II SA/WA 3148/21

II SA/Wa 3148/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-04-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kołodziej
Ewa Radziszewska-Krupa /przewodniczący sprawozdawca/
Łukasz Krzycki
Symbol z opisem
6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 2164/22 - Wyrok NSA z 2024-06-13
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę
Uzasadnienie
1. Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Komendant Wojewódzki Policji w [...] (zwany dalej "KWP") decyzją z [...] maja 2021r. nr [...] odmówił A. W. (zwany dalej "Skarżącym") przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.
W podstawie prawnej wskazał art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020r., poz. 256, ze zm. zwany dalej "k.p.a."), art. 88 ust. 1, art. 94, art. 95, art. 97 ust. 5 ustawy z 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2020r., poz. 360, ze zm., zwana dalej "u.P."), § 1, 3, 3a ust. 1, § 4 rozporządzenia MSWiA z 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz.U. z 2013r., poz. 864 ze zm., zwane dalej "rozporządzeniem z 2001r.") oraz § 1, 2, 3 rozporządzenia MSWiA z 18 maja 2005r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. z 2020r., poz. 947, zwane dalej "rozporządzeniem z 2005r.").
Z uzasadnienia decyzji KWP wynika, że Skarżącego przyjęto do służby w Policji [...] marca 2004r., a funkcjonariuszem w służbie stałej mianowano [...] marca 2007r. Obecnie pełni służbę w Wydziale [...] KWP. Skarżący pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu od [...] marca 2007r. do [...] marca 2020r. (dzień zakupu lokalu mieszkalnego położonego w [...]przy ul. [...], zwane dalej "Mieszkaniem"). Równoważnik ten pobierał na podstawie decyzji KWP z [...] maja 2007r. nr [...]. KWP decyzją z [...] kwietnia 2020r. nr [...] uchylił ww. decyzję i cofnął Skarżącemu prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Skarżący złożył [...] kwietnia 2020r. wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie Mieszkania. We wniosku poinformował, że w Mieszkaniu zamieszkał [...] marca 2020r. Do wniosku załączył kserokopię umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego z [...] marca 2020r. (Rep. [...] nr [...]) i oświadczenie o ustanowieniu hipoteki.
Skarżący w trakcie postępowania dostarczył pisma z [...] maja i [...] lipca 2020r., w których wskazał, że nie otrzymał jeszcze wyciągu z księgi wieczystej dotyczącej Mieszkania, ale po otrzymaniu dostarczy niezwłocznie. Podał też, że był współwłaścicielem domu mieszkalnego w [...], który zbył i jest współspadkobiercą lokalu mieszkalnego w [...], ul. [...], ale nie jest to miejscowość pobliska, bo czas przejazdu środkami publicznego transportu zbiorowego do miejsca pełnienia służby, w obie strony, przekracza 2 godziny. Skarżący [...] listopada 2020r. dostarczył wyciąg z księgi wieczystej.
KWP wskazał, że z ww. dokumentów i informacji wynika, że Skarżący uzyskał [...] marca 2020r., w miejscowości pełnienia służby Mieszkanie o powierzchni 43,50 m2. Skarżący na dzień złożenia wniosku był uprawniony do 2 norm (do 14 m2 powierzchni mieszkalnej), więc Mieszkanie spełniało należną Skarżącemu powierzchnię mieszkaniową, zgodnie z § 2 i 3 rozporządzenia z 2005r.
KWP decyzją z [...] grudnia 2020r. odmówił Skarżącemu przyznania pomocy, ale Komendant Główny Policji (zwany dalej "KGP") decyzją z [...] marca 2021r. uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. KGP, jako przyczynę uchylenia wskazał: a) brak wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego, polegającego na niewyjaśnieniu okoliczności dotyczących stanu, w jakim znajdował się zakupiony lokal (stanu technicznego), czy nadawał się do zamieszkania; brak dostatecznego wyjaśnienia, kiedy faktycznie Skarżący zamieszkał w Mieszkaniu, choć istniały rozbieżności pomiędzy datą wskazaną we wniosku, a datą wydania lokalu, wskazaną w akcie notarialnym, c) brak wyjaśnienia sposobu określenia powierzchni mieszkalnej kupionego lokalu.
KWP pismem z 7 kwietnia 2021r. zwrócił się do Skarżącego o wyjaśnienie ww. kwestii i 29 kwietnia 2021r. uzyskał odpowiedź.
