II SA/Wa 293/18

II SA/Wa 293/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-11-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-02-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /przewodniczący/
Iwona Dąbrowska
Stanisław Marek Pietras /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 293/18 - Wyrok WSA w Warszawie z 2018-04-25
II OSK 3023/18 - Postanowienie NSA z 2022-04-27
Skarżony organ
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 74 poz 676
art. 60 ust. 3
Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151, art. 132
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Danuta Kania Sędzia WSA – Iwona Dąbrowska Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant specjalista – Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi P. G. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – oddala skargę –
Uzasadnienie
Funkcjonariusz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego P. G. raportem z dnia [...] listopada 2017 r. zwrócił się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z prośbą o zwolnienie go ze służby z dniem [...] grudnia 2017 r.
Wobec powyższego Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 60 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1920 ze zm.) w zw. a § 1 ust. 1 pkt 2 zarządzenia Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia 6 maja 2016 r. nr 39 w sprawie właściwości przełożonych w niektórych sprawach osobowych (Dz. Urz. ABW poz. 23), zwolnił skarżącego P. G. ze służby z dniem [...] kwietnia 2018 r. W uzasadnieniu – powołując się na treść przepisu wskazanego w podstawie materialnoprawnej rozkazu personalnego – podał, że funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 6 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby, przy czym złożona przez niego propozycja odnośnie konkretnej daty zwolnienia ze służby nie jest wiążąca dla organu, który zachowuje w kwestii jej określenia pełną swobodę, pod warunkiem, będzie się ona mieściła we wskazanym w tym przepisie okresie. Wskazał ponadto, że termin zwolnienia uzasadniony jest interesem służby
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego i zwrócenia akt organowi do ponownego rozpatrzenia w całości zarzucając:
– niezgodne ze stanem faktycznym uzasadnienie zwolnienia go ze służby w terminie [...] kwietnia 2018 r. ze względu na interes służby,
– nieuzasadnienie przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, o jaki interes służby chodzi.
W uzasadnieniu wskazał na wadliwe uzasadnienie rozkazu personalnego podnosząc, że faktycznie wydłużenie terminu odejścia ze służby nie było podyktowane "interesem służby", ale efektem szeroko zakrojonej akcji mobbingowej, prowadzonej wobec niego przez zajmujących stanowiska kierownicze funkcjonariuszy, którzy mieli interes w deprecjonowaniu jego osoby i działaniu na jego szkodę z uwagi na to, że wcześniej, wspólnie z innymi funkcjonariuszami Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w [...], poinformował Szefa ABW o mających miejsce w ABW nadużyciach i nieprawidłowościach godzących w dobro służby. Na poparcie swoich tez szczegółowo opisał w skardze przebieg zdarzeń świadczących o negatywnym nastawieniu do jego osoby, które jego zdaniem doprowadziły do nieuzasadnionego wszczęcia wobec niego postępowań dyscyplinarnego i kontrolnego, a w konsekwencji do podjęcia decyzji o odejściu ze służby.
W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że skarżący zdaje się nie dostrzegać tego, że sam fakt wydania przez Szefa ABW decyzji niezgodnej z jego oczekiwaniami, nie jest jeszcze wystarczającą podstawą do uznania jej za wadliwą. W uzasadnieniu skargi nie znalazły się bowiem żadne argumenty prawne i faktyczne, które wskazywałyby na konieczność podjęcia w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia uwzględniającego w pełni jego żądanie. Ponadto organ nie zamierza odnosić się do szeregu wskazanych przez skarżącego dyskusyjnych okoliczności, które miałyby się przyczynić przez niego do podjęcia przez decyzji o odejściu ze służby z uwagi na to, że nie mają one żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ponadto podkreślono, że wydanie zaskarżonego rozkazu nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w szczególności z uwzględnieniem art. 60 ust. 3 ustawy, którego treść nie pozostawia wątpliwości, iż w przypadku pisemnego zgłoszenia przez funkcjonariusza wystąpienia ze służby, organ zobowiązany jest, bez badania przesłanek i motywów warunkujących jego złożenie, wydać stosowne rozstrzygniecie w przedmiocie zwolnienia ze służby, określając termin rozwiązania stosunku służbowego na dzień, który musi przypadać w okresie 6 miesięcy, liczonych od dnia złożenia wymaganego raportu o zwolnienie ze służby. Stwierdzono, iż