II SA/Wa 3272/21

II SA/Wa 3272/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-09-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kwiecińska /przewodniczący/
Sławomir Fularski
Tomasz Szmydt /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 2180/22 - Wyrok NSA z 2023-09-20
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 104 poz 708
art. 64 ust. 2 pkt 5
Ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2022 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję personalną Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę
Uzasadnienie
P. M. wniósł skargę na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lipca 2021r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia ze służby.
P. M. został przyjęty do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym w dniu [...] sierpnia 2008 r. na stanowisko [...] w ówczesnym Zarządzie [...] CBA w [...], zaś od dnia [...] października 2020 r. i pełnił służbę na stanowisku [...] w Wydziale [...][...] Delegatury CBA w [...].
W dniu [...] października 2020 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] uwzględniając dane zebrane w sprawie o sygn. akt [...] przedstawił funkcjonariuszowi P. M. zarzut o to że: w okresie od [...] kwietnia 2019 r. do [...] kwietnia 2019 r. jako funkcjonariusz Centralnego Biura Antykorupcyjnego przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że wbrew przepisom ustawy przetwarzał dane osobowe: dwóch osób o danych P. K., dwóch osób o danych M. K. w postaci ich dat urodzenia, adresów zamieszkania, numerów dokumentów tożsamości, stanu cywilnego, nadto przetwarzał dane dotyczące pojazdów mechanicznych o numerach rejestracyjnych [...] oraz [...], pozyskując bez uprawnienia dane osobowe ww. osób i dane dotyczące ww. pojazdów za pośrednictwem innej osoby z Centralnej Ewidencji Ludności i Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców oraz opracowywał i przechowywał powyższe dane osobowe i dane dotyczące pojazdów w zbiorze utworzonym poza wiedzą i kontrolą osób wyznaczonych do nadzoru nad postępowaniem z danymi osobowymi, przy czym działał na szkodę interesu publicznego i interesu prywatne: dwóch osób o danych P. K., dwóch osób o danych M. K., Zakładu Remontowo-Budowlanego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] i A. A., tj. o czyn z arf. 231 § 1 k.k. i art. 107 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych w zw. z art. 11 § 2 k.k.
W dniu [...] listopada 2021 r. treść wymienionego postanowienia ogłoszono funkcjonariuszowi P. M.
Z art. 231 § 1 k.k. wynika, że ,,Funkcjonariusz publiczny, który przekraczajcie swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego podlega pozbawieniu wolności do lat 3."
Z art. 107 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych wynika natomiast, że "Kto przetwarza dane osobowe, choć ich przetwarzanie nie jest dopuszczalne albo do ich przetwarzania nie jest uprawniony, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch".
Organ wskazał, iż zarzucane funkcjonariuszowi P. M. czyny są przestępstwami umyślnymi ściganymi z oskarżenia publicznego. W konsekwencji ogłoszone podejrzanemu funkcjonariuszowi P. M. postanowienie stanowiło obligatoryjną przesłankę do zawieszenia go w czynnościach służbowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 62 ust. 1 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, funkcjonariusza zawiesza się w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące, w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwa.
Mając na uwadze powyższe. Szef CBA decyzją personalną Nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. zawiesił funkcjonariusza P. M. w czynnościach służbowych z dniem [...] grudnia 2020 r. na okres 3 miesięcy. Następnie Szef CBA decyzją personalną Nr [...] z dnia [...] marca 2021 r. przedłużył okres zawieszenia w czynnościach służbowych do dnia [...] czerwca 2021r., a później kolejną decyzją personalną Nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. przedłużył okres zawieszenia w czynnościach służbowych do dnia [...] lipca2021 r.
W dniu [...] czerwca 2021 r. Dyrektor Biura Kadr i Szkolenia CBA pismem [...] wystąpił do Sądu Rejonowego dla [...] w [...][...] Wydział [...] z prośbą o przesłanie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii aktu oskarżenia wniesionego przeciwko funkcjonariuszowi CBA – P. M., wraz ze wskazaniem daty jego wniesienia.
W dniu [...] lipca 2021r. wpłynęło do Biura Kadr i Szkolenia CBA pismo z Sądu Rejonowego dla [...] w [...][...] Wydział [...] sygn. akt [...] z dnia [...] lipca 2021r, z którego wynika, że w sprawie z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w [...] przeciwko funkcjonariuszowi P. M. - o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. i art. 107 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych w zw. z art. 11 § 2 k.k. - akt oskarżenia został wniesiony do sądu w dniu [...] grudnia 2020 r.
Organ podkreślił, iż wniesienie aktu oskarżenia do sądu przez prokuratora uruchamia etap postępowania sądowego i jest w swej istocie skonkretyzowanym wnioskiem o ukaranie określonej osoby za dany czyn. Treść aktu oskarżenia zawiera więc niezbędne, i precyzyjne elementy, takie jak określenie osoby oskarżonego oraz przypisanego mu czynu w kontekście ustalenia jego przebiegu oraz kwalifikacji prawnej. Jednocześnie w uzasadnieniu aktu oskarżenia przytacza się fakty i dowody, na których oskarżenie się opiera.
Organ wskazał, iż art. 64 ust. 2 pkt 5 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym przewiduje, że "Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku wniesienia aktu oskarżenia w przypadku umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego".
Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że podejmowane na jego podstawie decyzje mają charakter uznaniowy, przy czym ustawodawca określił, w jakich warunkach może dojść do jego zastosowania. W związku z tym, ocena sprawy w tym zakresie należy do przełożonego właściwego w sprawach osobowych tj. do Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, który w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego jest uprawniony do zwolnienia funkcjonariusza CBA przed zakończeniem postępowania karnego, już na etapie wniesienia aktu oskarżenia do sądu w przypadku umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego.
W ocenie organu rodzaj zarzucanych przestępstw, uniemożliwia pozostanie wymienionego funkcjonariusza w służbie. Z posiadaniem statusu funkcjonariusza publicznego wiąże się szczególny stopień społecznego zaufania. Służba publiczna, jaką jest służba w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym rodzi po stronie funkcjonariuszy szczególny obowiązek przestrzegania przepisów prawa. Ponadto, zgodnie z art. 48 pkt 3 ustawy o Centralnym Biurze Anty korupcyjnym służbę w CBA może pełnić osoba wykazująca nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną.
Tymczasem rodzaj zarzucanych P. M. przestępstw - świadczących o wykorzystanie pełnionej funkcji publicznej dla realizacji własnych zamierzeń, które nie były związane z powierzonymi przez przełożonych obowiązkami służbowymi, a w szczególności okoliczności ich popełnienia, wskazują na nie tylko na brak poszanowania porządku prawnego, ale także o samowoli funkcjonariusza oraz całkowitej ignorancji pragmatyki i procedur obowiązujących w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Ponadto, fakt bezprawnego przetwarzania przez funkcjonariusza publicznego danych osobowych obywateli, niezaprzeczalnie podważa zaufanie społeczne do Centralnego Biura Antykorupcyjnego. Fakt wszczęcia oraz prowadzenia przeciwko funkcjonariuszowi CBA postępowania karnego, a następnie wniesienie do sądu karnego aktu oskarżenia o przestępstwa umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, jak również waga i rodzaj naruszonych obowiązków powoduje, w ocenie Szefa CBA Pan P. M. utracił określoną w art. 48 pkt 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym przesłankę niezbędną do pełnienia służby (posiadanie nieskazitelnej postawy moralnej, obywatelskiej i patriotycznej). W opinii Szefa CBA, przedłużający się okres bezczynności zawodowej funkcjonariusza P. M. wpływał również ujemnie na wykonywanie zadań w Wydziale [...] Delegatury CBA w [...], dezorganizując i utrudniając wykonywanie ustawowych działań, a także wpływa demoralizująco na pozostałych funkcjonariuszy. Pomimo upływu ponad pół roku funkcjonariusz P. M. nie oczyścił się z zarzutów, a nadto w sprawie w dniu [...] grudnia 2020 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] przekazał akt oskarżenia przeciwko niemu do Sądu Rejonowego dla [...][...] Wydział [...]. Oznacza to, że według, organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia przez funkcjonariusza P. M. zarzucanych mu czynów.
W przekonaniu Szefa CBA dotychczasowy przebieg służby funkcjonariusza P. M. nie stworzył wystarczającej przeciwwagi do tego, by mógł on dalej pozostawać w szeregach funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego. Według Szefa CBA indywidualny interes funkcjonariusza wyrażający się w pozostawieniu go w służbie, nie może w tym przypadku uzyskać przewagi nad interesem i dobrym imieniem służby.
W związku z tym, Szef CBA działając na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 5 ustawy
o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym postanowił zwolnić funkcjonariusza P. M. ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dniem [...] lipca 2021 r. Organ wskazał, iż z art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczeni gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Niniejszej decyzji, nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny, tożsamy z interesem służby, przejawiający się koniecznością niezwłocznego wywołania skutku prawnego określonego w niniejszej decyzji i zwolnienia funkcjonariusza ze służby z dniem [...] lipca 2021 r.
P. M. wniósł skargę na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lipca 2021r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia ze służby.
Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów:
1. art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego przez:
- nieprzeprowadzenie szerszego postępowania dowodowego i niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, mimo, że z dokumentów, które organowi udostępnił sąd karny, w szczególności z wyjaśnień Skarżącego złożonych w postępowaniu przygotowawczym wynika, że liczba dowodów koniecznych do przeprowadzenia celem wyjaśnienia sprawy jest znaczna,
- sprowadzenie interesu publicznego w niniejszej sprawie do dobrego imienia służby, która miałaby doznać uszczerbku w związku z utrzymywaniem w jej szeregach funkcjonariusza przeciwko któremu wniesiono akt oskarżenia w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego i przemilczenie interesu służby związanego z próbą wyjaśnienia, względnie oczyszczenia tejże służby z podejrzeń o korupcję w jej szeregach;
2. art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego - przez dokonanie dowolnej oceny dowodów i uznanie, że sam rodzaj zarzutów stawianych skarżącemu świadczy o wykorzystaniu pełnionej funkcji dla realizacji własnych zamierzeń, a także o braku poszanowania porządku prawnego, samowoli, całkowitej ignorancji pragmatyki i procedur obowiązujących w CBA, mimo, że dla ustalenia, czy skarżący dopuścił się zarzucanego czynu konieczne było szersze postępowanie dowodowe, niż analiza treści aktu oskarżenia i wyjaśnień skarżącego złożonych w postępowaniu przygotowawczym.
Na wstępie należy skarżący zauważa, że postępowanie karne przed Sądem Rejonowym dla [...] w [...] jest na końcowym jego etapie. Rozprawa początkowo przewidziana na dzień [...] czerwca 2021 roku była planowana jako ostatnia, przy czym ze względu na chorobę sędziego została odwołana i odbędzie się w nowym terminie w dniu [...] września 2021 roku. Niemniej jednak na dzień zwrócenia się przez Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia CBA do Sądu z wnioskiem o przesłanie kopii aktu oskarżenia, wszystkie dowody wymienione w tymże akcie oskarżenia do przeprowadzenia na rozprawie zostały już przeprowadzone i organ miał możliwość zapoznania się z nimi. Ponadto miał organ możliwość zapoznania się z pozostałymi dowodami przedłożonymi przez skarżącego.
Skarżący wskazuje, że stawiane zarzuty mają związek z wykonywaną przez niego służbą, a zatem Szef CBA miał możliwość samodzielnie przeprowadzić szereg dowodów, które mogłyby potwierdzić, że skarżący nie dopuścił się zarzucanych mu czynów (opisy treści rozmów telefonicznych z osobą, która przekazała mu niektóre dane, świadkowie w osobach funkcjonariuszy CBA). Nieprzeprowadzenie tych dowodów stanowi zatem wyraźne naruszenie art. 7 k.p.a. Organ miał bowiem dostęp do dowodów, których przeprowadzenie było konieczne dla podjęcia decyzji o uznaniowym charakterze. Ustawodawca zdecydował, że zwolnienie funkcjonariusza CBA ze służby w przypadku wniesienia przeciwko niemu aktu oskarżenia nie ma charakteru obligatoryjnego i także z tego powodu organ nie może ograniczać się wyłącznie do analizy treści aktu oskarżenia.