KWP, po odwołaniu się do art. 88, art. 94 ust. 1 i art. 95 u.P., wskazał, że pomoc nie przysługuje policjantowi, który składając wniosek, posiada (mieszka, zajmuje) lokal mieszkalny lub dom nadający się do zamieszkania w zakresie odpowiadającym co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 222/10 powołał się na uchwałę siedmiu sędziów NSA z 29 marca 1999r. sygn. akt I OPS 1/99 (ONSA 1999, Nr 3, poz. 77), zgodnie z którą, stosownie do art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 u.P., policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art. 90 u.P., w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ posiada inny odpowiedni lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej (art. 95 u.P.). Warunek przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu (domu) należy więc wiązać tylko z taką sytuacją, w której policjant spełnia przesłanki do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, lecz lokalu takiego nie otrzymał. Jeżeli natomiast policjant ma zaspokojone potrzeby w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, w sposób określony w art. 95 ust. 1 u.P., to nie spełnia ustawowych przesłanek do uzyskania lokalu, określonego w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, a tym samym nie spełnia niezbędnej przesłanki do przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu.
NSA w wyroku z 10 grudnia 2009r. sygn. akt I OSK 743/09 stwierdził, że uchwała 7 sędziów NSA z 29 kwietnia 2009r. sygn. akt I OPS 7/08, dotyczy funkcjonariuszy Służby Więziennej, ale zawarte w niej wywody w pełni odnoszą się do ustawy o Policji.
Skoro Skarżący w dniu złożenia wniosku miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, albowiem w tym dniu posiadał i zamieszkiwał lokal mieszkalny (ww. Mieszkanie), położony w miejscowości pełnienia służby, który był w należytym stanie technicznym i sanitarnym, nadającym się do zamieszkania, (potwierdza to pismo z 29 kwietnia 2021r. z załączonym protokołem zdawczo-odbiorczym z [...] marca 2021r.), to nie posiadał prawa do uzyskania lokalu mieszkalnego w drodze przydziału. Skarżący zakupił Mieszkanie [...] marca 2020r. i mieszkał w nim od [...] marca 2020r., a o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie tego lokalu wystąpił dopiero [...] kwietnia 2020r. Skoro Skarżący nie mógłby skutecznie ubiegać się o przydział lokalu mieszkalnego, na podstawie przepisów u.P, to nie przysługuje mu prawo do uzyskania pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 u.P, bo jest ona formą zastępczą prawa do otrzymania lokalu mieszkalnego w naturze.
KWP wyjaśnił, że rozbieżność między datą wydania Mieszkania, podaną w akcie notarialnym, a datą zamieszkania w nim przez Skarżącego wynikła z wcześniejszego zwolnienia lokalu przez sprzedającego i oddanie go Skarżącemu, protokołem zdawczo-odbiorczym z [...] marca 2020r. KWP wskazał też, że łączną powierzchnia użytkowa lokalu - 65 m2, określono w akcie zakupu, ale Skarżący, w związku z brakiem dokumentacji dotyczącej powierzchni mieszkalnej, wykonał pomiar z natury i wskazał, że powierzchnia pokoi wynosi 43,5 m2.
2. Skarżący nie zgodził się z ww. decyzją KWP i [...] maja 2021r. złożył odwołanie, w którym podniósł, że gdyby interpretacja organu była właściwa, nie miałoby sensu § 13 pkt 2 rozporządzenia z 2005r., zgodnie z którym policjant opróżnia tymczasową kwaterę z chwilą uzyskania lokalu mieszkalnego lub domu, na który skorzystał z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ust. 1 u.P., jednak nie później niż przed upływem jednego roku od dnia wypłaty pomocy finansowej. Policjant musiałby wystąpić z wnioskiem o taką pomoc finansową jeszcze przed formalnym nabyciem prawa do mieszkania, zamieszkując jednocześnie w lokalu tymczasowym z przydziału na mocy decyzji administracyjnej. Skarżący wskazał też, że z uwagi na wyrok NSA z 20 października 2017r. sygn. akt I OSK 206/16, przy interpretacji art. 95 pkt 1 u.P. należy mieć również na względzie wykładnię celowościową. Skarżący podkreślił, że nigdy nie otrzymał przydziału lokalu mieszkalnego, więc nabycie Mieszkania sprawiło, że spełnił przesłanki do uzyskania wsparcia finansowego na zakup lokalu w mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby. Wystąpienie z wnioskiem krótko po zawarciu aktu notarialnego i zamieszkaniu w lokalu, nie może powodować odmowy przyznania pomocy, gdyż w u.P. nie wskazano wprost, że wniosek należy złożyć przed nabyciem nieruchomości.