wskazanie przez funkcjonariusza w raporcie konkretnej daty, z jaką ma nastąpić zwolnienie ze służby, nie jest dla organu wiążące, bowiem stanowi jedynie pewną sugestię odnośnie terminu rozwiązania stosunku służbowego, do której organ może, ale nie musi się przychylić zwłaszcza, gdy odmowa jej uwzględnienia jest podyktowana interesem służby. Dalej stwierdzono, że choć art. 60 ust. 3 ustawy stanowi bezsprzeczną gwarancję dla funkcjonariusza, że stosowny rozkaz o zwolnieniu ze służby zostanie wydany w ciągu 6 miesięcy od dnia złożenia przez niego pisemnego wystąpienia ze służby, to jednak nie daje mu już żadnych podstaw do domagania się określenia w tym rozkazie konkretnej, wskazanej przez niego daty zwolnienia ze służby. Organ bowiem posiada w tej kwestii pewien luz decyzyjny, a więc może swobodnie określić termin rozwiązania stosunku służbowego, bacząc jedynie na to, aby zamknął się on we wskazanym powyżej sześciomiesięcznym okresie. Zatem organ działał w granicach przysługującego mu marginesu swobody, czyli w ramach tzw. uznania administracyjnego. Jednocześnie określając inną, niż chciał funkcjonariusz datę zwolnienia ze służby, organ nie musiał w sposób szczegółowy uzasadniać swojej decyzji. Dlatego też zawarte w uzasadnieniu rozkazu stwierdzenie, że było to podyktowane "interesem służby", należy uznać za wystarczające zwłaszcza, że pod pojęciem tym kryją się na ogół racjonalne przesłanki związane z koniecznością zapewnienia właściwej organizacji służby, pozwalające chociażby na rozliczenie się przez funkcjonariusza z wykonywanych obowiązków służbowych oraz powierzonego mienia, czy też znalezienie odpowiedniej osoby, która przejmie jego dotychczasowe obowiązki służbowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżony rozkaz personalny został wydany zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 60 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1920 ze zm.), który stanowił materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji, funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 6 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby.
W rozpoznawanej sprawie natomiast, nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący P. G. raportem z dnia [...] listopada 2017 r. zwrócił się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z prośbą o zwolnienie go ze służby z dniem [...] grudnia 2017 r.
W tej sytuacji zatem organ był zatem zobligowany do wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu skarżącego ze służby w ABW. Nie stanowi z kolei – zdaniem Sądu – naruszenia prawa, określenie przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w rozkazie personalnym o zwolnieniu ze służby innej daty tego zwolnienia niż określona w raporcie przez funkcjonariusza, o ile data ta mieści się w terminie 6 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby i sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, raport o zwolnienie ze służby złożony został [...] listopada 2017 r., zaś organ określił datę zwolnienia na dzień [...] kwietnia 2018 r.
Wystąpienie przez funkcjonariusza z raportem o zwolnienie ze służby wszczyna postępowanie administracyjne w tym przedmiocie i fakt ten wywołuje skutek prawny w postaci obowiązku podjęcia czynności wyznaczonej przepisem prawa, tj. zwolnienia funkcjonariusza ze służby w terminie do 6 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Złożenie pisemnego wystąpienia ze służby nie wywołuje jednakże skutku w postaci obowiązku zwolnienia funkcjonariusza ze służby z dniem wskazanym przez funkcjonariusza. Pamiętać należy, że stosunek służbowy ma charakter administracyjnoprawny. Wskazać należy, że ustawodawca pozostawił swobodę w zakresie określenia daty, w jakiej nastąpi zwolnienie funkcjonariusza, z tym zastrzeżeniem, że moment zwolnienia musi zamykać się w okresie do 6 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia wystąpienia ze służby.
Natomiast okoliczność, że Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie dookreślił w rozkazie personalnym z dnia [...] grudnia 2017 r. na czym polega interes służby, który uzasadnia zwolnienie skarżącego ze służby właśnie z dniem [...] kwietnia 2018 r. a nie z dniem wskazanym przez funkcjonariusza, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego rozkazu personalnego. Uchybienie to, w postaci naruszenia art. 107 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, nie wpływa na wynik niniejszej sprawy. Złożenie pisemnego wystąpienia ze służby wywołuje również skutki prawne w sferze interesów tego podmiotu (vide: uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2011 r. sygn. akt I OPS 4/11).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302), należało orzec jak w sentencji wyroku.