Skarżący podnosi, że z treścią art. 7 k.pa. wiąże się także zarzut wadliwego skonkretyzowania interesu społecznego. Organ doskonale bowiem zdaje sobie sprawę, że informacje otrzymane przez skarżącego od osoby o inicjałach M.M.K. dotyczyły korupcyjnych zachowań osób z kierownictwa CBA (oczywiście na etapie ich przekazywania przełożonemu informacje te w żaden sposób nie zostały zweryfikowane przez skarżącego). Skarżący miał obowiązek przekazywać na bieżąco przełożonym wszystkie informacje, jakie otrzymywał od tej osoby i faktycznie je przekazywał. W ocenie skarżącego organ powinien precyzyjniej skonkretyzować pojęcie interesu społecznego ze względu na związek stawianych skarżącemu zarzutów z otrzymywanymi przez niego informacjami - mówiąc w uproszczeniu - o korupcji w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, a także ze względu na fakt, że skarżący przekazał niektóre dane funkcjonariuszowi innej służby, także uprawnionemu do ich przetwarzania, z uwagi na fakt, że przez okres kilkunastu miesięcy CBA nie zweryfikowała tych informacji.
Skarżący wskazuje, że złożył zawiadomienie o uzasadnionym popełnieniu przestępstwa przekazując przy okazji w okresie objętym zarzutami wszystkie informacje, jakie otrzymał od osoby posługującej się inicjałami M.M.K. Prokuratorowi Okręgowemu w [...] do sprawy [...]. Ponadto, podnosił, iż posiadał w okresie objętym zarzutami i nadal posiada poświadczenie bezpieczeństwa potwierdzające rękojmię zachowania tajemnicy w zakresie dostępu do informacji oznaczonych klauzulą ściśle tajne, tajne i poufne wydane przez Szefa CBA, a ponadto poświadczenie bezpieczeństwa potwierdzające rękojmię zachowania tajemnicy w zakresie dostępu do informacji niejawnych Unii Europejskiej oznaczonych klauzulą COFFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL, SECRET UE/EU SECRET, wydane przez ABW, wreszcie poświadczenie bezpieczeństwa potwierdzające rękojmię zachowania tajemnicy w zakresie dostępu do informacji niejawnych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego oznaczonych klauzulą NATO CONFIDENTIAL oraz NATO SECRET wydane przez ABW.
Wadliwa ocena dowodów wiąże się także z nieznajdującym odzwierciedlenia w zgromadzonym materialne dowodowym stwierdzeniem, jakoby dotychczasowy przebieg służby skarżącego nie stworzył wystarczającej przeciwwagi do tego, by mógł on dalej pozostawać w szeregach CBA, przede wszystkim dlatego, że w materiale tym brak jest jakichkolwiek dokumentów na temat dotychczasowej 13- letniej już służby skarżącego w samym tylko CBA. W okresie od wstąpienia do służby skarżący otrzymał kilkadziesiąt nagród, kilkakrotnie awansował. otrzymywał podwyżki premii. Ponadto, wszystkie okresowe opinie służbowe na jego temat potwierdzały jego przynajmniej ponadprzeciętny poziom, a w większości przypadków - poziom wysoki, nie pozostawał też w dyspozycji Szefa CBA, nie był karany dyscyplinarnie, był opiniowany jako wzór do naśladowania dla współpracujących z nim funkcjonariuszy.
Dnia [...] grudnia 2021r. Sąd Rejonowy dla [...] w [...][...] Wydział [...] w sprawie sygn. akt [...] wydał wyrok uniewinniający skarżącego od zarzucanych mu czynów. Wyrok nie jest prawomocny (k47 i nast.).
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego wnosił o oddalanie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie czy organ prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia.
Skarga rozpoznawana według powyższych kryteriów nie zasługiwała na uwzględnienie.
Decyzja o zwolnieniu ma w przypadku wystąpienia przesłanek fakultatywnego zwolnienia ze służby charakter uznaniowy, co jak zauważył NSA na tle spraw związanych ze zwolnieniem funkcjonariuszy Służby Celnej, oznacza, że "fakultatywne zwolnienie ze służby zostało pozostawione uznaniu przełożonego, który biorąc pod uwagę całokształt okoliczności, podejmuje decyzję czy skorzystać z prawnej możliwości rozwiązania stosunku służbowego z funkcjonariuszem" (wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2011 r., I OSK 1757/10, CBOSA). Uznaniowość decyzji o zwolnieniu ze służby funkcjonariusza służby mundurowej nie oznacza dowolności. Przełożony, podejmując się oceny, czy istnieją przesłanki zwolnienia z powodu wystąpienia przesłanek fakultatywnych, powinien dokonać dwóch działań: potwierdzić zaistnienie takiej przesłanki oraz zgodnie z wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadą uwzględniania słusznego interesu obywateli oraz słusznego interesu strony uwzględniać dwie wartości: interes społeczny i słuszny indywidualny interes funkcjonariusza, przy czym nie powinno się ich traktować jako wartości przeciwstawnych, albowiem "słuszny interes strony nie powinien być sprzeczny z interesem społecznym, wyważenie wzajemnego stosunku tych interesów pozostawione jest organowi, który obowiązany jest z urzędu chronić interesy stron, o ile stoi za nimi prawo lub społeczna słuszność" (J. Łętowski, Prawo administracyjne. Zagadnienia podstawowe, Warszawa 1990, s. 233). Organ powinien te interesy wyważać i harmonizować. Jeśli organ administracji bierze pod uwagę tylko jeden z tych interesów, wówczas wynik postępowania nie będzie prawidłowy. Interes społeczny w tego typu sprawach powinien być kojarzony z wykonywaniem zadań, do których została powołana określona formacja zmilitaryzowana. Na tle różnych służb mundurowych NSA wskazywał na to, jak należy rozumieć interes społeczny w przypadku zwolnienia z przyczyn fakultatywnych i tak np. w wyroku NSA z dnia 25 listopada 2009 r., I OSK 431/09 wskazano, że w interesie społecznym leży stabilizacja kadry w formacji; w wyroku NSA z dnia 11 marca 2011 r., I OSK 1610/10 podniesiono, że niepełnienie czynności służbowych przez funkcjonariusza przez okres ponad 12 miesięcy może ujemnie wpływać na wypełnianie przez jego jednostkę organizacyjną ustawowych zadań należących do danej formacji, co godzi w interes społeczny; z kolei w wyroku NSA z dnia 1 lipca 2011 r., I OSK 199/11 podkreślono, że interes społeczny powinien być utożsamiany z koniecznością zabezpieczenia potrzeb służby, rozumianych jako konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania formacji (CBOSA). Wedle wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r., II SA/Wa 1933/09 w interesie służby leży zapewnienie przełożonym najlepszego wykorzystania przyznanych im etatów, bowiem prowadzi to do maksymalnego wypełnienia zadań nałożonych na daną służbę mundurową (LEX nr 737792). Natomiast w wyroku WSA Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r., II SA/Wa 1568/06 wskazano, że w interesie społecznym leży taki dobór kadr przez przełożonych, który realizowałby zadania formacji (LEX nr 328881). Natomiast słuszny interes obywatela to taki, "który znajduje oparcie w normie prawnej ustanowionej dla jego ochrony, a ponadto który właśnie z racji swej treści i wartości powinien być zaspokojony ze względu na ogólnie obowiązujące normy i nakazy społeczne czy też ze względu na powszechnie uznane w państwie demokratycznym reguły postępowania" (R. Kędziora, Ogólne postępowanie administracyjne, Warszawa 2008, s. 97). Nie jest słusznym interesem obywatela interes osobisty, wynikający z jego sytuacji życiowej, np. obawa przed utratą zatrudnienia. Interes obywatela można uznać za słuszny, jeśli jest chroniony przez przepisy prawa (S. Hoc, P. Szustakiewicz [w:] S. Hoc, P. Szustakiewicz, Ustawa o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Komentarz, LEX/el. 2012, art. 64.).
Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku skazania za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia prywatnego lub przestępstwo nieumyślne i w przypadku wniesienia aktu oskarżenia przeciwko funkcjonariuszowi oskarżonemu o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego (art. 64 ust. 2 pkt 5 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym).
Organ wskazał, iż: "Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że podejmowane na jego podstawie decyzje mają charakter uznaniowy, przy czym ustawodawca określił, w jakich warunkach może dojść do jego zastosowania. W związku z tym, ocena sprawy w tym zakresie należy do przełożonego właściwego w sprawach osobowych tj. do Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, który w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego jest uprawniony do zwolnienia funkcjonariusza CBA przed zakończeniem postępowania karnego, już na etapie wniesienia aktu oskarżenia do sądu w przypadku umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego. W ocenie organu rodzaj zarzucanych przestępstw, uniemożliwia pozostanie wymienionego funkcjonariusza w służbie. Podkreślenia bowiem wymaga, że z posiadaniem statusu funkcjonariusza publicznego wiąże się szczególny stopień społecznego zaufania. Służba publiczna, jaką jest służba w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym rodzi po stronie funkcjonariuszy szczególny obowiązek przestrzegania przepisów prawa. Ponadto, wskazać należy że zgodnie z art. 48 pkt 3 ustawy o Centralnym Biurze Anty korupcyjnym służbę w CBA może pełnić osoba wykazująca nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną. Tymczasem rodzaj zarzucanych Panu P. M. przestępstw - świadczących o wykorzystanie pełnionej funkcji publicznej dla realizacji własnych zamierzeń, które nie były związane z powierzonymi przez przełożonych obowiązkami służbowymi, a w szczególności okoliczności ich popełnienia, wskazują na nie tylko na brak poszanowania porządku prawnego, ale także o samowoli funkcjonariusza oraz całkowitej ignorancji pragmatyki i procedur obowiązujących w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Ponadto, fakt bezprawnego przetwarzania przez funkcjonariusza publicznego danych osobowych obywateli, niezaprzeczalnie podważa zaufanie społeczne do Centralnego Biura Antykorupcyjnego. Fakt wszczęcia oraz prowadzenia przeciwko funkcjonariuszowi CBA postępowania karnego, a następnie wniesienie do sądu karnego aktu oskarżenia o przestępstwa umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, jak również waga i rodzaj naruszonych obowiązków powoduje, że w ocenie Szefa CBA Pan P. M. utracił określoną w art. 48 pkt 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym przesłankę niezbędną do pełnienia służby (posiadanie nieskazitelnej postawy moralnej, obywatelskiej i patriotycznej)."
W razie wystąpienia przesłanek z art. 64 ust. 2 pkt 5 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, organ, wydając decyzję o zwolnieniu, powinien wziąć pod uwagę stopień społecznego niebezpieczeństwa popełnionego czynu, związek czynu z wykonywanymi czynnościami służbowymi oraz wpływ wniesienia aktu oskarżenia na wizerunek CBA i wykonywane przez tę służbę zadania.
Organ zbadał te przesłanki i w sposób dostateczny wyjaśnił podstawy wydania zaskarżonej decyzji. Na aprobatę zasługuje przede wszystkim pogląd, że każdy funkcjonariusz CBA, aby mógł skutecznie wykonywać obowiązki służbowe w macierzystej formacji musi pozostawać poza wszelkimi podejrzeniami o jakiekolwiek zachowania sprzeczne z prawem. Samo przedstawienie funkcjonariuszowi zarzutów popełnienia umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, a zwłaszcza przestępstw mających związek z pełnioną służbą, może nasuwać uzasadnione wątpliwości co do zachowania przymiotu do dalszego pozostania w służbie. Oceny tej nie zmienia wydanie dnia [...] grudnia 2021r. przez Sąd Rejonowy dla [...] w [...][...] Wydział [...] w sprawie sygn. akt [...] wyroku uniewinniającego skarżącego od zarzucanych mu czynów. Wyrok ten nie był bowiem prawomocny w dacie orzekania przez WSA.
Organowi w niniejszej sprawie nie można zatem skutecznie zarzucić arbitralnej i dowolnej oceny, co do zaistnienia podstaw do rozwiązania stosunku służbowego w trybie przewidzianym w art. 64 ust. 2 pkt 5 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.
W konkluzji Sąd stwierdza, że organy wykazały, że skarżący poprzez wniesienie przez organy Prokuratury aktu oskarżenia, utracił przymiot konieczny do pozostania w szeregach CBA i w sposób dostateczny wyjaśniły podstawy decyzji o zwolnieniu ze służby. Oceny tej nie może zmienić dotychczasowa wzorowa służba skarżącego i posiadanie przez niego dobrej opinii (por. np. wyrok NSA z 27 listopada 2014 r. I OSK 1715/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżona decyzja personalna nie jest dowolna, a nadany mu rygor natychmiastowej wykonalności jest uzasadniony. Interes skarżącego, choć zrozumiały, nie przeważa w tej sprawie nad interesem służby.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), jak w sentencji.