3. KGP decyzją z [...] lipca 2021r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego i po zapoznaniu się z dokumentacją zgromadzoną w sprawie, utrzymał w mocy ww. decyzję KWP z [...] maja 2021r., podtrzymując jej podstawę faktyczną i prawną.
KGP w uzasadnieniu zaznaczył, że wykładnia art. 88, art. 94 ust. 1 u.P. prowadzi do wniosku, że przysługujące policjantowi prawo do lokalu mieszkalnego jest realizowane przede wszystkim przez przydzielenie takiego lokalu, a dopiero gdy przydziału takiego nie dokonano, przysługuje pomoc finansowa. Prawo policjanta do lokalu jest wyraźnie powiązane z przesłanką niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych uprawnionego funkcjonariusza. Uprawnienia policjanta do lokalu mieszkalnego, względnie pomocy finansowej na cele mieszkaniowe, nie mogą być interpretowane w oderwaniu od treści art. 95 u.P. Zgodnie z tym przepisem, lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji nie przydziela się policjantowi w następujących sytuacjach: 1) w razie skorzystania z pomocy finansowej; 2) posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy; 3) w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu. Zarówno więc prawo do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, jak i pomoc finansowa udzielona na cel wskazany w art. 94 ust. 1 u.P. nie przysługują policjantowi mającemu zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Warunek przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego wiązać zatem należy tylko z sytuacją, w której policjant spełnia warunki do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, a takiego lokalu nie otrzymał (wyrok WSA sygn. akt SAWa 1851/13).
KGP powołał się też na ww. uchwałę NSA o sygn. akt I OPS 7/08 i wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia z 2001r. ustalenia uprawnień policjanta do uzyskania pomocy finansowej dokonuje się na dzień złożenia wniosku, czyli na dzień wszczęcia postępowania. Należy zbadać, czy w dacie złożenia wniosku funkcjonariusz miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe (czy posiadał lokal mieszkalny lub dom nadający się do zamieszkania w zakresie odpowiadającym co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej i czy położony jest w miejscu pełnienia służby albo w miejscowości pobliskiej). Do otrzymania pomocy finansowej z art. 94 ust. 1 u.P. istotne są bowiem dwie okoliczności: data złożenia wniosku i data wejścia w posiadanie lokalu mieszkalnego, który zaspokaja potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza. Pomoc finansowa jest świadczeniem udzielanym na wniosek, a nie z urzędu. Dopiero po złożeniu wniosku rozważana jest kwestia, czy funkcjonariusz spełnia warunki do otrzymania świadczenia. Spełnienie przesłanek musi być zatem oceniane na dzień złożenia wniosku, a nie na dzień zakupu lokalu. Z wyroku NSA z 13 października 2010r. o sygn. akt I OSK 222/10 wynika ponadto, że pomoc finansowa przewidziana ustawą nie może być traktowana jako dodatkowy przywilej. Fakt nabycia domu (lokalu) mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, nawet gdy przed tym nabyciem funkcjonariusz spełniał przesłanki otrzymania przydziału lokalu mieszkalnego, może być powodem wygaśnięcia uprawnień funkcjonariusza do omawianej pomocy finansowej, jeżeli w następstwie nabycia domu (lokalu) funkcjonariusz posiada dom (lokal) o odpowiedniej powierzchni w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. Pomoc finansowa przysługuje funkcjonariuszowi tylko wówczas, gdy zgłaszając roszczenia nie miał on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscowości pełnienia służby lub pobliskiej. Również z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 14 maja 2001r. SK1/100 (OTK 2001/4/84) wynika, że pomoc w uzyskaniu mieszkania przez funkcjonariusza Policji została wprowadzona w interesie służby, z uwagi na daleko idącą dyspozycyjność funkcjonariuszy Policji. Z art. 88 ust. 1 u. P. koresponduje art. 95 pkt 2 i u.P., wyłączający z grona policjantów, którym przydziela się lokal mieszkalny, na podstawie decyzji administracyjnej, tych policjantów, którzy posiadają w miejscowości w której pełnią służbę lub pobliskiej, odpowiedni lokal mieszkalny oraz tych których małżonek posiada taki lokal mieszkalny. Analiza treści powołanych przepisów wyraźnie wskazuje, że szczególna pomoc w uzyskaniu mieszkania przez policjantów uzasadniana jest dążeniem do zapewnienia policjantowi możliwości zamieszkania w miejscowości, w której pełni służbę.
Skoro Skarżący na dzień złożenia wniosku posiadał lokal mieszkalny, zgodny z przysługującymi mu normami zaludnienia i w należytym stanie technicznym i sanitarnym, w którym też zamieszkiwał, który zakupił [...] marca 2020r. i zamieszkał w nim od [...] marca 2020r., a wniosek o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu złożył dopiero [...] kwietnia 2020r., zasadne było utrzymanie w mocy ww. decyzji KWP z [...] maja 2021r.
4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący na ww. decyzję KGP wniósł o "uchylenie Decyzji nr [...] z dn. [...].05.2021 r. Komendanta Głównego Policji i orzeczenie o utrzymaniu przeze mnie prawa do pomocy finansowej w związku z zakupem przeze mnie nieruchomości w miejscu pełnienia służby, która zaspokoiła moje potrzeby mieszkaniowe. Wnioskuję również o zwolnienie mnie z kosztów wpisu od skargi."
Skarżący w uzasadnieniu podtrzymał stanowisko wyrażone w odwołaniu oraz wskazał, że nie ma jednoznacznie sformułowanych kryteriów prawnych, obligujących funkcjonariusza do wystąpienia o pomoc na zakup nieruchomości, mającej zaspokoić jego potrzeby mieszkaniowe, w miejscu pełnienia służby, jeszcze przed datą nabycia lokalu, czy fizycznego zamieszkania w nim. Dokumenty niezbędne do uzyskania takiego wsparcia finansowego, w tym akt notarialny, poświadczający prawo własności do lokalu, są wymienione w rozporządzeniu z 2001r. wśród niezbędnych dokumentów, które należy załączyć do wniosku, by takie wsparcie uzyskać. Tym samym zachodzi niespójność, bo przed zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych Skarżący nie mógł uzyskać ww. aktu. Zdaniem Skarżącego nie byłoby dowolnej interpretacji art. 94 pkt 1 u.P., gdyby w rozporządzeniu z 2001r. wskazano wyraźnie, że wniosek o pomoc finansową funkcjonariusz Policji składa jeszcze przed zakupem lokalu, a dopiero potem uzupełnia dokumentację o akt własności mieszkania. Skarżący za krzywdzącą uznał wykładnię dokonywaną przez organy Policji od wielu lat, podnosząc, że dzięki zakupowi lokalu w miejscowości pełnienia służby funkcjonariusz jest w pełni dyspozycyjny. Skarżący jeszcze raz powołał się na wyrok NSA z 20 października 2017r. sygn. akt I OSK 206/16 i wskazał, że należało w sprawie uwzględnić cel zakupu ww. Mieszkania, które służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych Skarżącego w miejscu pełnienia służby, w sytuacji, gdy Skarżący takich możliwości nie miał przez 16 lat. Tym samym Skarżący spełnił przesłanki do uzyskania wsparcia finansowego przewidzianego w u.P.
3. KGP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. skarga nie ma uzasadnionych podstaw.
2. Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), gdyż Minister w piśmie z 13 grudnia 2021r., a Skarżący w piśmie z 21 grudnia 2021r. zgłosili wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Sąd wskazuje też, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej (np. decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c), pkt 2 P.p.s.a.). Sąd, stosownie zaś do art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Sąd wyjaśnia również, że stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a. Ostatni z ww. przepisów nie miał jednak zastosowania w sprawie, gdyż organ administracyjny wydał w sprawie decyzję administracyjną, którą zaskarżył Skarżący, a nie interpretację indywidualną, o której mowa w art. 57a P.p.s.a.
3. Sąd, oceniając zaskarżoną decyzję KGP w świetle wskazanych wyżej kryteriów uznał, że odpowiadała ona prawu.
Zdaniem Sądu organy administracyjne w sposób należyty ustaliły stan faktyczny sprawy i wzięły pod rozwagę wszystkie wynikające z akt administracyjnych okoliczności, mające znaczenie przy rozpatrywaniu sprawy Skarżącego, wszczętej wnioskiem z [...] kwietnia 2020r., czyniąc tym samym zadość zasadzie prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., jak również uwzględniając zasadę swobodnej oceny dowodów, która wynika z art. 80 k.p.a. Wzięto również pod uwagę obowiązujące przepisy prawa, które mogły być i zostały w sprawie zastosowane: art. 88 ust. 1, art. 94, art. 95, art. 97 ust. 5 u.P., § 1, 3, 3a ust. 1, § 4 ww. rozporządzenia z 2001r. oraz § 1, 2, 3 rozporządzenia z 2005r., jak również odwołano się do orzecznictwa Sądów administracyjnych, mając na względzie poglądy w nim wyrażane w zakresie zagadnień tożsamych do tych, które były istotne w rozpoznawanej sprawie. Tym samym organy obu instancji w sposób prawidłowy zastosowały art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a., wyjaśniając Skarżącemu przesłanki, którymi kierowały się przy wydawaniu decyzji.
