu numeru jako "negatywna weryfikacja" powoduje, że numer nie pojawi się na listach tworzonych przez system do automatycznego wydzwaniania spraw, tym samym nie będzie on wykorzystywany do próby kontaktu z danym dłużnikiem banku za pośrednictwem Contact Center.
Według wyjaśnień kancelarii, nie pozyskała ona samodzielnie numeru telefonu skarżącego. Kancelaria otrzymała numer telefonu skarżącego [...] od banku, który jest jej klientem. Numer telefonu został przekazany do kancelarii dnia [...] kwietnia 2021 r. przez bank jako możliwy kontakt do kredytobiorcy. Zatem ten numer telefonu powiązany był ze sprawą, która została przyjęta przez kancelarię do obsługi prawnej. Pod tym numerem miał być możliwy kontakt z kredytobiorcą i kancelaria mogła podjąć próbę takiego kontaktu. Działania podejmowane przez kancelarię pod tym numerem telefonu miały na celu windykację roszczeń banku od kredytobiorcy. Obecnie sprawa nie jest w obsłudze kancelarii.
Kancelaria przetwarza w niniejszej sprawie dane osobowe w zakresie numeru telefonu w oparciu o umowę powierzenia przetwarzania zawartą z bankiem, na podstawie art. 28 rozporządzenia 2016/679. Tym samym Kancelaria występuje w roli podmiotu przetwarzającego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/679 na podstawie zawartej z administratorem danych umowy powierzenia przetwarzania. Kancelaria zawarła umowę współpracy z bankiem, w tym umowę powierzenia przetwarzania danych, dnia [...] marca 2011 r. wraz z późniejszymi aneksami, która trwa nadal.
Dane przekazane przez bank tj. nr telefonu [...] zostały odpowiednio opisane dla banku (w związku ze skargą) a następnie zostaną usunięte przez kancelarię zgodnie z umową łączącą ją z bankiem. Ponadto kancelaria wskazała, że od chwili przyjęcia telefonicznego zgłoszenia od skarżącego, że kontakt ze strony kancelarii to pomyłka – pod numer telefonu [...], nie były podejmowane już żadne dalsze działania oraz nie zostały zlecone żadne wiadomości sms. Numer telefonu został zablokowany. Od dnia [...] maja 2021 r. kancelaria nie prowadzi już sprawy.
Kancelaria wyjaśniła, że wpłynęło od skarżącego żądanie z zakresu rozporządzenia 2016/679, które to żądanie zostało przekazane do administratora danych, gdyż kancelaria jako podmiot przetwarzający i w związku z tajemnicą radcowską nie udziela informacji w takich sprawach. Kancelaria aby nie pozostawiać pisma skarżącego bez odpowiedzi, wysłała pismo do skarżącego, ze swoim stanowiskiem w sprawie i informacją, że jego żądanie przekazano do rozpoznania administratorowi.
W dodatkowych wyjaśnieniach bank podał, że numer telefonu ([...]) został pozyskany w wyniku kontaktu telefonicznego klienta banku (osoby innej niż skarżący) ze spółką [...] Sp. z o.o., która prowadziła na rzecz banku działania windykacyjne. Podczas rozmowy telefonicznej klient banku, który korzystał z ww. numeru telefonu został zweryfikowany, natomiast numer przypisano do tej osoby w historii kontaktów, jako "numer skip", tj. pozyskany w wyniku działań windykacyjnych. Numer ten nie był oznaczony jako numer zaufany/potwierdzony, niemniej jednak był widoczny w pliku zleceniowym dla innych podmiotów, którym bank powierzył czynności windykacyjne. Numer telefonu skarżącego został usunięty z baz windykacyjnych przez bank dnia [...] maja 2021 r., a przetwarzany jest wyłącznie na poczet przedmiotowego postępowania prowadzonego przed organem. Bank powierzył przetwarzanie danych osobowych klienta banku (innego niż Skarżący) zewnętrznym podmiotom, prowadzącym działania windykacyjne w tym spółce i kancelarii na podstawie umowy powierzenia przetwarzania danych osobowych zgodnie z art. 28 ust. 3 rozporządzenia 2016/679. Inne dane osobowe skarżącego nie zostały powierzone zewnętrznym podmiotom dla celów windykacyjnych.
PUODO stwierdził, że jak wynika z wyjaśnień banku, numer telefonu [...] został pozyskany w wyniku kontaktu telefonicznego klienta banku, tj. osoby innej niż skarżący, która obecnie jest dłużnikiem Banku. Podczas rozmowy telefonicznej klient banku, który korzystał z ww. numeru telefonu został zidentyfikowany, natomiast numer z którego się kontaktował przypisano do jego historii kontaktów, jako tzw. "numer skip", tj. pozyskany w wyniku działań windykacyjnych. Tak więc numer telefonu [...] został pozyskany i przetwarzany przez bank, jako dane osobowe innego klienta banku. Bank i podmioty, którym powierzył on przetwarzanie danych osobowych swojego dłużnika, tj. spółka i kancelaria, kontaktując się za pośrednictwem numeru telefonu przypisanego do dłużnika banku, podejmowały działania w celu odzyskania przysługujących bankowi wierzytelności.
Powyższy proces w zakresie, w jakim dotyczył innego niż skarżący dłużnika spółki, odbywał się w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia 2016/679, tj. przetwarzanie było niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora. W pojęciu dochodzenia roszczeń mieszczą się zarówno sądowe, jak i pozasądowe działania, zmierzające do zaspokojenia wierzytelności przez wierzyciela, mieszczące się w granicach obowiązujących przepisów. Zdaniem PUODO obowiązujące przepisy prawa nie określają katalogu, który przewidywałby możliwe sposoby postępowań, służące dochodzeniu roszczeń. Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy potwierdził, że skarżący udostępnił swój telefon dłużnikowi banku, który kontaktował się z tego numeru na infolinię banku. Skoro więc dłużnik banku korzystał z tego numeru telefonu, kontaktując się z bankiem, to bank nie popełnił błędu, usiłując skontaktować się z nim pod ww. numerem w celu dochodzenia od niego wierzytelności. Na marginesie organ wskazał, że bank niezwłocznie podjął działania w związku ze zgłoszeniem skarżącego i w chwili obecnej numer telefonu [...], nie jest przetwarzany jako numer innej osoby przez bank oraz spółkę i kancelarię, którym bank powierzył jego przetwarzanie w celach windykacyjnych.
PUODO wyjaśnił w tym zakresie, że ocena dokonywana przez organ w każdym przypadku służy zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu rozstrzygnięcia służącego przywróceniu stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych - jest więc ona uzasadniona i potrzebna tylko o tyle, o ile skarżony proces przetwarzania danych osobowych istnieje. W niniejszej sprawie skarga wnioskodawcy dotyczyła przetwarzania przez bank, spółkę i kancelarię danych osobowych w stopniu, w jakim dane te dotyczyły osoby innej niż skarżący. Zatem w sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a.
W skardze złożonej na powołaną decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie w całości. Nadto wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów załączonych do skargi na okoliczności w niej wskazane i pominięte przez organ.
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:
1. art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania do organów administracji (władzy publicznej) oraz zasad proporcjonalności i równego traktowania, a także zasady pewności prawa;
2. art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez naruszenie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego m.in. oparcie się w głównej mierze na wyjaśnieniach banku oraz pominięcie wskazanych już w jego wniosku (skardze) i dalszych pismach kierowanych do sprawy, pominięciem oświadczenia P. Ł. z dnia [...] czerwca 2021 r. załączonego do jego pisma z dnia [...] czerwca 2021 r., pominięcie innych okoliczności związanych z ujawnieniem danych P. . osobie trzeciej i danych związanych z jego zobowiązaniem, tj. numerem sprawy, kwotą zobowiązania, imieniem i nazwiskiem, numerem konta do wpłaty, wierzycielem, czyli danych szczególnie wrażliwych. Przyjęcie, że jeden telefon osoby trzeciej z danego numeru usprawiedliwia ciąg zdarzeń związanych m.in. z przypisaniem tego numeru do kartoteki klienta w banku, windykacji, kontaktu i poszukiwania klienta na ten numer (mimo jasnego sprzeciwu), ujawniania danych bez jasnego potwierdzenia, że numer należy do klienta banku, tylko na podstawie kontaktu z danego numeru oraz inne naruszenia wskazane w uzasadnieniu skargi;
3. art. 58 ust. 2 rozporządzenia 2016/679 poprzez błędne uznanie, że brak jest skierowania do podmiotów przetwarzających dane osobowe nakazu do przywrócenia stanu zgodnego z prawem lub choćby upomnienia związanego z naruszeniem przepisów związanych z naruszeniem przepisów rozporządzenia 2016/679;
4. art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia 2016/679 poprzez przyjęcie, że przetwarzanie jego danych osobowych i przypisanie ich do kartoteki osoby trzeciej, a następnie prowadzenie wobec niego windykacji dotyczącej innej osoby jest usprawiedliwione przepisami prawa;
5. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną interpretację i przyjęcie, że sprawę należy w całości umorzyć.
Uzasadniając złożoną skargę skarżąca szczegółowo omówił ww. zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie skargi, podnosząc argumentację tożsamą z zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym złożonym do Sądu w dniu [...].11.2022 r. kancelaria wniosła o oddalenie skargi. Analogiczny wniosek złożyła spółka w piśmie procesowym złożonym do Sądu w dniu [...].12.2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwana dalej: p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy, w której wydano zaskarżoną decyzję i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej była decyzja PUODO, umarzająca postępowanie w sprawie ze skargi R. Ż. Jej podstawą prawną był art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się
bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych (cytowane w zaskarżonej decyzji) wskazuje, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a., mamy do czynienia gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez jej rozstrzygnięcie co do istoty. Przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się postępowaniu lub powstać w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym.
