II SA/Wa 333/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi funkcjonariusza Straży Granicznej (K. T.) na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej, utrzymującą w mocy decyzję o odmowie wypłaty świadczeń z tytułu delegowania do czasowego pełnienia służby. Funkcjonariusz przez okres od 18 września 2020 r. do 14 marca 2022 r. wykonywał obowiązki służbowe w innej miejscowości (obiekty DPG w B.) niż jego stałe miejsce służby (placówka w K.), co było spowodowane modernizacją placówki macierzystej. Organy Straży Granicznej odmówiły wypłaty świadczeń, argumentując, że nie wydano formalnego rozkazu personalnego o delegowaniu, a funkcjonariuszowi przysługiwał równoważnik pieniężny za brak lokalu. Sąd administracyjny uznał, że organy SG błędnie zinterpretowały przepisy, koncentrując się na formalnej procedurze delegowania, zamiast na faktycznym stanie rzeczy. Sąd podkreślił, że jeśli następuje faktyczna zmiana miejsca pełnienia służby, powinna być ona kwalifikowana jako przeniesienie lub delegowanie, a uprawnienia funkcjonariusza do świadczeń nie mogą być uzależnione od formalnych uchybień organu. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie, że faktyczna zmiana miejsca pełnienia służby funkcjonariusza, nawet przy uchybieniach formalnych w procedurze delegowania, może stanowić podstawę do przyznania świadczeń z tego tytułu. Podkreślenie prymatu stanu faktycznego nad formą w kontekście ochrony praw funkcjonariuszy.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy Straży Granicznej i może wymagać adaptacji do innych służb mundurowych lub zawodów, gdzie występują podobne mechanizmy delegowania i świadczeń.
Zagadnienia prawne (2)
Czy faktyczna zmiana miejsca pełnienia służby funkcjonariusza Straży Granicznej, nawet bez formalnego rozkazu personalnego o delegowaniu, uzasadnia przyznanie świadczeń z tytułu delegowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, faktyczna zmiana miejsca pełnienia służby, jeśli nie jest działaniem samowolnym, musi być kwalifikowana jako przeniesienie lub delegowanie, a uprawnienia funkcjonariusza do świadczeń nie mogą być uzależnione od formalnych uchybień organu w procedurze delegowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe jest rzeczywiste wykonywanie obowiązków w innym miejscu, a nie tylko formalna procedura delegowania. Uchybienia organu w zakresie formy delegowania nie mogą pozbawiać funkcjonariusza ustawowych uprawnień do świadczeń.
Czy rozkaz dzienny organu pierwszej instancji wyznaczający nowe miejsce pełnienia służby funkcjonariuszowi Straży Granicznej, w sytuacji modernizacji placówki macierzystej, może być traktowany jako podstawa do przyznania świadczeń z tytułu delegowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli rozkaz ten skutkuje faktyczną zmianą miejsca pełnienia obowiązków służbowych, nawet jeśli nie jest to formalny rozkaz personalny o delegowaniu.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że rozkaz dzienny, jeśli prowadzi do faktycznej zmiany miejsca służby, może być podstawą do kwalifikacji jako delegowanie, a organ nie może zasłaniać się brakiem formalnego rozkazu personalnego, aby odmówić świadczeń.
Przepisy (13)
Główne
ustawa o SG art. 117 § 2
Ustawa o Straży Granicznej
W razie przeniesienia do pełnienia służby do innej miejscowości albo delegowania do czasowego pełnienia służby, funkcjonariuszowi przysługują należności z tytułu przeniesienia lub delegowania.
ustawa o SG art. 40 § 1
Ustawa o Straży Granicznej
Funkcjonariusz może być przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej SG lub innej miejscowości z urzędu lub na własną prośbę.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu.
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, jeżeli stwierdziła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Pomocnicze
ustawa o SG art. 40 § 3
Ustawa o Straży Granicznej
Delegowanie do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości z urzędu nie może przekraczać łącznie 6 miesięcy w okresie 2 lat, chyba że funkcjonariusz wyraża zgodę na dłuższe delegowanie.