Zdaniem Sądu prawidłowe było też dokonanie przez organy obu instancji w okolicznościach faktycznych sprawy wykładni ww. przepisów prawa (art. 88 ust. 1, art. 94, art. 95, art. 97 ust. 5 u.P., § 1, 3, 3a ust. 1, § 4 ww. rozporządzenia z 2001r. oraz § 1, 2, 3 rozporządzenia z 2005r.) i przyjęcie na tej podstawie, że skoro Skarżący na dzień złożenia wniosku o przyznanie wsparcia finansowego ([...] kwietnia 2020r.), posiadał lokal mieszkalny, zgodny z przysługującymi mu normami zaludnienia i w należytym stanie technicznym i sanitarnym, w którym też zamieszkiwał, bo Mieszkanie zakupił [...] marca 2020r. i zamieszkał w nim od [...] marca 2020r., nie przysługiwała mu pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 u.P. w związku z art. 95 i art. 88 u.P.
Zdaniem Sądu racjonalnie i na podstawie ww. przepisów organy obu instancji, a w szczególność KGP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. prawidłowo przyjęły, że podstawową przesłanką, którą należało rozważyć w sprawie było zbadanie, czy w dacie złożenia wniosku o przyznanie wsparcia finansowego funkcjonariusz Policji – Skarżący - miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, czy też nie. Na ten aspekt sprawy zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w prawidłowo powołanej przez organy obu instancji uchwale 7 sędziów z 29 kwietnia 2009r. sygn. I OPS 7/08. Sąd wskazuje, że jakkolwiek uchwała ta dotyczyła funkcjonariuszy Służby Więziennej, tym niemniej należy wskazać, że ustawa z 26 kwietnia 1999r. o Służbie Więziennej (Dz.U. z 2021r., poz. 1064 ze zm.) zawiera analogiczną regulację do rozwiązań prawnych przewidzianych w u.P. Takie stanowisko było prezentowane wielokrotnie w judykaturze i w tym zakresie należy uznać, że prawidłowe było powołanie się przez KGP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na wyrok NSA z 13 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 222/10.
Zdaniem Sądu skoro ww. przepisy art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1, art. 95 u.P. nie uległy zmianie, to poglądy prezentowane w judykaturze w zakresie wykładni tych przepisów - wbrew stanowisku Skarżącego prezentowanemu w skardze - pozostają aktualne i mogły być brane pod uwagę przez organy administracyjne obu instancji, które wydały wobec Skarżącego ww. decyzje odmowne.
Sąd zgadza się ponadto z organami administracyjnymi, które wydawały decyzje w rozpoznawanej sprawie, że analiza treści ww. przepisów – zarówno w kontekście wykładni gramatycznej, jak i systemowej - wyraźnie wskazuje, że szczególna pomoc w uzyskaniu mieszkania przez policjantów uzasadniana jest dążeniem do zapewnienia policjantowi możliwości zamieszkania w miejscowości, w której pełni służbę, gdy policjant takiej możliwości nie posiada.
Sąd podziela też stanowisko organów administracyjnych obu instancji, wyprowadzone z wykładni ww. przepisów - art. 88, art. 94 ust. 1 u.P. w związku z art. 95 u.P. - że przysługujące policjantowi prawo do lokalu mieszkalnego jest realizowane przede wszystkim przez przydzielenie takiego lokalu, a dopiero gdy przydziału takiego nie dokonano, przysługuje pomoc finansowa. Prawo policjanta do lokalu mieszkalnego jest wyraźne powiązane z przesłanką niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych uprawnionego funkcjonariusza.
Zgodnie z art. 95 u.P., lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji nie przydziela się policjantowi w następujących sytuacjach:
1) w razie skorzystania z pomocy finansowej;
2) posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy;
3) w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu.
