II SA/Wa 29/06

II SA/Wa 29/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kwiecińska
Ewa Pisula-Dąbrowska /sprawozdawca/
Joanna Kube /przewodniczący/
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, WSA, Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.), Protokolant Monika Niewińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia kserokopii dokumentów oddala skargę
Uzasadnienie
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. sygn. [...] utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] września 2005 r. sygn. [...], którym to postanowieniem organ odmówił uwzględnienia wniosku J. W. o "udostępnienie mu kserokopii dokumentów wytworzonych przez UJ i UW, a będących w posiadaniu GIODO".
W uzasadnieniu organ wskazał, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie nakładają na organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązku skopiowania i wysłania stronie kserokopii akt sprawy.
Stwierdził też, iż nawet, gdyby wniosek skarżącego potraktować jako wniosek o wydanie przez organ uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy, to w świetle art. 73 § 2 kpa, i tak byłoby brak podstaw do jego uwzględnienia wobec niewskazania przez skarżącego ważnego interesu. Przywołał też wyrok NSA z 29 marca 2001 r. sygn. akt II SA 2580/00, w uzasadnieniu którego stwierdzono, że strona postępowania nie może żądać, aby kserokopie wykonywał i dostarczał sam organ administracji.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie jego wniosku, podnosił, iż dopiero w piśmie z 25 października 2005 r. został poinformowany przez GIODO o możliwości zrobienia kserokopii na własnym sprzęcie oraz że z możliwości tej nie może skorzystać z uwagi na brak środków na zakup kserokopiarki. Twierdził, że nikt nigdy nie kazał mu przynosić swojej kserokopiarki do urzędu oraz że dokonana przez organ interpretacja prawa stanowi dowód absurdalności wykładni prawa, dodatkowo jest też bezmyślna i szkodliwa społecznie. Podnosił, że kserowanie dokumentów zajęłoby około 1 minuty, a koszta wyniosłyby 1 zł. Zdaniem skarżącego, dokonana przez organ wykładnia obrazuje funkcjonowanie państwa oraz wyjaśnia przyczyny jego biedy i słabości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Artykuł 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) statuuje zasadę kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonych decyzji (postanowień) pod względem ich zgodności z prawem.
Rozpoznając skargę w oparciu o ww. przepis, stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 73 kpa, w każdym stadium postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek i odpisów - art. 73 ust. 1 kpa.
Strona może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony - art. 73 ust. 2 kpa.
Wykładnia tego przepisu prowadzi do stwierdzenia, iż na instytucję "udostępniania akt" sprawy składają się następujące uprawnienia:
a) przeglądanie akt sprawy,
b) sporządzanie notatek i odpisów z akt sprawy,
c) żądanie uwierzytelnienia sporządzonych uprzednio notatek i odpisów z akt sprawy, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony,
d) żądanie wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony.
Jest kwestią sporną, czy powyższy katalog uprawnień jest wyczerpujący. W szczególności chodzi tu o możliwość sporządzania kopii pism znajdujących się w aktach sprawy za pomocą kserokopiarki, czy też innych urządzeń. Wydaje się jednak, że sporządzanie w taki sposób kopii mieści się w pojęciu "sporządzanie notatek i odpisów z akt sprawy", użycie kserokopiarki czy też innego urządzenia oznacza bowiem tylko sposób sporządzenia takich notatek i odpisów (wyr. NSA z dnia 3 kwietnia 2001 r., II SA 2580/00, niepubl.). Sporządzenie notatek i odpisów w powyższy sposób jest uprawnieniem stron postępowania, nie oznacza to jednak, że organ administracji publicznej ma obowiązek sporządzenia "kserokopii aktu administracyjnego lub ich odpisu i doręczenia ich stronie" (wyr. NSA z dnia 27 listopada 1996 r., I SA/Lu 139/96, LEX nr 28 938). Nie jest również wykluczona możliwość żądania uwierzytelnienia sporządzonych w powyższy sposób notatek i odpisów z akt sprawy. Natomiast strona nie może żądać od organu nieuwierzytelnienionych kopii dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (P. Przybysz Kodeks..., s. 173; wyr. NSA z dnia 29 marca 2001 r. II SA 2580/00, Wokanda 2002 r., nr 1, poz. 26, vide Komentarz do art. 73 Kodeksu postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I i II, Zakamycze, 2005.
Prezentowany wyżej pogląd potwierdza też wcześniejsze orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 27 listopada 1996 r. I SA/Lu 139/96 (niepublikowanym) przyjęto, że "Art. 73 § 1 i § 2 kpa nie przewiduje obowiązku sporządzania przez organ administracyjny kserokopii akt administracyjnych lub ich odpisu i doręczania ich stronie".
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.