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek właściwego wyjaśnienia okoliczności sprawy.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek oceny dowodów na podstawie całokształtu materiału dowodowego.
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi uzasadnienia decyzji.
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.
p.p.s.a. art. 205 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.
rozp. MSWiA z 2006 r. art. 21
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania
Funkcjonariuszowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości z urzędu przysługują należności.
rozp. MSWiA z 2002 r. art. 5 § 1
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach
Delegowanie lub przeniesienie do innej miejscowości wymaga wydania rozkazu personalnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Faktyczna zmiana miejsca pełnienia służby, nawet bez formalnego rozkazu personalnego, uzasadnia przyznanie świadczeń z tytułu delegowania. • Uchybienia organu w zakresie formy delegowania nie mogą pozbawiać funkcjonariusza ustawowych uprawnień do świadczeń. • Rozkaz dzienny wyznaczający nowe miejsce służby może być podstawą do kwalifikacji jako delegowanie, jeśli skutkuje faktyczną zmianą miejsca pełnienia obowiązków.
Odrzucone argumenty
Brak formalnego rozkazu personalnego o delegowaniu uniemożliwia przyznanie świadczeń. • Funkcjonariuszowi przysługiwał równoważnik pieniężny za brak lokalu, co wykluczało świadczenia z tytułu delegowania.
Godne uwagi sformułowania
Nie można więc uznać, że skarżący został delegowany do pełnienia służby w miejscowości B. w trybie art. 40 ust. 1 ustawy o SG. • Delegowanie funkcjonariusza do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej lub innej miejscowości, jeśli następuje z urzędu, nie może przekraczać łącznie 6 miesięcy w okresie 2 lat, chyba że funkcjonariusz wyraża zgodę na dłuższe delegowanie. • W teczce akt osobowych skarżącego brak jest jakiejkolwiek dokumentacji świadczącej o jego delegowaniu do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej lub innej miejscowości albo jego zgody na delegowanie przekraczające okres 6 miesięcy. • Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy delegowanie funkcjonariusza SG, które implikuje uprawnienie do należności ujętych w cytowanym wyżej przepisie, musi nastąpić zgodnie z przepisami pragmatyki służbowej (jak twierdzą organy SG), czy też kluczowe znaczenie ma stan faktyczny - wystąpienie zmiany co do warunków pełnienia służby opisanej w art. 40 ust. 1 ustawy o SG (jak podnosi skarżący). • Odmienna koncepcja - oparta na założeniu, że funkcjonariusz może stale pełnić obowiązki poza miejscem wskazanym w akcie mianowania, zaś uzyskanie świadczeń jest warunkowane zachowaniem odpowiedniej formy delegowania (wydanie rozkazu personalnego) - jest nie do zaakceptowania. […]
Skład orzekający
Izabela Głowacka-Klimas
przewodniczący
Iwona Maciejuk
sędzia
Anna Pośpiech-Kłak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że faktyczna zmiana miejsca pełnienia służby funkcjonariusza, nawet przy uchybieniach formalnych w procedurze delegowania, może stanowić podstawę do przyznania świadczeń z tego tytułu. Podkreślenie prymatu stanu faktycznego nad formą w kontekście ochrony praw funkcjonariuszy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy Straży Granicznej i może wymagać adaptacji do innych służb mundurowych lub zawodów, gdzie występują podobne mechanizmy delegowania i świadczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest, aby organy administracji działały zgodnie z prawem, ale też jak sąd administracyjny może chronić prawa obywatela, gdy formalne procedury są wadliwe, a stan faktyczny jest jasny. Jest to przykład walki o należne świadczenia.
“Strażnik wygrał z systemem: sąd uznał jego prawo do świadczeń mimo formalnych błędów SG.”
Sektor
służby mundurowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.