Prawidłowa była w związku z tym konkluzja zawarta w zaskarżonej decyzji KGP, że zarówno prawo do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, jak i pomoc finansowa udzielona na cel wskazany w art. 94 ust. 1 u.P. nie przysługują policjantowi. mającemu zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Warunek przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego wiązać zatem należy tylko z sytuacją, w której policjant spełnia warunki do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, a takiego lokalu nie otrzymał.
Zdaniem Sądu z punktu widzenia powoływanej przez Skarżącego w skardze wykładni celowościowej przepisów ww. rozporządzenia z 2001r. nie sposób też zakwestionować stanowiska KGP, że do otrzymania pomocy finansowej z art. 94 ust. 1 u.P. istotne są dwie okoliczności: data złożenia wniosku i data wejścia w posiadanie lokalu mieszkalnego, który zaspokaja potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza. Pomoc finansowa jest bowiem świadczeniem udzielanym na wniosek funkcjonariusza, a nie z urzędu. Dopiero po złożeniu wniosku rozważana jest kwestia, czy funkcjonariusz spełnia warunki do otrzymania świadczenia, czy też kryteriów tych nie spełnia. Rację ma związku z tym KGP, wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że spełnienie przez funkcjonariusza Policji przesłanek do uzyskania wsparcia finansowego, musi być oceniane na dzień złożenia wniosku, a nie na dzień zakupu lokalu. Dzień złożenia wniosku jest dniem wszczęcia postępowania administracyjnego.
Nie sposób też zakwestionować stanowiska KGP, że pomoc finansowa przewidziana w u.P. nie może być traktowana jako dodatkowy przywilej. Fakt nabycia domu (lokalu) mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, nawet gdy przed tym nabyciem funkcjonariusz spełniał przesłanki otrzymania przydziału lokalu mieszkalnego, może być powodem wygaśnięcia uprawnień funkcjonariusza do omawianej pomocy finansowej, jeżeli w następstwie nabycia domu (lokalu) funkcjonariusz posiada dom (lokal) o odpowiedniej powierzchni w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie (por. np. wyrok NSA z 13 października 2010r. o sygn. akt I OSK 222/10, dostępny na https://cbois.nsa.gov.pl). Pomoc finansowa przysługuje funkcjonariuszowi tylko wówczas, gdy zgłaszając roszczenia nie miał on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscowości pełnienia służby lub pobliskiej. Również z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 14 maja 2001r. SK1/100 (OTK 2001/4/84) wynika, że pomoc w uzyskaniu mieszkania przez funkcjonariusza Policji została wprowadzona w interesie służby, z uwagi na daleko idącą dyspozycyjność funkcjonariuszy Policji. Z art. 88 ust. 1 u.P. koresponduje art. 95 pkt 2 i u.P., wyłączający z grona policjantów, którym przydziela się lokal mieszkalny, na podstawie decyzji administracyjnej, tych policjantów, którzy posiadają w miejscowości w której pełnią służbę lub pobliskiej, odpowiedni lokal mieszkalny oraz tych których małżonek posiada taki lokal mieszkalny.
Tym samym prawidłowe było przyjęcie przez organy administracyjne obu instancji, że w rozpoznawanej sprawie należało zbadać czy Skarżący w dacie złożenia wniosku miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe (czy posiadał lokal mieszkalny lub dom nadający się do zamieszkania w zakresie odpowiadającym, co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej i czy położony jest w miejscu pełnienia służby albo w miejscowości pobliskiej). Skoro zatem w toku postępowania administracyjnego ustalono, że Skarżący przed złożeniem wniosku o przyznanie wsparcia finansowego, co miało miejsce [...] kwietnia 2020r., uzyskał [...] marca 2020r., w miejscowości pełnienia służby ww. Mieszkanie o powierzchni mieszkalnej 43,50 m2, które było w należytym stanie technicznym i sanitarnym, nadającym się do zamieszkania, (potwierdza to pismo z [...] kwietnia 2021r. z załączonym protokołem zdawczo-odbiorczym z [...] marca 2021r.), a więc miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, organy administracyjne obu instancji miały podstawy do zajęcia stanowiska, że Skarżący nie posiadał prawa do uzyskania lokalu mieszkalnego w drodze przydziału, więc nie mógłby również skutecznie ubiegać się o pomoc finansową, o której mowa w art. 94 u.P, bo jest ona formą zastępczą prawa do otrzymania lokalu mieszkalnego w naturze.
4. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie uznał, że zasadne było oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a.