Stwierdzenie wystąpienia przesłanki umorzenia postępowania obliguje (a nie uprawnia) organ do umorzenia postępowania. Brak bowiem podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu.
Sąd podziela argumentację organu, że w sprawie niniejszej bezprzedmiotowość
skargi skarżącego wynikała z faktu, że bank, spółka i kancelaria przetwarzały dane osobowe osoby innej niż skarżący. Numer telefonu skarżącego został "wpisany/przypisany" do danych innej osoby- dłużnika banku dlatego, że skarżący udostępnił tej osobie swój telefon, z którego kontaktowała się ona z bankiem. Jednakże po interwencji skarżącego numer jego telefonu, przypisany do dłużnika banku w dokumentach bankowych, został oznaczony jako nie należący do dłużnika i zaprzestano ostatecznie kontaktowania się z dłużnikiem na numer telefonu skarżącego. W szczególności dane skarżącego nie były wykorzystywane przez spółkę od dnia [...] kwietnia 2021 r., kiedy to na jego numer telefonu [...] została założona blokada (oznaczająca, że numer został przez spółkę zweryfikowany negatywnie i nie będzie on używany przez spółkę do prób kontaktu z klientem). W dniu [...] kwietnia 2021 r. sprawa została wycofana z obsługi przez spółkę. Od dnia [...] maja 2021 sprawy skarżącego nie prowadzi też kancelaria. Bank natomiast usunął ze swych baz numer skarżącego w dniu [...] maja 2021.
Podsumowując, na dzień wydania decyzji przez PUODO żaden z podmiotów nie przetwarzał już danych skarżącego (z wyjątkiem dotyczącym prowadzenia niniejszej sprawy, na użytek której bank zachował numer telefonu skarżącego). Bezprzedmiotowość sprawy zaistniała więc w toku postępowania, zasadne było więc jego umorzenie na podstawie art.105 § 1 k.p.a.
W ustalonym stanie faktycznym, w którym skarżący, umożliwiając dłużnikowi banku kontaktowanie się z nim ze swojego numeru telefonu, spowodował czynności banku, spółki i kancelarii (wykonywanie telefonów skierowanych do dłużnika na numer telefonu skarżącego), Sąd nie stwierdził naruszenia zarzucanych w skardze przepisów prawa procesowego, tj. art. 8 oraz art. art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. Zarzuty w tym zakresie są całkowicie bezzasadne. To skarżący swoim nieroztropnym działaniem, polegającym na udostępnieniu swojego telefonu dłużnikowi banku celem kontaktu z bankiem, w istocie doprowadził do podejmowania czynności banku, kancelarii i spółki na swój numer telefonu. Podmioty te były przekonane, że wykorzystują numer telefonu dłużnika banku, przekonanie to było uzasadnione tak długo, póki skarżący nie podjął czynności informujących je o udostępnieniu swojego numeru telefonu dłużnikowi banku.
Prezes UODO, na podstawie art. 58 ust. 1 lit. a i e RODO, zwrócił się do Banku, Kancelarii i Spółki o złożenie pisemnych wyjaśnień w sprawie oraz potwierdzających je dowodów. Materiał dowodowy, zgromadzony w sprawie, okazał się być wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji, w która w wyżej opisanych okolicznościach sprawy okazała się trafna. Skoro bowiem wymienione podmioty nie przetwarzają już danych skarżącego w zakresie numeru telefonu, skarga jest bezprzedmiotowa.
Nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji oświadczenie, złożone przez P. Ł. (dłużnika banku) z dnia [...] czerwca 2021 r. Decyzja i skarga dotyczą bowiem nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego, a nie danych osobowych P. Ł.
Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów Skarżącego, również one okazały się nietrafne. Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy wykazał, że numer telefonu skarżącego został pozyskany w wyniku kontaktu telefonicznego dłużnika banku, tj. osoby innej niż skarżący. Spółka i kancelaria kontaktowały się na ten numer telefonu celem odzyskania przysługujących bankowi wierzytelności.
Jak zasadnie powołał organ, w myśl art. 4 pkt 1 RODO "dane osobowe" oznaczają wszelkie informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej ("osobie, której dane dotyczą"); zalicza się do nich również numer telefonu, umożliwiający podjęcie wobec dłużnika czynności windykacyjnych. Wymienione podmioty nie przetwarzały zatem numeru telefonu w celu identyfikacji skarżącego, ale tylko i wyłącznie z uwagi na udostępnienie przez niego własnego numeru telefonu dłużnikowi banku, jako dane osobowe tej osoby, czyli P. Ł. Wywołane tym faktem czynności windykacyjne podejmowane przez w.w. podmioty były więc kierowane wobec osoby innej niż (dłużnika banku). Sąd podziela wnioski, wywiedzione w podobnym stanie faktycznym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznającym sprawę II SA/Wa 1753/20, powołanym przez PUODO.
Mając na uwadze opisany stan faktyczny sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art.151 p.p.s.a.