SA/Bd 2937/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BydgoszczyBydgoszcz2004-03-18
NSAAdministracyjneŚredniawsa
dostęp do informacji publicznejprawo administracyjnepostanowienieskarżącyorgan administracjiniezałatwienie sprawy w terminieniedopuszczalność skargikpa WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na postanowienie SKO w T. w sprawie dostępu do informacji publicznej, uznając ją za niedopuszczalną z przyczyn procesowych.

Skarżący T.K. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., które odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia wniosku o udostępnienie opinii prawnej Biura Prawnego Urzędu Miasta T. jako informacji publicznej. WSA w Bydgoszczy odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 kpa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd wskazał, że błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi wniesionej bez podstawy prawnej.

Sprawa dotyczyła skargi T.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...], które odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w postaci opinii prawnej Biura Prawnego Urzędu Miasta T. Organ administracji uznał, że opinia ta nie stanowi informacji o sprawach publicznych w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdząc, że opinia prawna jest dokumentem podlegającym udostępnieniu. WSA w Bydgoszczy, rozpoznając sprawę na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Sąd wyjaśnił, że postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 kpa (dotyczące niezałatwienia sprawy w terminie) ma charakter incydentalny, nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a co za tym idzie, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd podkreślił, że błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi nie może tworzyć podstawy prawnej do jej merytorycznego rozpoznania, jednak skarżący mógł wnieść skargę na bezczynność organu po wcześniejszym wniesieniu zażalenia do organu wyższego stopnia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter incydentalny, nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, a zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które określają katalog zaskarżalnych postanowień. Postanowienie z art. 37 § 1 kpa nie mieści się w tym katalogu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (17)

Główne

k.p.a. art. 37 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.s.a. art. 3 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.s.a. art. 58 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.d.i.p. art. 1 § 1

Ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 2

Ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 3

Ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 4

Ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 5 § 2

Ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 16 § 1

Ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 6 § 2

Ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej

k.p.a. art. 141 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 112

Kodeks postępowania administracyjnego

u.n.s.a.

Ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Przepisy wprowadzające u.p.s.a. art. 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepisy wprowadzające u.p.s.a. art. 97 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.s.a. art. 52 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.s.a. art. 52 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 kpa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi nie tworzy podstawy prawnej do jej merytorycznego rozpoznania w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Odrzucone argumenty

Opinia prawna Biura Prawnego Urzędu Miasta T. stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Skarżący zastosował się do błędnego pouczenia o możliwości wniesienia skargi.

Godne uwagi sformułowania

niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie wydane przez organ administracji publicznej w trybie art. 37§1 kpa Błędne pouczenie co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Przepis ten nie ma jednak zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania przez sąd skargi wniesionej bez podstawy prawnej.

Skład orzekający

Elżbieta Piechowiak

przewodniczący sprawozdawca

Grażyna Malinowska-Wasik

członek

Ireneusz Fornalik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na postanowienie z art. 37 § 1 kpa oraz skutki błędnego pouczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i przepisów obowiązujących w momencie wydania orzeczenia, choć zasady ogólne dotyczące zaskarżalności postanowień pozostają aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą zaskarżalności postanowień administracyjnych i skutków błędnych pouczeń, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Kiedy błędne pouczenie nie ratuje skargi? WSA o niedopuszczalności zaskarżenia postanowień.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SA/Bd 2937/03 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2004-03-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak /przewodniczący sprawozdawca/
Grażyna Malinowska-Wasik
Ireneusz Fornalik
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 37 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
SA/Bd 2937/03
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., powołując się na art. 2,3,4,5 ust.2 i art.16 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198) oraz art. 37 kpa odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia wniosku T. K. o udostępnienie informacji publicznej.
Uzasadniając swoje stanowisko organ podniósł, że w świetle art.1 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej opinia Biura Prawnego Urzędu Miasta T. sporządzona w konkretnej sprawie nie stanowi informacji o sprawach publicznych i z tego względu w niniejszej sprawie nie było podstaw do zastosowania przez organ I instancji trybu postępowania określonego w przepisach w/w ustawy.
Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył T. K. domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżącego opinia prawna sporządzona przez Biuro Prawne Urzędu Miasta T., której udostępnienia domagał się od organu I instancji stanowi dokument w rozumieniu art. 6 ust.2 powołanej ustawy i z tego względu podlega udostępnieniu na zasadach określonych w tej ustawie.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271 ze zm.), a zgodnie z treścią art. 97§1tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270).
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z treścią art. 3§2 pkt2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Stosownie do treści art.37§1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art.37§1 kpa ma charakter incydentalny, nie kończy postępowania w sprawie i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Na postanowienie wydane w trybie art. 37 §1 kpa nie służy zażalenie (art.141§1 kpa).
Wobec powyższych uregulowań należy przyjąć, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na postanowienie wydane przez organ administracji publicznej w trybie art. 37§1 kpa. W pouczeniu zamieszczonym w postanowieniu będącym przedmiotem niniejszej sprawy poinformowano wprawdzie skarżącego o możliwości wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Przepis ten nie ma jednak zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania przez sąd skargi wniesionej bez podstawy prawnej .Skarżący dysponuje jednak możliwością wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta T. w sprawie dostępu do informacji publicznej. Skorzystanie z niej wymagało jednak uprzedniego wniesienia do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 52§1 i 2 u.p.s.a.).
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art.58§1 pkt.6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI